Pytania pomocnicze - INF.08

Downstream oznacza kierunek transmisji od operatora do użytkownika, czyli odbieranie lub pobieranie danych.

Upstream oznacza kierunek transmisji od użytkownika do operatora, czyli wysyłanie danych.

Jest to parametr Downstream Line Attenuation. W podanym przykładzie jego wartość wynosi 16 dB.

Decybel jest jednostką używaną do wyrażania stosunku poziomów sygnału. Dobrze nadaje się do opisu strat sygnału w liniach telekomunikacyjnych.

Line Attenuation oznacza osłabienie sygnału na linii. Margin, zwykle SNR Margin, określa zapas jakości sygnału względem poziomu szumu.

Nie. Im większe tłumienie, tym słabszy sygnał i większe ryzyko niższej prędkości lub niestabilności połączenia.

Tłumienie ma zwykle nazwę Line Attenuation i jednostkę dB. Szybkość transmisji ma nazwę Rate i jednostkę kbps lub Mbps.

Oznacza interfejs równoległy, najczęściej kojarzony z portem LPT w komputerze. Taki zapis wskazuje na możliwość bezpośredniego podłączenia drukarki przewodem LPT.

Port COM to interfejs szeregowy, zwykle RS-232. W dokumentacji podano IEEE 1284, czyli interfejs równoległy LPT, a nie port COM.

Oznacza, że drukarka może być podłączona bezpośrednio do przewodowej sieci Ethernet. Zwykle wykorzystuje się do tego kabel skrętkowy zakończony złączem RJ-45.

Nie. Ethernet 10/100 Base-TX dotyczy sieci przewodowej, a nie bezprzewodowej. Do Wi-Fi dokumentacja musiałaby wskazywać np. IEEE 802.11 lub WLAN.

Drukarkę można podłączyć do portu LPT, do portu USB komputera oraz bezpośrednio do przewodowej sieci Ethernet przez RJ-45.

Przez USB drukarka jest lokalnie podłączona do jednego komputera. Przez Ethernet może działać jako samodzielne urządzenie sieciowe dostępne dla wielu komputerów w sieci.

Fast Ethernet oznacza standard Ethernet o przepływności 100 Mb/s. Jest szybszy od Ethernet 10 Mb/s, ale wolniejszy od Gigabit Ethernet.

Liczba 100 oznacza szybkość transmisji 100 Mb/s. Człon FX informuje, że jest to wariant światłowodowy Fast Ethernet.

Nie. RS-232 w przełączniku jest zwykle portem konsolowym do konfiguracji urządzenia, a nie portem do przesyłania ramek Ethernet.

100BASE-FX wykorzystuje światłowód, a 100BASE-TX skrętkę miedzianą. Oba standardy należą do Fast Ethernet i oferują 100 Mb/s.

1 Gb/s dotyczy standardów Gigabit Ethernet, np. 1000BASE-T lub 1000BASE-SX. W opisie przełącznika podano tylko Fast Ethernet i 100BASE-FX, czyli 100 Mb/s.

Nie. Informacja o 16 portach mówi o liczbie interfejsów, a nie o ich szybkości. Szybkość wynika ze standardu, np. Fast Ethernet oznacza 100 Mb/s.

CLIP to usługa prezentacji numeru abonenta dzwoniącego. Dzięki niej telefon może wyświetlić numer osoby, która wykonuje połączenie.

Oznacza metody przesyłania informacji o numerze dzwoniącym do telefonu. Telefon obsługujący FSK/DTMF potrafi odczytać numer zakodowany w tych systemach.

CLIP służy do prezentacji numeru dzwoniącego. CLIR służy do zastrzeżenia lub ukrycia numeru osoby dzwoniącej.

DTMF służy do przesyłania cyfr i znaków za pomocą par tonów. Jest wykorzystywany m.in. przy wybieraniu tonowym i obsłudze automatycznych central.

Jeśli telefon nie obsługuje sposobu przesyłania numeru stosowanego przez operatora, może nie wyświetlić numeru dzwoniącego mimo aktywnej usługi CLIP.

Nie. Automatyczne ponowne wybieranie ostatniego numeru to inna funkcja telefonu. CLIP dotyczy wyświetlania numeru abonenta dzwoniącego.

Najpierw należy zamienić moc z watów na kilowaty, dzieląc przez 1000. Następnie mnoży się moc w kW przez czas pracy w godzinach.

Ponieważ oba urządzenia pracują jednocześnie i razem pobierają energię z sieci. Całkowita moc zestawu to suma mocy wszystkich działających elementów.

Czas dzienny należy pomnożyć przez liczbę dni pracy w miesiącu. W tym zadaniu: 10 godzin × 20 dni = 200 godzin.

Zużycie energii w kWh mnoży się przez cenę 1 kWh. Jeśli zestaw zużyje 60 kWh, a 1 kWh kosztuje 0,50 zł, koszt wynosi 30 zł.

Moc zestawu: 250 W + 50 W = 300 W = 0,3 kW. Czas pracy: 10 h × 20 = 200 h. Energia: 0,3 kW × 200 h = 60 kWh, koszt: 60 × 0,50 zł = 30 zł.

Najczęstszy błąd to brak zamiany watów na kilowaty. Do obliczeń kosztu energii trzeba używać kWh, więc moc w W należy podzielić przez 1000.

Ponieważ rozsyła sygnał w płaszczyźnie poziomej we wszystkich kierunkach. Dzięki temu urządzenia znajdujące się wokół punktu dostępowego mają podobne warunki odbioru.

Antena dookólna pokrywa sygnałem obszar wokół siebie w 360°. Antena kierunkowa skupia energię w jednym kierunku, zwiększając zasięg głównie w wybranym obszarze.

Gdy trzeba przesłać sygnał w konkretnym kierunku, np. między dwoma budynkami. Antena kierunkowa ogranicza promieniowanie na boki, ale poprawia zasięg w osi anteny.

Antena sektorowa pokrywa wybrany fragment przestrzeni, np. sektor 90° lub 120°. Stosuje się ją wtedy, gdy nie trzeba nadawać we wszystkich kierunkach, ale obszar jest szerszy niż pojedyncza wiązka kierunkowa.

Zysk w dBi określa, jak mocno antena skupia energię w określonych kierunkach względem anteny izotropowej. Większy zysk nie oznacza nadawania wszędzie mocniej, lecz zwykle bardziej skupioną charakterystykę promieniowania.

Antena paraboliczna ma bardzo kierunkową charakterystykę i skupia sygnał w wąskiej wiązce. Nie zapewnia równomiernego pokrycia obszaru wokół Access Pointa.

Należy zsumować ceny netto abonamentu oraz wszystkich aktywnych usług dodatkowych. Nie uwzględnia się usług nieaktywnych ani cen brutto.

Polecenie pyta o koszt netto, więc należy używać wyłącznie wartości z kolumny „Cena netto”. Cena brutto zawiera VAT i dałaby inny wynik.

Trzeba uwzględnić abonament oraz aktywne usługi: mobilny e-podpis, rachunek szczegółowy i pakiet 250 MB transmisji danych.

Nie dolicza się usług, które nie zostały wskazane jako aktywne, np. Faxu i połączeń konferencyjnych. Pozycja bezpłatna ma koszt 0 zł.

80,00 zł + 10,00 zł + 5,00 zł + 8,00 zł = 103,00 zł netto. Dlatego poprawna odpowiedź to 103,00 zł.

Koszt stały jest naliczany co miesiąc niezależnie od faktycznego użycia usługi. Koszt zmienny zależy np. od liczby minut, SMS-ów lub ilości przesłanych danych poza pakietem.

Najpierw sumuje się materiały i robociznę, następnie oblicza narzut od tej sumy i dodaje go do kosztu podstawowego.

Ponieważ koszty materiałów i robocizny podano jako kwoty brutto. Kwota brutto zawiera już podatek VAT.

Narzut należy policzyć od sumy kosztów materiałów i robocizny, czyli od 4 800 zł.

10% z 4 800 zł to 480 zł, ponieważ 4 800 × 0,10 = 480.

Mogą to być m.in. kable, gniazda sieciowe, patch panele, szafa rack, organizery kabli, koryta instalacyjne i elementy montażowe.

Koszt materiałów dotyczy zakupionych elementów instalacji, a koszt robocizny obejmuje pracę osób wykonujących montaż, konfigurację lub pomiary.

Podczas wiercenia mogą odpryskiwać fragmenty tynku, betonu, cegły lub metalu. Okulary ochronne zabezpieczają oczy przed urazem mechanicznym i pyłem.

Najważniejsze zagrożenia to odpryski materiału, pył, hałas, możliwość uszkodzenia przewodów elektrycznych lub instalacji ukrytych w ścianie oraz urazy dłoni.

Kask stosuje się głównie wtedy, gdy istnieje ryzyko uderzenia w głowę, spadających przedmiotów lub pracy na budowie. Przy samym wierceniu w ścianie najważniejszą ochroną są okulary.

Nie są podstawową odpowiedzią w tym przypadku. Mogą zmniejszać ryzyko poślizgnięcia lub porażenia, ale nie chronią oczu przed odpryskami powstającymi podczas wiercenia.

Należy sprawdzić przebieg instalacji elektrycznych i innych przewodów w ścianie, dobrać odpowiednie wiertło, zabezpieczyć stanowisko oraz założyć wymagane środki ochrony osobistej.

W zależności od czynności mogą to być okulary ochronne, rękawice robocze, ochronniki słuchu, maska przeciwpyłowa, obuwie robocze oraz kask ochronny.

Jest to żółty trójkąt ostrzegawczy z czarną obwódką i symbolem magnesu podkowiastego, przypominającego literę „U”.

Znak silnego pola magnetycznego zawiera symbol magnesu, natomiast znak wysokiego napięcia przedstawia błyskawicę. Oba są znakami ostrzegawczymi, ale dotyczą innych zagrożeń.

Może zakłócać działanie elektroniki oraz wpływać na nośniki magnetyczne, np. taśmy, dyski magnetyczne lub karty z paskiem magnetycznym.

Szczególne zagrożenie dotyczy osób z rozrusznikami serca, implantami elektronicznymi lub innymi urządzeniami medycznymi wrażliwymi na pole magnetyczne.

Można go spotkać przy urządzeniach MRI, elektromagnesach, transformatorach, generatorach, laboratoriach i stanowiskach przemysłowych.

Ostrzega przed promieniowaniem jonizującym lub materiałami radioaktywnymi. Nie należy go mylić ze znakiem pola magnetycznego.

Należy zachować odpowiednią odległość, nie wnosić metalowych przedmiotów i nośników magnetycznych oraz stosować się do oznaczeń i instrukcji BHP.