Pytania pomocnicze - HAN.01

Rozliczenia gotówkowe polegają na fizycznym przekazaniu pieniędzy. Rozliczenia bezgotówkowe odbywają się przez rachunki bankowe lub instrumenty płatnicze, bez użycia banknotów i monet.

Ponieważ w typowym ujęciu wiąże się z wpłatą lub wypłatą gotówki za pośrednictwem poczty. Nie jest klasycznym rozliczeniem między rachunkami bankowymi.

Do rozliczeń bezgotówkowych należą m.in. polecenie przelewu, polecenie zapłaty, karta płatnicza, czek rozrachunkowy i akredytywa.

Polecenie zapłaty polega na pobraniu należności z rachunku płatnika za jego zgodą. Jest to forma rozliczenia bezgotówkowego.

Czek rozrachunkowy nie służy do wypłaty gotówki, lecz do przeniesienia środków między rachunkami. Dlatego zalicza się go do rozliczeń bezgotówkowych.

Akredytywa jest bankową formą zabezpieczonego rozliczenia bezgotówkowego. Przekaz pocztowy polega na przekazaniu pieniędzy przez pocztę i nie jest klasycznym rozliczeniem bezgotówkowym.

Trzeba sprawdzić, czy płatność odbywa się przez rachunki bankowe lub instrumenty płatnicze. Jeśli pojawia się wpłata albo wypłata gotówki, nie jest to typowe rozliczenie bezgotówkowe.

Celem inwentaryzacji jest ustalenie rzeczywistego stanu towarów i innych składników majątkowych oraz porównanie go ze stanem wynikającym z dokumentacji księgowej lub magazynowej.

Ponieważ jest przeprowadzany planowo, w określonym terminie, w celu okresowego skontrolowania stanu majątku i zapasów.

Kontrolno-okresowa odbywa się regularnie, np. na koniec roku. Likwidacyjna jest wykonywana w związku z zakończeniem działalności sklepu lub likwidacją jednostki.

Przeprowadza się ją przy zmianie osoby odpowiedzialnej materialnie za powierzone mienie, np. przy przekazaniu sklepu nowemu kierownikowi.

W takiej sytuacji wykonuje się inwentaryzację nadzwyczajną, ponieważ wynika ona z nieprzewidzianego zdarzenia powodującego możliwe straty.

Oznacza zestawienie ilości i wartości rzeczywiście posiadanych towarów z danymi zapisanymi w księgach, kartotekach lub systemie magazynowym.

Różnice mogą wskazywać na niedobory, nadwyżki, błędy ewidencyjne albo straty. Po ich ustaleniu należy je wyjaśnić i odpowiednio rozliczyć.

Preselekcja polega na tym, że klient samodzielnie ogląda, wybiera i przymierza towary, a następnie może skorzystać z pomocy sprzedawcy w celu doprecyzowania wyboru.

W sprzedaży tradycyjnej klient wybiera towar głównie przy pomocy sprzedawcy. W preselekcji klient najpierw sam dokonuje wstępnego wyboru, a sprzedawca pomaga dopiero na dalszym etapie.

W sprzedaży samoobsługowej klient wybiera towar samodzielnie i kontaktuje się ze sprzedawcą zwykle dopiero przy płatności. W preselekcji kontakt ze sprzedawcą następuje także w celu uzyskania porady lub sprecyzowania oczekiwań.

Preselekcja jest typowa m.in. dla sklepów odzieżowych, obuwniczych, sportowych i kosmetycznych, gdzie klient ogląda towar, przymierza go lub porównuje, a następnie korzysta z doradztwa sprzedawcy.

Sprzedawca nie narzuca klientowi wyboru od początku, lecz pomaga po wstępnej selekcji: doradza, odpowiada na pytania, proponuje rozmiar, model, wariant lub produkt uzupełniający.

Ponieważ łączy samodzielny wybór i przymiarki z możliwością rozmowy ze sprzedawcą. To właśnie odróżnia preselekcję zarówno od pełnej samoobsługi, jak i od sprzedaży tradycyjnej.

Rabat funkcjonalny to obniżka ceny udzielana pośrednikowi za wykonywanie określonych funkcji, np. sprzedaży, dystrybucji, ekspozycji lub promowania towaru.

Ponieważ pośrednik otrzymuje rabat w zamian za wykonanie funkcji promocyjnej. Nie chodzi tu o wartość zakupu ani termin zapłaty.

Rabat funkcjonalny wynika z działań wykonywanych przez pośrednika. Rabat gotówkowy jest przyznawany za szybką zapłatę lub określoną formę płatności.

Rabat wartościowy zależy od wartości zakupów lub jest określony kwotowo. Rabat funkcjonalny zależy od roli pośrednika w sprzedaży lub promocji towaru.

Pośrednik wykonuje działania wspierające sprzedaż, np. promuje produkt, zapewnia jego dostępność, organizuje ekspozycję lub prowadzi dystrybucję.

Tak. Może zachęcać pośredników do aktywniejszego promowania i sprzedawania określonych produktów.

Należy szukać informacji, że rabat jest udzielany pośrednikowi za określone działanie, np. reklamowanie, eksponowanie, dystrybucję lub promowanie produktu.

Należy porównać wartości procentowe udziału przy poszczególnych segmentach. Największy procent oznacza największy udział w rynku.

Największy udział wartościowy mają chipsy, ponieważ ich udział wynosi 41,6% wartości sprzedaży.

Największy udział ilościowy również mają chipsy, ponieważ stanowią 28,1% wielkości sprzedaży.

Wartość sprzedaży wyrażana jest w pieniądzach, np. w złotych. Wielkość sprzedaży oznacza ilość sprzedanego towaru, np. w kilogramach.

Dzieje się tak, gdy produkty z danego segmentu mają wyższą cenę jednostkową. Sprzedaje się ich mniej wagowo, ale generują większą wartość sprzedaży.

Udział segmentu oblicza się według wzoru: sprzedaż segmentu / sprzedaż całego rynku × 100%.

Obniżka ceny może naruszać politykę cenową sklepu i zmniejszać marżę. Tańszy model pozwala dopasować ofertę do budżetu klienta bez nieuzasadnionego rabatowania.

Powinien ustalić potrzeby i możliwości finansowe klienta, a następnie zaproponować produkt alternatywny o podobnej wartości użytkowej, ale niższej cenie.

Oferta alternatywna zastępuje pierwotnie rozważany produkt innym, lepiej dopasowanym. Oferta uzupełniająca dotyczy dodatkowych produktów, np. karty pamięci do aparatu.

Może spowodować utratę klienta i sprzedaży. Sprzedawca powinien szukać rozwiązania w ramach własnej oferty sklepu.

Powinien odpowiadać najważniejszym potrzebom klienta, mieć akceptowalną cenę i zapewniać podobną wartość użytkową do produktu pierwotnie oglądanego.

Pozwala ustalić, które cechy produktu są dla klienta naprawdę ważne. Dzięki temu sprzedawca może zaproponować tańszy model bez zbędnych funkcji.

Rozmowa o cenie nie rozwiązuje problemu, jeśli klient nadal nie chce lub nie może zapłacić danej kwoty. Skuteczniejsze jest zaproponowanie konkretnego, tańszego produktu.

Ponieważ szampon powinien być dopasowany do potrzeb klientki, np. do włosów suchych, farbowanych, przetłuszczających się lub zniszczonych. Sama informacja o niskiej cenie nie wystarcza do właściwego doboru produktu.

Klientka wyraźnie poprosiła o tani szampon, więc sprzedawca powinien uwzględnić jej budżet. Proponowanie drogiego produktu może zostać odebrane jako ignorowanie potrzeb klienta.

Najtańszy produkt może nie odpowiadać typowi włosów klientki. Profesjonalny sprzedawca powinien połączyć kryterium ceny z dopasowaniem produktu do potrzeb.

Może zapytać o typ włosów, problemy skóry głowy, częstotliwość mycia, preferowaną cenę oraz oczekiwany efekt, np. nawilżenie, wzmocnienie lub redukcję przetłuszczania.

Polega na zaproponowaniu kilku produktów spełniających ustalone potrzeby klienta oraz krótkim wyjaśnieniu różnic między nimi. Oferta nie powinna być ani przypadkowa, ani zbyt szeroka.

Zbyt duża liczba produktów może wywołać dezorientację i wydłużyć decyzję zakupową. Rolą sprzedawcy jest zawęzić wybór do produktów najlepiej pasujących do potrzeb klientki.

Powinien traktować cenę jako ważne kryterium wyboru i zaproponować produkty przystępne cenowo. Jednocześnie musi zadbać, aby były odpowiednie do typu włosów klientki.

Należy pomnożyć ilość towaru przez cenę za 1 kg. Na przykład 0,5 kg schabu po 16 zł/kg kosztuje 0,5 × 16 = 8 zł.

Klient zapłaci 8 zł, ponieważ 0,50 × 16 zł = 8 zł.

Klient zapłaci 21 zł, ponieważ 1,50 × 14 zł = 21 zł.

Najpierw należy zsumować wartość kupionych towarów, a następnie odjąć tę sumę od kwoty posiadanej przez klienta. W tym zadaniu: 38 zł - 29 zł = 9 zł.

Pozostałą kwotę należy podzielić przez cenę za kilogram: 9 zł / 30 zł/kg = 0,3 kg.

Schab kosztuje 8 zł, łopatka 21 zł, razem 29 zł. Z 38 zł zostaje 9 zł, a za 9 zł można kupić 0,3 kg szynki po 30 zł/kg.

1 kg to 1000 g, więc 0,3 kg = 0,3 × 1000 g = 300 g.

Po szybkim wzroście sprzedaży, pojawieniu się zysków oraz wejściu konkurentów na rynek. Często firma rozszerza wtedy dystrybucję i wprowadza odmiany produktu.

W fazie wprowadzenia sprzedaż jest zwykle niska, a koszty promocji wysokie. W fazie wzrostu sprzedaż szybko rośnie, produkt staje się bardziej znany i firma zaczyna osiągać zyski.

Konkurenci zauważają, że produkt cieszy się popytem i może przynosić zyski. Dlatego wprowadzają podobne produkty, aby przejąć część rynku.

Firma może stopniowo obniżać ceny, aby zwiększyć dostępność produktu i przyciągnąć nowych klientów. Decyzja zależy od kosztów, konkurencji i strategii marki.

Rosnący popyt wymaga, aby produkt był dostępny w większej liczbie miejsc sprzedaży. Lepsza dystrybucja pomaga zwiększyć sprzedaż i udział w rynku.

Promocja ma zachęcać do zakupu i przekonywać klientów do wyboru danej marki. Nie chodzi już tylko o poinformowanie, że produkt istnieje.

Należy dodać wszystkie przychody i odjąć wszystkie koszty oraz straty. W tym zadaniu: 70 000 + 2 000 + 1 500 - 55 000 - 500 - 4 200 - 300 = 13 500 zł.

Są to przychody finansowe, czyli wpływy z operacji finansowych. Dlatego dolicza się je do przychodów przedsiębiorstwa.

Odsetki od kredytu są kosztem finansowym. Oznaczają koszt korzystania z obcego kapitału, więc obniżają wynik finansowy.

Otrzymane dywidendy są przychodem finansowym. Zwiększają wynik finansowy brutto.

Zapłacona kara jest kosztem, najczęściej pozostałym kosztem operacyjnym. Należy ją odjąć od wyniku.

Wynik finansowy brutto jest ustalany przed odliczeniem podatku dochodowego. Wynik netto to wynik po pomniejszeniu o podatek dochodowy.

Wynik ze sprzedaży oblicza się jako przychody ze sprzedaży minus koszty działalności podstawowej. W tym zadaniu: 70 000 zł - 55 000 zł = 15 000 zł.

Kwota 15 000 zł to tylko wynik ze sprzedaży. Do wyniku finansowego brutto trzeba jeszcze doliczyć przychody finansowe oraz odjąć koszty finansowe, karę i straty nadzwyczajne.