Pytania pomocnicze - BPO.01

Powoduje zwiększone obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza kręgosłupa, barków i kończyn górnych. Ryzyko rośnie, gdy czynność jest powtarzalna lub wymaga precyzyjnego ustawienia detalu.

Najlepsze jest urządzenie wspomagające, np. żurawik, manipulator, podnośnik lub balanser. Takie wyposażenie przejmuje część ciężaru i ułatwia bezpieczne ustawienie elementu.

Apteczka służy do udzielania pomocy po zdarzeniu, ale nie usuwa przyczyny zagrożenia. W pytaniu chodzi o profilaktykę i zmniejszenie wysiłku podczas pracy.

Nie. Instrukcja może określać zasady bezpiecznej pracy, ale nie zmniejsza fizycznie ciężaru ani siły potrzebnej do zamocowania profilu.

Ergonomia polega na dostosowaniu stanowiska do możliwości pracownika. Przy tokarce oznacza to m.in. ograniczenie ręcznego dźwigania, zapewnienie wygodnej pozycji pracy i ułatwienie mocowania detali.

Powinien ocenić masę przenoszonych elementów, częstotliwość czynności, pozycję ciała pracownika oraz dostępność urządzeń pomocniczych. W razie potrzeby powinien zalecić doposażenie stanowiska.

Rejestr może dostarczać informacji o masie elementów, ale nie zmniejsza wysiłku pracownika. Potrzebne jest rozwiązanie techniczne, które realnie wspomaga podnoszenie i mocowanie.

Arkusz kalkulacyjny pozwala tworzyć tabele, sortować dane, filtrować je oraz grupować np. według roku szkolenia. Ułatwia też szybkie aktualizowanie terminów kolejnych szkoleń.

Najczęściej wpisuje się imię i nazwisko pracownika, stanowisko, datę ostatniego szkolenia, termin następnego szkolenia oraz rodzaj szkolenia BHP.

Sortowanie polega na ustawieniu danych według wybranego kryterium, np. alfabetycznie według nazwisk albo chronologicznie według dat.

Sortowanie zmienia kolejność wyświetlania danych, a filtrowanie pokazuje tylko rekordy spełniające określony warunek, np. pracowników ze szkoleniem przypadającym w danym roku.

Procesor tekstu służy głównie do redagowania dokumentów opisowych. Może zawierać tabelę, ale nie daje tak wygodnych możliwości sortowania, filtrowania i analizy danych jak arkusz kalkulacyjny.

Można dodać kolumnę z rokiem szkolenia albo użyć funkcji wyodrębniającej rok z daty. Następnie dane można posortować lub przefiltrować według tej kolumny.

Środki ochrony zbiorowej chronią jednocześnie wiele osób, np. balustrady lub osłony. Środki ochrony indywidualnej chronią pojedynczego pracownika, np. kask, szelki lub obuwie ochronne.

Balustrady zabezpieczają wszystkich pracowników przebywających na pomoście roboczym przed upadkiem z wysokości. Nie wymagają indywidualnego przypisania do jednej osoby.

Szelki chronią tylko pracownika, który je założył i prawidłowo przypiął do punktu kotwiczenia. Są więc środkiem ochrony indywidualnej.

Najczęściej stosuje się balustrady, barierki, siatki bezpieczeństwa, pomosty robocze z zabezpieczeniami oraz wygrodzenie stref niebezpiecznych pod miejscem pracy.

Pierwszeństwo mają balustrady, ponieważ są środkiem ochrony zbiorowej. Szelki stosuje się, gdy nie da się zapewnić wystarczającego bezpieczeństwa metodami zbiorowymi.

Nie. Kask chroni głowę jednego pracownika, dlatego jest środkiem ochrony indywidualnej.

Nie. Obuwie antypoślizgowe zmniejsza ryzyko poślizgnięcia konkretnego pracownika, więc jest środkiem ochrony indywidualnej.

Zdarzenie musi być nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną i nastąpić podczas drogi z pracy do miejsca zamieszkania. Droga nie może być przerwana z powodów niezwiązanych z normalnym powrotem do domu.

Ponieważ pracownik zmienia cel podróży na prywatny i nie wraca bezpośrednio do domu. Taka trasa nie jest już drogą z pracy do miejsca zamieszkania.

Tak. Sopel lodu jest czynnikiem zewnętrznym wobec organizmu poszkodowanego i może spowodować uraz.

Nie. Liczy się to, czy pracownik rzeczywiście przemieszczał się z pracy do domu właściwą trasą i bez nieuzasadnionego przerwania drogi.

Wypadek przy pracy musi pozostawać w związku z pracą, np. wykonywaniem obowiązków służbowych. Wypadek w drodze dotyczy przemieszczania się między domem a pracą.

Nie zawsze. Jeżeli dłuższa trasa była komunikacyjnie dogodniejsza albo przerwa była życiowo uzasadniona, zdarzenie nadal może być uznane za wypadek w drodze.

Pracownik po zakończeniu pracy udał się do domu przyjaciela na imprezę, a nie do swojego domu. Zdarzenie nastąpiło więc poza właściwą drogą powrotną z pracy.

Przyczyna wypadku wyjaśnia, dlaczego doszło do zdarzenia, np. użyto uszkodzonej drabiny. Bezpośrednia przyczyna urazu opisuje mechanizm powstania obrażenia, np. upadek na podłoże.

Korzystanie z uszkodzonej drabiny było przyczyną prowadzącą do wypadku. Pytanie dotyczyło jednak bezpośredniej przyczyny urazu, czyli upadku z drabiny na podłoże.

Należy wskazać zdarzenie, które fizycznie spowodowało obrażenie ciała. Najczęściej będzie to upadek, uderzenie, przygniecenie, przecięcie, poparzenie albo porażenie prądem.

Mogły to być np. brak kontroli stanu drabin, niewłaściwy nadzór, brak instrukcji bezpiecznej pracy lub dopuszczenie niesprawnego sprzętu do użytkowania.

Przyczyną techniczną była uszkodzona drabina, konkretnie uszkodzony górny szczebel. Taki sprzęt nie powinien być użytkowany.

Drabinę należy natychmiast wycofać z użytkowania, oznakować jako niesprawną i przekazać do naprawy albo likwidacji. Nie wolno jej używać do pracy.

Upadek nawet z niewielkiej wysokości może spowodować złamania, urazy głowy lub kręgosłupa. Ryzyko rośnie, gdy drabina jest niesprawna, źle ustawiona albo używana niezgodnie z przeznaczeniem.

Minimalna wysokość balustrady ochronnej stosowanej jako zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości powinna wynosić 1,1 m, czyli 110 cm.

Balustrada powinna mieć poręcz ochronną, krawężnik oraz poprzeczkę pośrednią lub inne wypełnienie uniemożliwiające wypadnięcie osoby.

Taka wysokość nie zapewnia skutecznej ochrony przed wypadnięciem poza krawędź pomostu, stropu, wykopu lub innego miejsca pracy na wysokości.

Zabezpieczenia należy stosować wszędzie tam, gdzie pracownik może spaść z wysokości, szczególnie przy otwartych krawędziach, pomostach, rusztowaniach, dachach i wykopach.

Powinien odnotować niezgodność w protokole pokontrolnym i zalecić doprowadzenie zabezpieczenia do wymagań, np. montaż balustrady o wysokości co najmniej 110 cm.

Co do zasady pierwszeństwo mają środki ochrony zbiorowej, takie jak balustrady. Środki ochrony indywidualnej, np. szelki bezpieczeństwa, stosuje się tam, gdzie zabezpieczenia zbiorowe są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania.

Zależy przede wszystkim od wysokości, na której znajduje się nawiew względem poziomu podłogi stanowiska pracy. Graniczną wartością jest 3,5 m.

Tylko wtedy, gdy nawiew znajduje się na wysokości nie mniejszej niż 3,5 m od poziomu podłogi stanowiska pracy.

W takim przypadku maksymalna temperatura nawiewanego powietrza nie powinna przekraczać 45°C.

Ponieważ 3,0 m jest mniejsze niż wymagane 3,5 m. Nie spełnia więc warunku dla wyższego limitu temperatury.

Oznacza to wysokość równą 3,5 m lub większą. Wysokości takie jak 3,0 m czy 3,4 m nie spełniają tego warunku.

Temperatura nawiewu wpływa na warunki cieplne w pomieszczeniu, a więc na komfort, obciążenie cieplne i bezpieczeństwo pracowników.

Orzeczenie lekarskie dotyczy konkretnego stanowiska i warunków pracy. Stanowisko mechanika i pracownika służby BHP różnią się zakresem obowiązków oraz możliwymi narażeniami.

Na badania wstępne kieruje pracodawca. Wystawia skierowanie zawierające opis stanowiska i warunków pracy.

Nie. Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku.

Dotyczą zdolności pracownika do wykonywania pracy na określonym stanowisku, w konkretnych warunkach środowiska pracy.

Pracownik ma już aktualne badania jako mechanik. Nowe badania są potrzebne tylko dla nowego stanowiska, czyli pracownika służby BHP.

Wyróżnia się badania wstępne, okresowe i kontrolne. W tym pytaniu chodzi o badania wstępne przed rozpoczęciem pracy na nowym stanowisku.

Ponieważ istnieje ryzyko uderzenia przez przemieszczany ładunek albo spadnięcia elementów z wysokości. Hełm chroni głowę przed skutkami takich zdarzeń.

Deszcz jest czynnikiem uciążliwym, ale kluczowe zagrożenie wynika z obecności suwnicy i wyrobów stalowych. Priorytetem jest ochrona głowy przed urazem mechanicznym.

Najważniejsze zagrożenia to upadek ładunku, uderzenie przemieszczanym elementem, przygniecenie oraz zerwanie zawiesia. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie i ostre elementy stalowe.

Tak, jeśli przebywa w strefie zagrożenia, powinien stosować wymagane środki ochrony indywidualnej tak jak pracownicy. Kontrola nie zwalnia z przestrzegania zasad BHP.

Rękawice są potrzebne głównie przy ręcznym kontakcie z elementami stalowymi, np. przy ostrych krawędziach, ryzyku przecięcia lub otarcia. Nie zastępują jednak hełmu w strefie pracy suwnicy.

Nie wolno przechodzić pod zawieszonym ładunkiem, należy zachować bezpieczną odległość i stosować się do oznakowania oraz sygnałów osób kierujących transportem. Strefa pracy powinna być kontrolowana i zabezpieczona.

Certyfikacja to potwierdzenie przez niezależną stronę trzecią, że wyrób, proces, usługa lub system spełnia określone wymagania.

Strona trzecia jest niezależna od producenta i odbiorcy, dlatego jej ocena ma być bezstronna i wiarygodna.

Certyfikację przeprowadza niezależna jednostka, natomiast deklarację zgodności wystawia zwykle producent na własną odpowiedzialność.

Nie. W wielu przypadkach producent sam dokonuje oceny zgodności i wystawia deklarację zgodności. Udział strony trzeciej jest wymagany tylko dla niektórych wyrobów.

Strona pierwsza to producent lub dostawca, strona druga to odbiorca lub klient, a strona trzecia to niezależna jednostka oceniająca.

Certyfikacji mogą podlegać wyroby, usługi, procesy, osoby oraz systemy zarządzania, np. system zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy.