Pytania pomocnicze - INF.03

Interpretowanie polega na odczytywaniu i wykonywaniu instrukcji programu przez interpreter. Kod nie musi być wcześniej ręcznie zamieniany na osobny plik wykonywalny.

Kod JavaScript może być wykonywany bezpośrednio przez przeglądarkę. Użytkownik nie kompiluje go wcześniej tak jak np. programów w C++.

Interpretowanie wykonuje kod na bieżąco, a kompilowanie tłumaczy kod do innej postaci przed uruchomieniem programu. W egzaminacyjnych uproszczeniach JavaScript w przeglądarce jest interpretowany.

Nie. Debugowanie służy do wykrywania i poprawiania błędów, ale nie jest warunkiem samego uruchomienia kodu.

Za wykonywanie JavaScript odpowiada silnik JavaScript wbudowany w przeglądarkę, np. V8 w Chrome lub SpiderMonkey w Firefox.

Nie. Tymi operacjami zajmuje się przeglądarka i jej silnik JavaScript. Użytkownik po prostu otwiera stronę z kodem.

Instrukcja `foreach` służy do przechodzenia po kolejnych elementach tablicy lub obiektu. W każdej iteracji bieżący element jest przypisywany do zmiennej.

`foreach` automatycznie przechodzi po elementach tablicy, bez konieczności podawania licznika i indeksu. Pętla `for` wymaga zwykle określenia warunku, licznika i jego zmiany.

Należy użyć składni `foreach ($tablica as $klucz => $wartosc)`. Zmienna `$klucz` przechowuje indeks lub klucz, a `$wartosc` aktualny element.

`if` jest instrukcją warunkową, a nie pętlą. Służy do wykonania kodu tylko wtedy, gdy warunek jest prawdziwy.

`switch` służy do wyboru jednej z wielu możliwych gałęzi kodu na podstawie wartości wyrażenia. Nie przechodzi automatycznie po elementach tablicy.

`next()` przesuwa wewnętrzny wskaźnik tablicy o jeden element. `foreach` jest pełną konstrukcją pętli, która automatycznie przechodzi przez wszystkie elementy tablicy.

Zwraca wynik zapytania, czyli strukturę zawierającą rekordy pobrane z bazy. Nie jest to jeszcze bezpośrednio tekst gotowy do wyświetlenia.

Ponieważ zapytanie może zwrócić wiele wierszy. Pętla pozwala pobrać i wyświetlić każdy rekord po kolei.

Funkcja pobiera kolejny wiersz wyniku zapytania i zwraca go jako tablicę indeksowaną numerycznie. Kolejne kolumny mają indeksy 0, 1, 2 itd.

Oznacza odwołanie do pierwszej kolumny pobranego wiersza. Jeśli zapytanie wybiera `imie`, to `$row[0]` zawiera wartość tej kolumny.

Klauzula `WHERE` ogranicza liczbę zwracanych rekordów do tych, które spełniają określony warunek, np. `wiek < 18`.

Zmienna przechowuje wynik zapytania jako obiekt lub zasób, a nie gotową listę wartości. Trzeba użyć funkcji pobierającej dane z wyniku.

`mysqli_fetch_row()` zwraca tablicę indeksowaną numerycznie, np. `$row[0]`. `mysqli_fetch_assoc()` zwraca tablicę asocjacyjną, np. `$row['imie']`.

Oznacza, że funkcja nie zwraca żadnej wartości. Może wykonywać działania, ale nie oddaje wyniku przez wartość zwracaną.

Argumenty znajdują się w nawiasach po nazwie funkcji. W definicji `void zamien(float &x, float &y)` są dwa argumenty: `x` i `y`.

Znak `&` oznacza przekazanie parametru przez referencję. Funkcja pracuje wtedy na oryginalnej zmiennej, a nie na jej kopii.

Ponieważ jej parametry są przekazane przez referencję: `float &x` i `float &y`. Zmiany wykonane w funkcji dotyczą oryginalnych zmiennych.

Zmienna `tmp` przechowuje tymczasowo jedną z wartości, aby nie została utracona podczas zamiany. Dzięki temu można bezpiecznie zamienić `x` i `y` miejscami.

Przekazanie przez wartość tworzy kopię zmiennej, więc oryginał się nie zmienia. Przekazanie przez referencję pozwala funkcji zmienić oryginalną zmienną.

Może zawierać `return;` bez wartości, aby zakończyć działanie funkcji. Nie może jednak zwracać wartości, np. `return 5;`.

Należy znaleźć właściwość `width`. Wartość podana przy tej właściwości, np. `width: 560px;`, oznacza szerokość elementu.

`width` określa szerokość elementu, a `height` jego wysokość. Są to dwie niezależne właściwości układu strony.

`px` oznacza piksele. Jest to stała jednostka długości często używana do określania rozmiarów elementów na stronie.

Wartość `2px` występuje przy właściwości `border`, czyli dotyczy obramowania, a nie szerokości zawartości strony.

Nie. Trzeba sprawdzić nazwę właściwości. W przykładzie `600px` oznacza wysokość, ponieważ znajduje się przy `height`.

Selektor `body` odnosi się do głównej zawartości dokumentu HTML. Style zapisane dla `body` wpływają na wygląd całej widocznej części strony.

Oznacza ustawienie górnego marginesu zewnętrznego elementu na 20 pikseli. Element zostanie odsunięty od obiektu znajdującego się nad nim.

Drugi element `div` ma styl `margin-top: 20px`, który dodaje odstęp nad tym elementem. Ponieważ elementy `div` są blokowe, układają się jeden pod drugim.

`margin` określa odstęp na zewnątrz elementu, a `padding` odstęp wewnątrz elementu. `padding` oddziela treść od obramowania, a `margin` oddziela element od innych elementów.

`div` jest domyślnie elementem blokowym. Zajmuje całą dostępną szerokość i kolejny element blokowy zwykle pojawia się pod nim.

Nie. `margin-top` dotyczy elementu, któremu został przypisany. W przykładzie właściwość działa na blok B, odsuwając go od bloku A.

`px` oznacza piksele, czyli jedną z najczęściej używanych jednostek długości w CSS. Wartość `20px` oznacza odstęp o wielkości 20 pikseli CSS.

Nie. Dodatni margines górny zwiększa odstęp między elementami. Nakładanie mogłoby wystąpić np. przy pozycjonowaniu lub ujemnych marginesach.

Służy do próby naprawy uszkodzonej tabeli w bazie MySQL. Najczęściej kojarzy się je z tabelami typu MyISAM.

Podstawowa składnia to `REPAIR TABLE nazwa_tabeli;`, np. `REPAIR TABLE klienci;`.

`CHECK TABLE` sprawdza, czy tabela jest uszkodzona. `REPAIR TABLE` próbuje uszkodzoną tabelę naprawić.

Ponieważ `CHECK TABLE` wykonuje diagnostykę, ale nie przywraca tabeli do działania. Do naprawy służy `REPAIR TABLE`.

Nie. Polecenie jest typowo związane z tabelami MyISAM. Dla InnoDB częściej stosuje się mechanizmy odzyskiwania, kopie zapasowe lub eksport i import danych.

Warto wykonać kopię zapasową dostępnych plików lub danych. Naprawa uszkodzonej tabeli może wiązać się z ryzykiem utraty części danych.

Służą do tworzenia i łączenia warunków logicznych. Najczęściej używa się ich w instrukcjach warunkowych, np. `if`.

`&&` wymaga, aby wszystkie połączone warunki były prawdziwe. `||` wymaga, aby prawdziwy był co najmniej jeden z warunków.

Operator `!` odwraca wartość logiczną. Z `true` robi `false`, a z `false` robi `true`.

Operatory logiczne, np. `&&` i `||`, działają na warunkach i wartościach logicznych. Operatory bitowe, np. `&` i `|`, wykonują operacje na bitach liczb.

JavaScript może przerwać sprawdzanie warunku, gdy wynik jest już znany. Przy `&&` zatrzyma się po pierwszej wartości fałszywej, a przy `||` po pierwszej wartości prawdziwej.

Można nimi połączyć kilka warunków w jeden. Przykład: `if (wiek >= 18 && aktywneKonto)` sprawdza jednocześnie wiek i status konta.

Właściwość `background-color` ustawia kolor tła elementu HTML, np. bloku `div`, akapitu lub sekcji strony.

`color` zmienia kolor tekstu, natomiast `background-color` zmienia kolor tła elementu.

Selektor `div` oznacza, że reguła CSS zostanie zastosowana do wszystkich elementów `<div>` na stronie.

Można używać nazw kolorów, np. `blue`, wartości szesnastkowych, np. `#0000ff`, funkcji `rgb()` oraz `hsl()`.

`border-color` ustawia kolor obramowania elementu. Nie wpływa na kolor jego wnętrza, czyli tła.

Nie. Można go stosować również do elementów liniowych, ale efekt jest najczęściej widoczny i praktyczny przy elementach blokowych lub kontenerach.

Sprawdza, czy zmienna $a ma wartość fałszywą. W tym przypadku oznacza to, że funkcja mysql_connect() nie nawiązała połączenia z serwerem MySQL.

Błąd połączenia występuje przed wykonaniem jakiegokolwiek zapytania, np. przy złym haśle lub niedostępnym serwerze. Błąd zapytania SQL dotyczy już konkretnej instrukcji, np. SELECT, INSERT lub UPDATE.

Kod pokazuje tylko próbę połączenia z serwerem MySQL. Nie ma w nim instrukcji wyboru bazy danych, np. mysql_select_db().

W kodzie nie ma instrukcji INSERT ani żadnego zapytania dodającego rekord. Fragment dotyczy wyłącznie zestawienia połączenia.

Najczęściej potrzebne są: adres serwera, nazwa użytkownika i hasło. Czasem dodatkowo podaje się nazwę bazy danych oraz port.

Zamiast przestarzałych funkcji mysql_* używa się rozszerzenia mysqli albo PDO. Są one obsługiwane w nowszych wersjach PHP i pozwalają bezpieczniej pracować z bazą danych.