Pytania pomocnicze - INF.08

Access Point umożliwia urządzeniom bezprzewodowym dostęp do sieci przewodowej. Działa jako pomost między Wi-Fi a siecią kablową LAN.

Switch łączy urządzenia głównie w przewodowej sieci lokalnej. Access Point zapewnia dostęp bezprzewodowy i podłącza klientów Wi-Fi do sieci kablowej.

Router łączy różne sieci, na przykład LAN z Internetem. Access Point zwykle nie trasuje ruchu między sieciami, lecz udostępnia Wi-Fi w istniejącej sieci LAN.

SSID to nazwa sieci bezprzewodowej widoczna dla użytkowników. Dzięki niej klient Wi-Fi wie, z którą siecią może się połączyć.

Najczęściej stosuje się WPA2 lub WPA3 oraz silne hasło dostępu. W sieciach firmowych można używać dodatkowo uwierzytelniania 802.1X.

Może rozgłaszać sieć Wi-Fi, ale bez połączenia z infrastrukturą sieciową jego funkcjonalność jest ograniczona. Typowo AP podłącza się przewodem Ethernet do switcha lub routera.

Magistrala systemowa to zestaw linii komunikacyjnych łączących procesor, pamięć i urządzenia wejścia-wyjścia. Zwykle składa się z magistrali danych, adresowej i sterującej.

Magistrala danych przenosi właściwe dane między elementami komputera. Magistrala sterująca przesyła sygnały określające, jaka operacja ma zostać wykonana, np. odczyt lub zapis.

Magistrala adresowa służy do wskazywania adresu komórki pamięci lub urządzenia, z którym procesor chce się komunikować.

Procesor umieszcza adres na magistrali adresowej, wysyła sygnał odczytu magistralą sterującą, a odczytane dane trafiają do procesora magistralą danych.

Mogą to być sygnały odczytu, zapisu, przerwania, resetu, gotowości urządzenia oraz sygnały synchronizujące pracę układów.

Bez magistrali sterującej elementy komputera nie wiedziałyby, kiedy i jaką operację wykonać. Zapewnia ona koordynację pracy procesora, pamięci i urządzeń.

Najłatwiej rozpoznać ją po kolorowych gniazdach audio jack 3,5 mm, np. zielonym, różowym i niebieskim. Służą one do podłączania głośników, słuchawek, mikrofonu i wejścia liniowego.

Karta dźwiękowa odpowiada za odtwarzanie i nagrywanie dźwięku. Przetwarza sygnał cyfrowy na analogowy oraz analogowy na cyfrowy.

Karta dźwiękowa ma gniazda audio i obsługuje dźwięk, natomiast karta sieciowa służy do komunikacji w sieci komputerowej. Karta sieciowa ma zwykle port RJ-45 lub anteny Wi-Fi.

Karta graficzna generuje obraz i ma złącza monitorowe, np. HDMI, DisplayPort lub DVI. Karta dźwiękowa obsługuje audio i ma gniazda dla mikrofonu, słuchawek oraz głośników.

Kolory pomagają szybko rozpoznać funkcję złącza. Zielone gniazdo najczęściej służy do wyjścia audio, różowe do mikrofonu, a niebieskie do wejścia liniowego.

Oznacza to, że układ dźwiękowy jest wbudowany w płytę główną komputera. Nie wymaga wtedy osobnej karty rozszerzeń.

Bęben światłoczuły tworzy elektrostatyczny obraz drukowanej strony. Na jego naelektryzowane obszary przyciągany jest toner, który następnie trafia na papier.

Toner to drobny proszek barwiący, który jest przyciągany elektrostatycznie do bębna, a potem przenoszony na papier. Na końcu zostaje utrwalony przez podgrzanie i docisk.

Fuser utrwala toner na papierze za pomocą wysokiej temperatury i nacisku. Dzięki temu wydruk nie rozmazuje się po wyjściu z drukarki.

Drukarka laserowa używa tonera i bębna światłoczułego, a atramentowa nanosi na papier mikroskopijne krople atramentu z dysz głowicy drukującej.

Drukarka igłowa tworzy obraz przez uderzanie stalowych igieł w taśmę barwiącą. Drukarka laserowa wykorzystuje obraz elektrostatyczny na bębnie i toner.

Zjawisko elektrostatyczne umożliwia przyciąganie cząsteczek tonera do odpowiednich miejsc na bębnie. To właśnie dzięki temu powstaje obraz, który później jest przenoszony na papier.

Paskowanie polega na dzieleniu danych na bloki i zapisywaniu ich kolejno na różnych dyskach. Zwiększa to wydajność, ponieważ kilka dysków może pracować równolegle.

Parzystość to dodatkowa informacja kontrolna obliczana na podstawie danych. Pozwala odtworzyć brakujący blok danych po awarii jednego dysku.

RAID-5 wymaga co najmniej trzech dysków. Mniejsza liczba dysków nie pozwala jednocześnie realizować paskowania i rozproszonej parzystości.

RAID-5 może przetrwać awarię jednego dysku. Jeśli przed odbudową macierzy uszkodzi się kolejny dysk, dane mogą zostać utracone.

W odpowiedzi D sumy kontrolne są zapisywane na ostatnim, wydzielonym dysku. To bardziej przypomina RAID-4, natomiast w RAID-5 parzystość jest rozproszona między dyskami.

RAID-1 zapisuje te same dane na dwóch dyskach, tworząc kopię lustrzaną. RAID-5 dzieli dane na paski i zapisuje rozproszoną parzystość, co lepiej wykorzystuje pojemność przy większej liczbie dysków.

Pojemność RAID-5 oblicza się jako liczbę dysków minus jeden, pomnożoną przez pojemność najmniejszego dysku. Jeden dysk logicznie odpowiada przestrzeni przeznaczonej na parzystość.

To sygnał wysyłany przez urządzenie do procesora z informacją, że wymaga ono obsługi. Pozwala to procesorowi reagować na zdarzenia bez ciągłego sprawdzania urządzeń.

Sterownik przerwań odbiera zgłoszenia od urządzeń, ustala ich priorytet i przekazuje odpowiednie żądanie do procesora.

Czasomierz systemowy generuje regularne impulsy niezbędne do odmierzania czasu pracy systemu i planowania zadań. W klasycznej architekturze PC używa IRQ0, czyli przerwania o najwyższym priorytecie.

Czasomierz systemowy służy do cyklicznego odmierzania czasu dla systemu operacyjnego. Zegar czasu rzeczywistego RTC przechowuje aktualną datę i godzinę, często także po wyłączeniu komputera dzięki baterii CMOS.

Klawiatura w klasycznej architekturze PC korzysta z IRQ1. Ma wysoki priorytet, ale niższy niż czasomierz systemowy na IRQ0.

Nie. Karta graficzna nie jest urządzeniem kojarzonym z najwyższym priorytetem IRQ w klasycznym zestawie przerwań. Najwyższy priorytet ma czasomierz systemowy.

Tłumienność oznacza spadek mocy sygnału optycznego podczas propagacji w światłowodzie. Najczęściej podaje się ją w dB/km.

Dla tej długości fali standardowy światłowód ma najniższą tłumienność. Pozwala to przesyłać sygnał na większe odległości.

Są to zakresy długości fali, w których światłowód ma korzystne parametry transmisyjne, np. małe tłumienie lub małą dyspersję.

Długość 850 nm jest typowa dla światłowodów wielomodowych, szczególnie w krótszych połączeniach, np. w sieciach LAN.

Przy 1310 nm światłowód ma zwykle małą dyspersję, natomiast przy 1550 nm osiąga najniższą tłumienność. Obie długości są ważne w transmisji światłowodowej.

Mała tłumienność pozwala przesyłać sygnał na większe odległości bez częstego wzmacniania lub regeneracji. Jest to szczególnie istotne w sieciach WAN i telekomunikacyjnych.

Mają dużą gęstość energii, małą masę i mogą być wykonane jako cienkie, płaskie ogniwa. Dzięki temu dobrze pasują do lekkich i cienkich urządzeń mobilnych.

Akumulatory kwasowo-ołowiowe są ciężkie, duże i stosowane głównie np. w pojazdach lub zasilaniu awaryjnym. Akumulatory litowe są znacznie lżejsze i lepiej nadają się do elektroniki przenośnej.

Są starszą technologią, mają efekt pamięci i zawierają toksyczny kadm. Zostały w dużej mierze zastąpione przez akumulatory litowe.

Li-Po oznacza akumulator litowo-polimerowy, często stosowany jako określenie akumulatora litowo-jonowo-polimerowego. Jest to popularny typ ogniwa w urządzeniach mobilnych.

Nie należy ich przebijać, zgniatać, przegrzewać ani ładować uszkodzoną ładowarką. Spuchnięty lub uszkodzony akumulator powinien zostać wymieniony.

Maksymalna teoretyczna prędkość standardu IEEE 802.11g wynosi 54 Mb/s.

Standard 802.11g pracuje w paśmie 2,4 GHz, podobnie jak 802.11b.

802.11g oferuje do 54 Mb/s, a 802.11b do 11 Mb/s. Oba działają w paśmie 2,4 GHz.

Wpływają na to zakłócenia, odległość od punktu dostępowego, przeszkody, liczba klientów oraz narzut protokołów transmisyjnych.

Oznacza to, że urządzenia 802.11g mogą współpracować ze starszymi urządzeniami 802.11b, choć może to obniżyć wydajność całej sieci.

Najczęściej wymagane wartości to: 802.11b – 11 Mb/s, 802.11g – 54 Mb/s. To częsty schemat w pytaniach egzaminacyjnych.

Zbyt duży naciąg może rozciągnąć lub uszkodzić włókna światłowodowe oraz powłokę kabla. Skutkiem może być większa tłumienność albo całkowite przerwanie toru transmisyjnego.

To najmniejszy dopuszczalny promień, pod jakim można zgiąć kabel bez ryzyka uszkodzenia lub pogorszenia transmisji. Im mniejszy promień od dopuszczalnego, tym większe ryzyko strat optycznych.

Może dojść do makrozgięć, mikropęknięć włókna oraz wzrostu tłumienności. W skrajnym przypadku światłowód może przestać poprawnie przesyłać sygnał.

Są to parametry fizyczne przydatne przy projektowaniu trasy, ale nie określają bezpośrednio granic bezpiecznego montażu mechanicznego. Kluczowe są dopuszczalny naciąg i promień gięcia.

Tak, temperatury transportu, instalacji i eksploatacji są ważne, ale w pytaniu chodzi o kluczowe parametry mechaniczne podczas montażu. Dlatego właściwą odpowiedzią jest siła naciągu i promień gięcia.

Stosuje się odpowiednie rolki, uchwyty kablowe, kontrolę siły ciągnięcia i zachowanie dopuszczalnych promieni gięcia. Ważne jest też przestrzeganie zaleceń producenta kabla.