Pytania pomocnicze - OGR.02

To czas po zastosowaniu środka ochrony roślin, w którym należy ograniczyć kontakt ludzi, zwierząt lub owadów z opryskaną rośliną. Ma chronić przed szkodliwym działaniem preparatu.

Pszczoły odwiedzają kwitnące rośliny i mogą zetknąć się z pozostałościami środka ochrony roślin. Przestrzeganie prewencji ogranicza ryzyko ich zatrucia.

Okres prewencji dotyczy bezpieczeństwa ludzi, zwierząt i owadów po zabiegu. Okres karencji oznacza czas od zabiegu do zbioru roślin przeznaczonych do spożycia.

W etykiecie-instrukcji stosowania środka ochrony roślin. Tam podane są zasady bezpiecznego użycia preparatu, w tym prewencja dla pszczół.

Nie. Nawet środki o niższej toksyczności należy stosować zgodnie z etykietą i zachować wymagany okres prewencji.

Należy stosować środki zgodnie z etykietą, przestrzegać okresu prewencji, unikać oprysków w czasie oblotu pszczół i wykonywać zabiegi najlepiej wieczorem.

Przemienne owocowanie polega na tym, że drzewo w jednym roku plonuje bardzo obficie, a w następnym słabo lub prawie wcale. Jest to związane z nadmiernym obciążeniem drzewa owocami i osłabieniem tworzenia pąków kwiatowych na kolejny rok.

Usunięcie części zawiązków zmniejsza obciążenie drzewa plonem. Dzięki temu drzewo może lepiej odżywić pozostałe owoce i jednocześnie wytworzyć pąki kwiatowe na następny sezon.

Zabieg wykonuje się po naturalnym opadzie czerwcowym, gdy wiadomo, ile zawiązków pozostało na drzewie. Termin zależy od gatunku, odmiany i przebiegu pogody.

Przerzedzanie poprawia wielkość i jakość owoców, ogranicza drobnienie plonu oraz zmniejsza ryzyko łamania gałęzi. Ułatwia też uzyskanie bardziej wyrównanych owoców handlowych.

Zbyt słabe nawożenie może pogorszyć kondycję drzewa i osłabić jego wzrost. Nie rozwiązuje głównej przyczyny przemiennego owocowania, czyli nadmiernej liczby owoców w roku obfitego plonowania.

Tak, prawidłowe cięcie pomaga doświetlić koronę i utrzymać równowagę między wzrostem a owocowaniem. Jednak w tym pytaniu najważniejszym zabiegiem bezpośrednio zapobiegającym przemienności jest przerzedzanie zawiązków.

Defoliacja polega na usunięciu liści z drzewek przed ich wykopaniem. Zabieg może być wykonany ręcznie lub chemicznie, zależnie od technologii produkcji.

Usunięcie liści ogranicza transpirację, czyli utratę wody przez roślinę. Dzięki temu drzewka lepiej znoszą wykopywanie, transport i przechowywanie.

Defoliację wykonuje się jesienią, przed wykopaniem materiału szkółkarskiego. Termin powinien być dobrany tak, aby nie pogorszyć jakości drzewek.

Defoliacja dotyczy usuwania liści z uprawianych drzewek, natomiast odchwaszczanie polega na zwalczaniu chwastów konkurujących z roślinami o wodę, światło i składniki pokarmowe.

Nawożenie służy odżywieniu roślin w czasie wzrostu, a nie przygotowaniu ich do wykopania. Bezpośrednio przed wykopaniem najważniejsze jest ograniczenie utraty wody i ułatwienie manipulowania drzewkami.

Powinny mieć zdrowy, dobrze rozwinięty system korzeniowy, nieuszkodzony pień i pędy oraz być wolne od chorób i szkodników. Ważne jest też, aby nie były przesuszone.

Najłatwiej rozpoznać ją po brunatnieniu i zasychaniu kwiatów w czasie kwitnienia oraz po wyglądzie liści i pędów jak przypalonych ogniem.

Choroba szybko się rozprzestrzenia i może porażać wiele organów rośliny: kwiaty, liście, pędy, gałęzie i owoce. Silne porażenie może prowadzić do zamierania całych drzew.

Zarazę ogniową wywołuje bakteria Erwinia amylovora. Jest to więc choroba bakteryjna, a nie grzybowa.

Zaraza ogniowa jest chorobą bakteryjną i powoduje m.in. brunatnienie kwiatów oraz zamieranie pędów. Parch jabłoni jest chorobą grzybową, której typowym objawem są oliwkowobrunatne plamy na liściach i owocach.

Rozwojowi choroby sprzyja ciepła i wilgotna pogoda, zwłaszcza w okresie kwitnienia. W takich warunkach bakterie łatwiej infekują kwiaty.

Należy usuwać porażone pędy z zapasem zdrowej tkanki, dezynfekować narzędzia i prowadzić regularną lustrację sadu. Ważne jest też sadzenie zdrowego materiału szkółkarskiego.

Kwiaty cięte szybko tracą trwałość przy zbyt wysokiej temperaturze, bo nasila się oddychanie i parowanie wody. Zbyt duże wahania temperatury mogą powodować kondensację pary wodnej i pogorszenie jakości kwiatów.

Temperatura nie powinna spadać poniżej −1°C. Niższa temperatura może doprowadzić do uszkodzeń chłodowych lub przemrożenia delikatnych tkanek kwiatów.

Oznacza to, że urządzenia chłodnicze i sterujące muszą utrzymywać temperaturę bardzo stabilnie. Odchylenia od ustawionej wartości nie powinny przekraczać 0,5°C.

Może dojść do uszkodzenia komórek roślinnych, przebarwień płatków, więdnięcia po wyjęciu z chłodni oraz skrócenia trwałości pozbiorczej.

Najważniejsze są agregat chłodniczy, termostat lub sterownik temperatury, czujniki temperatury oraz system zapewniający równomierny obieg powietrza. Pomocna jest także kontrola wilgotności.

W temperaturze pokojowej kwiaty szybciej oddychają, tracą wodę i więdną. Chłodzenie spowalnia procesy życiowe i przedłuża ich świeżość handlową.

Maliny są bardzo delikatne i łatwo ulegają zgnieceniu. Małe pojemniki ograniczają uszkodzenia i pozwalają zachować dobrą jakość handlową owoców.

Najczęściej stosuje się pojemniki o pojemności 250–500 g. Takie opakowania są wygodne dla klienta i bezpieczne dla owoców.

W dużych pojemnikach owoce tworzą grubą warstwę i są zgniatane własnym ciężarem. Powoduje to wyciekanie soku, utratę jędrności i szybsze psucie.

Najlepiej zbierać je w czasie suchej pogody, po obeschnięciu rosy. Mokre owoce szybciej pleśnieją i gorzej znoszą transport.

Pozwala to uniknąć przesypywania i dodatkowego sortowania, które mogłyby uszkodzić owoce. Dzięki temu owoce dłużej zachowują atrakcyjny wygląd.

Powinny być dojrzałe, zdrowe, suche, jędrne i nieuszkodzone. Ważna jest także jednolita barwa i brak oznak pleśni.