Pytania pomocnicze - OGR.02

Jesienią gleba jest zwykle wilgotna i jeszcze dość ciepła, co sprzyja przyjmowaniu się sadzonek. Rośliny lepiej startują z wegetacją wiosną.

Tak, ale najlepiej bardzo wcześnie, zanim rośliny rozpoczną intensywną wegetację. Wiosna jest terminem mniej korzystnym niż jesień.

Latem wysokie temperatury i niedobór wody zwiększają ryzyko przesuszenia sadzonek. Rośliny trudniej się przyjmują.

Należy odchwaścić stanowisko, wykonać analizę gleby, uregulować pH oraz zastosować nawożenie przedwegetacyjne, szczególnie fosforem i potasem.

Wilgoć jest potrzebna do dobrego kontaktu korzeni z glebą i rozpoczęcia ich regeneracji. Przy suchej glebie rośliny należy podlać.

Jesienią rośliny mają lepsze warunki wodne i mniej stresu termicznego. Późną wiosną szybko rosną temperatury, co utrudnia przyjmowanie się sadzonek.

Plantacja truskawek plonuje przez kilka lat, dlatego rośliny każdego sezonu zużywają składniki pokarmowe. Coroczne nawożenie azotem pomaga utrzymać wzrost, regenerację i plonowanie.

Wiosenna dawka azotu pobudza rośliny do wzrostu po zimie. Wspiera rozwój liści i przygotowanie plantacji do owocowania.

Po zbiorach rośliny regenerują się i przygotowują do następnego sezonu. Azot wspiera odbudowę liści oraz tworzenie organów potrzebnych do przyszłego plonowania.

Truskawka pobiera składniki pokarmowe przez cały okres użytkowania plantacji. Nawożenie azotem tylko w pierwszym roku nie wystarcza do utrzymania dobrego plonowania w kolejnych latach.

Nadmiar azotu może powodować zbyt silny wzrost liści, większą podatność na choroby i słabsze zimowanie. Może też pogorszyć jakość owoców.

Dawka zależy od zasobności gleby, wieku plantacji, kondycji roślin oraz oczekiwanego plonu. Najlepiej ustalać ją na podstawie analizy gleby i zaleceń nawozowych.

Oznacza to, że owoce pojawiają się na pędach, które wyrosły w tym samym roku. Takie maliny nazywa się często malinami jesiennymi.

Po zbiorze pędy, które owocowały, nie są już potrzebne. Ich usunięcie ogranicza choroby i pobudza roślinę do wytwarzania nowych pędów w kolejnym sezonie.

Zwykle ścina się wszystkie pędy nisko przy ziemi, pozostawiając tylko kilkucentymetrowe odcinki. Wycięte pędy najlepiej usunąć z plantacji.

Maliny jesienne można ciąć całkowicie po zbiorze, ponieważ owocują na nowych pędach. U malin letnich zostawia się młode pędy, bo będą owocować dopiero w następnym roku.

Krzewy mogą się nadmiernie zagęścić, a stare pędy mogą być źródłem chorób i szkodników. Może to obniżyć zdrowotność plantacji i jakość plonu.

Przykładami są m.in. Polana, Polka i Pokusa. Są to odmiany zaliczane do malin jesiennych.

Liczbę sprzedanych sztuk mnoży się przez cenę jednej sztuki. Wynik to wartość sprzedaży danego produktu.

Najpierw oblicza się wartość sprzedaży każdego produktu osobno, a potem dodaje się otrzymane kwoty.

Przychód to cała kwota uzyskana ze sprzedaży. Dochód to przychód pomniejszony o koszty produkcji.

Cena jednostkowa to cena jednej sztuki produktu, np. jednego okulanta jabłoni lub gruszy.

Mają różne ceny jednostkowe, dlatego wartość sprzedaży każdej grupy trzeba obliczyć oddzielnie.

Okulant to młoda roślina otrzymana przez okulizację, czyli szczepienie pojedynczym oczkiem odmiany szlachetnej na podkładce.

Owoce uszkadzają gąsienice, które wgryzają się do wnętrza owocu i żerują w pobliżu pestki.

Uszkodzone śliwki są robaczywe, często przedwcześnie opadają i mogą mieć widoczne wycieki gumy przy miejscu wgryzienia larwy.

Służą do monitorowania lotu motyli. Pomagają wyznaczyć właściwy termin zwalczania szkodnika.

Najskuteczniej zwalcza się młode gąsienice przed ich wgryzieniem się do owocu. Po wejściu larwy do owocu skuteczność zabiegu znacznie spada.

Owocówka śliwkóweczka jest motylem, a jej larwy uszkadzają owoce. Mszyca jabłoniowa jest drobnym owadem ssącym, który żeruje na liściach i młodych pędach.

Mogą zawierać larwy szkodnika. Ich usuwanie ogranicza dalszy rozwój i liczebność owocówki w sadzie.

Repelenty służą do odstraszania zwierząt lub innych organizmów, które mogą uszkadzać rośliny. Nie muszą ich zabijać, lecz zniechęcają do żerowania.

Zwierzyna może zgryzać pędy, pąki, liście i korę młodych drzew. Może to osłabiać wzrost roślin, deformować korony i prowadzić do zamierania młodych nasadzeń.

Repelenty odstraszają zwierzęta lub inne organizmy. Herbicydy służą do zwalczania chwastów.

Repelenty mają działanie odstraszające, np. wobec zwierzyny. Fungicydy stosuje się przeciw chorobom grzybowym roślin.

Akarycydy są środkami przeznaczonymi do zwalczania roztoczy, np. przędziorków. Nie stosuje się ich do odstraszania saren, zajęcy czy jeleni.

Wskazówkami są słowa takie jak: „odstraszyć”, „zniechęcić”, „zapobiec żerowaniu” lub „ochrona przed zwierzyną”. Takie sformułowania kierują do odpowiedzi: repelenty.

Pyłek pomidora przy dużej wilgotności staje się cięższy i lepki, przez co gorzej się osypuje z pylników. Skutkiem może być słabsze zawiązywanie owoców.

Za korzystną uznaje się zwykle wilgotność względną około 60–70%. Zbyt wysoka, szczególnie długotrwała, zwiększa ryzyko chorób i problemów z zapylaniem.

Ogórek lepiej znosi i zwykle wymaga wyższej wilgotności powietrza niż pomidor. Pomidor potrzebuje lepszej wentylacji i bardziej suchego mikroklimatu.

Wysoka wilgotność sprzyja chorobom grzybowym, szczególnie szarej pleśni. Może też zwiększać presję innych chorób występujących w uprawach pod osłonami.

Należy regularnie wietrzyć obiekt, unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i podlewać rozsądnie, najlepiej bez moczenia liści. Pomaga też usuwanie nadmiaru liści poprawiające przewiewność łanu.

Wentylacja obniża nadmierną wilgotność i ogranicza skraplanie wody na roślinach. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko chorób oraz poprawiają się warunki zapylania.

Mniszek ma żółte koszyczki kwiatowe osadzone pojedynczo na bezlistnych, pustych łodygach oraz rozetę głęboko wcinanych liści przy ziemi.

Liście tworzą rozetę przyziemną, są wydłużone, nieregularnie ząbkowane lub pierzasto wcinane. Po uszkodzeniu roślina wydziela biały sok mleczny.

Mniszek ma żółte kwiatostany i ząbkowane liście, natomiast babka lancetowata ma wąskie, lancetowate liście z wyraźnymi nerwami oraz niepozorne kwiaty w kłosie.

Konkuruje z roślinami uprawnymi o wodę, składniki pokarmowe i światło. Łatwo się rozsiewa i odrasta z silnego korzenia palowego.

Rozmnaża się głównie generatywnie przez liczne nasiona z aparatem lotnym, rozsiewane przez wiatr. Może też odrastać z fragmentów korzenia.

Należy usuwać rośliny z całym korzeniem przed wydaniem nasion, stosować regularne odchwaszczanie oraz utrzymywać zwartą okrywę roślinną ograniczającą kiełkowanie chwastów.

Głębokość siewu zależy głównie od wielkości nasion, rodzaju gleby i wymagań rośliny. Duże nasiona zwykle sieje się głębiej niż drobne.

Groch ma duże nasiona, które zawierają więcej substancji zapasowych i mogą kiełkować z większej głębokości. Nasiona pomidora i rzodkiewki są mniejsze, dlatego wymagają płytszego siewu.

Siewki mogą nie przebić się przez warstwę gleby, kiełkowanie będzie opóźnione lub nierównomierne. Może to prowadzić do przerzedzenia wschodów.

Nasiona mogą przesychać, być wyjadane przez ptaki lub zostać wypłukane podczas podlewania i deszczu. Wschody mogą być słabe i nierównomierne.

Na glebach lekkich i piaszczystych nasiona zwykle sieje się nieco głębiej, ponieważ szybciej przesychają. Na glebach ciężkich i zwięzłych siew powinien być płytszy.

Przyjmuje się, że nasiona wysiewa się na głębokość około 2–3 razy większą od ich średnicy. Jest to zasada orientacyjna, którą należy dostosować do gatunku i warunków glebowych.

Dezynfekcja ogranicza występowanie patogenów, zarodników grzybów, bakterii oraz części szkodników, które mogły pozostać po poprzedniej uprawie. Zmniejsza ryzyko porażenia kolejnej uprawy.

Polega na spalaniu siarki w zamkniętym obiekcie, co powoduje wydzielanie dwutlenku siarki działającego odkażająco. Zabieg wykonuje się bez obecności roślin i ludzi.

Spalanie węgla nie służy odkażaniu obiektu i nie eliminuje skutecznie patogenów. Może natomiast powodować zadymienie oraz emisję szkodliwych gazów.

Nie. Miedzian jest środkiem ochrony roślin stosowanym głównie przeciw chorobom bakteryjnym i grzybowym na roślinach, a nie standardową metodą dezynfekcji pustej szklarni po cyklu produkcji.

Szklarnia musi być szczelnie zamknięta, a zabieg wykonuje się bez obecności ludzi i roślin. Po zakończeniu należy obiekt dokładnie przewietrzyć przed wejściem i rozpoczęciem kolejnej uprawy.

Najczęściej wykonuje się ją po zakończeniu produkcji i usunięciu resztek roślinnych. Zabieg powinien poprzedzać przygotowanie obiektu do kolejnego cyklu uprawowego.