Pytania pomocnicze - ELM.05

Rezystor jest połączony szeregowo z wejściem, kondensator jest dołączony do masy, a wyjście pobiera się z punktu między rezystorem i kondensatorem, czyli z kondensatora.

Przy wysokich częstotliwościach kondensator ma małą reaktancję, więc skutecznie odprowadza sygnał do masy. W efekcie napięcie wyjściowe maleje.

Dla niskich częstotliwości kondensator ma dużą reaktancję, więc słabo przewodzi sygnał do masy. Sygnał wyjściowy jest wtedy prawie równy wejściowemu.

Częstotliwość graniczna wynosi f_c = 1 / (2πRC). Zwiększenie rezystancji lub pojemności obniża częstotliwość graniczną.

W filtrze dolnoprzepustowym wyjście pobiera się z kondensatora dołączonego do masy. W filtrze górnoprzepustowym kondensator jest zwykle w szeregu z wejściem, a wyjście pobiera się z rezystora.

Oznacza częstotliwość graniczną, przy której napięcie wyjściowe spada do około 70,7% napięcia wejściowego. Jest to standardowy punkt odniesienia dla filtrów.

Oznacza, że kolektor znajduje się na potencjale zasilania. W typowym układzie sterowania od strony masy wskazuje to na stan zatkania tranzystora i brak prądu przez cewkę.

Tranzystor jest w stanie nasycenia, gdy otrzymuje odpowiedni prąd bazy i przewodzi prąd kolektora. Wtedy działa jak zamknięty przełącznik, a napięcie kolektor-emiter jest bardzo małe.

W stanie zatkania tranzystor nie przewodzi prądu kolektora. Obwód cewki przekaźnika jest więc przerwany i przez cewkę nie płynie prąd sterowania.

Rezystor ogranicza prąd bazy do bezpiecznej wartości. Bez niego wejście sterujące lub złącze baza-emiter mogłoby zostać uszkodzone.

W układzie z tranzystorem NPN napięcie kolektor-emiter będzie wtedy małe, zwykle bliskie 0 V. Oznacza to, że tranzystor przewodzi i zamyka obwód cewki do masy.

Jest podłączona zaporowo względem napięcia zasilania cewki. Zaczyna przewodzić dopiero przy wyłączaniu, gdy cewka generuje napięcie o przeciwnej polaryzacji.

Podczas wyłączania cewki mogłoby powstać wysokie przepięcie. Może ono uszkodzić tranzystor sterujący lub powodować zakłócenia w pracy układu.

Ponieważ użytkownik oczekuje, że ustawienia, lista kanałów i preferencje pozostaną zapisane także po wyłączeniu zasilania. Pamięć ulotna, taka jak RAM, straciłaby te dane.

EEPROM jest pamięcią nieulotną i zachowuje dane bez zasilania. RAM jest pamięcią ulotną, używaną głównie do tymczasowej pracy urządzenia.

ROM jest pamięcią przeznaczoną głównie do odczytu i zwykle zawiera stałe dane lub program zapisany fabrycznie. Preferencje użytkownika muszą być możliwe do zmiany.

EPROM kasuje się zazwyczaj promieniowaniem UV, co wymaga specjalnych warunków. EEPROM można kasować i programować elektrycznie, bez wyjmowania układu z urządzenia.

Mogą to być lista kanałów, ustawienia języka, parametry nagrywania, konfiguracja użytkownika i inne dane, które mają pozostać po odłączeniu zasilania.

Najważniejsza jest możliwość elektrycznego zapisu i kasowania danych przy jednoczesnym zachowaniu ich po zaniku zasilania.

Należy pomnożyć prąd jednego odbiornika przez liczbę odbiorników. Dla czterech kamer po 50 mA łączny prąd wynosi 4 · 50 mA = 200 mA, czyli 0,2 A.

Moc oblicza się ze wzoru P = U · I, gdzie U to napięcie, a I to prąd. Dla 12 V i 0,2 A moc wynosi 2,4 W.

Oznacza idealny przypadek, w którym cała moc pobrana z wejścia jest oddawana na wyjściu. Nie występują wtedy straty energii w postaci ciepła.

Przy zachowaniu tej samej mocy niższe napięcie wejściowe musi być związane z większym prądem. Wynika to z zależności P = U · I.

Najpierw oblicza się moc po stronie wyjściowej, a następnie dzieli ją przez napięcie wejściowe. W tym zadaniu: P = 12 V · 0,2 A = 2,4 W, więc I = 2,4 W / 6 V = 0,4 A.

Prąd pobierany z akumulatora byłby większy, ponieważ część energii zostałaby stracona w przetwornicy. Dla sprawności η moc wejściową liczy się jako Pwe = Pwy / η.

PS/2 jest okrągłym złączem mini-DIN, zwykle używanym do klawiatury i myszy. Często ma kolor fioletowy dla klawiatury i zielony dla myszy.

LPT jest portem równoległym i zwykle ma szerokie złącze DB-25. RS-232 jest portem szeregowym i najczęściej występuje jako mniejsze złącze DE-9.

VGA służy do przesyłania analogowego sygnału wideo do monitora lub projektora. Ma 15 pinów ułożonych w trzech rzędach.

Ponieważ dane są przesyłane bit po bicie jedną linią transmisyjną. Jest to przeciwieństwo transmisji równoległej, gdzie kilka bitów przesyłanych jest jednocześnie.

Na starszych płytach można spotkać PS/2, LPT, RS-232 oraz VGA. W nowszych komputerach wiele z nich zastąpiono przez USB, HDMI, DisplayPort lub interfejsy sieciowe.

VGA ma 15 pinów w trzech rzędach i zwykle niebieskie gniazdo D-Sub. DVI jest większe, ma prostokątny układ styków i często białe gniazdo.

Stosuje się wzór P = U · I, gdzie U to napięcie, a I to prąd. Wynik otrzymuje się w watach.

Prądy dotyczą różnych napięć, więc ich suma nie daje mocy zasilacza. Najpierw trzeba obliczyć moc każdej linii, a dopiero potem je porównać lub zsumować.

Moc tej linii wynosi 12 V · 15 A = 180 W. Jest to zwykle jedna z najważniejszych linii w zasilaczu ATX.

+5 VSB to napięcie czuwania. Jest dostępne nawet wtedy, gdy komputer jest wyłączony, ale zasilacz pozostaje podłączony do sieci.

W praktyce zasilacze mają ograniczenia mocy łącznej dla kilku linii, a zadania testowe często wymagają wyboru najbliższej odpowiedzi. W tym przypadku poprawną odpowiedzią jest 400 W.

Najbardziej obciążona jest zazwyczaj linia +12 V, ponieważ zasila procesor, kartę graficzną, wentylatory i napędy. Linie +3,3 V i +5 V mają obecnie mniejsze znaczenie niż w starszych komputerach.

Najczęściej po liniach oznaczonych jako SCL i SDA. SCL to linia zegarowa, a SDA to linia danych.

24C01 to szeregowa pamięć EEPROM, czyli pamięć nieulotna. Zachowuje dane po odłączeniu zasilania.

SCL jest linią zegarową. Synchronizuje przesyłanie danych między układem nadrzędnym a podrzędnym.

SDA jest linią danych. Przesyłane są nią bity adresu, dane oraz sygnały potwierdzenia.

Linie I2C pracują zwykle w układzie otwartego drenu lub otwartego kolektora. Rezystory podciągające zapewniają stan wysoki na liniach SCL i SDA.

Służą do ustawiania adresu sprzętowego układu. Dzięki temu na jednej magistrali może pracować kilka podobnych pamięci.

I2C jest prostą magistralą do komunikacji między układami scalonymi, zwykle na jednej płytce. USB i SATA są interfejsami do komunikacji z urządzeniami zewnętrznymi lub pamięciami masowymi.

HbbTV oznacza Hybrid Broadcast Broadband TV. Jest to standard telewizji hybrydowej łączący emisję telewizyjną z usługami internetowymi.

Ponieważ korzysta jednocześnie z tradycyjnego sygnału telewizyjnego oraz z połączenia internetowego. Dzięki temu program TV może być uzupełniony o dodatkowe usługi online.

Przykładami są VOD, dodatkowe informacje o programie, serwisy pogodowe, przewodniki EPG, głosowania oraz aplikacje nadawców.

Nie. HbbTV dotyczy nowoczesnej telewizji hybrydowej i współpracuje z cyfrową emisją telewizyjną oraz Internetem.

Potrzebny jest telewizor lub dekoder obsługujący HbbTV, dostęp do sygnału telewizyjnego od nadawcy oraz połączenie z Internetem.

DVB-T lub DVB-T2 może dostarczać podstawowy sygnał telewizyjny, a HbbTV dodaje do niego funkcje internetowe. Są to więc technologie, które mogą ze sobą współpracować.

Multiswitch rozdziela sygnały satelitarne i często także naziemne do wielu gniazd abonenckich. Dzięki temu kilka odbiorników może niezależnie korzystać z jednej instalacji antenowej.

Charakterystyczne są oznaczenia VL, VH, HL i HH, czyli kombinacje polaryzacji pionowej lub poziomej oraz pasma dolnego lub górnego. Często występuje też wejście Terr.TV dla telewizji naziemnej.

Najczęściej stosuje się konwerter typu quattro. Ma on cztery niezależne wyjścia odpowiadające pasmom i polaryzacjom: VL, VH, HL oraz HH.

Rozgałęźnik jedynie dzieli jeden sygnał na kilka torów. Multiswitch przełącza i dystrybuuje kilka torów satelitarnych tak, aby każdy tuner mógł wybrać potrzebne pasmo i polaryzację.

Multiswitch jest większym urządzeniem z wieloma złączami F i opisami wejść/wyjść. Symetryzator jest małym elementem antenowym służącym do dopasowania impedancji i rodzaju linii.

Wejście Terr.TV służy do doprowadzenia sygnału telewizji naziemnej, np. DVB-T/T2. Sygnał ten może być następnie przesyłany wspólnie z sygnałem satelitarnym do gniazd abonenckich.

Manipulator LCD jest interfejsem użytkownika. Umożliwia obsługę centrali alarmowej, np. uzbrajanie systemu, wpisywanie kodów i odczyt komunikatów.

Najczęściej ma wyświetlacz LCD, klawiaturę numeryczną, przyciski funkcyjne oraz oznaczenia związane z systemem alarmowym. Często wygląda jak panel ścienny do wprowadzania kodu.

PLC wykonuje program sterujący maszyną lub instalacją, natomiast manipulator LCD służy głównie do komunikacji użytkownika z centralą lub sterownikiem.

Regulator PID służy do utrzymywania wartości procesu, np. temperatury lub ciśnienia, na zadanym poziomie. Manipulator LCD nie reguluje procesu bezpośrednio, tylko pozwala obsługiwać system.

Może pokazywać stan czuwania, naruszone wejścia, alarmy, awarie, komunikaty serwisowe oraz nazwy stref lub użytkowników.

Nie. Manipulator jest urządzeniem obsługowym, a decyzje logiczne i sterowanie systemem realizuje centrala alarmowa.