Pytania pomocnicze - AUD.09

SysEx służą do przesyłania danych specyficznych dla danego producenta lub urządzenia MIDI, np. presetów, konfiguracji i parametrów syntezatora.

Komunikat SysEx rozpoczyna się bajtem F0, czyli Start of Exclusive.

Komunikat SysEx kończy się bajtem F7, czyli EOX — End of Exclusive.

Ponieważ ich znaczenie jest często przypisane do konkretnego producenta lub modelu urządzenia, a nie uniwersalne dla wszystkich urządzeń MIDI.

Note On ma standardowe znaczenie w każdym urządzeniu MIDI, natomiast SysEx może zawierać dane specyficzne dla konkretnego sprzętu lub producenta.

EOX informuje urządzenie, że odebrano cały komunikat SysEx i można zakończyć jego interpretację.

Velocity opisuje siłę lub szybkość uderzenia w klawisz w chwili rozpoczęcia dźwięku. Aftertouch opisuje dodatkowy nacisk na klawisz już po jego wciśnięciu.

Aftertouch może sterować ekspresją brzmienia, np. vibrato, filtrem, głośnością lub modulacją. Pozwala zmieniać dźwięk w trakcie jego trwania.

Channel Aftertouch, czyli Channel Pressure, przesyła jedną wartość nacisku dla całego kanału MIDI. Wpływa więc na wszystkie aktualnie brzmiące nuty na tym kanale.

Polyphonic Aftertouch przesyła osobną wartość nacisku dla każdego klawisza. Daje większą kontrolę ekspresji, ale wymaga zgodnego kontrolera i instrumentu.

Velocity dotyczy momentu uderzenia w klawisz, a nie nacisku po jego wciśnięciu. Pytanie mówi o klawiszu, który jest już wciśnięty, więc chodzi o Aftertouch.

Nie. Wiele prostszych klawiatur MIDI obsługuje velocity, ale nie obsługuje aftertouch. Informację o tym trzeba sprawdzić w specyfikacji urządzenia.

Najważniejsze to Note On, Note Off, Velocity, Aftertouch oraz Pitch Bend. Każdy z nich opisuje inny aspekt wykonania lub kontroli dźwięku.

Control Change, czyli CC, to komunikat MIDI służący do sterowania parametrami instrumentu lub programu, np. głośnością, panoramą, sustainem albo komunikatami systemowymi kanału.

Za All Notes Off odpowiada kontroler MIDI **CC 123**. Służy on do zakończenia wszystkich aktywnych nut na danym kanale MIDI.

All Notes Off, czyli CC 123, kończy nuty z uwzględnieniem np. release i sustain. All Sound Off, czyli CC 120, natychmiast wycisza cały dźwięk.

Ponieważ instrument może zastosować obwiednię brzmienia, szczególnie parametr release. Dźwięk może więc jeszcze przez chwilę wygasać naturalnie.

Release określa czas wygaszania dźwięku po puszczeniu klawisza lub zakończeniu nuty. Im dłuższy release, tym wolniej dźwięk zanika.

Nie, jest to komunikat kanałowy. Działa na ten kanał MIDI, na którym został wysłany.

Używa się go np. przy zawieszonych nutach MIDI, resetowaniu sekwencji albo zatrzymaniu odtwarzania w DAW, aby zakończyć aktywne nuty bez natychmiastowego odcięcia brzmienia.

PAD tłumi sygnał wejściowy, najczęściej o kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt decybeli. Stosuje się go, gdy sygnał z mikrofonu jest zbyt silny i powoduje przesterowanie wejścia.

GAIN reguluje wzmocnienie przedwzmacniacza, a PAD osłabia sygnał jeszcze przed właściwym wzmocnieniem. PAD pomaga uniknąć przesterowania już na wejściu toru audio.

PAD warto włączyć przy bardzo głośnych źródłach, np. werblu, stopie, wzmacniaczu gitarowym lub instrumentach dętych. Objawem potrzeby użycia PAD jest przesterowanie mimo niskiego ustawienia gainu.

PHANTOM włącza zasilanie 48 V dla mikrofonów pojemnościowych i aktywnych DI-boxów. Nie jest tłumikiem i nie służy do regulacji poziomu sygnału.

HPF, czyli filtr górnoprzepustowy, usuwa lub ogranicza niskie częstotliwości, np. dudnienie, podmuchy i drgania statywu. Nie zmniejsza całego sygnału tak jak PAD.

Przesterowanie występuje, gdy poziom sygnału przekracza możliwości wejścia lub przedwzmacniacza. Powoduje zniekształcenia, których zwykle nie da się skutecznie naprawić w miksie.

Standardowe złącze XLR stosowane do mikrofonów ma 3 piny. Występują też wersje 4-, 5- i wielopinowe, ale w audio mikrofonowym najczęściej używa się XLR-3.

Złącze XLR męskie ma wystające piny, a żeńskie ma gniazda/otwory na piny. W typowym torze mikrofonowym mikrofon ma zwykle wyjście XLR męskie, a kabel od strony mikrofonu wtyk XLR żeński.

Pin 1 to masa/ekran, pin 2 przenosi sygnał dodatni, a pin 3 sygnał odwrócony w fazie. Taki układ umożliwia przesyłanie sygnału symetrycznego.

XLR zapewnia solidne, blokowane połączenie oraz obsługuje sygnał symetryczny odporny na zakłócenia. Dzięki temu dobrze sprawdza się przy długich przewodach mikrofonowych.

Tak, zasilanie phantom 48 V jest przesyłane przez standardowe 3-pinowe złącze XLR. Służy głównie do zasilania mikrofonów pojemnościowych.

Nie. Istnieją złącza XLR z różną liczbą pinów, np. 4- lub 5-pinowe, używane w innych zastosowaniach. W pytaniach o typowe złącze mikrofonowe XLR przyjmuje się jednak 3 piny.

Tape In jest zwykle wejściem stereo dla urządzeń konsumenckich, takich jak odtwarzacze CD lub magnetofony. Takie urządzenia najczęściej mają wyjścia RCA/cinch.

RCA przenosi zwykle niesymetryczny sygnał liniowy i jest typowe dla sprzętu konsumenckiego. XLR stosuje się głównie w profesjonalnym audio, szczególnie do mikrofonów i sygnałów symetrycznych.

Nie, Tape In jest wejściem liniowym, a mikrofon daje znacznie słabszy sygnał mikrofonowy. Mikrofony podłącza się zwykle do wejść XLR z przedwzmacniaczem mikrofonowym.

Najczęściej czerwony oznacza kanał prawy, a biały lub czarny kanał lewy. Para tych wtyków tworzy połączenie stereo.

RCA jest połączeniem niesymetrycznym, więc jest bardziej podatne na zakłócenia i przydźwięk. Przy długich odcinkach lepiej stosować połączenia symetryczne, jeśli sprzęt na to pozwala.

Jack TS ma dwa styki i zwykle przenosi sygnał mono niesymetryczny. Jack TRS ma trzy styki i może przenosić sygnał symetryczny mono albo stereo, zależnie od zastosowania.

L1 oznacza poziom ciśnienia akustycznego po stronie źródła dźwięku, np. na zewnątrz badanego pomieszczenia.

L2 oznacza poziom ciśnienia akustycznego po stronie odbioru, czyli tam, gdzie sprawdza się, ile dźwięku przedostało się przez przegrodę lub do pomieszczenia.

Poziomy dźwięku w decybelach są wyrażone w skali logarytmicznej. Dlatego porównanie dwóch poziomów wykonuje się przez odejmowanie wartości w dB.

Oznacza to, że poziom dźwięku po stronie odbioru jest o 40 dB niższy niż po stronie źródła. Im większa wartość D, tym lepsza izolacyjność akustyczna.

Izolacyjność dotyczy ograniczania przenikania dźwięku przez przegrody. Adaptacja akustyczna dotyczy kształtowania brzmienia wewnątrz pomieszczenia, np. przez ograniczenie pogłosu i odbić.

Najczęściej są to nieszczelne drzwi, okna, kratki wentylacyjne, lekkie przegrody oraz mostki akustyczne, przez które dźwięk łatwo się przenosi.

W rogach kumuluje się energia fal o niskich częstotliwościach. Dlatego umieszczenie tam pułapek basowych skuteczniej ogranicza rezonanse i dudnienia.

Mogą powodować podbicie basu, zanikanie niektórych częstotliwości oraz nierówny odsłuch w różnych miejscach pomieszczenia. Utrudnia to poprawny miks.

Zwykłe panele najczęściej działają głównie w średnich i wysokich częstotliwościach. Pułapki basowe są projektowane tak, aby pochłaniać również niższe pasmo.

Fale stojące powodują lokalne wzmocnienia i osłabienia określonych częstotliwości. W efekcie bas może być nierówny i trudny do kontrolowania.

Nie eliminują ich całkowicie, ale znacząco je ograniczają. Najlepsze efekty daje połączenie pułapek basowych z innymi elementami adaptacji i pomiarami akustycznymi.

Niskie częstotliwości mają długie fale, więc wymagają grubszych lub specjalnie zaprojektowanych ustrojów akustycznych. Cienka pianka zwykle nie działa skutecznie na bas.

Oznacza to, że wraz ze wzrostem częstotliwości moc przypadająca na daną jednostkę pasma maleje. Dla szumu różowego zależność ta ma postać około 1/f.

Szum biały ma jednakową moc w każdym równym przedziale częstotliwości, np. 100 Hz. Szum różowy ma jednakową energię w każdej oktawie, dlatego jego poziom spada wraz ze wzrostem częstotliwości.

Ponieważ jego rozkład energii dobrze nadaje się do oceny pasm oktawowych i tercjowych. Używa się go m.in. do strojenia systemów nagłośnieniowych oraz analizy akustyki pomieszczeń.

Na analizatorze liniowym jego poziom opada wraz ze wzrostem częstotliwości. W analizie oktawowej lub tercjowej może wyglądać bardziej wyrównanie, bo ma podobną energię w kolejnych oktawach.

Szum różowy ma widmową gęstość mocy proporcjonalną do 1/f. Szum czerwony spada szybciej, zwykle około 1/f², więc ma jeszcze więcej energii w niskich częstotliwościach.

Szum biały zawiera dużo energii w wysokich częstotliwościach i może brzmieć ostro. Szum różowy ma mniej wysokich częstotliwości, przez co często wydaje się bardziej zrównoważony dla słuchu.

Rezystancja opisuje opór dla prądu stałego, a impedancja dla prądu zmiennego. W audio głośnik pracuje z sygnałem zmiennym, dlatego stosuje się pojęcie impedancji.

Impedancję podaje się w omach, oznaczanych symbolem Ω. Typowe wartości głośników to 4 Ω, 8 Ω i 16 Ω.

Wzmacniacz musi być przystosowany do pracy z daną impedancją obciążenia. Zbyt niska impedancja może przeciążyć końcówkę mocy.

Nie. Impedancja zmienia się wraz z częstotliwością, ale producenci podają wartość nominalną, np. 8 Ω, aby ułatwić dobór sprzętu.

Moc nominalna informuje, jaką moc głośnik może bezpiecznie przyjąć przez dłuższy czas. Nie określa oporu elektrycznego dla prądu zmiennego.

Wzmacniacz może pobierać zbyt duży prąd, przegrzewać się, zniekształcać sygnał lub ulec uszkodzeniu. Dlatego należy sprawdzać minimalną impedancję obciążenia podaną przez producenta.