Pytania pomocnicze - GIW.07

Jest to miejsce składowania nadkładu lub innych mas skalnych poza wyrobiskiem odkrywkowym, ale w granicach obszaru górniczego.

Zwałowisko zewnętrzne lokalizuje się pomiędzy górną krawędzią wyrobiska a granicą obszaru górniczego.

Ten obszar należy do wyrobiska, gdzie prowadzi się eksploatację, transport i roboty górnicze. Zwałowisko zewnętrzne musi być poza wyrobiskiem.

Zwałowisko zewnętrzne znajduje się poza wyrobiskiem, natomiast zwałowisko wewnętrzne zakłada się w wyeksploatowanej części wyrobiska.

Jest to górna granica skarpy wyrobiska, czyli miejsce przejścia terenu powierzchniowego w wyrobisko odkrywkowe.

Wyznacza teren, w którym przedsiębiorca górniczy może prowadzić działalność górniczą. Zwałowisko powinno mieścić się w tych granicach.

Osuwisko rozpoznaje się po oderwaniu fragmentu skarpy, przemieszczeniu mas gruntu w dół oraz nagromadzeniu materiału u podnóża zbocza. Często widoczne są też spękania i deformacje powierzchni.

Ryzyko zwiększają duże nachylenie skarp, zawodnienie, podcięcie zbocza, słabe warstwy geologiczne oraz drgania od maszyn lub robót strzałowych.

Osuwisko polega na zsuwaniu się mas po stoku, natomiast zapadlisko to obniżenie lub zapadnięcie powierzchni terenu, zwykle nad pustką lub osłabionym podłożem.

Tąpnięcie jest gwałtownym zjawiskiem dynamicznym związanym z nagłym odprężeniem górotworu. Osuwisko to przemieszczenie mas gruntu lub skał po zboczu, zwykle rozpoznawalne po formie skarpy i jęzorze osuwiskowym.

Woda zwiększa ciężar gruntu i zmniejsza jego wytrzymałość na ścinanie. Może też działać jak warstwa poślizgowa, ułatwiając zsuwanie się mas.

Stosuje się odpowiednie nachylenie skarp, odwodnienie, monitoring przemieszczeń, zachowanie półek bezpieczeństwa oraz właściwą technologię urabiania i zwałowania.