Pytania pomocnicze - SPL.05

Należy podzielić liczbę jednostek ładunkowych przez liczbę jednostek obsługiwanych w jednym cyklu, a następnie pomnożyć przez czas jednego cyklu.

Cykl pracy obejmuje pełną operację obsługi ładunku, np. pobranie palety, przejazd, umieszczenie jej na pojeździe i powrót wózka do kolejnego zadania.

Do załadunku są 64 pjł, a wózek obsługuje 1 pjł w cyklu trwającym 2,5 minuty. Obliczenie: 64 × 2,5 = 160 minut.

Liczba cykli zmniejszyłaby się do 32, ponieważ 64 / 2 = 32. Przy czasie cyklu 2,5 min całkowity czas wyniósłby 80 minut.

Pjł oznacza paletową jednostkę ładunkową, czyli ładunek uformowany na palecie i przygotowany do transportu, składowania lub przeładunku.

Potrzebne są: liczba jednostek do załadunku, czas jednego cyklu pracy wózka oraz liczba jednostek obsługiwanych równocześnie w jednym cyklu.

Należy przeanalizować drogę i czynności wykonywane dla jednej jednostki ładunkowej. Do cyklu zalicza się wszystkie powtarzalne etapy, np. podjęcie palety, przejazd, odstawienie na pojeździe i powrót.

Ponieważ w treści podano, że wózek musi wrócić do strefy składowania po zakończeniu procesu ładunkowego. Oznacza to, że ostatni przejazd powrotny również jest częścią całkowitego czasu.

Jeżeli wózek jedzie do pojazdu i wraca, czas przejazdu w obie strony wynosi dwukrotność czasu przejazdu w jedną stronę. W tym przypadku: 0,50 min + 0,50 min = 1,00 min.

Czas jednej palety wynosi 1,30 min, czyli 0,10 min podjęcia, 0,50 min przejazdu do pojazdu, 0,20 min umieszczenia i 0,50 min powrotu.

Część całkowita oznacza minuty, a część po przecinku mnoży się przez 60. Na przykład 25,5 min to 25 min i 30 s.

Taki wynik powstałby przy pominięciu powrotu wózka po ostatniej palecie. Wtedy liczba przejazdów byłaby mniejsza o jeden od wymaganej w treści zadania.

Odciąg utrzymuje ładunek w odpowiednim położeniu i zapobiega jego przesuwaniu się podczas transportu. Może dociskać ładunek do platformy lub blokować jego ruch.

Odciąg może być wykonany z taśmy, liny lub łańcucha. Dobór zależy od masy, rodzaju i kształtu przewożonego ładunku.

Odciąg mocuje lub dociska ładunek za pomocą liny, pasa albo łańcucha. Klin blokuje ruch ładunku mechanicznie, najczęściej przez podłożenie go pod koło lub element ładunku.

Uszkodzony odciąg może zerwać się podczas jazdy i nie utrzymać ładunku. Należy kontrolować przetarcia, pęknięcia, korozję oraz sprawność haków i napinaczy.

Łańcuchy stosuje się zwykle do bardzo ciężkich ładunków, np. maszyn budowlanych, pojazdów lub elementów stalowych. Są bardziej odporne na duże obciążenia niż standardowe pasy.

Należy uwzględnić siły powstające przy hamowaniu, przyspieszaniu, skręcaniu oraz wibracjach. To one mogą powodować przesuwanie, przewrócenie lub spadnięcie ładunku.

To ubezpieczenie zawierane dla jednego konkretnego przewozu określonego towaru na wskazanej trasie.

Stosuje się ją przy jednorazowym przewozie, zwłaszcza gdy firma nie wykonuje regularnych transportów albo chce ubezpieczyć konkretną przesyłkę.

Polisa pojedyncza obejmuje jeden transport, a polisa generalna obejmuje wiele przewozów realizowanych w określonym czasie.

Najczęściej wskazuje się rodzaj i wartość towaru, trasę przewozu, czas transportu, środek transportu oraz zakres ochrony ubezpieczeniowej.

Polisa pojedyncza może być formą ubezpieczenia cargo, czyli ubezpieczenia ładunku na czas przewozu.

Należy zwrócić uwagę na określenia: jeden transport, konkretny towar, określona trasa i ograniczony czas ochrony.

Etykieta potwierdza parametry techniczne pasa, np. jego dopuszczalne obciążenie. Bez czytelnej etykiety nie można ocenić, czy pas nadaje się do bezpiecznego mocowania ładunku.

Taki pas należy wycofać z użycia. Nie wolno go stosować do mocowania ładunków, nawet jeśli wygląda na sprawny.

Do najważniejszych należą przetarcia, przecięcia, pęknięcia, uszkodzenia chemiczne oraz zdeformowane lub skorodowane elementy metalowe. Pas uszkodzony może zerwać się podczas jazdy.

Nie. Wiązanie pasów mocujących jest niedozwolone, ponieważ osłabia ich wytrzymałość i może doprowadzić do utraty zabezpieczenia ładunku.

Nie wyznacza się ogólnego terminu zdatności do użytku dla wszystkich pasów. O dopuszczeniu do pracy decyduje przede wszystkim ich stan techniczny i czytelne oznakowanie.

Kierowca powinien posiadać co najmniej instrukcję obsługi urządzeń mocujących, czyli ulotkę informacyjną. Powinien móc ją okazać podczas kontroli.

Pasy mocujące zapobiegają przemieszczaniu się ładunku podczas hamowania, skręcania i przyspieszania. Ich niesprawność może doprowadzić do uszkodzenia towaru, pojazdu lub wypadku drogowego.

Ubezpieczenie cargo obejmuje mienie, czyli towar lub ładunek, podczas transportu. Może chronić przed skutkami uszkodzenia, utraty, kradzieży lub zniszczenia przesyłki.

Cargo może dotyczyć transportu drogowego, kolejowego, lotniczego, morskiego i śródlądowego. Może być stosowane zarówno w przewozach krajowych, jak i międzynarodowych.

Ubezpieczenie cargo chroni przewożony towar, natomiast AC chroni pojazd przed skutkami uszkodzenia, zniszczenia lub kradzieży. AC nie jest polisą zabezpieczającą ładunek.

Gestia transportowa oznacza prawo i obowiązek zorganizowania przewozu przez jedną ze stron transakcji. Nie zapewnia ochrony finansowej towaru w razie szkody.

Nie. OPWS to Ogólne Polskie Warunki Spedycyjne, czyli zasady dotyczące świadczenia usług spedycyjnych. Ochronę towaru zapewnia dopiero odpowiednie ubezpieczenie, np. cargo.

Ubezpieczenie cargo może wykupić podmiot mający interes ubezpieczeniowy w przewożonym towarze, np. właściciel ładunku, nadawca, odbiorca lub organizator transportu.

Pozwala ograniczyć ryzyko finansowe związane z uszkodzeniem lub utratą ładunku. Jest szczególnie istotne przy towarach o dużej wartości lub w przewozach międzynarodowych.

Ma zamknięte zbiorniki lub komory przypominające silosy, włazy załadunkowe u góry oraz elementy rozładunkowe u dołu. Nie jest wagonem otwartym ani klasyczną cysterną do cieczy.

Cement jest materiałem pylącym i wrażliwym na wilgoć. Deszcz lub zawilgocenie mogłyby spowodować jego zbrylenie i utratę jakości.

Najczęściej przewozi się materiały sypkie luzem, takie jak cement, wapno, popioły lotne, mączka wapienna lub podobne produkty pyliste.

Wagon silosowy służy do materiałów sypkich, np. cementu, natomiast cysterna jest przeznaczona głównie do cieczy lub gazów, np. paliw płynnych.

Najczęściej stosuje się rozładunek pneumatyczny. Sprężone powietrze przemieszcza cement przewodami do silosu magazynowego odbiorcy.

Węgiel przewozi się zwykle w wagonach otwartych, np. węglarkach, ponieważ nie wymaga tak szczelnej ochrony jak cement.

Przewoźnik sprawdza liczbę sztuk przesyłki, ich cechy i numery oraz widoczny stan towaru i opakowania.

Nadawca może żądać sprawdzenia wagi brutto, inaczej wyrażonej ilości towaru oraz zawartości sztuk przesyłki.

Wynik sprawdzenia wpisuje się do listu przewozowego CMR.

Powinien wpisać do listu przewozowego uzasadnione zastrzeżenia dotyczące danych, stanu towaru lub opakowania.

Tak. Konwencja CMR dopuszcza, aby przewoźnik domagał się zapłaty kosztów sprawdzenia.

Widoczne uszkodzenia opakowania mogą świadczyć o ryzyku uszkodzenia towaru i powinny być odnotowane w liście przewozowym.

Nie. Art. 8 CMR dotyczy głównie danych przesyłki, jej ilości, cech, numerów oraz widocznego stanu towaru i opakowania.

DAP oznacza, że sprzedający dostarcza towar do wskazanego miejsca przeznaczenia i ponosi ryzyko do tego punktu. Kupujący odpowiada za rozładunek oraz odprawę importową.

Dostawa następuje, gdy towar jest podstawiony w uzgodnionym miejscu na środku transportu i gotowy do rozładunku. Sam rozładunek nie jest obowiązkiem sprzedającego.

Co do zasady koszty rozładunku ponosi kupujący. Inne rozwiązanie może wynikać wyłącznie z dodatkowych ustaleń stron.

W DAP kupujący dokonuje odprawy importowej i płaci należności celno-podatkowe. W DDP obowiązki te przejmuje sprzedający.

FOB i FAS dotyczą głównie transportu morskiego i dostawy w porcie załadunku. Nie oznaczają dostarczenia towaru do wskazanego miejsca przeznaczenia.

Miejsce dostawy określa punkt, do którego sprzedający ponosi koszty i ryzyko transportu. Powinno być zapisane możliwie dokładnie, np. adres magazynu lub terminal.

Za odprawę importową odpowiada kupujący. To on ponosi koszty cła, podatków i innych opłat związanych z importem.

Shipper oznacza nadawcę przesyłki, czyli podmiot przekazujący towar do przewozu lotniczego.

AWB, czyli Air Waybill, to lotniczy list przewozowy potwierdzający przyjęcie przesyłki do transportu i zawarcie umowy przewozu.

Odbiorca przesyłki w AWB określany jest jako Consignee.

Przewoźnik, czyli Carrier, odpowiada za wykonanie przewozu lotniczego zgodnie z warunkami określonymi w dokumencie.

AWB zawiera m.in. dane nadawcy i odbiorcy, opis przesyłki, masę, liczbę sztuk, trasę przewozu oraz informacje o opłatach.

Nie. AWB nie jest papierem wartościowym i nie przenosi prawa własności do towaru.