Pytania pomocnicze - FRK.04

Ponieważ włosy są usuwane przez fizyczne oderwanie ich razem z warstwą wosku. Wosk nie rozpuszcza chemicznie struktury włosa.

Depilacja mechaniczna usuwa włos przez działanie fizyczne, np. wyrwanie lub zgolenie. Depilacja chemiczna wykorzystuje preparaty rozpuszczające keratynę włosa.

Do metod mechanicznych należą m.in. pasta cukrowa, pęseta, nitkowanie, depilator mechaniczny oraz golenie maszynką.

Depilacja daje zwykle efekt czasowy i nie niszczy trwale struktur odpowiedzialnych za wzrost włosa. Epilacja ma na celu długotrwałe lub trwałe usunięcie owłosienia, np. metodami laserowymi lub elektrolizą.

Skóra powinna być czysta, sucha i niepodrażniona. Przed zabiegiem nie należy stosować tłustych balsamów, ponieważ mogą utrudnić przyczepność wosku.

Po zabiegu należy łagodzić skórę preparatami kojącymi i unikać gorących kąpieli, sauny, solarium oraz intensywnego opalania przez co najmniej 24 godziny.

Zabiegu nie wykonuje się na skórze uszkodzonej, świeżo opalonej, objętej stanem zapalnym ani w miejscach z żylakami. Przeciwwskazaniem może być też silna nadwrażliwość skóry.

GLA oznacza kwas gamma-linolenowy, czyli wielonienasycony kwas tłuszczowy z grupy omega-6.

Wspiera odbudowę bariery hydrolipidowej, ogranicza przesuszenie skóry i działa łagodząco oraz regenerująco.

GLA występuje m.in. w oleju z wiesiołka, oleju z ogórecznika i oleju z nasion czarnej porzeczki.

Nie. GLA jest kwasem tłuszczowym, a nie typowym kwasem złuszczającym, takim jak kwas glikolowy lub salicylowy.

Są polecane szczególnie do skóry suchej, wrażliwej, dojrzałej, podrażnionej oraz z osłabioną barierą hydrolipidową.

Kwasy BHA to beta-hydroksykwasy stosowane głównie do złuszczania naskórka i pielęgnacji skóry tłustej oraz trądzikowej. Najważniejszym przedstawicielem tej grupy jest kwas salicylowy.

Kwas salicylowy jest lipofilowy, dlatego dobrze przenika przez sebum. Pomaga oczyszczać ujścia gruczołów łojowych, zmniejszać zaskórniki i łagodzić stany zapalne.

Kwasy AHA działają głównie powierzchniowo i są rozpuszczalne w wodzie, natomiast BHA, szczególnie kwas salicylowy, są rozpuszczalne w tłuszczach i lepiej penetrują skórę łojotokową.

Kwas salicylowy działa keratolitycznie, komedolitycznie, przeciwzapalnie i seboregulująco. Ułatwia złuszczanie naskórka oraz oczyszczanie porów.

Kwas salicylowy bywa mylony z kwasami AHA, ale klasyfikuje się go jako BHA. Do AHA należą m.in. kwas glikolowy, mlekowy i migdałowy.

BHA oznacza beta-hydroksykwasy. W kosmetyce najważniejszym przykładem tej grupy jest kwas salicylowy.

Skóra opadająca zwykle wymaga regeneracji, odżywienia i poprawy elastyczności. Serum odżywcze dostarcza składników wspierających jędrność i kondycję skóry.

Skóra opadająca jest wiotka, mniej elastyczna i traci napięcie. Najczęściej wynika to ze starzenia, spadku ilości kolagenu i elastyny oraz osłabienia struktur skóry.

Oliwka hydrofilna służy głównie do oczyszczania skóry i usuwania zanieczyszczeń lub makijażu. Nie jest preparatem ukierunkowanym na odżywienie i ujędrnienie skóry opadającej.

Serum normalizujące stosuje się głównie przy cerze tłustej, mieszanej, łojotokowej lub skłonnej do niedoskonałości. Jego celem jest regulacja pracy gruczołów łojowych, a nie odżywienie skóry wiotkiej.

Maska obkurczająca naczynka jest przeznaczona przede wszystkim do cery naczynkowej, z teleangiektazjami lub skłonnością do rumienia. Nie jest podstawowym preparatem do masażu skóry opadającej.

Korzystne są m.in. peptydy, witaminy A, C i E, kwas hialuronowy, ceramidy, koenzym Q10 oraz składniki antyoksydacyjne. Wspierają regenerację, nawilżenie i poprawę elastyczności skóry.

Celem jest oczyszczenie powierzchni skóry, usunięcie martwego naskórka i rozpulchnienie ujść gruczołów łojowych. Dzięki temu manualne oczyszczanie jest łatwiejsze i mniej urazowe.

Tonik odświeża skórę, usuwa pozostałości preparatów myjących i pomaga przywrócić prawidłowe pH. Przygotowuje skórę do kolejnych etapów zabiegu.

Peeling usuwa zrogowaciałe komórki naskórka, dzięki czemu łatwiej odsłonić ujścia mieszków włosowych. Ułatwia to późniejsze usuwanie zaskórników.

Maska rozpulchniająca zmiękcza naskórek i ułatwia opracowanie zmian zaskórnikowych. Zmniejsza konieczność silnego ucisku podczas oczyszczania.

Nie jest typowym preparatem rozpulchniającym przed oczyszczaniem. Maski algowe częściej stosuje się po zabiegu, aby wyciszyć, nawilżyć lub złagodzić skórę.

Maska odżywcza ma głównie dostarczać składników pielęgnacyjnych, a nie rozpulchniać naskórek. Nie przygotowuje ujść gruczołów łojowych tak skutecznie jak maska rozpulchniająca.

Prawidłowy zestaw to: tonik, peeling i maska rozpulchniająca. Są to preparaty przygotowujące skórę do właściwego etapu oczyszczania manualnego.

Galwanizacja labilna polega na działaniu prądem stałym, przy czym jedna z elektrod jest przesuwana po skórze. Ruch elektrody powinien być płynny i równomierny.

Zwilżone wkładki poprawiają przewodzenie prądu i chronią skórę przed bezpośrednim kontaktem z elektrodą. Zmniejszają też ryzyko podrażnień i oparzeń elektrochemicznych.

Preparaty tłuste utrudniają przewodzenie prądu. Mogą osłabić skuteczność zabiegu i spowodować nierównomierne działanie prądu.

W galwanizacji labilnej elektroda jest przesuwana po skórze. W galwanizacji stabilnej elektrody pozostają unieruchomione w określonym miejscu.

Prawidłowe może być delikatne mrowienie lub lekkie ciepło. Silne pieczenie, ból albo dyskomfort są sygnałem do zmniejszenia natężenia lub przerwania zabiegu.

Najczęściej stosuje się watę lub gazę. Materiał powinien być czysty, odpowiednio zwilżony i dobrze przylegać do elektrody.

Ponieważ mają kontakt ze skórą i mogą przenosić drobnoustroje. Dezynfekcja ogranicza ryzyko zakażeń krzyżowych w gabinecie.

Wilgoć może wpływać na bezpieczeństwo pracy aparatu elektrycznego i komfort klienta. Osuszenie zmniejsza też ryzyko uszkodzenia elektrody lub uchwytu.

Dezynfekcja redukuje liczbę drobnoustrojów do bezpiecznego poziomu. Sterylizacja niszczy wszystkie formy drobnoustrojów, w tym przetrwalniki.

Są delikatne, kruche i nie zawsze odporne na wysoką temperaturę oraz ciśnienie. Należy postępować zgodnie z instrukcją producenta urządzenia.

Do częstych błędów należą: brak dezynfekcji po każdym użyciu, niedokładne osuszenie, zanurzanie elektrody w płynie oraz używanie pękniętej elektrody.

Gdy jest pęknięta, wyszczerbiona, nieszczelna lub działa niestabilnie. Uszkodzona elektroda może być niebezpieczna dla klienta i osoby wykonującej zabieg.

Należy podzielić cenę całego opakowania przez liczbę zabiegów, na które ono wystarcza. W tym zadaniu: 27 zł ÷ 15 = 1,80 zł.

Cena 27 zł dotyczy całej tubki, a nie jednego zabiegu. Skoro tubka wystarcza na 15 zabiegów, trzeba obliczyć koszt jednej części opakowania.

Są to koszty zużytych preparatów i materiałów pomocniczych, np. kremów, masek, płatków kosmetycznych czy rękawiczek, przypadające na jeden zabieg.

Można pomnożyć koszt jednego zabiegu przez liczbę zabiegów: 1,80 zł × 15 = 27 zł. Wynik zgadza się z ceną tubki.

Dla każdego preparatu należy obliczyć koszt zużycia na jeden zabieg, a następnie zsumować wszystkie wartości. Otrzymana suma to koszt materiałów na jeden zabieg.

Należy podzielić koszt jednego opakowania przez liczbę zabiegów, na które wystarcza preparat. Wzór: koszt preparatu na zabieg = koszt opakowania / wydajność.

Najpierw oblicza się koszt zużycia każdego preparatu osobno, a następnie dodaje się otrzymane wartości. W tym zadaniu: peeling 2 zł + maska 7,50 zł = 9,50 zł.

Koszt peelingu na jeden zabieg wynosi 40 zł / 20 = 2 zł.

Koszt maski na jeden zabieg wynosi 60 zł / 8 = 7,50 zł.

Każdy preparat ma inną wydajność, dlatego koszt zużycia trzeba liczyć osobno dla peelingu i maski. Dopiero potem wyniki się sumuje.

Koszt zużycia materiałów obejmuje tylko wartość preparatów wykorzystanych podczas zabiegu. Cena zabiegu może dodatkowo zawierać koszt pracy, amortyzację sprzętu, czynsz, media i marżę salonu.

Koszt materiałów jednego zabiegu mnoży się przez liczbę zabiegów w serii. Jeśli jeden zabieg kosztuje materiałowo 9,50 zł, to seria 5 zabiegów kosztuje 47,50 zł.

Powieki nie stanowią pewnej bariery dla promieniowania laserowego. Wiązka lub jej odbicie może nadal uszkodzić struktury oka.

Okulary ochronne powinien mieć pacjent oraz osoba wykonująca zabieg. W razie obecności innych osób w gabinecie one również muszą być zabezpieczone.

Dobór zależy głównie od długości fali lasera, mocy urządzenia i wymaganej gęstości optycznej oznaczanej jako OD.

Nie. Okulary przeciwsłoneczne nie są przeznaczone do ochrony przed konkretną długością fali lasera i nie zapewniają odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa.

Uszkodzeniu mogą ulec m.in. siatkówka, rogówka i spojówki. Rodzaj uszkodzenia zależy od długości fali promieniowania.

Kompres może się przesunąć i nie ma potwierdzonych właściwości filtrujących promieniowanie laserowe. Nie zastępuje certyfikowanych okularów ochronnych.