Pytania pomocnicze - INF.03

Warunek jest sprawdzany przed każdym wykonaniem ciała pętli. Jeśli jest prawdziwy, kod w pętli zostaje wykonany; jeśli fałszywy, pętla się kończy.

Zmienna `$i` przyjmuje wartości: 0, 2, 4, 6, 8 i 10. Wszystkie spełniają warunek `$i <= 10`, więc jest 6 wykonań.

Warunek `$i < 10` nie dopuszcza wartości 10, a `$i <= 10` ją dopuszcza. Dlatego przy kroku co 2 pętla z `<=` wykona się o jeden raz więcej.

Zapis `$i += 2` oznacza zwiększenie wartości zmiennej `$i` o 2. Jest równoważny zapisowi `$i = $i + 2`.

Najpierw wykonywana jest inicjalizacja, potem sprawdzany warunek, następnie wykonywane jest ciało pętli, a na końcu zmiana licznika. Ten cykl powtarza się do momentu, gdy warunek stanie się fałszywy.

Pętla nie wykona się, jeśli jej warunek jest fałszywy już przy pierwszym sprawdzeniu. Przykład: `for ($i = 10; $i < 0; $i++)`.

Raport służy do czytelnej prezentacji danych, najczęściej w celu wydruku, eksportu lub przygotowania zestawienia.

Formularz służy głównie do wprowadzania i edycji danych, a raport do ich prezentowania i drukowania.

Raport może pobierać dane z tabeli, kwerendy lub zapytania SQL. Często źródłem raportu jest kwerenda filtrująca dane według określonych kryteriów.

Tak. Raport może prezentować dane spełniające określone warunki, np. rekordy z danego miesiąca albo dotyczące konkretnego klienta.

W raporcie można umieścić nagłówki, stopki, pola danych, grupowania, sortowania, podsumowania, numery stron i elementy graficzne.

Relacja opisuje powiązanie między tabelami lub samą tabelę w modelu relacyjnym, ale nie jest obiektem przeznaczonym do przygotowania wydruku danych.

Makropolecenie automatyzuje czynności w bazie danych, np. otwieranie formularza lub uruchamianie raportu, ale samo nie jest zestawieniem danych do wydruku.

`typedef` służy do nadania istniejącemu typowi danych innej, alternatywnej nazwy. Ułatwia to zapis i poprawia czytelność kodu.

Nie. `typedef` tworzy alias, czyli dodatkową nazwę dla typu, który już istnieje.

`typedef` nadaje alternatywną nazwę istniejącemu typowi, natomiast `enum` definiuje typ wyliczeniowy z określonym zestawem nazwanych wartości.

`union` definiuje unię, czyli typ złożony, którego pola współdzielą ten sam obszar pamięci. `typedef` nie opisuje struktury danych, tylko nadaje typowi inną nazwę.

Pozwala używać krótszej nazwy struktury bez każdorazowego pisania słowa `struct`. Dzięki temu deklaracje zmiennych są prostsze i bardziej czytelne.

Nie. `switch` jest instrukcją wyboru sterującą przebiegiem programu, a nie mechanizmem definiowania lub nazywania typów.

Raport służy do prezentowania, podsumowywania i drukowania danych. Jest używany wtedy, gdy dane mają być pokazane w uporządkowanej, czytelnej formie.

Formularz służy głównie do wprowadzania i edycji danych. Raport służy głównie do ich prezentacji, podsumowania i wydruku.

Zapytanie pobiera, filtruje lub przetwarza dane. Raport może korzystać z wyniku zapytania, ale jego zadaniem jest czytelne przedstawienie danych.

Raport może korzystać z danych zapisanych w tabelach albo z wyników zapytań. Często raport opiera się na wcześniej przygotowanym zapytaniu filtrującym lub grupującym dane.

Raport pozwala zaprojektować układ wydruku, nagłówki, stopki, grupowanie i podsumowania. Dzięki temu dane są przygotowane do czytelnej prezentacji na papierze lub w pliku PDF.

W raporcie mogą znajdować się pola z danymi, nagłówki, stopki, grupy rekordów, sumy, średnie i liczniki. Elementy te pomagają uporządkować informacje.

Raporty stosuje się np. do przygotowania faktur, list zamówień, zestawień sprzedaży, wykazów klientów lub podsumowań miesięcznych.

Służy do nawiązania połączenia między skryptem PHP a serwerem bazy danych MySQL lub MariaDB.

Najczęściej podaje się host serwera, nazwę użytkownika, hasło oraz nazwę bazy danych, np. `localhost`, `root`, `''`, `zwierzaki`.

Oznacza, że serwer bazy danych działa na tym samym komputerze lub serwerze co skrypt PHP.

W środowiskach lokalnych, np. XAMPP, użytkownik `root` często domyślnie nie ma ustawionego hasła. W środowisku produkcyjnym nie jest to bezpieczne.

Można sprawdzić wartość zwróconą przez `mysqli_connect()`. Jeśli jest fałszywa, błąd można odczytać funkcją `mysqli_connect_error()`.

`mysqli_connect()` nawiązuje połączenie z serwerem i może od razu wskazać bazę danych. `mysqli_select_db()` służy do wybrania bazy po wcześniejszym połączeniu.

`mysql_connect()` pochodzi ze starego rozszerzenia MySQL, które zostało usunięte z PHP 7. Zamiast niego używa się MySQLi lub PDO.

Należy zapisać dwa porównania i połączyć je operatorem `&&`. Dla przedziału `(6, 203]` poprawny zapis to `(zm1 > 6) && (zm1 <= 203)`.

Nawias okrągły przy `6` oznacza, że wartość `6` nie należy do przedziału. Nawias kwadratowy przy `203` oznacza, że wartość `203` należy do przedziału.

Operator `&&` wymaga spełnienia obu warunków jednocześnie: liczba ma być większa od `6` i nie większa niż `203`. Operator `||` oznaczałby, że wystarczy spełnić tylko jeden z warunków.

`<=` oznacza „mniejsze lub równe”, czyli dopuszcza wartość graniczną. `!=` oznacza „różne od” i wyklucza tylko jedną konkretną wartość.

Nie. Pierwsza część warunku, czyli `zm1 > 6`, jest dla wartości `6` fałszywa.

Tak. Wartość `203` jest większa od `6` i jednocześnie mniejsza lub równa `203`.

Można zapisać warunek przeciwny: `(zm1 <= 6) || (zm1 > 203)`. Liczba jest poza przedziałem, jeśli spełnia przynajmniej jeden z tych warunków.

Element <a> tworzy hiperłącze, czyli odsyłacz do innej strony, pliku, miejsca w dokumencie lub adresu e-mail. Najważniejszym atrybutem linku jest href, który określa adres docelowy.

Atrybut target określa, gdzie ma zostać otwarty dokument wskazany przez link. Wartość _blank powoduje otwarcie linku w nowej karcie lub nowym oknie przeglądarki.

target="_blank" otwiera link w nowej karcie lub oknie, natomiast target="_self" otwiera go w bieżącej karcie. Wartość _self jest domyślna, jeśli nie podano atrybutu target.

Atrybut rel opisuje relację między bieżącym dokumentem a dokumentem docelowym. rel="next" oznacza następny dokument w sekwencji, ale nie wpływa na sposób otwarcia linku.

target="_parent" otwiera link w nadrzędnym kontekście przeglądania, np. nadrzędnej ramce. Nie oznacza otwarcia strony w nowej karcie.

Poprawny zapis to np. <a href="http://google.com" target="_blank">strona Google</a>. Atrybut target należy dodać wewnątrz znacznika otwierającego <a>.

Podstawowa składnia to: `UPDATE tabela SET kolumna = nowa_wartość WHERE warunek;`. Część `SET` wskazuje zmianę, a `WHERE` ogranicza rekordy, których zmiana dotyczy.

Ponieważ nowa wartość pola ma być obliczona na podstawie dotychczasowej wartości. Jeśli student miał `RokStudiow = 2`, po wykonaniu polecenia otrzyma wartość `3`.

Ogranicza aktualizację do studentów z lat 1-4. Studenci z roku 5 lub wyższego nie zostaną zmodyfikowani.

Zmienione zostałyby wszystkie rekordy w tabeli. W tym przypadku rok studiów zostałby zwiększony każdemu studentowi, także tym z roku 5.

Operator `++` jest znany z niektórych języków programowania, ale nie jest standardowym sposobem inkrementacji kolumny w SQL. W SQL należy użyć przypisania, np. `RokStudiow = RokStudiow + 1`.

`UPDATE` należy do DML, czyli Data Manipulation Language. Są to polecenia służące do operowania danymi, np. `INSERT`, `UPDATE`, `DELETE`.

Wyszukuje w dokumencie HTML element o podanym identyfikatorze id. Zwrócony element można potem modyfikować za pomocą JavaScript.

Kod zmienia właściwość src istniejącego elementu img. Nie tworzy nowego elementu HTML, więc drugi obraz nie pojawia się obok pierwszego.

Atrybut onclick określa kod JavaScript, który zostanie wykonany po kliknięciu danego elementu, np. przycisku.

Oznacza przypisanie nowej wartości do właściwości src elementu. W przypadku elementu img powoduje to zmianę wyświetlanego pliku graficznego.

Identyfikator pozwala jednoznacznie wskazać ten element w kodzie JavaScript. Bez zgodnego id metoda getElementById('i1') nie odnalazłaby obrazka.

Przeglądarka spróbuje wczytać wskazany plik, ale obraz nie zostanie poprawnie wyświetlony. Może pojawić się ikona uszkodzonego obrazka lub tekst alternatywny, jeśli został podany.

Typ `TIMESTAMP` służy do przechowywania daty i czasu w jednym polu, np. `2026-07-20 14:35:10`.

`DATE` przechowuje tylko datę, np. `2026-07-20`. `TIMESTAMP` przechowuje datę razem z godziną, minutą i sekundą.

`YEAR` przechowuje wyłącznie rok, np. `2026`. `TIMESTAMP` przechowuje pełną datę oraz czas.

`BOOLEAN` służy do przechowywania wartości logicznych, takich jak prawda/fałsz. Nie jest typem przeznaczonym do zapisu daty ani godziny.

Można użyć wartości domyślnej `CURRENT_TIMESTAMP`, np. `utworzono TIMESTAMP DEFAULT CURRENT_TIMESTAMP`.

Najczęściej do zapisu czasu utworzenia rekordu, ostatniej modyfikacji, logowania użytkownika albo złożenia zamówienia.