Pytania pomocnicze - CHM.03
Przygotowywanie sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych - pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Łącznie: 741. Strona 12 z 12.
Jak oblicza się liczbę punktów pobierania próbek pierwotnych nawozu?
Stosuje się wzór nsp = 0,5 · √V, gdzie V to objętość jednostki badanej w m³. Po obliczeniu wynik zaokrągla się do liczby całkowitej.
Dlaczego dla V = 4900 m³ nie przyjmuje się wyniku 35?
Z obliczeń wychodzi 35, ale instrukcja ogranicza maksymalną liczbę punktów pobierania do 30. Dlatego poprawny wynik to 30.
Co oznacza dolne ograniczenie liczby punktów pobierania próbek?
Jeśli z obliczeń wyjdzie mniej niż 12 punktów, należy mimo to pobrać próbki z co najmniej 12 punktów. Ma to zapewnić minimalną reprezentatywność próbki.
Po co pobiera się próbki pierwotne z wielu punktów partii nawozu?
Wiele punktów poboru zmniejsza ryzyko, że próbka będzie pochodziła tylko z fragmentu partii o nietypowym składzie. Dzięki temu próbka lepiej reprezentuje całość materiału.
Jakie działania należy wykonać po obliczeniu wartości nsp?
Najpierw należy zaokrąglić wynik do liczby całkowitej. Następnie trzeba sprawdzić, czy mieści się w dopuszczalnym zakresie od 12 do 30.
Jaki jest najczęstszy błąd w zadaniach z ograniczeniem wartości nsp?
Najczęstszy błąd to wybranie samego wyniku z obliczeń, bez sprawdzenia wartości minimalnej i maksymalnej. W tym zadaniu prowadziłoby to błędnie do odpowiedzi 35.
Dlaczego próbki wody przewozi się w temperaturze około 4°C?
Niska temperatura spowalnia reakcje chemiczne i rozwój mikroorganizmów. Dzięki temu skład próbki mniej zmienia się między pobraniem a analizą.
Dlaczego butelka z próbką wody powinna być szczelnie zamknięta?
Szczelne zamknięcie ogranicza parowanie, zanieczyszczenie próbki oraz wymianę gazów z powietrzem. Chroni to reprezentatywność próbki.
Dlaczego do przewozu próbek wody często stosuje się butelki z tworzywa sztucznego?
Tworzywo sztuczne jest lekkie, odporne na stłuczenie i wygodne w transporcie. Dla wielu oznaczeń wody jest wystarczająco obojętne chemicznie.
Kiedy do próbek wody stosuje się butelki szklane zamiast plastikowych?
Butelki szklane stosuje się m.in. przy oznaczaniu niektórych związków organicznych, które mogłyby adsorbować się na tworzywach sztucznych lub przenikać przez nie.
Jakie informacje powinny znaleźć się na etykiecie próbki wody?
Na etykiecie podaje się m.in. miejsce pobrania, datę i godzinę pobrania, rodzaj próbki, dane osoby pobierającej oraz ewentualny sposób utrwalenia.
Dlaczego próbkę wody należy możliwie szybko dostarczyć do laboratorium?
Z czasem w próbce mogą zachodzić zmiany fizyczne, chemiczne i biologiczne. Szybki transport zwiększa wiarygodność wyników analizy.
Co może się stać, jeśli próbka wody będzie przewożona w temperaturze pokojowej?
Może dojść do namnażania mikroorganizmów, zmian stężenia niektórych składników oraz zachodzenia reakcji chemicznych. Wynik analizy może wtedy nie odzwierciedlać rzeczywistego składu wody w miejscu pobrania.
Jakie informacje obowiązkowo umieszcza się na opakowaniu próbki żywności?
Należy podać zawartość próbki, datę i godzinę przygotowania potrawy oraz imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby, która pobrała próbkę.
Dlaczego na opakowaniu próbki trzeba podać godzinę przygotowania potrawy?
Godzina pozwala dokładniej ustalić czas przygotowania żywności i powiązać próbkę z konkretną partią potrawy. Jest to ważne przy kontroli sanitarnej lub podejrzeniu zatrucia pokarmowego.
Dlaczego napis na opakowaniu próbki powinien być trwały?
Trwały opis zapobiega utracie danych identyfikacyjnych próbki podczas przechowywania. Dzięki temu próbka nie zostanie pomylona z inną.
Kto może mieć dostęp do miejsca przechowywania próbek żywności?
Dostęp powinien mieć tylko kierujący zakładem albo osoba przez niego upoważniona. Ograniczenie dostępu chroni próbki przed zamianą, uszkodzeniem lub zanieczyszczeniem.
Czy temperatura przechowywania próbki musi być wpisana na opakowaniu według podanego przepisu?
Nie. W przytoczonym przepisie wymagane są: zawartość, data i godzina przygotowania potrawy oraz dane osoby pobierającej próbkę, w tym jej stanowisko służbowe.
Jakie dane próbkobiorcy są wymagane przy opisie próbki żywności?
Wymagane są imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby, która pobrała próbkę.
Dlaczego ropę naftową rozdziela się metodą destylacji frakcyjnej?
Ropa naftowa jest mieszaniną wielu ciekłych węglowodorów o różnych temperaturach wrzenia. Destylacja frakcyjna pozwala rozdzielić je na frakcje wrzące w określonych zakresach temperatur.
Czym różni się destylacja frakcyjna od destylacji prostej?
Destylacja prosta służy do rozdzielania cieczy o wyraźnie różnych temperaturach wrzenia. Destylacja frakcyjna umożliwia dokładniejsze rozdzielenie mieszanin wielu cieczy o temperaturach wrzenia położonych blisko siebie.
Jaką rolę pełni kolumna frakcyjna w destylacji frakcyjnej?
Kolumna frakcyjna umożliwia wielokrotne parowanie i skraplanie składników mieszaniny. Zwiększa to skuteczność rozdzielania składników według temperatur wrzenia.
Jakie frakcje można otrzymać podczas przeróbki ropy naftowej?
Z ropy naftowej otrzymuje się m.in. gaz rafineryjny, benzynę, naftę, olej napędowy, oleje smarowe i mazut. Są to frakcje zawierające mieszaniny węglowodorów o podobnych temperaturach wrzenia.
Dlaczego sedymentacja nie nadaje się do rozdzielania ropy naftowej na składniki?
Sedymentacja służy do oddzielania cząstek stałych opadających pod wpływem grawitacji. Ropa naftowa jest ciekłą mieszaniną węglowodorów, więc wymaga rozdzielania według temperatur wrzenia.
Dlaczego krystalizacja nie jest właściwą metodą rozdzielania ropy naftowej?
Krystalizacja wykorzystuje różnice w rozpuszczalności lub tworzeniu kryształów. W przypadku ropy naftowej podstawą rozdziału są różnice temperatur wrzenia składników.
Jak obliczyć masę NaOH potrzebną do przygotowania 100 cm³ roztworu o stężeniu 0,1 mol/dm³?
Należy użyć wzoru n = c · V. Dla V = 0,100 dm³ i c = 0,1 mol/dm³ otrzymuje się n = 0,010 mol, a masa NaOH wynosi m = n · M = 0,010 · 40 g/mol = 0,40 g.
Dlaczego do przygotowania 100 cm³ roztworu należy użyć kolby miarowej 100 cm³?
Kolba miarowa jest przeznaczona do dokładnego odmierzania jednej, określonej objętości. Dla roztworu końcowego o objętości 100 cm³ należy użyć kolby miarowej właśnie o pojemności 100 cm³.
Dlaczego kolba stożkowa nie jest właściwym naczyniem do dokładnego przygotowania roztworu o zadanej objętości?
Kolba stożkowa służy głównie do mieszania, ogrzewania lub prowadzenia reakcji, a nie do dokładnego odmierzania objętości. Nie zapewnia takiej dokładności jak kolba miarowa.
Jakie elementy sprzętu są niezbędne przy sporządzaniu roztworu NaOH z substancji stałej?
Potrzebne są: naczynko wagowe do odważenia substancji, waga analityczna do dokładnego pomiaru masy oraz kolba miarowa o wymaganej pojemności do ustalenia objętości roztworu.
Dlaczego NaOH należy ważyć w naczynku wagowym?
NaOH jest substancją żrącą i higroskopijną, dlatego nie należy umieszczać go bezpośrednio na szalce wagi. Naczynko wagowe chroni wagę i ułatwia przeniesienie odważki.
Na co trzeba uważać podczas rozpuszczania NaOH w wodzie?
Rozpuszczanie NaOH jest procesem egzotermicznym, czyli wydziela się ciepło. Roztwór przed dopełnieniem do kreski w kolbie miarowej powinien ostygnąć do temperatury pokojowej.
Dlaczego nie wybiera się kolby miarowej 50 cm³ do przygotowania 100 cm³ roztworu?
Kolba miarowa 50 cm³ pozwala dokładnie przygotować tylko 50 cm³ roztworu. Do uzyskania końcowej objętości 100 cm³ potrzebna jest kolba miarowa 100 cm³.