Pytania pomocnicze - LES.01

Ponieważ w jednym cyklu może przemieścić dużą masę drewna. Przy dużych sztukach ogranicza się liczbę przejazdów i czas potrzebny na podpinanie lub chwytanie drewna.

Ciągnik zrywkowy zwykle ciągnie lub półpodwiesza drewno, natomiast forwarder przewozi drewno załadowane na własną skrzynię. Forwarder jest szczególnie przydatny przy krótszych sortymentach.

Symbol W oznacza drewno wielkowymiarowe. Są to najgrubsze i najcięższe sortymenty, np. kłody lub dłużyce.

Są to sortymenty drobniejsze lub średniowymiarowe, przez co trzeba manipulować większą liczbą sztuk. Obniża to wydajność pracy ciągnika zrywkowego.

Typowe cechy to duże koła terenowe, osłonięta kabina, lemiesz z przodu oraz wciągarka, chwytak lub osprzęt do przemieszczania drewna z tyłu.

Dla wydajności ważna jest masa drewna przemieszczona w jednym cyklu. Drewno wielkowymiarowe pozwala szybciej osiągnąć dużą masę ładunku.

Ponieważ kłonice ograniczają bezpieczną przestrzeń ładunkową. Drewno ułożone wyżej może się zsunąć, spowodować utratę stateczności maszyny lub wypadek.

Kłonice stabilizują ładunek drewna i wyznaczają boczne oraz wysokościowe granice bezpiecznego załadunku.

Zrywka nasiębierna polega na przewożeniu drewna na maszynie, a nie na wleczeniu go po ziemi. Forwarder jest typową maszyną do takiej zrywki.

Tak. Forwarder jest przeznaczony do przewożenia wielu sztuk drewna, pod warunkiem że ładunek jest stabilny i nie przekracza dopuszczalnych ograniczeń.

Przeciążenie zwiększa ryzyko uszkodzenia maszyny, utraty stateczności, wydłużenia drogi hamowania oraz przewrócenia się pojazdu w trudnym terenie.

Nierówno lub zbyt wysoko ułożony ładunek może przemieścić się podczas jazdy. Szczególnie niebezpieczne jest to na pochyłościach, koleinach i podczas skręcania.

Podpory zwiększają stateczność maszyny i ograniczają ryzyko jej przewrócenia podczas podnoszenia drewna. Jest to szczególnie ważne przy dużym wysięgu ramienia żurawia.

Stateczność zależy m.in. od masy ładunku, wysięgu ramienia, rozstawienia podpór, nachylenia terenu oraz nośności podłoża.

Nie powinien pracować bez podpór, jeśli instrukcja obsługi wymaga ich użycia. Brak podpór znacząco zwiększa ryzyko wywrócenia maszyny.

Podłoże musi być stabilne i nośne. Na gruncie miękkim podpory mogą się zapadać, dlatego stosuje się podkładki lub płyty podporowe.

Nie zgłasza się każdorazowo miejsca pracy. UDT zajmuje się dozorem technicznym urządzeń, badaniami i dopuszczeniem ich do eksploatacji, ale nie wymaga zgłaszania każdej lokalizacji załadunku.

Tak, jeśli stanowisko pracy jest odpowiednio oświetlone i zapewnia bezpieczną widoczność. Praca nie jest ograniczona wyłącznie do światła dziennego.

Kask należy stosować zawsze wtedy, gdy istnieje ryzyko uderzenia lub spadających przedmiotów, a nie tylko podczas kontroli. Dotyczy to zwłaszcza pracy w pobliżu drewna i żurawia.

Im dalej ładunek znajduje się od osi obrotu żurawia, tym większy powstaje moment wywracający. Dlatego dla większego wysięgu dopuszczalna masa ładunku jest mniejsza.

Należy znaleźć skrajne położenie końcówki ramienia na wykresie, zwykle najbardziej wysunięte w prawo. Wartość masy przypisana do tego punktu oznacza maksymalny dopuszczalny udźwig.

Oznacza ustawienie ramienia mniej więcej równolegle do podłoża, bez znacznego podnoszenia lub opuszczania końcówki roboczej względem osi pracy.

Tak. Masa osprzętu roboczego zmniejsza rzeczywistą masę ładunku, który można bezpiecznie podnieść.

Może dojść do utraty stateczności maszyny, przewrócenia zestawu, uszkodzenia hydrauliki lub konstrukcji żurawia oraz zagrożenia dla operatora i osób w pobliżu.

Maksymalny udźwig występuje zwykle blisko osi żurawia, przy małym wysięgu. Przy maksymalnym wysięgu udźwig jest znacznie mniejszy.

Uszkodzony rdzeń osłabia konstrukcję liny i może doprowadzić do jej nagłego zerwania pod obciążeniem. Stanowi to bezpośrednie zagrożenie dla operatora i osób w pobliżu.

Do wymiany kwalifikują linę m.in. pęknięte druty, uszkodzony rdzeń, zgniecenia, załamania, korozja, rozwarstwienie splotów oraz uszkodzone zakończenia.

Supeł znacznie osłabia linę i powoduje nierównomierne rozłożenie sił. Taka lina może pęknąć podczas pracy.

Nie. Owijanie drutem jest prowizoryczną i niebezpieczną metodą, która nie naprawia uszkodzeń konstrukcyjnych liny.

Stan liny należy sprawdzać przed rozpoczęciem pracy oraz okresowo w trakcie eksploatacji. Szczególną uwagę trzeba zwrócić po pracy pod dużym obciążeniem lub po zakleszczeniu liny.

Liny z poważnymi uszkodzeniami nie naprawia się doraźnie, lecz wymienia na nową. Jest to wymóg bezpieczeństwa pracy.

Po otworze, rurze lub kanale przechodzącym pod drogą, przez który przepływa woda. Zwykle nad przepustem znajduje się nasyp lub korona drogi.

Odprowadza wodę pod drogą, zapobiegając jej zalewaniu i podmywaniu. Dzięki temu droga pozostaje przejezdna dla pojazdów i maszyn leśnych.

Przepust jest zwykle mniejszy i wbudowany w nasyp drogi, najczęściej jako rura lub kanał. Most ma konstrukcję nośną i służy do przekraczania większych przeszkód.

Niedrożny przepust może powodować spiętrzenie wody, rozmycie drogi i utrudnienia w transporcie drewna. Może też ograniczyć dojazd pojazdów przeciwpożarowych.

Najczęściej z betonu, tworzyw sztucznych, stali karbowanej lub elementów kamiennych. Dobór materiału zależy od obciążenia drogi i warunków wodnych.

Jaz służy do piętrzenia wody w cieku, a nie do przeprowadzenia wody pod drogą. Na zdjęciu widać element odwodnienia drogi, czyli przepust.

Należy znaleźć drabinę na rysunku i sprawdzić liczbę przy linii wymiarowej poprowadzonej między kolejnymi szczeblami. W tym przypadku jest to 40 cm.

Rysunek egzaminacyjny może być przeskalowany lub uproszczony. Wiążące są liczby podane przy liniach wymiarowych, a nie wizualna ocena odległości.

Szczeble to poprzeczne elementy drabiny, na których stawia się stopy podczas wchodzenia lub schodzenia.

Wymiar wskazuje liczba umieszczona przy linii wymiarowej, zwykle między liniami pomocniczymi lub przy strzałkach/kreskach ograniczających mierzony odcinek.

Można go pomylić z szerokością drabiny, wysokością konstrukcji, wymiarami podestu albo długością elementów drewnianych opisanych na rysunku.

Wpływa na wygodę i bezpieczeństwo wchodzenia. Zbyt duży lub nierówny rozstaw może zwiększać ryzyko poślizgnięcia i upadku.

Równiarka służy do wyrównywania nawierzchni, usuwania kolein oraz profilowania spadków poprzecznych i wzdłużnych dróg leśnych.

Najbardziej charakterystyczny jest długi lemiesz roboczy umieszczony zwykle między przednią a tylną osią maszyny.

Spadek poprzeczny umożliwia odpływ wody z nawierzchni drogi, co ogranicza powstawanie kolein, rozmyć i zastoin wodnych.

Spychacz służy głównie do przesuwania większych mas gruntu, a równiarka do precyzyjnego profilowania i wyrównywania nawierzchni.

Ładowarka jest przeznaczona przede wszystkim do nabierania, przewożenia i załadunku materiałów sypkich, a nie do dokładnego kształtowania profilu drogi.

Walec wibracyjny stosuje się po wyprofilowaniu nawierzchni, aby zagęścić warstwę gruntu lub kruszywa i zwiększyć trwałość drogi.

Ponieważ jest naturalne, odnawialne, estetyczne i dobrze komponuje się z krajobrazem leśnym. Jest też łatwe w obróbce i naprawie.

Są to m.in. ławki, stoły, wiaty, tablice informacyjne, barierki, kładki, schody terenowe i elementy ścieżek edukacyjnych.

Drewno powinno być odpowiednio zaimpregnowane, zabezpieczone przed wilgocią i kontrolowane pod kątem uszkodzeń mechanicznych oraz biologicznych.

Mogą gorzej wpisywać się w naturalny krajobraz, starzeć się pod wpływem słońca i są mniej korzystne środowiskowo niż drewno.

Tak, ale najczęściej jako element pomocniczy, np. łączniki, śruby, okucia lub wzmocnienia. Głównym materiałem konstrukcyjnym zwykle pozostaje drewno.

Powinna być bezpieczna, trwała, funkcjonalna, łatwa w utrzymaniu oraz zgodna z naturalnym charakterem otoczenia.

Pług odcina pas gleby, unosi go i obraca za pomocą odkładnicy. Dzięki temu wierzchnia warstwa gleby wraz z roślinnością zostaje przykryta.

Orka przykrywa chwasty i resztki roślinne oraz odsłania nieporośniętą glebę. Pozwala więc utrzymać powierzchnię bez zwartej okrywy roślinnej.

Orka odwraca skibę i działa głębiej. Bronowanie głównie kruszy bryły, wyrównuje powierzchnię i niszczy drobne chwasty.

Kultywacja spulchnia glebę zębami kultywatora, ale zwykle nie odwraca skiby. Orka jest zabiegiem płużnym z charakterystycznym odwróceniem warstwy gleby.

Pług służy do wykonywania orki, czyli odcinania, kruszenia i odwracania skiby. Jego najważniejszym elementem roboczym jest korpus płużny z odkładnicą.

Poletko łowieckie to niewielka powierzchnia uprawiana w celu zapewnienia zwierzynie pokarmu lub poprawy warunków bytowania. Wymaga okresowych zabiegów uprawowych.

Najważniejszą wskazówką jest sformułowanie „odwracanie skiby”. Tę czynność wykonuje pług podczas orki.