Pytania pomocnicze - BUD.14

Objętość oblicza się ze wzoru V = a × b × h. Dla słupa: 0,5 × 0,5 × 4,0 = 1,0 m³.

Należy wybrać kolumnę dotyczącą elementów z kamieni na zaprawie cementowej. Dla robotników grupa I nakład wynosi 7,91 r-g na 1 m³.

Dwaj robotnicy pracujący po 8 godzin wykonują łącznie 2 × 8 = 16 roboczogodzin.

Dostępne roboczogodziny dzieli się przez nakład na jeden element. W tym przypadku: 16 r-g ÷ 7,91 r-g ≈ 2 słupy.

Liczba robotników mówi tylko o dostępnej pracy w czasie zmiany. Nakład KNR określa, ile roboczogodzin potrzeba na wykonanie jednostki roboty.

r-g oznacza roboczogodzinę, czyli pracę jednej osoby przez jedną godzinę.

Rodzaj zaprawy wpływa na pracochłonność rozbiórki. Elementy na zaprawie cementowej zwykle wymagają większego nakładu pracy niż na zaprawie wapiennej.

To formalne sprawdzenie i potwierdzenie, że roboty zostały zakończone oraz wykonane zgodnie z dokumentacją, umową i specyfikacją techniczną.

Komisję odbiorową powołuje zamawiający. Wynika to bezpośrednio z zapisu: „Odbioru końcowego dokonuje komisja powołana przez zamawiającego”.

Komisja ocenia jakość na podstawie stanu faktycznego wykonania robót oraz oceny wizualnej.

Inspektor nadzoru może odbierać roboty na podstawie zapisów w dzienniku budowy lub dzienniku rozbiórki oraz wyników odbiorów częściowych.

Ponieważ odpowiedź wynika wprost z przytoczonego fragmentu STWiOR. Należy odróżnić informacje o powołaniu komisji od informacji o dokumentach, z którymi porównuje się wykonane roboty.

Odbiór końcowy dotyczy całości zakończonych robót, natomiast odbiór robót zanikających wykonuje się przed ich zakryciem lub przed przejściem do kolejnego etapu prac.

Mogą to być dokumentacja techniczna, specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót, materiały przetargowe, dziennik budowy lub dziennik rozbiórki oraz protokoły odbiorów częściowych.

Od rzędnej terenu po usunięciu humusu odejmuje się rzędną dna wykopu. Wynik tej różnicy to głębokość wykopu.

Humus jest warstwą usuwaną przed właściwymi robotami ziemnymi. Dlatego głębokość wykopu odnosi się do poziomu roboczego po zdjęciu tej warstwy.

Głębokość wykopu to odległość od poziomu terenu po zdjęciu humusu do dna wykopu. Grubość humusu oznacza tylko miąższość usuniętej warstwy ziemi urodzajnej.

Głębokość jest wymiarem pionowym, a szerokość wymiarem poziomym. Szerokość mierzy się między bokami wykopu.

Im głębszy wykop, tym większe ryzyko osunięcia się gruntu. Od głębokości zależy między innymi potrzeba skarpowania lub zabezpieczenia ścian wykopu.

Głębokość jest jednym z podstawowych wymiarów potrzebnych do obliczenia objętości wykopu. Razem z długością i szerokością pozwala określić ilość gruntu do odspojenia i wywiezienia.

Przedstawia organizację placu budowy, czyli rozmieszczenie obiektów, dróg, składowisk, zaplecza, przyłączy, ogrodzenia i stref niebezpiecznych. Służy do bezpiecznego i sprawnego prowadzenia robót.

Drogi tymczasowe zapewniają dojazd sprzętu, transport materiałów oraz komunikację wewnątrz budowy. Ich przebieg musi być zaplanowany tak, aby nie kolidował z robotami i składowiskami.

Na planie można oznaczyć m.in. kontenery biurowe i socjalne, sanitariaty, magazyny, place składowe, punkty poboru wody i energii oraz miejsca gromadzenia odpadów.

Plan zagospodarowania pokazuje rozmieszczenie elementów na placu budowy. Harmonogram dostaw określa terminy i kolejność dostarczania materiałów, więc jest dokumentem organizacyjnym dotyczącym czasu, a nie układu terenu.

Nie. Przekrój geologiczny dotyczy budowy podłoża gruntowego i występuje w dokumentacji geotechnicznej lub geologicznej, a nie jako podstawowy element planu organizacji placu budowy.

Nie. Pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną uprawniającą do rozpoczęcia robót. Nie przedstawia rozmieszczenia dróg, zaplecza ani urządzeń na placu budowy.

Pozwala wyznaczyć bezpieczne ciągi komunikacyjne, strefy niebezpieczne, miejsca składowania materiałów i lokalizację zaplecza. Ogranicza ryzyko kolizji ludzi, maszyn i transportu.

Wspólny wjazd i wyjazd występuje wtedy, gdy pojazdy wjeżdżają i opuszczają teren budowy przez tę samą bramę lub ten sam odcinek drogi dojazdowej.

Przy wspólnym rozwiązaniu ruch odbywa się przez jeden punkt dostępu. Przy oddzielnym wjeździe i wyjeździe pojazdy wjeżdżają jedną bramą, a opuszczają teren inną.

Pierścieniowy układ dróg tworzy zamkniętą pętlę umożliwiającą objazd placu budowy bez zawracania. Ułatwia płynny ruch pojazdów.

Układ jednokierunkowy stosuje się, gdy chce się ograniczyć mijanie pojazdów i poprawić bezpieczeństwo oraz płynność transportu wewnętrznego.

Wpływa na bezpieczeństwo, sprawność dostaw materiałów, pracę sprzętu oraz ograniczenie kolizji między ruchem pieszym i pojazdami.

Należy uwzględnić bramy wjazdowe, kierunki ruchu, miejsca rozładunku, składowiska, zaplecze budowy, strefy niebezpieczne i możliwość manewrowania pojazdów.

Ponieważ kontenery są tymczasowe, łatwe w transporcie, szybkie w montażu i nadają się do wielokrotnego wykorzystania na różnych budowach.

Może obejmować biuro budowy, szatnie, jadalnie, umywalnie, toalety, pomieszczenia magazynowe oraz pomieszczenie dla ochrony lub pierwszej pomocy.

Kontener biurowy służy do pracy administracyjnej i prowadzenia dokumentacji budowy, a kontener sanitarny jest wyposażony w urządzenia sanitarne, np. toalety, umywalki lub natryski.

Budowa murowanego zaplecza trwa dłużej, jest mniej opłacalna przy obiektach tymczasowych i utrudnia ponowne wykorzystanie obiektu po zakończeniu budowy.

Pojedyncze moduły ustawia się obok siebie lub czasem piętrowo, tworząc układ pomieszczeń zgodny z potrzebami budowy i podłączając wymagane instalacje.

Najczęściej potrzebna jest instalacja elektryczna, ogrzewanie, wentylacja, a w kontenerach sanitarnych także instalacja wodociągowa i kanalizacyjna.

Na zakręcie pojazd zajmuje większą szerokość pasa ruchu niż na prostej. Wynika to z różnicy toru jazdy przednich i tylnych kół.

Należy wybrać wiersz z długością pojazdu i kolumnę z promieniem łuku. Wartość na ich przecięciu jest wymaganym poszerzeniem.

Im dłuższy pojazd, tym większe poszerzenie jest potrzebne. Długi pojazd ma większy promień zawracania i większą różnicę torów kół.

Im mniejszy promień łuku, tym ostrzejszy zakręt i większe wymagane poszerzenie. Przy większym promieniu pojazd porusza się po łagodniejszym łuku.

Potrzebna jest długość pojazdu oraz promień łuku drogi tymczasowej. Następnie wystarczy prawidłowo odczytać wartość z tabeli.

Oznacza, że na łuku nawierzchnię drogi tymczasowej należy wykonać szerszą o 2,10 m w stosunku do szerokości podstawowej.

Plan BIOZ jest wymagany, gdy roboty mają trwać dłużej niż 30 dni roboczych i jednocześnie będzie przy nich zatrudnionych co najmniej 20 pracowników.

Ponieważ 31 dni oznacza czas dłuższy niż 30 dni roboczych, a 25 robotników spełnia warunek zatrudnienia co najmniej 20 pracowników.

Nie. Przepis mówi o czasie dłuższym niż 30 dni roboczych, więc musi to być co najmniej 31 dni.

Oznacza 20 lub więcej pracowników. Warunek spełniają więc np. 20, 21 albo 25 pracowników.

Plan BIOZ sporządza się, gdy wykonywany będzie określony rodzaj robót niebezpiecznych albo gdy roboty trwają ponad 30 dni roboczych i zatrudniają co najmniej 20 pracowników, bądź przekraczają 500 osobodni.

„Dłużej niż 30 dni” oznacza więcej niż 30, czyli minimum 31 dni. „Co najmniej 20 pracowników” oznacza 20 lub więcej osób.

Oznacza, że iloczyn liczby pracowników i liczby dni pracy jest większy niż 500. Jest to samodzielna przesłanka do sporządzenia planu BIOZ.

Ogrodzenie ażurowe ma prześwity między elementami. Nie tworzy jednolitej, pełnej powierzchni i można przez nie częściowo widzieć teren za ogrodzeniem.

Ogrodzenie z siatki stalowej jest ażurowe, bo ma oczka lub kratę. Ogrodzenie z blachy trapezowej jest pełne, ponieważ blacha zasłania widok i nie ma prześwitów.

Są szybkie w montażu, łatwe do przenoszenia i wystarczająco zabezpieczają teren przed dostępem osób postronnych. Dodatkowo umożliwiają obserwację terenu budowy.

Typowe elementy to panele z siatki stalowej, stopy stabilizujące, łączniki lub obejmy oraz podpory ukośne zwiększające stateczność.

Ogrodzenie jest pełne, gdy tworzy ciągłą przegrodę bez istotnych prześwitów. Przykładem jest ogrodzenie z blachy, płyt betonowych lub pełnych paneli z tworzywa.

Ogrodzenie zabezpiecza teren przed dostępem osób nieupoważnionych, ogranicza ryzyko wypadków i wyznacza granice placu budowy.

Koparka chwytakowa może wybierać grunt pionowo w dół, dlatego nadaje się do głębokich i stosunkowo wąskich wykopów. Jej chwytak opuszcza się do wykopu i wyciąga urobek na powierzchnię.

Wykop jamisty ma ograniczone wymiary w rzucie i przypomina zagłębienie punktowe. Wykop liniowy jest długi i wąski, np. pod przewody instalacyjne lub fundamenty ławowe.

Koparka przedsiębierna pracuje najefektywniej przy odspajaniu gruntu powyżej poziomu ustawienia maszyny. Do głębokich wykopów punktowych lepiej nadaje się osprzęt chwytakowy.

Zgarniarka służy do odspajania, transportu i rozścielania gruntu na większych powierzchniach i odległościach. Nie jest przeznaczona do wykonywania głębokich wykopów jamistych.

Najważniejsze zagrożenia to osunięcie ścian wykopu, upadek pracowników lub sprzętu do wykopu oraz napływ wody gruntowej. Dlatego konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie ścian i terenu wokół wykopu.

Ściany można zabezpieczać przez odpowiednie nachylenie skarp, obudowę wykopu, rozparcia lub ścianki szczelne. Dobór zabezpieczenia zależy od głębokości, rodzaju gruntu i warunków wodnych.