Pytania pomocnicze - MOT.05

Bo pasek z czasem traci wytrzymałość i może przeskoczyć lub się zerwać. Powoduje to zmianę faz rozrządu, a nawet poważne uszkodzenie silnika.

To przesunięcie paska o jeden lub więcej zębów względem koła. Skutkiem jest utrata prawidłowej synchronizacji między wałem korbowym a wałkiem rozrządu.

Silnik może stracić moc, nierówno pracować, mieć problemy z rozruchem i zużywać więcej paliwa. W skrajnych przypadkach dochodzi do uszkodzenia zaworów i tłoków.

Nie, typowym i najważniejszym zagrożeniem jest przeskoczenie paska oraz przestawienie rozrządu. Zużycie kół nie jest tu podstawową konsekwencją egzaminacyjną.

Ponieważ materiał paska starzeje się niezależnie od liczby przejechanych kilometrów. Guma i włókna wzmacniające tracą swoje właściwości eksploatacyjne.

Najczęściej wymienia się rolki prowadzące, napinacz, a często także pompę cieczy chłodzącej. Zmniejsza to ryzyko awarii po wykonaniu naprawy.

Ponieważ cynk nie tylko oddziela stal od środowiska, ale też chroni ją elektrochemicznie. Nawet po uszkodzeniu powłoki stal jest lepiej zabezpieczona niż przy samym lakierze.

Cynk koroduje wcześniej niż stal, więc przejmuje proces utleniania. Dzięki temu blacha stalowa jest chroniona przed powstawaniem rdzy.

Pasty uszczelniają głównie spoiny i połączenia blach, ale nie zabezpieczają całej powierzchni elementu tak skutecznie jak ocynk. Są metodą uzupełniającą, a nie podstawową.

Chronią wybrane miejsca przed błotem, wodą i uszkodzeniami mechanicznymi. Nie zastępują jednak właściwego zabezpieczenia antykorozyjnego samej blachy.

Bo wtedy można zabezpieczyć elementy dokładnie i całościowo przed montażem pojazdu. Zwiększa to trwałość nadwozia i ogranicza późniejsze ogniska korozji.

Najbardziej zagrożone są progi, nadkola, dolne części drzwi, podłoga i miejsca łączenia blach. To obszary narażone na wodę, sól drogową i uszkodzenia mechaniczne.

Okulary ochronne nie zabezpieczają całej twarzy ani przed silnym promieniowaniem łuku spawalniczego. Maska spawalnicza chroni jednocześnie oczy, twarz i częściowo szyję.

Chroni przed promieniowaniem UV i IR, oślepiającym światłem łuku, odpryskami rozgrzanego metalu oraz poparzeniem skóry twarzy.

Może dojść do uszkodzenia wzroku, podrażnienia rogówki, tzw. oparzenia łukiem spawalniczym, a także do poparzeń twarzy.

Maska tradycyjna ma stały stopień zaciemnienia, a samościemniająca automatycznie przyciemnia filtr po zajarzeniu łuku. Ułatwia to pracę i poprawia komfort spawacza.

Nie. Maska jest podstawowa, ale należy też stosować rękawice, odzież ochronną i odpowiednie obuwie, a stanowisko powinno być właściwie przygotowane.

Kask chroni głowę głównie przed urazami mechanicznymi, ale nie zabezpiecza oczu i twarzy przed promieniowaniem łuku oraz odpryskami metalu.

Czysta, chłodna woda obniża temperaturę tkanek, zmniejsza ból i ogranicza pogłębianie się oparzenia. To podstawowa i najbezpieczniejsza metoda pierwszej pomocy.

Tłuszcz zatrzymuje ciepło w tkankach i może pogłębić uszkodzenie skóry. Utrudnia też ocenę rany i dalsze leczenie.

Nie. Spirytus podrażnia uszkodzoną skórę, może nasilać ból i nie jest właściwym środkiem do pierwszej pomocy przy oparzeniach.

Po schłodzeniu należy osłonić oparzenie jałowym, suchym opatrunkiem. Chroni to ranę przed zabrudzeniem i zakażeniem.

Nie wolno przekłuwać pęcherzy, odrywać przyklejonej odzieży ani stosować tłuszczu, spirytusu czy lodu bezpośrednio na skórę. Takie działania mogą pogorszyć stan poszkodowanego.

Pomoc medyczna jest konieczna przy oparzeniach rozległych, głębokich, chemicznych, elektrycznych oraz gdy dotyczą twarzy, dłoni, stóp lub dróg oddechowych. Wątpliwości zawsze warto konsultować z ratownikiem lub lekarzem.

Ponieważ napięcie ładowania w instalacji 12 V wynosi zwykle około 13,8-14,4 V. Zakres 9 V jest zbyt mały, aby objąć taką wartość.

Najczęściej przyjmuje się około 13,8-14,4 V przy pracującym silniku. Taka wartość świadczy o prawidłowej pracy alternatora i regulatora napięcia.

Woltomierz podłącza się równolegle do biegunów akumulatora. Przewód dodatni łączy się z biegunem dodatnim, a ujemny z biegunem ujemnym.

Aby akumulator mógł być doładowywany, alternator musi wytworzyć napięcie wyższe od napięcia jego zacisków. Gdyby było równe lub niższe, prąd ładowania nie popłynąłby prawidłowo.

Może to wskazywać na uszkodzenie alternatora, regulatora napięcia, paska napędu alternatora albo złe połączenia elektryczne. Przyczyną bywa też słaby styk na przewodach lub zaciskach.

Najczęściej sugeruje uszkodzenie regulatora napięcia. Zbyt wysokie ładowanie może prowadzić do przeładowania akumulatora i uszkodzenia odbiorników elektrycznych.

Dzięki temu pomiar jest możliwy i bezpieczny dla przyrządu. Zbyt niski zakres nie obejmie mierzonej wartości i może uniemożliwić prawidłowy odczyt.

Ponieważ podczas szlifowania powstają odpryski, pył i drobiny materiału, które mogą dostać się do oczu i spowodować uraz.

Najczęstsze zagrożenia to opiłki metalu, iskry, pył szlifierski oraz fragmenty obrabianego materiału lub tarczy.

Nie zawsze. Dobór rękawic zależy od rodzaju pracy i zaleceń BHP, natomiast ochrona oczu jest podstawowym wymaganiem przy szlifowaniu.

Chronią one ciało i stopy, ale nie zabezpieczają przed najczęstszym bezpośrednim zagrożeniem przy szlifowaniu, czyli urazem oczu.

Powinny dobrze osłaniać oczy z przodu i z boków, być odporne na uderzenia drobin oraz zapewniać dobrą widoczność podczas pracy.

Należy przerwać pracę, nie pocierać oka i udzielić pierwszej pomocy zgodnie z zasadami postępowania przy urazie oka, a w razie potrzeby zgłosić się do lekarza.

Ponieważ poszkodowany może nadal znajdować się pod napięciem. Dotknięcie go bez odłączenia źródła prądu grozi porażeniem także ratownika.

Najpierw trzeba bezpiecznie przerwać przepływ prądu, czyli odłączyć napięcie lub oddzielić poszkodowanego od źródła prądu w sposób bezpieczny.

Należy użyć materiałów nieprzewodzących, np. suchego drewna, suchego tworzywa sztucznego lub innego izolatora. Nie wolno używać przedmiotów metalowych ani mokrych.

Trzeba ocenić przytomność i oddech, wezwać pomoc oraz w razie potrzeby rozpocząć RKO. Dopiero po usunięciu zagrożenia można bezpiecznie przejść do dalszych czynności ratunkowych.

Bo nie usuwa bezpośredniego zagrożenia życia. Najpierw trzeba przerwać działanie prądu, a dopiero potem zgłaszać wypadek i organizować dalszą pomoc.

Może dojść do zatrzymania oddechu, zaburzeń pracy serca, utraty przytomności oraz oparzeń. Dlatego szybkie i prawidłowe działanie ma kluczowe znaczenie.

Oznacza to, że materiał dobrze znosi nagłe obciążenia i potrafi pochłonąć dużą energię uderzenia bez pęknięcia.

Udarność dotyczy odporności na nagłe uderzenie, a twardość odporności na wciskanie, zarysowanie lub ścieranie. To dwie różne właściwości mechaniczne.

Bo przy nagłym obciążeniu może pęknąć bez większego odkształcenia. W pojeździe może to prowadzić do awarii elementów zawieszenia, napędu lub nadwozia.

To obciążenia działające szybko, gwałtownie i zmieniające się w krótkim czasie, na przykład uderzenie lub szarpnięcie.

Szczególnie w elementach narażonych na wstrząsy i uderzenia, takich jak zawieszenie, osie, elementy nadwozia oraz niektóre części układu napędowego.

Wykonuje się próbę udarności, w której próbka jest uderzana wahadłem. Mierzy się energię potrzebną do jej złamania.

Ciśnienie to siła działająca na jednostkę powierzchni. Opisuje, jak duży nacisk przypada na określony obszar.

Ciśnienie opisuje wzór p = F / S, gdzie F to siła, a S to powierzchnia. Im większa siła lub mniejsza powierzchnia, tym większe ciśnienie.

Jednostką ciśnienia jest paskal, oznaczany jako Pa. Jeden paskal to jeden niuton działający na metr kwadratowy.

Bo ciśnienie zależy nie tylko od siły, ale też od powierzchni nacisku. Ta sama siła na małej powierzchni daje większe ciśnienie niż na dużej.

Ciśnienie występuje m.in. w układzie smarowania, w cylindrach silnika, w ogumieniu oraz w układzie paliwowym. Jest też ważne przy analizie podciśnienia w dolocie.

Ciśnienie oznacza nacisk medium na powierzchnię, a podciśnienie to ciśnienie niższe od atmosferycznego. W motoryzacji podciśnienie wykorzystuje się np. w układach sterowania.

Oznacza napięcie znamionowe ładowania w instalacji pojazdu. W samochodzie z instalacją 12 V alternator musi wytwarzać wyższe napięcie, aby ładować akumulator.

To maksymalny prąd wyjściowy alternatora. Informuje, jaką największą wydajność prądową może osiągnąć urządzenie.

Akumulator 12 V do ładowania wymaga napięcia wyższego od własnego napięcia spoczynkowego. Dlatego alternator pracuje zwykle w zakresie około 13,8–14,4 V.

Nie. Oddaje tylko taki prąd, jaki jest potrzebny odbiornikom i akumulatorowi, maksymalnie do wartości znamionowej.

Zależy głównie od prędkości obrotowej alternatora, obciążenia instalacji elektrycznej oraz stanu regulatora i akumulatora.

Prąd znamionowy określa maksymalną wydajność prądową, a sprawność mówi, jaka część energii mechanicznej zostaje zamieniona na energię elektryczną. To dwa różne parametry.