Pytania pomocnicze - ROL.02

Pług obracalny można odwrócić po każdym przejeździe, więc ciągnik może pracować tam i z powrotem sąsiednimi pasami. Pozwala to uniknąć typowych bruzd i grzbietów powstających przy orce zagonowej.

W orce czółenkowej przejazdy odbywają się naprzemiennie tam i z powrotem. W orce zagonowej pole dzieli się na zagony, a kierunek odkładania skiby powoduje tworzenie grzbietów lub bruzd.

Orka w skład polega na odkładaniu skib ku środkowi zagonu. W efekcie na środku powstaje grzbiet.

Orka w rozorywkę polega na odkładaniu skib od środka zagonu na zewnątrz. W efekcie na środku zagonu powstaje bruzda.

Operator podnosi pług, wykonuje nawrót ciągnikiem i obraca pług, aby w kolejnym przejeździe skiba była odkładana prawidłowo.

Ponieważ umożliwia odkładanie skib w sposób uporządkowany bez konieczności tworzenia zagonów. Dzięki temu powierzchnia pola jest bardziej wyrównana.

Koło zamachowe gromadzi energię kinetyczną i oddaje ją w chwili największego obciążenia tłoka prasującego. Dzięki temu praca maszyny jest bardziej równomierna.

Podczas zgniatania materiału tłok napotyka duży, zmienny opór. Powoduje to skokowe obciążenia, które łagodzi koło zamachowe.

Prasa zbierająca zwykle formuje bele prostopadłościenne za pomocą tłoka. Prasa zwijająca formuje bele cylindryczne przez zwijanie materiału w komorze.

Oznacza silne zagęszczenie materiału roślinnego w beli. Bele są wtedy cięższe, zwarte i łatwiejsze do transportu oraz składowania.

Najważniejsze zespoły to podbieracz, mechanizm podający, komora prasowania, tłok, aparat wiążący oraz układ napędowy z kołem zamachowym.

Prasy zwijające stało- i zmiennokomorowe pracują na innej zasadzie, tworząc bele cylindryczne. Koło zamachowe na wale napędowym jest cechą charakterystyczną prasy zbierającej wysokiego stopnia zgniotu.

Należy odszukać w tabeli wymagany odstęp w rzędzie, a następnie odczytać z tej samej linii liczbę zębów koła I i koła II.

Koła pracują w określonych miejscach przekładni i wpływają na przełożenie. Zamiana miejscami może spowodować inny odstęp sadzenia niż wymagany.

Oznacza liczbę występów współpracujących z łańcuchem. Liczba zębów wpływa na przełożenie i prędkość obrotową napędzanego mechanizmu.

Dla odstępu 30 cm należy dobrać koło I o 19 zębach i koło II o 30 zębach.

Odstęp decyduje o obsadzie roślin. Zbyt mały powoduje zagęszczenie, a zbyt duży zmniejsza liczbę roślin na hektar.

Przyrząd sadzący pobiera sadzeniaki ze zbiornika i umieszcza je w glebie w ustalonych odstępach.

Trzeba czytać dane z właściwego wiersza i właściwych kolumn. Ważne jest także sprawdzenie oznaczeń elementów, np. I i II.

Służy do mechanicznego niszczenia młodych chwastów na powierzchni gleby i w redlinach ziemniaków. Działa płytko, aby nie uszkadzać roślin uprawnych.

Młode chwasty mają słaby system korzeniowy i łatwo są wyrywane lub zasypywane przez sprężyste zęby. Starsze chwasty są mocniej zakorzenione i trudniejsze do zniszczenia mechanicznie.

Brona chwastownik ma delikatne, sprężyste zęby przeznaczone do płytkiego odchwaszczania roślin w czasie wegetacji. Brona sprężynowa służy głównie do uprawy i spulchniania gleby.

Zbyt głęboka praca może uszkodzić redliny i rośliny ziemniaka. Chwastownik powinien pracować płytko, niszcząc chwasty w wierzchniej warstwie gleby.

Najlepiej stosować ją, gdy chwasty są bardzo młode, najlepiej w fazie siewek. Zabieg jest wtedy najskuteczniejszy i najmniej ryzykowny dla roślin uprawnych.

Ogranicza zużycie herbicydów, poprawia napowietrzenie gleby i niszczy chwasty bez chemii. Jest ważne szczególnie w gospodarstwach ekologicznych i integrowanej ochronie roślin.

Płyty akumulatora powinny być zakryte elektrolitem, aby nie ulegały uszkodzeniu i korozji. W akumulatorach obsługowych braki uzupełnia się wodą destylowaną.

Naładowany akumulator jest mniej podatny na zasiarczenie i zamarznięcie elektrolitu. Przechowywanie rozładowanego akumulatora skraca jego trwałość.

Zwykle nie. Ubytek poziomu elektrolitu wynika głównie z ubytku wody, dlatego dolewa się wodę destylowaną, a nie kwas.

Wylanie elektrolitu może doprowadzić do uszkodzenia płyt i trwałej utraty sprawności akumulatora. Akumulator kwasowo-ołowiowy przechowuje się zalany i naładowany.

Najlepiej w miejscu suchym, chłodnym, przewiewnym i zabezpieczonym przed mrozem. Akumulator powinien być odłączony od instalacji maszyny.

Może dojść do zasiarczenia płyt oraz zamarznięcia elektrolitu. Skutkiem jest spadek pojemności, trudności z rozruchem lub całkowite uszkodzenie akumulatora.

Warto okresowo sprawdzać stan naładowania, np. co kilka tygodni lub miesięcy, zależnie od warunków i typu akumulatora. W razie potrzeby należy go doładować.

Czas pracy oblicza się, dzieląc ilość materiału przez wydajność maszyny. Jeśli wydajność podano w kg/h, wynik otrzymuje się w godzinach.

kW to jednostka mocy, czyli informacja, jaką moc ma urządzenie. kWh to jednostka energii, czyli ilość energii zużytej podczas pracy przez określony czas.

Zużycie energii oblicza się ze wzoru: energia = moc × czas pracy. Moc należy podać w kW, a czas w godzinach.

Koszt energii zależy od tego, jak długo pracuje silnik. Czas pracy wynika z ilości ziarna oraz wydajności rozdrabniacza.

Potrzebne są: moc maszyny w kW, czas pracy w godzinach oraz cena 1 kWh energii elektrycznej.

Przy tej samej ilości materiału większa wydajność skraca czas pracy. Krótszy czas pracy oznacza mniejsze zużycie energii i niższy koszt.

Czas pracy oblicza się, dzieląc powierzchnię pola przez wydajność maszyny. Dla 8 ha i wydajności 0,5 ha/h czas wynosi 16 godzin.

Należy pomnożyć zużycie materiału w jednostce czasu przez całkowity czas pracy. W tym zadaniu: 2,5 kg/h × 16 h = 40 kg sznurka.

Całkowitą masę potrzebnego sznurka dzieli się przez masę jednego kłębka. Jeśli potrzeba 40 kg, a kłębek ma 4 kg, należy kupić 10 kłębków.

Jednostki pozwalają poprawnie dobrać działanie matematyczne. Wydajność w ha/h, powierzchnia w ha i zużycie w kg/h prowadzą kolejno do obliczenia czasu w godzinach i zużycia w kilogramach.

Należy zaokrąglić wynik w górę do pełnego kłębka. Materiału musi wystarczyć na całą pracę, a zwykle nie kupuje się ułamka kłębka.

Liczbę potrzebnych kłębków mnoży się przez cenę jednego kłębka. W przykładzie 10 kłębków × 32,00 zł = 320,00 zł.

Należy znaleźć dokładny punkt smarowania wskazany w pytaniu, a następnie z tego samego wiersza odczytać rodzaj smaru lub oleju oraz częstotliwość obsługi.

Krzyżaki są elementami przegubów wału, które umożliwiają przenoszenie napędu pod kątem. Dzięki nim wał może pracować mimo zmiany położenia maszyny względem ciągnika.

Pracują pod dużym obciążeniem i zawierają łożyska narażone na tarcie. Brak smarowania powoduje szybkie zużycie, luzy, hałas i ryzyko awarii wału.

Oznacza liczbę godzin rzeczywistej pracy maszyny, po której należy wykonać smarowanie. Nie chodzi o czas kalendarzowy, lecz o czas eksploatacji.

Są to różne punkty obsługowe i mogą wymagać innego smaru oraz innej częstotliwości smarowania. W tym pytaniu krzyżaki smaruje się smarem ŁT 43 co 100 godzin pracy.

Niewłaściwy smar może nie zapewnić odpowiedniego filmu smarnego, wypływać z punktu smarowania albo pogorszyć ochronę przed zużyciem. Może to skrócić trwałość elementów maszyny.

Należy oczyścić smarowniczkę z zabrudzeń, aby nie wtłoczyć piasku lub pyłu do łożyska. Smarowanie wykonuje się przy wyłączonej i zabezpieczonej maszynie.

Przenośnik pracuje w sposób ciągły i przemieszcza materiał bez przerw między kolejnymi porcjami. Taczka lub wózek przewożą ładunek okresowo, zależnie od obsługi przez człowieka.

Ponieważ służą do przemieszczania materiałów na określonej, zwykle niezbyt dużej odległości, np. między maszyną, magazynem, silosem lub linią technologiczną.

Przenośniki mogą transportować m.in. ziarno, pasze, nawozy, ziemniaki, buraki, słomę, trociny oraz inne materiały sypkie lub kawałkowe.

Praca ciągła oznacza, że materiał jest przemieszczany nieprzerwanie podczas działania urządzenia, a nie pojedynczymi kursami jak w transporcie wózkowym.

W rolnictwie często stosuje się przenośniki taśmowe, ślimakowe, kubełkowe, łańcuchowe i pneumatyczne. Dobór zależy od rodzaju materiału i kierunku transportu.

Przenośnik ślimakowy służy głównie do transportu materiałów sypkich, np. ziarna lub paszy. Materiał jest przesuwany przez obracający się wał ze spiralą.

Przenośnik kubełkowy stosuje się najczęściej do transportu pionowego, np. podnoszenia ziarna do silosu lub na wyższy poziom magazynu.

Ma izolowaną termicznie przestrzeń ładunkową oraz urządzenie chłodnicze, które utrzymuje niską temperaturę przewożonego towaru.

Izoterma tylko ogranicza wymianę ciepła dzięki izolacji. Chłodnia dodatkowo ma agregat lub inne urządzenie chłodnicze.

Chłodnie stosuje się m.in. do przewozu mleka, mięsa, owoców miękkich, warzyw, kwiatów oraz produktów mrożonych.

Izolacja ogranicza napływ ciepła z zewnątrz, dzięki czemu łatwiej utrzymać wymaganą temperaturę i zmniejszyć zużycie energii przez agregat.

Niska i stabilna temperatura spowalnia rozwój drobnoustrojów oraz procesy psucia, co pomaga zachować jakość i bezpieczeństwo żywności.

Cysterna służy głównie do przewozu cieczy lub materiałów sypkich w zbiorniku. Chłodnia służy do przewozu towarów wymagających kontrolowanej niskiej temperatury.