Pytania pomocnicze - LES.01

Należy pomnożyć normę zużycia paliwa na 1 m³ przez liczbę metrów sześciennych drewna. Jeśli zużycie wynosi 1 l/m³, to dla 300 m³ potrzeba 300 l paliwa.

50% oznacza połowę danej wartości, czyli mnożenie przez 0,5. Dla 300 litrów paliwa 50% wynosi 150 litrów.

Olej do prowadnicy smaruje prowadnicę i łańcuch pilarki. Olej do mieszanki paliwowej jest dodawany do benzyny w silnikach dwusuwowych w odpowiednich proporcjach.

Ponieważ treść zadania podaje zużycie oleju jako procent ilości paliwa. Najpierw trzeba obliczyć paliwo, a dopiero potem olej.

Najczęstszy błąd to pomylenie 50% z 50 litrami albo obliczanie oleju od objętości drewna zamiast od ilości paliwa.

Należy odszukać odpowiedni wiersz w kolumnie „Czynność”, a następnie odczytać wartość z kolumny „Pow. manipulacyjna (ha)”.

Ponieważ czynność związana ze zrębem oznaczona jest jako IB, a w tym wierszu powierzchnia manipulacyjna wynosi 4,00 ha.

Zrąb dotyczy wykonania cięcia rębnego, natomiast odnowienie zrębu to prace polegające na wprowadzeniu nowego pokolenia lasu po wykonanym cięciu.

Określa powierzchnię w hektarach, na której ma zostać wykonana dana czynność gospodarcza.

Nie wolno wybierać powierzchni z wierszy dotyczących innych prac, np. AGROT, ODN-ZRB, PIEL lub CW, jeśli pytanie dotyczy samego zrębu.

Nie. W tego typu zadaniach egzaminacyjnych powierzchnia jest zwykle podana w tabeli i należy ją prawidłowo odczytać.

Olej hydrauliczny może wydostać się pod bardzo dużym ciśnieniem i spowodować ciężkie obrażenia. Dodatkowym zagrożeniem jest niekontrolowany ruch głowicy, żurawia lub siłownika.

Naprawę należy odnotować w książce dozoru technicznego. W zależności od rodzaju naprawy może być także wymagane sprawdzenie lub dopuszczenie urządzenia do dalszej pracy.

Przecięcie przewodu może spowodować gwałtowny wytrysk oleju, uszkodzenie maszyny i zagrożenie życia. Ciśnienie redukuje się wyłącznie zgodnie z instrukcją producenta.

Zawiera m.in. dane urządzenia, wyniki badań, decyzje dopuszczające do pracy, wpisy o naprawach, modernizacjach i kontrolach. Jest podstawowym dokumentem eksploatacyjnym urządzenia objętego dozorem.

Naprawy powinny wykonywać osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i znajomość dokumentacji technicznej maszyny. Przy urządzeniach objętych dozorem trzeba przestrzegać wymagań UDT.

Maszynę należy zatrzymać, zabezpieczyć przed przypadkowym uruchomieniem, opuścić lub podeprzeć osprzęt roboczy oraz zredukować ciśnienie w układzie zgodnie z instrukcją obsługi.

Zwiększenie obrotów może podnieść ciśnienie i pogłębić uszkodzenie. Przy naprawach dąży się do bezpiecznego odcięcia zasilania i redukcji ciśnienia, a nie do jego zwiększania.

Okrzesywanie to usuwanie gałęzi z pnia, strzały lub wałka drewna po ścięciu drzewa. Może być wykonywane pilarką albo narzędziami ręcznymi.

Maksymalna długość takiego wałka wynosi 1,5 m. Jest to ważna wartość z zakresu bezpieczeństwa pracy w lesie.

Długi wałek trudniej ustabilizować, może się przetoczyć lub odskoczyć. Zwiększa to ryzyko skaleczenia, uderzenia siekierą albo utraty równowagi.

Najważniejsze zagrożenia to odbicie ostrza, trafienie w nogę, poślizgnięcie się, przemieszczenie drewna oraz zranienie osoby znajdującej się zbyt blisko.

Siekiera powinna być sprawna, ostra i mieć pewnie osadzony trzonek. Uszkodzone lub obluzowane narzędzie nie powinno być używane.

Należy stosować co najmniej obuwie ochronne, rękawice robocze oraz kask ochronny. W pracach leśnych ważna jest też odzież chroniąca przed urazami mechanicznymi.

Oznacza pomiar na tym końcu sztuki drewna, który ma mniejszą średnicę. Jest to ważne, bo właśnie ta średnica decyduje o spełnieniu wymiaru minimalnego.

Kora nie stanowi właściwego drewna użytkowego, dlatego przy klasyfikacji sortymentów uwzględnia się średnicę drewna po jej odjęciu.

Minimalna średnica wynosi 14 cm.

Symbol W oznacza drewno wielkowymiarowe, czyli drewno o większych wymiarach użytkowych niż sortymenty średniowymiarowe i małowymiarowe.

Poprawna klasyfikacja wpływa na odbiórkę, ewidencję i wartość handlową drewna. Zbyt mała średnica może wykluczyć zaliczenie sztuki do danego sortymentu.

Należy pomnożyć szerokość przez długość. Jeśli oba wymiary są w metrach, wynik otrzymuje się w metrach kwadratowych.

1 hektar ma 10 000 m². Dlatego powierzchnię w metrach kwadratowych dzieli się przez 10 000, aby otrzymać hektary.

1 ar ma 100 m². Aby przeliczyć m² na ary, należy podzielić powierzchnię przez 100.

Ponieważ 1 ha to 10 000 m². Obliczenie: 2000 ÷ 10 000 = 0,2 ha.

Najczęściej myli się jednostki powierzchni, szczególnie ary i hektary. Samo obliczenie powierzchni w m² nie wystarcza, jeśli odpowiedzi podano w innych jednostkach.

Pozwala to określić, jaką część terenu zajmuje infrastruktura zrywkowa. Ma to znaczenie przy planowaniu prac, ocenie ingerencji w drzewostan i organizacji zrywki drewna.

Należy znaleźć powierzchnię wydzielenia w hektarach oraz zasobność w m³/ha. Ilość drewna oblicza się, mnożąc powierzchnię przez zasobność.

Jest to miąższość drewna przypadająca na jeden hektar drzewostanu. Aby uzyskać łączną miąższość, trzeba pomnożyć ją przez powierzchnię.

Całkowitą ilość drewna w m³ dzieli się przez wydajność forwardera w m³/dzień. Wynik określa liczbę dni pracy.

Powierzchnia wynosi 3,00 ha, a zasobność 400 m³/ha, więc drewna jest 1200 m³. Przy wydajności 100 m³/dzień zrywka potrwa 1200/100 = 12 dni.

Zasobność zwykle podawana jest w m³/ha, czyli na jednostkę powierzchni. Całkowita miąższość to zasobność pomnożona przez powierzchnię drzewostanu.

Najważniejsze są hektary, m³/ha, m³ oraz m³/dzień. Poprawne jednostki pozwalają uniknąć błędu polegającego na nieuwzględnieniu powierzchni.

Szlak zrywkowy to pas terenu w lesie przeznaczony do przemieszczania drewna i przejazdu maszyn zrywkowych. Umożliwia transport drewna z miejsca pozyskania do drogi lub składnicy.

Szerokość szlaku zrywkowego powinna być większa od szerokości skiddera o 2,0–2,5 m. Jest to zapas potrzebny do bezpiecznego przejazdu i manewrowania.

Maszyna musi mieć wystarczająco dużo miejsca na przejazd, skręcanie i omijanie przeszkód. Zbyt mały zapas zwiększa ryzyko uszkodzenia drzew oraz samej maszyny.

Do szerokości skiddera należy dodać 2,0–2,5 m. Na przykład dla skiddera o szerokości 2,5 m szlak powinien mieć około 4,5–5,0 m.

Zbyt wąski szlak utrudnia przejazd, zwiększa ryzyko uszkodzenia drzew i gleby oraz obniża bezpieczeństwo pracy. Może też powodować spadek wydajności zrywki.

Zbyt szeroki szlak oznacza większą ingerencję w drzewostan i glebę. Może prowadzić do niepotrzebnych strat hodowlanych i środowiskowych.

Drewno aukcyjne jest zwykle ułożone pojedynczo lub w równych rzędach, dobrze widoczne i oznaczone. Chodzi o to, aby kupujący mogli dokładnie ocenić każdą kłodę.

Każda sztuka drewna aukcyjnego ma indywidualną wartość handlową. Musi być dostępna do oględzin, pomiaru i oceny jakości.

Najczęściej jest to drewno cenne i wysokiej jakości, np. dąb, jesion, buk, jawor lub modrzew. Może być przeznaczone na okleiny, meble lub wyroby stolarskie.

Papierówkę układa się zwykle w stosy z cieńszego drewna przeznaczonego do przemysłu celulozowo-papierniczego. Drewno aukcyjne jest eksponowane pojedynczo, ponieważ liczy się jakość każdej sztuki.

Ocenia się między innymi gatunek, średnicę, długość, prostoliniowość, sęki, pęknięcia, zgniliznę, przebarwienia i ogólną jakość techniczną.

Oznakowanie pozwala jednoznacznie zidentyfikować każdą sztukę drewna. Ułatwia to sprzedaż, ewidencję, wycenę i późniejsze wydanie surowca kupującemu.

ROD oznacza rejestr odebranego drewna. Jest to dokument sporządzany podczas odbioru drewna w lesie.

ROD sporządza się po przygotowaniu drewna do odbioru, gdy sprawdzane są jego ilość, jakość, gatunek i sortyment.

W ROD wpisuje się m.in. gatunek drewna, sortyment, wymiary, miąższość, miejsce pozyskania oraz dane dotyczące odbioru.

ROD dotyczy odbioru drewna w lesie, natomiast KW, czyli kwit wywozowy, jest związany z wywozem drewna z lasu lub ze składnicy.

Dokumentacja pozwala prawidłowo ewidencjonować drewno, kontrolować jego ilość i jakość oraz przygotować je do sprzedaży lub transportu.