Pytania pomocnicze - MOD.03

Należy odjąć wymiar docelowy od wymiaru początkowego. W tym pytaniu biodra zmniejszają się ze 100 cm do 96 cm, a talia z 72 cm do 68 cm, czyli w obu przypadkach o 4 cm.

Zwężenie wszystkich szwów pozwala równomiernie rozłożyć ubytek obwodu i zachować symetrię spódnicy. Zwężenie tylko boków mogłoby zniekształcić układ klinów.

Oznacza zebranie materiału z obu stron jednego szwu, czyli z dwóch sąsiadujących elementów. Jeśli szew ma być zwężony łącznie o 1 cm, to obustronnie daje po 0,5 cm z każdej strony.

Spódnica z czterech klinów ma zazwyczaj cztery szwy łączące kliny w obwód. Każdy klin jest połączony z sąsiednimi elementami.

Należy pomnożyć zwężenie jednego szwu przez liczbę szwów. W przykładzie: 1 cm na szew × 4 szwy = 4 cm całkowitego zmniejszenia obwodu.

Równomierne rozłożenie przeróbki ogranicza ryzyko deformacji fasonu, przesunięcia linii środka i zaburzenia proporcji odzieży.

Tylko na rzeczywistej sylwetce można ocenić, czy sukienka dobrze leży, nie marszczy się i nie krępuje ruchów. Manekin nie odzwierciedla indywidualnych proporcji klientki.

Na stole można sprawdzić jakość szwów, równość elementów, wymiary oraz staranność wykończenia. Nie da się jednak wiarygodnie ocenić dopasowania do sylwetki.

Manekin pomaga ocenić ogólną formę przestrzenną wyrobu, układ tkaniny i proporcje. Nie zastępuje jednak przymiarki na klientce.

Można zauważyć naprężenia tkaniny, nadmiar materiału, skośne układanie się szwów, złą długość lub niewłaściwe położenie zaszewek. Takie wady wymagają poprawek krawieckich.

Ostatnią kontrolę wykonuje się przed oddaniem wyrobu klientce. Sprawdza się wtedy zarówno jakość wykonania, jak i dopasowanie odzieży do figury.

Kontrola jakości wykonania dotyczy szwów, wykończeń i zgodności z projektem. Kontrola dopasowania dotyczy tego, jak wyrób układa się na sylwetce użytkownika.

Polega na zmianie miejsca, z którego wychodzi zaszewka, przy zachowaniu jej funkcji dopasowującej. Starą zaszewkę zamyka się, a nową otwiera w wybranym miejscu formy.

Nowa zaszewka powinna otwierać się na linii ramienia i być skierowana w stronę punktu piersiowego. Dotychczasowa zaszewka piersiowa musi być zamknięta.

Usunięcie zaszewki bez przeniesienia zlikwidowałoby dopasowanie do wypukłości biustu. Forma stałaby się płaska i mogłaby źle układać się na sylwetce.

Zaszewka piersiowa jest kierowana w stronę punktu piersiowego, czyli najbardziej wypukłego miejsca biustu. W gotowej odzieży jej koniec zwykle jest nieco od niego odsunięty.

Zaszewkę piersiową można przenieść między innymi na linię ramienia, bok, podkrój pachy, dekolt lub linię talii. Wybór miejsca zależy od projektu fasonu.

Zamknięcie starej zaszewki oznacza złożenie jej ramion tak, aby przestała być aktywna w dotychczasowym miejscu. Wtedy nadmiar materiału otwiera się w nowo wyznaczonym miejscu.

Kołnierzyk jest małym elementem, często z narożnikami i łukami. Mniejszy dodatek ułatwia wywrócenie, formowanie krawędzi i zmniejsza grubość szwu.

Najczęściej stosuje się dodatek 0,5 cm. Jest to wystarczający zapas do zszycia i estetycznego wykończenia kołnierzyka.

Tak mały zapas może nie zapewnić trwałego połączenia elementów. Tkanina może się strzępić, a szew łatwo ulec uszkodzeniu.

Byłby zbyt duży i powodowałby nadmiar materiału wewnątrz kołnierzyka. Utrudniałby uformowanie płaskiej, równej krawędzi.

Zależy od rodzaju elementu odzieży, rodzaju tkaniny, sposobu wykończenia i technologii szycia. Inny dodatek stosuje się przy szwach konstrukcyjnych, a inny przy drobnych elementach.

Zwykle ścina się nadmiar zapasów w narożnikach, uważając, aby nie przeciąć szwu. Dzięki temu narożnik po wywróceniu jest cieńszy i bardziej estetyczny.