Pytania pomocnicze - FRK.04

Podczas opracowywania skórek lub paznokci może dojść do mikrourazów i kontaktu z krwią. Jeśli narzędzia są niewłaściwie wysterylizowane, wirus HBV może zostać przeniesiony na kolejną osobę.

WZW B przenosi się głównie przez kontakt z zakażoną krwią lub materiałem biologicznym. Szczególnie ryzykowne są skaleczenia, narzędzia wielorazowe i odpady ostre.

WZW A i WZW E szerzą się głównie drogą pokarmową, czyli przez skażoną żywność, wodę lub brudne ręce. Nie są typowymi zakażeniami przenoszonymi przez narzędzia naruszające ciągłość skóry.

Najważniejsze są: prawidłowa dezynfekcja i sterylizacja narzędzi, używanie rękawiczek, stosowanie materiałów jednorazowych oraz bezpieczne postępowanie z odpadami ostrymi.

Dezynfekcja zmniejsza liczbę drobnoustrojów, ale nie daje pełnej jałowości. Sterylizacja niszczy wszystkie formy drobnoustrojów i jest konieczna dla narzędzi mogących naruszać ciągłość skóry.

Należy przerwać zabieg, założyć rękawiczki, zabezpieczyć ranę, zdezynfekować miejsce skaleczenia i odpowiednio usunąć skażone materiały. Narzędzia trzeba poddać pełnej procedurze dekontaminacji.

Szczepienie znacząco zmniejsza ryzyko zachorowania po kontakcie z wirusem HBV. Jest ważnym elementem profilaktyki zawodowej u osób pracujących z narzędziami mogącymi powodować skaleczenia.

Ponieważ podczas zabiegów może dojść do kontaktu z krwią klienta, np. przy skaleczeniu, zakłuciu lub pracy narzędziami naruszającymi ciągłość skóry.

Rękawiczki zmniejszają ryzyko kontaktu z krwią, ale nie dają pełnej ochrony, np. przy zakłuciu. Szczepienie zapewnia ochronę immunologiczną organizmu.

Tak, zmniejszają ryzyko przeniesienia drobnoustrojów, ale nie są najlepszą ochroną swoistą przed HBV. Najlepszą formą ochrony jest szczepienie.

Ryzyko występuje m.in. przy manicure, pedicure, usuwaniu skórek, oczyszczaniu manualnym oraz pracy z ostrymi narzędziami.

Tak. Szczepienie nie zastępuje rękawiczek, dezynfekcji, sterylizacji narzędzi i prawidłowego postępowania z odpadami medycznymi.

Należy przerwać pracę, zabezpieczyć ranę, umyć i zdezynfekować miejsce skaleczenia oraz wdrożyć procedurę postępowania po ekspozycji na materiał biologiczny.

Sterylizacja niszczy drobnoustroje, w tym wirusy, na narzędziach wielorazowego użytku. Jest niezbędna przy narzędziach mogących mieć kontakt z krwią.

Uniesienie nóg ułatwia powrót krwi żylnej do serca i poprawia ukrwienie mózgu. Dzięki temu osoba zwykle szybciej odzyskuje przytomność.

Należy przerwać zabieg, ułożyć osobę na plecach, unieść jej nogi, zapewnić dostęp świeżego powietrza i kontrolować oddech oraz reakcję poszkodowanego.

Nie wolno podawać leków, napojów ani jedzenia osobie nieprzytomnej. Nie należy też sadzać jej na siłę ani gwałtownie pionizować po odzyskaniu przytomności.

Pomoc należy wezwać, jeśli osoba długo nie odzyskuje przytomności, nie oddycha prawidłowo, ma uraz, drgawki, ból w klatce piersiowej albo omdlenie wystąpiło po raz pierwszy lub bez jasnej przyczyny.

Należy pozostawić ją przez chwilę w pozycji leżącej, uspokoić i obserwować. Nie powinna od razu wstawać, ponieważ może dojść do ponownego omdlenia.

Osoba nieprzytomna może się zakrztusić lub zachłysnąć płynem. Napoje można rozważyć dopiero po pełnym odzyskaniu przytomności i upewnieniu się, że poszkodowany może bezpiecznie połykać.

Błyszczenie wynika z nadmiernej ilości sebum na powierzchni skóry. Sebum tworzy tłustą warstwę odbijającą światło.

Skóra tłusta ma często grubszą warstwę rogową i większą aktywność gruczołów łojowych. Dlatego sprawia wrażenie bardziej zwartej i odpornej.

Oznacza to, że jej koloryt może być mniej świeży, szarawy lub ziemisty. Nie jest to cera cienka i różowa, jak często bywa przy skórze naczyniowej.

Skóra tłusta jest grubsza, błyszcząca i ma rozszerzone pory. Skóra sucha jest zwykle cienka, matowa, szorstka i szybciej tworzą się na niej drobne zmarszczki.

Często pojawiają się zaskórniki, rozszerzone ujścia gruczołów łojowych oraz grudki lub krostki. Wynika to z nadmiaru sebum i zaburzonego rogowacenia ujść mieszków włosowych.

Tak. Nadmiar sebum nie oznacza prawidłowego nawodnienia naskórka. Skóra może być jednocześnie tłusta na powierzchni i odwodniona w głębszych warstwach naskórka.

Powinny działać oczyszczająco, sebostatycznie, normalizująco i lekko złuszczająco. Ważne jest także działanie nawilżające i łagodzące, aby nie pobudzać skóry do jeszcze większego wydzielania sebum.

Drożdżyca może obejmować wały paznokciowe i wywoływać stan zapalny. Obrzęk, zaczerwienienie i ucisk tkanek wokół paznokcia powodują bolesność.

Zanokcica to stan zapalny wału paznokciowego. Objawia się bólem, zaczerwienieniem, obrzękiem, a czasem obecnością ropy.

Bielactwo paznokci polega głównie na zmianie zabarwienia płytki, np. pojawieniu się białych plam. Nie jest to zwykle stan zapalny, dlatego nie powoduje bólu.

Niepokojące są ból, obrzęk, zaczerwienienie, ropa, sączenie, deformacja płytki i podejrzenie zakażenia. W takiej sytuacji klient powinien zostać skierowany do lekarza lub podologa.

Zmiana zapalna wiąże się z bólem, zaczerwienieniem, obrzękiem i uciepleniem tkanek. Zmiana barwnikowa dotyczy głównie koloru płytki i zwykle nie daje dolegliwości bólowych.

Zabieg może nasilić stan zapalny, zwiększyć ból i rozprzestrzenić zakażenie. Istnieje też ryzyko przeniesienia drobnoustrojów na narzędzia i inne osoby.

Miostarzenie to powstawanie zmarszczek mimicznych wskutek wielokrotnych skurczów mięśni twarzy. Dotyczy miejsc, w których skóra często się zagina podczas mimiki.

Miostarzenie wynika głównie z pracy mięśni mimicznych, a fotostarzenie z przewlekłego działania promieniowania UV. Fotostarzenie częściej wiąże się też z przebarwieniami, utratą jędrności i elastozą.

Najczęściej występują na czole, między brwiami, wokół oczu i wokół ust. Są to okolice intensywnie pracujące podczas mimiki twarzy.

Z wiekiem spada elastyczność skóry oraz ilość kolagenu i elastyny. Skóra gorzej wraca do pierwotnego kształtu po skurczu mięśni, dlatego linie mimiczne stają się trwałe.

Nie. Odwodnienie powoduje drobne, często przejściowe linie wynikające z niedoboru wody w naskórku, a miostarzenie jest skutkiem powtarzalnej pracy mięśni mimicznych.

Pomocne są zabiegi przeciwzmarszczkowe, liftingujące, intensywne nawilżanie, antyoksydanty i ochrona przeciwsłoneczna. Celem jest poprawa elastyczności i spowolnienie utrwalania zmarszczek.

Zanokcica to stan zapalny wału paznokciowego, czyli tkanek otaczających paznokieć. Najczęściej powstaje po uszkodzeniu skóry i wniknięciu drobnoustrojów.

Typowe objawy to zaczerwienienie, obrzęk, ból, tkliwość wału paznokciowego, ocieplenie skóry, a czasem obecność ropy.

Przerwanie ciągłości skóry ułatwia bakteriom lub grzybom wniknięcie do tkanek wokół paznokcia. Jeśli narzędzie jest zanieczyszczone, ryzyko zakażenia znacząco wzrasta.

Zanokcica dotyczy głównie wału paznokciowego i przebiega z ostrym stanem zapalnym. Grzybica paznokci częściej powoduje zmianę koloru, kruchość, zgrubienie i deformację płytki paznokciowej.

Nie. Widoczny stan zapalny, ból, obrzęk lub ropa są przeciwwskazaniem do zabiegu kosmetycznego i wymagają odesłania klienta do lekarza.

Należy przestrzegać zasad dezynfekcji i sterylizacji narzędzi, unikać zbyt głębokiego wycinania skórek oraz prawidłowo postępować przy każdym skaleczeniu.

Kosmetyka terapeutyczna, nazywana też leczniczą, obejmuje zabiegi wspomagające terapię określonych problemów skórnych. Jej celem nie jest wyłącznie upiększanie, ale poprawa stanu skóry.

Jonoforeza polega na wprowadzaniu jonów substancji czynnych w głąb skóry za pomocą prądu stałego. Dzięki temu może wspomagać leczenie m.in. trądziku, rozszerzonych naczyń czy stanów zapalnych.

W jonoforezie wykorzystuje się zjawisko odpychania ładunków jednoimiennych. Substancja lecznicza w postaci jonów jest wprowadzana do skóry z elektrody o tym samym znaku.

Kosmetyka pielęgnacyjna koncentruje się na utrzymaniu skóry w dobrej kondycji, np. nawilżeniu lub oczyszczeniu. Kosmetyka terapeutyczna jest ukierunkowana na konkretny problem skórny i ma działanie wspomagające leczenie.

Kawitacja jest głównie zabiegiem oczyszczającym i złuszczającym naskórek. Może wspierać pielęgnację skóry problematycznej, ale nie jest typowym przykładem kosmetyki terapeutycznej w takim ujęciu jak jonoforeza.

Jonoforezę można stosować pomocniczo przy cerze naczynkowej, łojotokowej, trądzikowej, nadwrażliwej oraz w celu wprowadzenia substancji przeciwzapalnych, ściągających lub uszczelniających naczynia.

Do przeciwwskazań należą m.in. rozrusznik serca, metalowe implanty w okolicy zabiegu, ciąża, stany ropne skóry, uszkodzenia naskórka, choroby nowotworowe oraz zaburzenia czucia.

Darsonwalizacja to zabieg elektroleczniczy wykorzystujący prąd o wysokiej częstotliwości. Wykonuje się go najczęściej za pomocą szklanych elektrod zwanych pelotami.

Ponieważ darsonwalizacja jest zabiegiem wykonywanym prądami wysokiej częstotliwości. Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych rodzajów oddziaływania fizykalnego.

Galwanizacja wykorzystuje prąd stały, a darsonwalizacja prąd wysokiej częstotliwości. Dlatego galwanizacja nie jest poprawną odpowiedzią w pytaniu o wysoką częstotliwość.

Elektrostymulacja służy głównie do pobudzania mięśni lub nerwów impulsami elektrycznymi. Darsonwalizacja działa prądem wysokiej częstotliwości i ma m.in. działanie dezynfekujące oraz łagodzące łojotok.

Magnetoterapia wykorzystuje pole magnetyczne, a nie bezpośrednie działanie prądu elektrycznego na skórę. Dlatego nie pasuje do opisu zabiegu elektroleczniczego realizowanego prądem wysokiej częstotliwości.

Darsonwalizacja działa odkażająco, przeciwłojotokowo, lekko wysuszająco i pobudzająco na mikrokrążenie. Często stosuje się ją przy cerze tłustej, łojotokowej i trądzikowej.

Do przeciwwskazań należą m.in. rozrusznik serca, ciąża, padaczka, choroby nowotworowe, ostre stany zapalne skóry oraz metalowe implanty w obszarze zabiegowym.

Demakijaż usuwa makijaż, sebum i zanieczyszczenia powierzchniowe. Dzięki temu skóra jest przygotowana do dalszych czynności pielęgnacyjnych.

Peeling usuwa martwe komórki naskórka i ułatwia przenikanie składników aktywnych. Dzięki temu jonoforeza może być skuteczniejsza.

Jonoforeza służy do wprowadzania substancji aktywnych przy użyciu prądu stałego i wymaga odpowiednio przygotowanej skóry. Masaż wykonuje się później jako etap wspomagający krążenie i relaksację.

Maska wzmacnia efekt zabiegu, wycisza skórę i dostarcza składników pielęgnacyjnych. Stosuje się ją zwykle po etapach aktywnych, takich jak masaż czy aparatura.

Krem zabezpiecza skórę po zabiegu, poprawia komfort i ogranicza utratę wody. Jest etapem końcowym, który utrwala efekt pielęgnacyjny.

Maska może utrudnić prawidłowe wykonanie jonoforezy i ograniczyć skuteczność wprowadzania substancji aktywnych. Dlatego jonoforezę wykonuje się wcześniej.