Pytania pomocnicze - TKO.02

To pomiar wykonywany przyrządem wskazującym rezystancję bez potrzeby osobnego mierzenia napięcia i prądu oraz obliczania wartości z prawa Ohma. Takim przyrządem jest omomierz.

Woltomierz mierzy napięcie między dwoma punktami obwodu, a nie rezystancję. Do pomiaru rezystancji potrzebny jest omomierz, który ma własne źródło pomiarowe.

Obwód powinien być odłączony od napięcia i najlepiej odseparowany od innych elementów instalacji. Pomiar omomierzem przy obecnym napięciu może dać błędny wynik albo uszkodzić miernik.

Omomierz mierzy zwykłe wartości rezystancji, np. ciągłość przewodu. Megomierz mierzy bardzo duże rezystancje, głównie rezystancję izolacji, używając podwyższonego napięcia pomiarowego.

Bardzo duża lub nieskończona rezystancja może wskazywać na przerwę w przewodzie, brak ciągłości żyły albo niewłaściwe podłączenie końcówek pomiarowych.

Może to wskazywać na zwarcie między żyłami albo na celowe połączenie tych żył w badanym układzie. Wynik trzeba interpretować zgodnie ze schematem instalacji.

Litera Y oznacza polwinit, czyli tworzywo PVC stosowane jako izolacja lub powłoka kabla.

Izolacja kabla YKY jest wykonana z polwinitu.

Kabel YKY może być stosowany do zasilania urządzeń srk, np. szaf, napędów, obwodów pomocniczych i urządzeń terenowych.

Polwinit to PVC, często oznaczane literą Y w kablach. Polietylen jest innym tworzywem izolacyjnym i nie jest prawidłową odpowiedzią dla kabla YKY.

Kabel YKY ma izolację i powłokę z polwinitu, który zawiera chlor, więc nie jest typowym tworzywem bezhalogenowym.

W oznaczeniach kabli litera Y kojarzy się z polwinitem. Dlatego YKY oznacza kabel z izolacją i powłoką polwinitową.

Dławik torowy umożliwia przepływ prądu trakcyjnego powrotnego przez szyny, a jednocześnie zapewnia prawidłową pracę obwodu torowego wykrywającego zajętość toru.

Regulacja jest potrzebna, aby dostroić obwód do wymaganej częstotliwości pracy obwodu torowego. Nieprawidłowe dostrojenie może powodować błędne działanie kontroli zajętości toru.

Zmiana odczepu powoduje zmianę liczby czynnych zwojów uzwojenia. Wpływa to na parametry elektryczne obwodu, np. indukcyjność, a tym samym na jego dostrojenie.

Zmiana napięcia wpływa głównie na poziom sygnału w obwodzie, ale nie jest właściwym sposobem dostrajania rezonansu dławika. Rezonans reguluje się parametrami uzwojenia rezonansowego.

Uzwojenia trakcyjne są związane z przepływem prądu trakcyjnego powrotnego. Uzwojenie rezonansowe służy do dostrojenia parametrów obwodu torowego.

Regulacja obwodu rezonansowego dławika torowego odbywa się przez zmianę odczepów na uzwojeniu rezonansowym.

S13 zezwala na jazdę z ograniczoną prędkością i informuje, że następny semafor wskazuje sygnał „Stój”. Maszynista musi przygotować się do zatrzymania przed kolejnym semaforem.

Następny semafor powinien wskazywać S1, czyli sygnał „Stój”. Wynika to bezpośrednio z informacji przekazywanej przez S13.

Ponieważ D4 jest następnym semaforem na ustawionej drodze przebiegu za semaforem A. Sygnał S13 na A zapowiada, że kolejny semafor wskazuje „Stój”.

W tym pytaniu „Sygnał 4” oznacza czwarty obrazek w odpowiedziach, a nie sygnał kolejowy S4. Czwarty obrazek przedstawia czerwone światło, czyli S1 „Stój”.

Najpierw należy ustalić ustawioną drogę przebiegu, potem wskazać kolejny semafor na tej drodze. Następnie porównuje się znaczenie sygnału na pierwszym semaforze z obrazem na semaforze następnym.

S1 oznacza bezwzględny zakaz jazdy za semafor bez odpowiedniego zezwolenia. Na semaforze jest przedstawiany jako jedno czerwone światło.

Widoczność sprawdza się z miejsca obok prawego toku szynowego, patrząc w kierunku jazdy, w odległości równej minimalnej wymaganej widoczności danego sygnalizatora.

Ponieważ prawa strona toru jest określana względem kierunku jazdy pociągu. Bez ustalenia kierunku jazdy można błędnie wskazać przeciwny tok szynowy.

Jest to szyna znajdująca się po prawej stronie osoby patrzącej lub poruszającej się w ustalonym kierunku jazdy.

Zależy od rodzaju sygnalizatora, kategorii linii oraz największej dozwolonej prędkości zbliżania się pociągu do sygnalizatora.

Powinna wynosić 10×V/4 metrów, jednak nie mniej niż 200 m.

Dla tarcz manewrowych wymagana widoczność wynosi nie mniej niż 50 m.

Błąd polega na wybieraniu punktu po prawej stronie rysunku, zamiast po prawej stronie toru względem kierunku jazdy.

Tarcza manewrowa jest sygnalizatorem przeznaczonym do jazd manewrowych. Często ma oznaczenie literowe „Tm” z numerem, np. Tm2, oraz pokazuje sygnały manewrowe, np. światło niebieskie lub białe.

Dla tarcz manewrowych minimalna wymagana widoczność wskazań wynosi nie mniej niż 50 m.

Na zdjęciu widoczna jest tarcza manewrowa oznaczona jako Tm2. Z fragmentu instrukcji wynika, że dla tarcz manewrowych wymagana widoczność to co najmniej 50 m.

Widoczność sprawdza się z miejsca obok prawego toku szynowego, patrząc w kierunku jazdy, w odległości równej minimalnej widoczności dla danego sygnalizatora.

W podanym fragmencie instrukcji dla tarcz manewrowych nie stosuje się wzoru zależnego od prędkości. Wymagana widoczność jest stała i wynosi co najmniej 50 m.

Zależność od prędkości dotyczy m.in. niektórych semaforów wyjazdowych, drogowskazowych, odstępowych oraz tarcz ostrzegawczych, gdzie stosuje się wzór 10×V/4 lub 10×V/3.

Semafor służy zasadniczo do prowadzenia ruchu pociągów, a tarcza manewrowa do regulowania jazd manewrowych. Dlatego wymagania dotyczące widoczności mogą być dla nich różne.

Megomierz służy do pomiaru rezystancji izolacji przewodów, uzwojeń i elementów elektrycznych względem obudowy lub ziemi. Pozwala wykryć pogorszenie izolacji, np. przez wilgoć albo uszkodzenie.

Miernik uniwersalny wykonuje pomiar małym napięciem, dlatego może nie ujawnić osłabionej izolacji. Megomierz stosuje napięcie probiercze, które lepiej sprawdza stan izolacji.

Pomiar wykonuje się między zaciskiem kondensatora w komorze zaciskowej a oczyszczoną metalową częścią obudowy komory zaciskowej.

Farba, rdza lub zabrudzenia zwiększają opór styku i mogą zafałszować wynik pomiaru. Końcówka megomierza musi mieć dobry kontakt z metalem.

Może wskazywać na zawilgocenie, zabrudzenie, uszkodzenie izolacji przewodów lub przebicie między częścią elektryczną a obudową.

Urządzenie należy odłączyć od zasilania i upewnić się, że pomiar nie uszkodzi innych elementów obwodu. Trzeba też stosować napięcie probiercze zgodne z dokumentacją techniczną.

Element torowy SHP oddziałuje na urządzenie pokładowe pojazdu i inicjuje kontrolę czujności maszynisty. Jest częścią systemu samoczynnego hamowania pociągu.

Mistrz automatyki odpowiada za stan techniczny i prawidłowe działanie urządzeń srk na przydzielonym obszarze działania, czyli działce. Organizuje i nadzoruje prace utrzymaniowe oraz kontroluje ich wykonanie.

Działka to wyznaczony obszar działania, na którym znajdują się określone urządzenia srk. Za ich sprawność i prawidłowe funkcjonowanie odpowiada przypisany mistrz automatyki.

Automatyk wykonuje prace konserwacyjne, kontrolne i naprawcze przy urządzeniach srk. Mistrz automatyki nadzoruje te prace i ponosi odpowiedzialność za stan urządzeń na działce.

Naczelnik sekcji pełni funkcję kierowniczą na wyższym poziomie organizacyjnym. Bezpośrednia odpowiedzialność za stan urządzeń srk na przydzielonej działce przypisana jest mistrzowi automatyki.

Powinien zorganizować usunięcie usterki, zapewnić bezpieczeństwo ruchu kolejowego oraz dopilnować odpowiednich zapisów w dokumentacji. W razie potrzeby koordynuje działania automatyków i informuje właściwe służby.

Urządzenia srk odpowiadają za bezpieczne prowadzenie ruchu pociągów, ustawianie przebiegów, kontrolę zajętości torów i sygnalizację. Ich niesprawność może prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa.

Należy znaleźć właściwy wiersz z nazwą urządzenia i czynności, a następnie odczytać wartość z kolumny dotyczącej urządzeń czynnych albo wyłączonych z eksploatacji.

Konserwacja obejmuje bieżące czynności utrzymaniowe, np. czyszczenie i sprawdzenia eksploatacyjne. Przegląd jest okresową kontrolą stanu technicznego urządzeń.

Zgodnie z podanym fragmentem Ie-12 przegląd tych urządzeń wyłączonych z eksploatacji wykonuje się 1 raz na rok.

Częstotliwość miesięczna dotyczy konserwacji urządzeń czynnych, a pytanie dotyczy przeglądu urządzeń wyłączonych z eksploatacji.

Znak „-” oznacza, że dana czynność nie jest przewidziana dla wskazanej grupy urządzeń lub nie wykonuje się jej w tym zakresie.

Plan świetlny pokazuje schemat układu torowego oraz stany urządzeń srk, np. zajętość torów, położenie rozjazdów, sygnały i przebiegi.

Należy znaleźć w kolumnie częstotliwości zapis „1 raz/rok”, a następnie odczytać nazwę urządzenia i czynności z tego samego wiersza. W pytaniu chodziło o przegląd dławików torowych.

Konserwacja obejmuje bieżące czynności utrzymaniowe, zwykle wykonywane częściej. Przegląd to okresowa kontrola stanu technicznego urządzenia.

Urządzenie 1 przedstawia dławik torowy. W tabeli Ie-12 przegląd dławików torowych dla urządzeń czynnych podano z częstotliwością 1 raz na rok.

Dławik torowy współpracuje z obwodami torowymi i umożliwia przepływ prądu trakcyjnego powrotnego, nie zakłócając kontroli zajętości toru.

Dławik torowy jest związany głównie z obwodami torowymi i prądem powrotnym trakcji. Elektromagnes SHP należy do systemu samoczynnego hamowania pociągu i oddziałuje na urządzenia pojazdu.

Dotyczy urządzeń normalnie eksploatowanych i pracujących w systemie srk. Częstotliwości w tej kolumnie nie należy mylić z wymaganiami dla urządzeń wyłączonych z eksploatacji.

W tabeli kilka urządzeń może mieć taką samą częstotliwość, zwłaszcza w różnych kolumnach. Trzeba uwzględnić nazwę czynności, rodzaj urządzenia i to, czy chodzi o urządzenia czynne.