Pytania pomocnicze - INF.03

Jest to skrócony zapis ramki. Oznacza ramkę o grubości 2 px, stylu kropkowanym i kolorze szarym.

`padding` określa odstęp między treścią elementu a jego ramką. `margin` określa odstęp na zewnątrz ramki, między elementami.

`dotted` oznacza linię kropkowaną. Inne częste style to `solid`, czyli linia ciągła, oraz `dashed`, czyli linia kreskowana.

Za grubość ramki odpowiada wartość `2px`. Jednostka `px` oznacza piksele.

Za kolor ramki odpowiada wartość `gray`. Oznacza ona szary kolor obramowania.

Ponieważ w kodzie użyto właściwości `padding: 15px`. W języku potocznym może być to nazwane marginesem wewnętrznym, ale technicznie jest to odstęp między treścią a ramką.

Należałoby użyć wartości `solid`, np. `border: 2px solid gray;`. Wtedy ramka byłaby ciągła, a nie kropkowana.

GET umieszcza dane w adresie URL. Mogą one zostać zapisane w historii przeglądarki, logach serwera lub być widoczne dla innych osób.

Nie. POST nie pokazuje danych w adresie URL, ale przy HTTP transmisja nie jest szyfrowana i może zostać podsłuchana.

HTTPS szyfruje dane przesyłane między przeglądarką a serwerem. Dzięki temu hasła i dane osobowe nie są przesyłane otwartym tekstem.

POST nie umieszcza danych w adresie URL, a HTTPS szyfruje transmisję. To połączenie ogranicza ryzyko ujawnienia danych poufnych.

Przede wszystkim hasła, loginy, dane osobowe, numery kart, tokeny sesji i inne informacje poufne.

Nie. Serwer docelowy zna pełne żądanie. HTTPS chroni dane przed osobami trzecimi podsłuchującymi transmisję.

GET nadaje się do pobierania danych i operacji niewrażliwych, np. wyszukiwania produktów, filtrowania listy lub przechodzenia między stronami.

Kwerenda to polecenie wysyłane do bazy danych w celu pobrania, wyszukania, dodania, zmiany lub usunięcia danych.

Kwerenda wykonuje operację na danych w bazie. Formularz jest interfejsem dla użytkownika, np. do wpisywania lub wyświetlania danych.

Do wyszukiwania i pobierania danych służy instrukcja SELECT.

Dane zmieniają głównie kwerendy INSERT, UPDATE i DELETE. Należą one do grupy instrukcji DML.

Kolumna jest elementem tabeli, a nie komendą wysyłaną do serwera bazy danych.

CRUD oznacza podstawowe operacje na danych: Create, Read, Update, Delete, czyli tworzenie, odczyt, aktualizację i usuwanie.

Kadrowanie usuwa fragmenty obrazu poza wybranym obszarem. Zmiana rozmiaru skaluje cały obraz, zachowując jego zawartość.

Aby pokazać tylko istotny fragment obrazu, usunąć zbędne elementy i dopasować grafikę do układu strony.

Tak. Po odcięciu części obrazu wynikowy plik często ma mniejszą szerokość i wysokość w pikselach.

Samo kadrowanie nie musi pogarszać jakości, ponieważ nie skaluje pikseli. Jakość może się pogorszyć dopiero przy późniejszym zapisie w formacie stratnym, np. JPEG.

Kadrowanie można wykonać w programach graficznych, takich jak GIMP, Photoshop, Paint.NET, Canva, a także w wielu edytorach zdjęć online.

Wskazują na to elementy takie jak `document`, `getElementById()` oraz `innerHTML`. Są one typowe dla JavaScriptu używanego w przeglądarce do pracy z dokumentem HTML.

Metoda `document.getElementById()` wyszukuje w dokumencie HTML element o podanym atrybucie `id`. Pozwala następnie odczytać lub zmienić jego właściwości.

`innerHTML` oznacza zawartość HTML znajdującą się wewnątrz danego elementu. Przypisanie do niej nowej wartości zmienia treść widoczną na stronie.

Atrybut `id` jednoznacznie identyfikuje element HTML na stronie. Dzięki temu JavaScript może łatwo odwołać się do konkretnego elementu, np. przez `getElementById()`.

PHP i Python nie używają obiektu `document` ani metody `getElementById()` do bezpośredniej modyfikacji strony w przeglądarce. Taki zapis jest charakterystyczny dla JavaScriptu działającego po stronie klienta.

Instrukcja znajduje element HTML o identyfikatorze `paragraf1` i ustawia jego zawartość na wartość przechowywaną w zmiennej `wynik`.

`DROP TABLE` usuwa całą tabelę, czyli dane i strukturę. `TRUNCATE TABLE` usuwa tylko wszystkie dane, a tabela nadal istnieje.

Gdy chcemy całkowicie usunąć tabelę z bazy danych wraz ze wszystkimi zapisanymi w niej rekordami.

`DELETE FROM Mieszkancy` usuwa rekordy z tabeli, ale nie usuwa samej tabeli. Struktura tabeli pozostaje w bazie danych.

`ALTER TABLE` służy do modyfikowania struktury istniejącej tabeli, np. dodawania, usuwania lub zmiany kolumn. Nie służy do usuwania całej tabeli.

`DROP TABLE` należy do DDL, czyli Data Definition Language. Są to instrukcje służące do definiowania i zmieniania struktury bazy danych.

Można użyć `TRUNCATE TABLE nazwa_tabeli;` albo `DELETE FROM nazwa_tabeli;`. `TRUNCATE` usuwa wszystkie rekordy bez warunku, a `DELETE` może działać także z warunkiem `WHERE`.

Ponieważ określa rolę fragmentu strony jako treści pobocznej, np. panelu bocznego lub dodatkowych linków. Pomaga budować logiczny układ dokumentu HTML.

<aside> opisuje część struktury strony, natomiast <em> służy do semantycznego zaakcentowania fragmentu tekstu. <em> nie buduje układu strony.

<input> tworzy pole formularza, np. pole tekstowe, checkbox, radio button lub przycisk. Nie jest znacznikiem przeznaczonym do budowy struktury strony.

<mark> oznacza wyróżniony lub zaznaczony fragment tekstu. Nie określa sekcji ani układu strony.

Do znaczników strukturalnych należą m.in. <header>, <nav>, <main>, <section>, <article>, <aside> i <footer>. Określają one logiczne części dokumentu.

Nie. Nazwa sugeruje treść poboczną, ale jej położenie wizualne zależy od CSS. Semantycznie oznacza zawartość uzupełniającą, niekoniecznie fizycznie boczną.

Przecinek grupuje selektory. Dzięki temu ta sama reguła CSS może zostać zastosowana do kilku różnych elementów jednocześnie.

Oznacza wszystkie elementy `<p>`, które mają klasę `tekst`. Nie wybiera innych elementów z tą klasą, np. `<div class='tekst'>`.

Oznacza element `<div>`, który ma identyfikator `obrazki`. Selektor `#` odnosi się do atrybutu `id`.

Klasa, zapisywana w CSS jako `.nazwa`, może być używana przez wiele elementów. Identyfikator, zapisywany jako `#nazwa`, powinien być unikalny w dokumencie HTML.

Znak `+` oznacza selektor sąsiedniego rodzeństwa, a nie jednoczesne formatowanie dwóch grup elementów. Do grupowania selektorów używa się przecinka.

Nie. `.tekst` wybiera każdy element z klasą `tekst`, natomiast `p.tekst` wybiera tylko akapity z tą klasą.

Nie zawsze. `#obrazki` wybiera dowolny element z tym identyfikatorem, a `div#obrazki` tylko wtedy, gdy tym elementem jest `div`.

Kwalifikator prywatny oznacza, że pole lub metoda są dostępne tylko wewnątrz klasy, w której zostały zadeklarowane. Nie można odwołać się do nich bezpośrednio z zewnątrz ani z klasy pochodnej.

`private` ogranicza dostęp wyłącznie do tej samej klasy. `protected` pozwala dodatkowo korzystać z elementu w klasach pochodnych.

`public` stosuje się wtedy, gdy pole lub metoda mają być dostępne z zewnątrz klasy. Najczęściej publiczne są metody stanowiące interfejs obiektu.

Kwalifikatory dostępu pozwalają ukrywać szczegóły działania klasy i udostępniać tylko wybrane elementy. Dzięki temu łatwiej kontrolować poprawność danych i zmniejszyć zależności w kodzie.

Prywatne pola chronią dane obiektu przed przypadkową lub niepoprawną zmianą z zewnątrz. Dostęp do nich zwykle odbywa się przez metody, np. gettery i settery.

Nie. Klasa pochodna dziedziczy po klasie bazowej, ale nie może bezpośrednio odwoływać się do jej prywatnych pól ani metod.

Kursywą zostanie zapisany tekst znajdujący się między znacznikiem otwierającym `<i>` a zamykającym `</i>`. Trzeba sprawdzić dokładny zakres tych znaczników.

Dzieje się tak, gdy fragment tekstu znajduje się jednocześnie wewnątrz znaczników `<b>` i `<i>`. Na przykład: `<i><b>tekst</b></i>`.

Ponieważ słowo `zobaczysz` znajduje się wewnątrz znacznika `<b>`, a ten z kolei jest umieszczony wewnątrz znacznika `<i>`. Oznacza to pogrubienie oraz kursywę.

`<b>` powoduje wizualne pogrubienie tekstu, a `<i>` jego pochylenie. Oba znaczniki wpływają głównie na wygląd tekstu.

Znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności niż zostały otwarte. Dzięki temu struktura dokumentu jest poprawna i przewidywalna dla przeglądarki.

Należy zaznaczyć zakres działania każdego znacznika i sprawdzić, które słowa znajdują się pomiędzy jego otwarciem i zamknięciem. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na znaczniki zagnieżdżone.