Pytania pomocnicze - BPO.01

Ponieważ uszkodzona tarcza może rozerwać się przy dużej prędkości obrotowej. Kontrola przed startem pozwala wykryć pęknięcia, ubytki lub nieprawidłowy montaż.

Tarcza nie może mieć pęknięć, wyszczerbień, ubytków, deformacji ani śladów zawilgocenia lub uszkodzenia mechanicznego. Każde podejrzenie osłabienia tarczy jest podstawą do jej niewykorzystywania.

Nie. Przyłbica chroni twarz i oczy przed skutkami zdarzenia, ale nie usuwa przyczyny rozerwania tarczy.

Środek zapobiegawczy zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia, np. kontrola tarczy. Środek ograniczający skutki zmniejsza ciężkość urazu, np. przyłbica ochronna.

Tarcza musi być przystosowana do prędkości szlifierki. Użycie tarczy o zbyt małej dopuszczalnej prędkości może doprowadzić do jej rozerwania.

Osłona ogranicza dostęp do strefy niebezpiecznej i chroni pracownika przed częścią odprysków lub fragmentów tarczy. Nie zastępuje jednak kontroli stanu tarczy przed użyciem.

Szkolenie jest ważne, ale ma charakter ogólny i organizacyjny. Pytanie dotyczy bezpośredniego działania zmniejszającego ryzyko rozerwania tarczy, czyli jej sprawdzenia przed uruchomieniem.

Pracownik odpowiada materialnie, gdy z własnej winy, przez niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków pracowniczych, wyrządzi pracodawcy szkodę.

Przy szkodzie nieumyślnej odszkodowanie jest co do zasady ograniczone do trzymiesięcznego wynagrodzenia pracownika. Przy szkodzie umyślnej pracownik naprawia szkodę w pełnej wysokości.

Limit z art. 119 Kodeksu pracy dotyczy odpowiedzialności ograniczonej, typowo przy winie nieumyślnej. Ponieważ pracownik działał umyślnie, stosuje się art. 122, czyli obowiązek naprawienia szkody w pełnej wysokości.

Należałoby pomnożyć miesięczne wynagrodzenie przez 3: 1500 PLN × 3 = 4500 PLN. Taki limit miałby znaczenie tylko wtedy, gdy szkoda nie byłaby wyrządzona umyślnie.

Pracodawca może żądać pełnej kwoty szkody, czyli 10000 PLN, ponieważ pracownik wyrządził szkodę umyślnie.

Oznacza to, że pracownik odpowiada za faktycznie poniesioną szkodę, a nie za hipotetyczne lub dowolnie oszacowane kwoty. W pytaniu rzeczywista strata została określona na 10000 PLN.

Polegają na takim zorganizowaniu pracy, aby pracownik krócej przebywał w warunkach narażenia na drgania. Przykładem jest skracanie czasu ekspozycji, przerwy i rotacja pracowników.

Im krócej organizm pracownika jest narażony na drgania, tym mniejsza dawka oddziaływania czynnika szkodliwego. Zmniejsza to ryzyko chorób związanych z wibracjami.

Metody organizacyjne dotyczą sposobu planowania pracy, np. czasu ekspozycji i przerw. Metody techniczne dotyczą maszyn, narzędzi, amortyzacji, izolacji lub eliminacji drgań u źródła.

Do działań technicznych należą: usuwanie drgań u źródła, stosowanie amortyzatorów, izolowanie stanowisk, wymiana narzędzi na mniej wibracyjne oraz ograniczanie propagacji drgań.

Długotrwałe narażenie na drgania miejscowe może prowadzić do zespołu wibracyjnego, w tym do tzw. choroby białych palców. Objawy dotyczą głównie naczyń krwionośnych, nerwów i układu kostno-stawowego rąk.

Automatyzacja zmienia sposób działania procesu lub eliminuje bezpośredni kontakt pracownika ze źródłem drgań, dlatego zalicza się ją raczej do metod technicznych lub techniczno-technologicznych.

Znaki zakazu mają kształt koła. Zwykle mają białe tło, czarny piktogram oraz czerwone elementy: obwódkę i ukośne przekreślenie.

Oba mogą być okrągłe, ale znak zakazu ma czerwone elementy i białe tło, a znak nakazu ma niebieskie tło i biały piktogram.

Typowe kolory to czerwony, biały i czarny. Czerwony oznacza zakaz, biały jest tłem, a czarny przedstawia symbol zakazanej czynności.

Przykłady to: zakaz palenia, zakaz używania otwartego ognia, zakaz wstępu osobom nieupoważnionym, zakaz dotykania oraz zakaz przejścia.

Jednolity wygląd pozwala szybko rozpoznać znaczenie znaku niezależnie od miejsca pracy. Dzięki temu pracownik może natychmiast zareagować na informację o zakazie.

Znaki zakazu informują, czego nie wolno robić, i mają kształt koła. Znaki ostrzegawcze informują o zagrożeniu i zwykle mają kształt żółtego trójkąta z czarnym symbolem.

Termin liczy się najpóźniej do upływu roku od poprzedniego przeglądu. Jeśli przegląd był 15 marca 2008 r., kolejny powinien odbyć się do 15 marca 2009 r.

Co najmniej raz w roku kontroluje się m.in. instalacje gazowe oraz przewody kominowe: dymowe, spalinowe i wentylacyjne.

Kontrola roczna dotyczy wybranych elementów i instalacji szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa. Kontrola pięcioletnia jest szersza i obejmuje m.in. stan techniczny całego obiektu oraz instalację elektryczną i piorunochronną.

Za zapewnienie kontroli odpowiada właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Powinien on dopilnować terminów i zlecić przegląd osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia.

Niesprawne przewody kominowe mogą powodować pożar, zadymienie, niewłaściwą wentylację lub zatrucie tlenkiem węgla. Regularna kontrola zmniejsza ryzyko takich zdarzeń.

Przepis mówi o kontroli co najmniej raz w roku, a w zadaniu termin liczony jest od daty ostatniego przeglądu. Skoro poprzedni był 15 marca 2008 r., graniczną datą jest 15 marca 2009 r.

Powinien zaprzestać wykonywania pracy i poinformować przełożonego. Nie wolno wykonywać transportu przeciążonym urządzeniem.

Polecenie przełożonego nie może nakazywać pracy niezgodnej z przepisami BHP i instrukcją eksploatacji. Przekroczenie udźwigu stwarza bezpośrednie zagrożenie wypadkowe.

Najczęściej na tabliczce znamionowej, w instrukcji obsługi, dokumentacji technicznej lub tabeli udźwigów urządzenia.

Może dojść do utraty stateczności, przewrócenia urządzenia, zerwania elementów nośnych, upadku ładunku oraz ciężkiego wypadku.

Nie. Szczególna ostrożność nie usuwa zagrożenia wynikającego z przekroczenia parametrów technicznych urządzenia.

Operator powinien poinformować przełożonego, ponieważ to on organizuje pracę i odpowiada za zapewnienie bezpiecznych warunków jej wykonania.

Drzwi wahadłowe muszą być przezroczyste albo posiadać przezroczyste panele. Ma to umożliwiać zauważenie osoby znajdującej się po drugiej stronie drzwi.

Mleczne szkło przepuszcza światło, ale nie zapewnia wyraźnej widoczności. Nie można więc uznać go za panel przezroczysty w rozumieniu wymagań BHP.

Powinny być wykonane z materiału odpornego na rozbicie albo ze szkła hartowanego. Muszą też być odpowiednio oznakowane w widocznym miejscu.

Nie, przepisy w przytoczonym zakresie nie zakazują drewnianych drzwi wahadłowych. Problemem jest brak przezroczystego panelu umożliwiającego widoczność.

Wymóg ten dotyczy wrót bram, a nie zwykłych drzwi wahadłowych. Dlatego nie jest to właściwy powód uznania drzwi z pytania za niezgodne.

Ogranicza ryzyko uderzenia osoby znajdującej się po drugiej stronie drzwi. Jest to szczególnie ważne w miejscach ruchu pracowników, np. między salą baru a zapleczem.

Benzyna etylizowana zawierała toksyczne związki ołowiu, które stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia. Jej spaliny mogłyby powodować przekroczenia dopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych.

Główne zagrożenia to emisja spalin zawierających substancje szkodliwe oraz hałas. W zamkniętych lub słabo wentylowanych pomieszczeniach ryzyko zatrucia i przekroczenia norm jest większe.

Oznacza to, że poziom substancji w powietrzu na stanowisku pracy musi mieścić się w granicach określonych przepisami, np. NDS, NDSCh lub NDSP. Weryfikuje się to przez ocenę narażenia i pomiary środowiska pracy.

Nie. Sprawny układ wydechowy jest ważny, ale decydujące jest to, czy emisje spalin i hałas w rzeczywistych warunkach pracy nie przekraczają norm.

Stosuje się wentylację, ogranicza czas pracy wózka w pomieszczeniu, używa paliw mniej emisyjnych, kontroluje stan techniczny silnika oraz zastępuje wózki spalinowe elektrycznymi tam, gdzie to możliwe.

Ponieważ oba czynniki wpływają na bezpieczeństwo i zdrowie pracowników. Nawet jeśli spaliny mieszczą się w normach, zbyt wysoki hałas może nadal uniemożliwiać bezpieczne użytkowanie wózka.

Błyszcząca powierzchnia może odbijać światło i obraz, powodując olśnienie oraz zmęczenie wzroku. Blat powinien być matowy lub mało odbijający światło.

Powinien mieć odpowiednią powierzchnię roboczą, umożliwiać wygodne ustawienie sprzętu i dokumentów oraz mieć powierzchnię niepowodującą odbić światła.

Nie. Monitor LCD jest dopuszczalny, jeżeli zapewnia czytelny i stabilny obraz oraz jest prawidłowo ustawiony względem pracownika.

Uchwyt zmniejsza konieczność częstego pochylania głowy i przenoszenia wzroku między dokumentem a ekranem. Najlepiej, gdy znajduje się blisko osi patrzenia użytkownika.

Pozwala dopasować wysokość i pozycję pracy do użytkownika. Zmniejsza obciążenie kręgosłupa, barków i kończyn dolnych.

Olśnienie to niekorzystne oddziaływanie zbyt silnego światła lub odbić, które utrudnia widzenie i powoduje dyskomfort. Może pochodzić np. od błyszczącego blatu, źle ustawionego monitora lub okna.

Powinien sprawdzić ustawienie monitora, jakość blatu biurka, regulację siedziska, rozmieszczenie klawiatury i dokumentów oraz warunki oświetleniowe.

Po tym, że wynik ryzyka jest klasyfikowany w pięciu poziomach, np. od bardzo małego do bardzo dużego. W tabeli często pojawiają się wartości liczbowe od 1 do 5.

Układ 3 × 3 oznacza tylko liczbę kombinacji prawdopodobieństwa i skutków. O nazwie metody decyduje liczba poziomów końcowego ryzyka, a w tym przypadku jest ich pięć.

Najczęściej zestawia się prawdopodobieństwo wystąpienia zagrożenia oraz ciężkość możliwych następstw dla zdrowia lub życia pracownika.

Ciężkość następstw określa, jak poważne mogą być skutki zdarzenia, np. lekki uraz, ciężki uraz, choroba zawodowa albo śmierć.

Należy zaplanować i wdrożyć działania profilaktyczne ograniczające ryzyko, np. zabezpieczenia techniczne, zmiany organizacyjne, szkolenia lub środki ochrony indywidualnej.

Ryzyko małe zwykle oznacza, że zagrożenie jest ograniczone i akceptowalne przy zachowaniu kontroli. Ryzyko bardzo duże wymaga pilnych działań, a czasem wstrzymania pracy do czasu usunięcia zagrożenia.