Pytania pomocnicze - DRM.02

Przetarcie daje elementy powstałe przez cięcie piłą, zwykle deski, bale lub krawędziaki. Widoczne są płaskie powierzchnie po rzazie oraz trociny jako odpad.

Przetarcie odbywa się za pomocą piły i powoduje powstanie rzazu. Rozłupanie dzieli drewno wzdłuż włókien pod działaniem klina lub nacisku, bez typowych śladów piłowania.

Najczęściej uzyskuje się tarcicę, czyli deski, bale, łaty, krawędziaki, pryzmy oraz listwy. Powstają też odpady, takie jak trociny, zrzyny i oflisy.

Struganie służy głównie do wyrównywania, wygładzania i nadawania dokładnego wymiaru powierzchniom. Nie jest podstawowym procesem rozcinania kłody na deski.

Frezowanie służy do wykonywania profili, rowków, wpustów lub kształtowych powierzchni. Nie stosuje się go jako podstawowej operacji przekształcania kłody w tarcicę.

Do przetarcia stosuje się m.in. traki, pilarki taśmowe tartaczne, pilarki tarczowe i pilarki wielopiłowe. Ich zadaniem jest wzdłużne rozcięcie drewna na elementy tarte.

Rzaz to szczelina powstała po przejściu piły przez drewno. Jego szerokość wpływa na ilość odpadu w postaci trocin i na wydajność materiałową przetarcia.

Kołnierze dociskowe mocują tarczę piły na wale i zapewniają jej stabilne położenie podczas pracy. Ograniczają drgania i bicie tarczy.

Należy znaleźć w tabeli średnicę tarczy piły, a następnie odczytać przypisaną do niej średnicę kołnierzy. W tym przypadku dla tarczy 450 mm właściwe są kołnierze 125 mm.

Nieprawidłowe kołnierze mogą powodować niestabilne mocowanie tarczy, drgania, pogorszenie jakości cięcia oraz zagrożenie dla operatora.

Najważniejsze są średnica tarczy, średnica otworu mocującego, średnica kołnierzy oraz zgodność elementów z dokumentacją techniczną pilarki.

Należy sprawdzić stan tarczy, czystość i stan kołnierzy, zgodność średnicy otworu z wałem oraz prawidłowe dokręcenie elementów mocujących.

Bicie tarczy może powodować nierówny rzaz, większe zużycie narzędzia, hałas, drgania maszyny i zwiększone ryzyko uszkodzenia piły.

Polega na wykonaniu podstawowych czynności kontrolnych i porządkowych przed pracą, w czasie pracy oraz po jej zakończeniu. Ma zapewnić bezpieczne i sprawne użytkowanie maszyny.

Osłony chronią operatora przed kontaktem z ruchomymi elementami, narzędziem skrawającym, odpryskami i wiórami. Ich brak lub złe ustawienie zwiększa ryzyko wypadku.

Sprawdza się m.in. osłony, zamocowanie narzędzi, działanie wyłączników, czystość stanowiska i brak widocznych uszkodzeń maszyny.

Obsługa codzienna obejmuje rutynowe sprawdzenie i przygotowanie maszyny do pracy. Obsługa diagnostyczna służy wykrywaniu przyczyn usterek i ocenie stanu technicznego maszyny.

Nie. Maszyna z uszkodzoną, zdjętą lub źle ustawioną osłoną nie powinna być uruchamiana, ponieważ stanowi zagrożenie dla operatora.

Porządek zmniejsza ryzyko potknięcia, poślizgu, zakłóceń pracy i przypadkowego kontaktu z ruchomymi częściami maszyny.

Nadmierne napięcie powoduje duże naprężenia rozciągające w taśmie. Podczas pracy piła dodatkowo zgina się na kołach, co może doprowadzić do zmęczenia materiału i pęknięcia.

Podczas cięcia po łuku piła jest obciążana nie tylko wzdłużnie, ale także bocznie. Im mniejszy promień krzywizny, tym większe skręcanie i ryzyko uszkodzenia taśmy.

Do małych promieni krzywizny stosuje się węższe piły taśmowe, które łatwiej prowadzić po łuku. Zbyt szeroka piła może klinować się w rzazie i pękać.

Zbyt luźna piła może falować i schodzić z toru cięcia, a zbyt napięta może pracować z nadmiernym hałasem, przegrzewać się i być narażona na pęknięcie.

Prowadniki stabilizują piłę w pobliżu miejsca cięcia i ograniczają jej boczne wychylenia. Nie służą jednak do kompensowania nadmiernego napięcia taśmy.

Należy natychmiast przerwać pracę, wyłączyć maszynę i wymienić uszkodzoną piłę. Praca uszkodzoną taśmą jest niebezpieczna.