Pytania pomocnicze - ELM.05

Liczba 10 oznacza przepustowość 10 Mb/s, BASE oznacza transmisję w paśmie podstawowym, a T oznacza skrętkę, czyli twisted pair.

Ponieważ oba komputery mają takie same wyprowadzenia nadawania i odbioru. Kabel krosowy zamienia pary Tx i Rx, aby nadajnik jednego komputera był połączony z odbiornikiem drugiego.

W 10BASE-T używane są głównie piny 1 i 2 jako para nadawcza oraz piny 3 i 6 jako para odbiorcza.

Kabel prosty ma taki sam układ żył po obu końcach, np. T568B–T568B. Kabel krosowy ma zamienione pary nadawcze i odbiorcze, zwykle przez zastosowanie T568A z jednej strony i T568B z drugiej.

10BASE-2 i 10BASE-5 dotyczą kabla koncentrycznego, a 10BASE-F światłowodu. W pytaniu jest przewód z wtykami RJ45, czyli skrętka, dlatego pasuje 10BASE-T.

Auto MDI-X automatycznie rozpoznaje i dopasowuje pary nadawcze oraz odbiorcze. Dzięki temu nowoczesne urządzenia często mogą łączyć się poprawnie zarówno kablem prostym, jak i krosowym.

RMS oznacza wartość skuteczną przebiegu zmiennego. Jest to wartość równoważna napięciu lub prądowi stałemu pod względem wydzielanej mocy w obciążeniu.

Funkcja True RMS służy do obliczania rzeczywistej wartości skutecznej mierzonego przebiegu. Dzięki temu wynik jest poprawny także wtedy, gdy przebieg nie jest idealną sinusoidą.

Wartość maksymalna to największe chwilowe wychylenie przebiegu od zera. Wartość skuteczna opisuje równoważny efekt energetyczny przebiegu zmiennego.

Wartość międzyszczytowa to różnica między dodatnim i ujemnym szczytem przebiegu. Dla sinusoidy jest dwa razy większa od wartości maksymalnej.

Napięcie skuteczne pozwala ocenić rzeczywisty poziom zasilania obciążenia i moc dostarczaną do instalacji głośnikowej. Jest bardziej użyteczne praktycznie niż wartość chwilowa lub szczytowa.

Oznacza ono napięcie skuteczne równe 22,8 V. Nie jest to wartość maksymalna, średnia ani międzyszczytowa.

Dla dwóch rezystorów stosuje się wzór Rz = (R1 · R2) / (R1 + R2). Rezystancja zastępcza jest zawsze mniejsza od najmniejszej rezystancji w gałęzi.

Po podstawieniu do wzoru otrzymujemy Rz = (600 · 300) / (600 + 300) = 200 Ω. Taka para może więc zastąpić rezystor o rezystancji 200 Ω.

Nie. Trzeba sprawdzić także moc znamionową, aby rezystory zastępcze nie przegrzewały się podczas pracy.

W połączeniu równoległym na każdym rezystorze jest to samo napięcie. Mniejszy rezystor pobiera większy prąd i zwykle wydziela większą moc.

Moc oblicza się ze wzoru P = U² / R. Dla 10 V i 300 Ω otrzymujemy P = 100 / 300 ≈ 0,333 W, czyli mniej niż 0,5 W.

Ponieważ ich rezystancje zastępcze nie wynoszą 200 Ω. Na przykład 600 Ω równolegle z 400 Ω daje 240 Ω, a 800 Ω równolegle z 400 Ω daje około 267 Ω.

Należy użyć proporcji: odczyt ze skali dzieli się przez maksymalną wartość tej skali i mnoży przez ustawiony zakres pomiarowy.

Bo 25 działek z 30 to 25/30 zakresu. Po pomnożeniu przez 0,6 A otrzymujemy 0,5 A, czyli 500 mA.

Oznacza, że maksymalne wskazanie na wybranej skali odpowiada wartości 0,6 A. Przekroczenie tego zakresu może spowodować błędny pomiar lub uszkodzenie miernika.

Multimetr przy pomiarze prądu przemiennego wskazuje zazwyczaj wartość skuteczną RMS, a nie wartość maksymalną ani międzyszczytową.

To błąd wynikający z patrzenia na wskazówkę pod kątem. Aby go uniknąć, należy patrzeć prostopadle na skalę, często pomagając sobie lusterkiem na podziałce.

W tej części skali łatwiej odczytać wartość z mniejszym błędem względnym. Dlatego dobiera się możliwie najniższy bezpieczny zakres pomiarowy.

DVI jest szerokim, prostokątnym złączem z wieloma pinami i charakterystyczną płaską blaszką z boku. Zwykle jest większe od VGA/D-SUB.

D-SUB/VGA przesyła analogowy sygnał obrazu, natomiast DVI może przesyłać sygnał cyfrowy, analogowy albo oba, zależnie od odmiany. DVI zwykle zapewnia lepszą jakość obrazu przy połączeniu cyfrowym.

D-SUB/VGA ma trapezowy kształt i 15 otworów ułożonych w trzech rzędach. Często przedstawiane jest jako duże gniazdo monitorowe.

Służyło do przesyłania analogowego obrazu do starszych telewizorów, magnetowidów lub urządzeń wideo. Najczęściej wykorzystywało pojedyncze gniazdo RCA/cinch.

S-Video rozdziela sygnał jasności i koloru, a Composite Video przesyła wszystko jednym przewodem. Dzięki temu S-Video ograniczało zakłócenia i poprawiało jakość obrazu.

Należy porównać widoczne kształty gniazd z nazwami interfejsów w odpowiedziach. Jeśli widać D-SUB, S-Video i Composite Video, a nie widać złącza DVI, brakującym interfejsem jest DVI.

W każdym półokresie napięcia przemiennego przewodzi inna para diod. Dzięki temu prąd przez obciążenie płynie zawsze w tym samym kierunku.

Na wyjściu występuje napięcie pulsujące jednokierunkowe, czyli dodatnie impulsy dla obu połówek sinusoidy wejściowej.

Oznacza, że jedna para diod lub część jej obwodu nie przewodzi. Układ zaczyna zachowywać się jak prostownik jednopołówkowy.

Jedna dioda doprowadza prąd do obciążenia, a druga zamyka drogę powrotną prądu do źródła. Taki układ zapewnia stały kierunek prądu przez rezystor.

Przerwa zwykle powoduje zanik jednej części przebiegu, np. brak co drugiego impulsu. Zwarcie może powodować silne zniekształcenia, przeciążenie lub zwarcie źródła zasilania.

Oscyloskop pozwala zobaczyć kształt napięcia w czasie. Dzięki temu można porównać przebieg wejściowy i wyjściowy oraz wykryć brak prostowania jednej połówki.

Wskazuje to na prostowanie jednopołówkowe zamiast dwupołówkowego. W mostku oznacza to uszkodzenie lub przerwę w jednej z gałęzi przewodzenia.

Należy użyć wzoru R = U² / P. Napięcie podnosi się do kwadratu, a następnie dzieli przez moc odbiornika.

Ponieważ R = U² / P, czyli R = 12² / 5 = 144 / 5 = 28,8 Ω. Jest to rezystancja żarówki podczas pracy znamionowej.

Zimne włókno ma mniejszą rezystancję, a po rozgrzaniu jego rezystancja rośnie. Dlatego prąd rozruchowy żarówki może być większy niż prąd podczas normalnego świecenia.

Korzystamy ze wzoru I = P / U. Dla żarówki 5 W i 12 V prąd wynosi I = 5 / 12 ≈ 0,42 A.

Można użyć wzoru P = U² / R do obliczenia mocy albo I = U / R do obliczenia prądu. Wybór zależy od tego, jakiej wielkości szukamy.

Rezystancja 2,4 Ω przy napięciu 12 V dałaby moc P = U² / R = 144 / 2,4 = 60 W. To znacznie więcej niż podane 5 W.

Jest to wejście zegarowe, które decyduje, kiedy przerzutnik może zmienić swój stan. Zmiana może następować poziomem sygnału albo jego zboczem.

Zbocze narastające oznacza zwykle trójkąt przy wejściu zegarowym. Zbocze opadające oznacza trójkąt z małym kółkiem negacji przy tym wejściu.

Wyzwalanie poziomem trwa przez cały czas, gdy sygnał ma wymagany stan logiczny. Wyzwalanie zboczem następuje tylko w momencie przejścia sygnału z 0 na 1 albo z 1 na 0.

Q to wyjście podstawowe przerzutnika, a Q̅ to wyjście zanegowane. Gdy Q = 1, zwykle Q̅ = 0, i odwrotnie.

W takim przypadku przerzutnik JK przełącza się, czyli zmienia swój stan na przeciwny. Jeśli Q było równe 0, stanie się 1; jeśli było 1, stanie się 0.

Pozwalają dokładnie określić chwilę zmiany stanu, co ułatwia synchronizację pracy układu. Jest to szczególnie ważne w licznikach, rejestrach i układach sekwencyjnych.

Częstotliwość oblicza się ze wzoru f = 1 / T. Okres T musi być podany w sekundach.

Należy policzyć, ile działek poziomych zajmuje jeden pełny cykl sygnału, a następnie pomnożyć tę liczbę przez podstawę czasu, np. 1 ms/dz.

Oznacza, że jedna pozioma działka na ekranie oscyloskopu odpowiada czasowi 1 ms.

Jeden okres przebiegu zajmuje 4 działki, a każda działka to 1 ms. Okres wynosi więc 4 ms, czyli 0,004 s, a częstotliwość f = 1 / 0,004 s = 250 Hz.

Okres to czas jednego pełnego cyklu sygnału. Częstotliwość to liczba cykli występujących w ciągu jednej sekundy.

Nie. Ustawienie 5 V/dz dotyczy skali pionowej, czyli napięcia. Do obliczenia częstotliwości potrzebna jest skala pozioma, czyli podstawa czasu.

Wartość w milisekundach należy podzielić przez 1000. Na przykład 4 ms = 0,004 s.

Jest szeroka, płaska i zakończona 40-pinowym żeńskim wtykiem IDC z dwoma rzędami otworów. Często ma trzy złącza: do płyty/rejestratora oraz do jednego lub dwóch dysków.

EIDE/PATA wykorzystuje szeroką taśmę i transmisję równoległą, natomiast SATA używa wąskiego przewodu i transmisji szeregowej. Złącza tych standardów nie są ze sobą kompatybilne.

Dysk EIDE ma inne złącze fizyczne i inny sposób transmisji danych niż SATA. Przewód SATA nie pasuje mechanicznie ani elektrycznie do złącza EIDE.

Oznacza złącze sygnałowe interfejsu PATA/EIDE. Wtyk taśmy ma 40 otworów, które łączą się z pinami na dysku lub płycie urządzenia.

Nie. Taśma EIDE służy do transmisji danych, a zasilanie dysku jest doprowadzane osobnym przewodem, zwykle przez złącze Molex 4-pin.

Na jednej taśmie EIDE mogły pracować dwa urządzenia, więc trzeba było określić, które jest nadrzędne, a które podrzędne. Służyły do tego zworki konfiguracyjne na dysku.