Pytania pomocnicze - ELE.09

Wpis obejmuje m.in. datę wykonania czynności, zakres przeglądu lub konserwacji, stwierdzone nieprawidłowości, zalecenia oraz dane konserwatora, w tym numer zaświadczenia kwalifikacyjnego.

Dziennik konserwacji jest dokumentem technicznym i eksploatacyjnym, a nie finansowym. Koszty usług ujmuje się w dokumentach księgowych, np. fakturach lub umowach serwisowych.

Służy do dokumentowania stanu technicznego urządzenia, wykonanych czynności konserwacyjnych i ewentualnych usterek. Ułatwia kontrolę eksploatacji oraz nadzór nad bezpieczeństwem urządzenia.

Wpisów dokonuje uprawniony konserwator wykonujący czynności konserwacyjne. Powinien on posiadać odpowiednie kwalifikacje wymagane dla danego rodzaju urządzenia.

Numer zaświadczenia potwierdza, że czynności wykonała osoba posiadająca wymagane uprawnienia. Jest to ważne przy kontroli dokumentacji i odpowiedzialności za wykonane prace.

Dziennik konserwacji dokumentuje czynności techniczne i stan urządzenia. Dokumenty rozliczeniowe, takie jak faktura, dotyczą kosztów, płatności i warunków handlowych.

Badanie okresowe wykonuje się cyklicznie w ustalonych terminach. Badanie doraźne wykonuje się poza harmonogramem, np. po sytuacji wypadkowej, awarii lub istotnej naprawie.

Po wypadku trzeba sprawdzić, czy elementy dźwigu nie zostały uszkodzone i czy urządzenie może być dalej bezpiecznie użytkowane. Decyzję w tym zakresie podejmuje właściwa jednostka dozoru technicznego.

Nie. Sam zanik zasilania jest zwykle zdarzeniem eksploatacyjnym i nie oznacza automatycznie konieczności badania doraźnego przez dozór techniczny.

Czynności wykonuje organ właściwej jednostki dozoru technicznego, np. inspektor UDT. Konserwator może przygotować urządzenie do badania, ale nie zastępuje organu dozoru.

Urządzenie należy wyłączyć z eksploatacji, zabezpieczyć miejsce zdarzenia i powiadomić odpowiednie służby lub jednostkę dozoru technicznego. Nie wolno uruchamiać dźwigu bez wymaganych decyzji.

Księga rewizyjna zawiera dokumentację dotyczącą urządzenia, decyzje dozoru technicznego i wpisy związane z badaniami. Jest ważnym dokumentem podczas kontroli i eksploatacji dźwigu.

Nie powinien tego robić. Po sytuacji wypadkowej dalsza eksploatacja zależy od oceny stanu technicznego i decyzji właściwej jednostki dozoru technicznego.

Należy odczytać kolejność zapisów w instrukcji i wskazać punkt znajdujący się bezpośrednio wyżej. W tym przypadku przed wciśnięciem cięgna hamulca jest czyszczenie przekładni.

Pytanie sprawdza umiejętność pracy z dokumentacją techniczną. Nawet jeśli inne czynności są technicznie poprawne, odpowiedź musi wynikać bezpośrednio z podanej instrukcji.

Przed czyszczeniem przekładni należy sprawdzić szczelność łożysk, poziom oleju oraz występowanie nienaturalnych odgłosów.

Szczelina powietrzna między cięgnem a śrubą regulacyjną powinna wynosić 1,5 mm.

Sprawdzenie śrub i nakrętek jest zapisane po czynności wciśnięcia cięgna hamulca do obudowy.

Wykładziny hamulca należy wymienić, jeżeli odległość „s” między wskaźnikiem a dźwignią hamulca wynosi zero.

Schody ruchome mają stopnie tworzące ruchomy ciąg, balustrady z poręczami oraz charakterystyczne wejście i zejście z płytą grzebieniową. Często występują w centrach handlowych, przejściach podziemnych i obiektach użyteczności publicznej.

Wygrodzenie uniemożliwia osobom postronnym wejście na urządzenie lub w pobliże otwartych mechanizmów. Zmniejsza ryzyko upadku, pochwycenia przez elementy ruchome i innych wypadków.

Stosuje się barierki, zapory, taśmy ostrzegawcze, tablice informacyjne oraz osłony. Dodatkowo urządzenie powinno być wyłączone i zabezpieczone przed przypadkowym uruchomieniem.

Podczas prac mogą być odsłonięte pokrywy, przestrzeń maszynowa, stopnie, grzebienie, napęd lub elementy prowadzenia stopni. Dlatego dostęp osób nieuprawnionych jest szczególnie niebezpieczny.

Przy schodach ruchomych zabezpiecza się głównie wejście i zejście oraz strefę ruchomego ciągu schodów. Przy dźwigu osobowym istotne są m.in. drzwi przystankowe, szyb, kabina i maszynownia.

Użytkownicy mogą podejść do schodów z obu stron. Zabezpieczenie tylko jednego końca nie chroni przed wejściem na urządzenie od drugiej strony.

Oznacza, że urządzenie nie może być używane przez pasażerów i powinno być unieruchomione. Konserwator powinien także zapobiec jego przypadkowemu ponownemu uruchomieniu.

Należy stosować terminy wynikające z przepisów prawa dotyczących warunków eksploatacji urządzeń transportu bliskiego.

Plan pracy konserwatora ma charakter organizacyjny. Nie może być sprzeczny z wymaganiami prawnymi ani zastępować obowiązkowych terminów konserwacji.

Są to urządzenia służące do przemieszczania osób lub ładunków na ograniczonym obszarze, np. dźwigi, suwnice, wciągniki, żurawie czy podesty ruchome.

Instrukcja określa zasady bezpiecznego użytkowania, konserwacji i obsługi urządzenia. Jeśli zawiera terminy przeglądów, należy ich przestrzegać.

Nie. Zgłoszenia użytkowników mogą dotyczyć usterek lub potrzeb serwisowych, ale nie wyznaczają obowiązkowych terminów przeglądów.

Odpowiada za to eksploatujący urządzenie, który powinien zapewnić konserwację zgodną z instrukcją eksploatacji i przepisami prawa.

Przegląd konserwacyjny wykonuje konserwator w ramach bieżącego utrzymania urządzenia. Badanie techniczne wykonuje organ dozoru technicznego w określonych przypadkach i terminach.

W pytaniu chodzi o poświadczenie prawidłowości wykonania części konstrukcyjno-budowlanej oraz instrukcję eksploatacji urządzenia dźwigowego.

Instrukcja określa zasady bezpiecznego użytkowania, obsługi i postępowania z urządzeniem. UDT sprawdza, czy urządzenie ma kompletną dokumentację potrzebną do bezpiecznej eksploatacji.

Badanie odbiorcze wykonuje się przed dopuszczeniem urządzenia do eksploatacji. Badanie doraźne przeprowadza się w szczególnych sytuacjach, np. po awarii, modernizacji lub zmianach mających wpływ na bezpieczeństwo.

Karta gwarancyjna dotyczy uprawnień gwarancyjnych i relacji z producentem lub sprzedawcą. Nie jest podstawowym dokumentem wymaganym do odbioru technicznego przez UDT.

Protokół badań doraźnych dotyczy badania wykonywanego w określonych sytuacjach eksploatacyjnych, a nie standardowego odbioru urządzenia przed dopuszczeniem do pracy.

Potwierdza, że elementy budowlane związane z dźwigiem, np. szyb, podszybie lub konstrukcje wsporcze, wykonano prawidłowo i zgodnie z wymaganiami.

Odbiór techniczny urządzenia dźwigowego przeprowadza przedstawiciel Urzędu Dozoru Technicznego, czyli UDT.

Każde urządzenie ma własny stan techniczny, historię przeglądów, usterek i napraw. Oddzielny dziennik pozwala jednoznacznie udokumentować eksploatację konkretnego urządzenia.

Nie. Dla każdego dźwigu należy prowadzić osobny dziennik konserwacji, nawet jeśli wszystkie znajdują się w jednym budynku.

Należy policzyć wszystkie urządzenia podlegające konserwacji. Liczba dzienników jest równa liczbie urządzeń.

Tak. Każdy ciąg schodów ruchomych jest oddzielnym urządzeniem i wymaga osobnego dziennika konserwacji.

Wpisów dokonuje zwykle konserwator posiadający odpowiednie uprawnienia. Dokumentację zapewnia i przechowuje właściciel lub eksploatujący urządzenie.

Należy wybrać 5 dzienników, ponieważ 2 schody ruchome i 3 dźwigi dają łącznie 5 urządzeń.

Raz w roku bada się urządzenia pracujące na otwartym powietrzu, w pomieszczeniach wilgotnych, gorących lub z wyziewami żrącymi oraz urządzenia służące do przemieszczania osób.

Raz na dwa lata bada się urządzenia pracujące w warunkach innych niż szczególnie niekorzystne, czyli nie na zewnątrz, nie w dużej wilgotności, nie w wysokiej temperaturze i nie przy wyziewach żrących.

Są narażone na deszcz, zmiany temperatury, korozję i uszkodzenia izolacji, co może pogorszyć skuteczność ochrony przeciwporażeniowej.

Uziemienie ochronne służy ochronie ludzi przed porażeniem prądem. Uziemienie robocze jest częścią działania instalacji lub urządzenia elektrycznego.

Celem jest potwierdzenie, że w razie uszkodzenia instalacji elektrycznej nie wystąpi niebezpieczne napięcie dotykowe albo zostanie ono szybko wyłączone.

Dźwigi osobowe służą do przemieszczania ludzi, dlatego przepisy wymagają częstszej kontroli ich bezpieczeństwa elektrycznego.

Należy szukać odpowiedzi mówiącej o normalnych lub innych warunkach pracy niż wymienione jako wymagające badania corocznego.

Dziennik konserwacji służy do zapisywania czynności związanych z eksploatacją i konserwacją dźwigu. Jest dokumentem potwierdzającym wykonanie przeglądów, napraw i kontroli.

Wpisów dokonuje najczęściej konserwator posiadający odpowiednie uprawnienia. Może wpisywać wykonane czynności, stwierdzone usterki, zalecenia oraz datę wykonania prac.

Dziennik konserwacji zawiera zapis czynności już wykonanych. Harmonogram konserwacji określa planowane terminy i zakres przyszłych prac.

Powinny się w nim znaleźć m.in. data wykonania czynności, opis prac, informacje o usterkach, wymienionych elementach, zaleceniach oraz podpis osoby wykonującej czynności.

Pozwala udokumentować stan techniczny dźwigu i historię jego obsługi. Jest też istotny podczas kontroli, badań UDT oraz przy analizie awarii.

Dziennik konserwacji dotyczy bieżących czynności eksploatacyjnych i konserwacyjnych. Księga rewizyjna zawiera dokumentację związaną z dozorem technicznym, decyzjami i badaniami urządzenia.

Należy policzyć liczbę oznaczeń „x” w wierszu danej czynności. Jeśli występuje tylko jedno „x” w jednym z czterech kwartałów, czynność jest wykonywana raz w roku.

Znak „x” oznacza, że dana czynność konserwacyjna ma być wykonana w określonym kwartale.

Dwa razy w roku wykonywane są czynności mające dwa oznaczenia „x”, np. czyszczenie i suszenie mechanizmu oraz sprawdzanie belki górnej.

Czynnością wykonywaną w każdym kwartale jest czyszczenie progów drzwi szybowych, ponieważ oznaczono ją znakiem „x” we wszystkich czterech kwartałach.

Harmonogram porządkuje terminy wykonywania czynności konserwacyjnych i pomaga zapewnić sprawność oraz bezpieczeństwo eksploatacji urządzenia.

Czyszczenie progów wpływa bezpośrednio na codzienną pracę drzwi i wymaga częstszej kontroli. Korozja rozwija się wolniej, dlatego jej kontrola może być ujęta jako czynność roczna, jeśli tak przewiduje harmonogram.