Pytania pomocnicze - OGR.03

Fungicydy służą do zwalczania chorób roślin powodowanych przez grzyby i organizmy grzybopodobne. Stosuje się je m.in. przeciwko mączniakom, plamistościom liści i szarej pleśni.

Fungicydy zwalczają choroby grzybowe roślin, natomiast insektycydy zwalczają owady szkodliwe dla roślin. To dwie różne grupy środków ochrony roślin.

Do zwalczania chwastów stosuje się herbicydy. Nie służą one do leczenia chorób grzybowych ani do zwalczania owadów.

Akarycydy zwalczają roztocza, np. przędziorki. Są stosowane wtedy, gdy problemem są szkodniki z grupy pajęczaków, a nie choroby grzybowe.

Typowe objawy to nalot na liściach, plamy, zamieranie pędów, gnicie tkanek lub zasychanie części rośliny. Rozpoznanie choroby jest ważne przed doborem środka ochrony.

Etykieta określa dawkę, termin stosowania, zakres działania i zasady bezpieczeństwa. Nieprawidłowe użycie środka może być nieskuteczne lub szkodliwe dla roślin, ludzi i środowiska.

Szarej pleśni sprzyja wysoka wilgotność powietrza, słaba wentylacja, zagęszczenie roślin oraz długotrwałe zwilżenie liści, kwiatów lub owoców.

Charakterystycznym objawem są brunatne, gnijące plamy oraz szary, pylący nalot grzybni i zarodników na porażonych częściach roślin.

Słaba wentylacja powoduje utrzymywanie się wysokiej wilgotności i wolniejsze wysychanie roślin. Takie warunki ułatwiają kiełkowanie zarodników grzybów.

Należy regularnie wietrzyć pomieszczenia, unikać nadmiernego podlewania, nie zagęszczać roślin i usuwać porażone fragmenty.

Szara pleśń zwykle powoduje gnicie tkanek i szary nalot, natomiast plamistość liści objawia się głównie plamami na blaszkach liściowych, bez typowego szarego, pylącego nalotu.

Fungicydy stosuje się profilaktycznie lub interwencyjnie, gdy warunki sprzyjają infekcji albo pojawiły się pierwsze objawy choroby. Zawsze należy używać ich zgodnie z etykietą preparatu.

Pergola ma pionowe podpory oraz poziome belki lub ażurowe przekrycie u góry. Często tworzy przejście albo osłonięte miejsce w ogrodzie.

Trejaż jest głównie pionową konstrukcją kratową dla pnączy. Pergola oprócz podpór ma także górne belki lub ażurowe przekrycie.

Altana jest zwykle miejscem wypoczynku z bardziej zamkniętą konstrukcją i dachem. Pergola ma konstrukcję bardziej otwartą i często nie chroni w pełni przed deszczem.

Pergola może podpierać rośliny pnące, zacieniać miejsce wypoczynku oraz porządkować kompozycję ogrodu, np. wyznaczając przejście lub wejście.

Na pergolach często prowadzi się róże pnące, powojniki, winorośl, glicynię, wiciokrzewy i bluszcz. Dobór zależy od stanowiska i wytrzymałości konstrukcji.

Nie. Kratownica to ażurowy układ listew, który może być częścią pergoli. Pergola jest całą konstrukcją ogrodową z podporami i górnym układem belek.

Suche drewno lepiej chłonie impregnat, dzięki czemu preparat wnika głębiej i skuteczniej zabezpiecza materiał. Wilgoć ogranicza wchłanianie środka ochronnego.

Zanieczyszczenia, kurz, błoto i stare łuszczące się powłoki utrudniają przyczepność oraz równomierne wnikanie impregnatu. Czysta powierzchnia zwiększa trwałość zabezpieczenia.

Tłuste plamy tworzą barierę dla impregnatu. Preparat może wtedy wnikać nierównomiernie lub nie związać się prawidłowo z powierzchnią drewna.

Nie. Nawilżanie drewna przed impregnacją jest błędem, ponieważ woda blokuje wnikanie impregnatu w strukturę materiału.

Zwykle nie. Najpierw stosuje się impregnat ochronny, a dopiero później preparaty dekoracyjne, takie jak bejca, lakierobejca lub olej, jeśli przewiduje to technologia producenta.

Impregnuje się m.in. altany, pergole, trejaże, płoty, ławki, donice, pomosty i inne drewniane konstrukcje narażone na wilgoć oraz warunki atmosferyczne.

Kwietnik sezonowy jest niewielkim, szczegółowym założeniem roślinnym. Skala 1:50 pozwala dokładnie pokazać kształt, rozstaw roślin i układ kolorystyczny.

Oznacza, że 1 cm na rysunku odpowiada 50 cm w terenie. Dzięki temu można łatwo przeliczyć wymiary z projektu na rzeczywistość.

Skala 1:50 jest dokładniejsza i pokazuje więcej szczegółów. Skala 1:250 bardziej pomniejsza obiekt, dlatego nadaje się do większych terenów, a nie do szczegółowego kwietnika.

Powinien zawierać kształt kwietnika, wymiary, rozmieszczenie gatunków, rozstaw sadzenia, liczbę roślin oraz układ barw.

Najczęściej stosuje się rośliny jednoroczne, dwuletnie, cebulowe oraz byliny używane sezonowo. Dobiera się je pod względem terminu kwitnienia, barwy i wysokości.

Rozstaw wpływa na wygląd kompozycji, zdrowotność roślin i koszty założenia kwietnika. Zbyt gęste sadzenie powoduje konkurencję, a zbyt rzadkie daje słaby efekt dekoracyjny.

Inwentaryzacja ogólna opisuje układ i skład gatunkowy zieleni. Inwentaryzacja szczegółowa obejmuje dokładne pomiary i ocenę pojedynczych drzew oraz krzewów.

Oznacza opis rozmieszczenia roślin na terenie, np. grup drzew, szpalerów, żywopłotów, rabat, trawników i pojedynczych okazów.

Skład gatunkowy to wykaz gatunków roślin występujących na danym obszarze, np. lipa drobnolistna, klon pospolity, ligustr pospolity.

Ponieważ jest to szczegółowy parametr konkretnego drzewa. Takie dane zbiera się zwykle w inwentaryzacji szczegółowej lub dendrologicznej.

Wykonuje się ją przed projektowaniem, przebudową, pielęgnacją lub wycinką zieleni, aby poznać istniejący stan roślinności.

Projektant potrzebuje informacji o tym, jakie rośliny występują na terenie i jak są rozmieszczone. Pozwala to zdecydować, które elementy zachować, uzupełnić lub przekształcić.

Forsycja kwitnie na pędach zeszłorocznych. Cięcie przed kwitnieniem usunęłoby pąki kwiatowe i ograniczyło liczbę kwiatów.

Najlepszy termin to okres po zakończeniu kwitnienia. Wtedy roślina zdąży wytworzyć nowe pędy, które zakwitną w następnym sezonie.

Usuwa się pędy stare, chore, połamane, krzyżujące się, rosnące do środka oraz nadmiernie zagęszczające krzew.

Cięcie prześwietlające ogranicza zagęszczenie i poprawia dostęp światła. Cięcie odmładzające jest silniejsze i polega na usuwaniu starych pędów, aby pobudzić krzew do regeneracji.

Krzewy kwitnące wiosną na pędach zeszłorocznych tnie się zwykle po kwitnieniu. Krzewy kwitnące latem na pędach tegorocznych często tnie się wczesną wiosną.

Krzew może się nadmiernie zagęścić, słabiej kwitnąć i mieć gorszy pokrój. Wewnątrz rośliny pogarsza się też przewiewność, co może sprzyjać problemom zdrowotnym.

Przeplotnia to urządzenie zabawowe służące do wspinania, przechodzenia lub pokonywania przeszkód. Najczęściej występuje na placach zabaw dla dzieci.

Ponieważ jest elementem rozwijającym aktywność ruchową dzieci. Jej funkcja jest typowo rekreacyjna i zabawowa.

Może być wykonana z drewna, metalu, lin, tworzyw sztucznych lub połączenia tych materiałów. Materiały muszą być trwałe i bezpieczne dla użytkowników.

Przeplotnia powinna być stabilna, pozbawiona ostrych krawędzi i ustawiona na nawierzchni amortyzującej upadki. Konieczne są też regularne kontrole stanu technicznego.

Pergola i bindaż to elementy ogrodowe związane z kompozycją przestrzeni i prowadzeniem roślin. Przeplotnia jest urządzeniem do zabawy i aktywności ruchowej dzieci.

Wspiera rozwój sprawności fizycznej, koordynacji ruchowej, równowagi i siły. Zachęca dzieci do aktywnej zabawy.

Parter haftowy ma regularny, symetryczny układ i tworzy ornamenty przypominające haft. Wzory wykonuje się z niskich, precyzyjnie strzyżonych roślin oraz dekoracyjnych wypełnień.

Bukszpan ma drobne liście, zwarty pokrój i bardzo dobrze znosi częste cięcie. Pozwala tworzyć niskie, wyraźne i trwałe linie ornamentu.

Ligustr dobrze nadaje się na żywopłoty, ale rośnie szybciej i ma mniej precyzyjny charakter niż bukszpan. Do drobnych ornamentów haftowych lepszy jest krzew wolniej rosnący i gęstszy.

Partery były reprezentacyjnymi elementami kompozycji ogrodu, często umieszczanymi przed pałacem. Podkreślały symetrię, porządek i dekoracyjny charakter założenia.

Parter haftowy tworzy niski ornament dekoracyjny oglądany najczęściej z góry lub z osi widokowej. Żywopłot pełni zwykle funkcję osłonową, graniczną albo kompozycyjną i jest wyższy.

Stosowano m.in. piasek, żwir, tłuczeń, barwioną ziemię, korę lub niskie rośliny sezonowe. Wypełnienia wzmacniały kontrast i czytelność wzoru.

Rośliny powinny dobrze znosić cięcie, mieć drobne liście, zwarty pokrój i wolny lub umiarkowany wzrost. Ważna jest też trwałość i możliwość utrzymania równej wysokości.

Pełni funkcję rekreacyjną, społeczną i estetyczną. Ma służyć codziennemu wypoczynkowi mieszkańców oraz integracji lokalnej społeczności.

Tereny przy budynkach mieszkalnych są często użytkowane przez rodziny z dziećmi. Piaskownica lub mały plac zabaw zwiększają funkcjonalność i dostępność ogrodu.

Skupiny krzewów poprawiają estetykę, porządkują przestrzeń i mogą tworzyć osłony. Wpływają też korzystnie na mikroklimat oraz bioróżnorodność.

Fontanna ma głównie funkcję dekoracyjną i wymaga kosztownej budowy oraz konserwacji. W ogrodzie wspólnotowym ważniejsze są elementy użytkowe dla mieszkańców.

Nie zawsze. Grill może powodować uciążliwości, takie jak dym, zapachy i hałas, dlatego jego lokalizacja wymaga uzgodnienia z użytkownikami i zachowania przepisów.

Najlepiej wybierać gatunki odporne, mało wymagające, bezpieczne dla dzieci i dobrze znoszące warunki miejskie. Należy unikać roślin silnie trujących lub bardzo kolczastych przy strefach zabaw.

Powinien być funkcjonalny, bezpieczny, łatwy w utrzymaniu i dostępny dla różnych grup mieszkańców. Ważne jest czytelne wydzielenie stref: wypoczynku, zieleni i zabawy.