Pytania pomocnicze - HAN.01

Należy pomnożyć cenę początkową przez procent obniżki wyrażony jako ułamek dziesiętny. Dla 30% będzie to mnożenie przez 0,30.

Cena początkowa stanowi 100%. Jeśli odejmuje się 30%, pozostaje 70% ceny.

Cena po obniżce musi być niższa od ceny początkowej. Można też dodać kwotę obniżki do ceny końcowej i sprawdzić, czy otrzyma się cenę początkową.

Kwota obniżki to wartość, o którą zmniejszono cenę, np. 525 zł. Cena po obniżce to kwota do zapłaty po odjęciu obniżki, np. 1 225 zł.

Procent można zamienić na ułamek dziesiętny: 30% = 0,30, 15% = 0,15, 5% = 0,05.

Obniżkę stosuje się m.in. przy niskim zainteresowaniu towarem, wyprzedaży sezonowej, nadmiernych zapasach lub działaniach promocyjnych.

Do zapasu początkowego należy dodać ilość towaru przyjętego do magazynu. W zadaniu: 820 + 600 = 1 420 zgrzewek.

To taka ilość towaru, która pozwala prowadzić sprzedaż bez przerw i braków asortymentowych. W zadaniu wynosi ona 1 000 zgrzewek.

Zapas rzeczywisty to faktyczna ilość towaru w magazynie. Zapas nadmierny to tylko ta część zapasu rzeczywistego, która przekracza poziom potrzebny do ciągłości sprzedaży.

1 420 zgrzewek to cały zapas po zakupie, a nie zapas nadmierny. Zapas nadmierny oblicza się dopiero po odjęciu zapasu potrzebnego, czyli 1 000 zgrzewek.

Może zwiększać koszty magazynowania, powodować zamrożenie środków finansowych i zwiększać ryzyko przeterminowania lub uszkodzenia towarów.

Zapas nadmierny = zapas rzeczywisty − zapas potrzebny do ciągłości sprzedaży. Warunkiem jest wcześniejsze ustalenie pełnego zapasu po dostawach.

Ponieważ klient sam pobiera towar, a opakowanie chroni produkt przed dotykaniem, zanieczyszczeniem i utratą świeżości. Ma to znaczenie sanitarne i organizacyjne.

W sprzedaży tradycyjnej to sprzedawca kroi i podaje wędlinę klientowi. W samoobsłudze klient sam wybiera produkt, dlatego powinien on być wcześniej zapakowany i oznakowany.

Towar luzem jest narażony na kontakt z rękami klientów, zanieczyszczenia i szybsze psucie. Przy wędlinach zwiększa to ryzyko naruszenia zasad higieny żywności.

Na opakowaniu powinny znajdować się m.in. nazwa produktu, masa netto, cena, termin przydatności do spożycia, warunki przechowywania oraz dane producenta lub pakującego.

Wędliny są produktami łatwo psującymi się, dlatego muszą być przechowywane w odpowiedniej temperaturze. Przerwanie łańcucha chłodniczego może przyspieszyć rozwój drobnoustrojów.

Nie. Samodzielne krojenie przez klientów byłoby niehigieniczne i niebezpieczne. Krojenie wędlin powinno odbywać się przez personel albo produkt powinien być sprzedawany jako paczkowany.

Wartość jednej pozycji oblicza się, mnożąc ilość towaru przez jego cenę jednostkową. Przykład: 50 szt. × 2,10 zł = 105,00 zł.

Należy dodać wartości wszystkich pozycji znajdujących się w dokumencie. W tym przykładzie: 105,00 zł + 85,00 zł + 60,00 zł = 250,00 zł.

Dokument WZ potwierdza wydanie towarów z magazynu na zewnątrz, np. odbiorcy lub kontrahentowi. Nie jest fakturą, ale dokumentem magazynowym.

Nie jest to konieczne, ponieważ w tabeli podano już wartości poszczególnych pozycji. Wystarczy je zsumować.

Najczęstszy błąd to wybranie wartości tylko jednej lub dwóch pozycji zamiast zsumowania wszystkich pozycji z dokumentu.

Cena jednostkowa dotyczy jednej sztuki, metra lub innej jednostki towaru. Wartość pozycji to cena jednostkowa pomnożona przez ilość.

Oznacza, że popyt silnie reaguje na zmianę ceny. Procentowa zmiana popytu jest większa niż procentowa zmiana ceny.

Dzieli się procentową zmianę popytu przez procentową zmianę ceny. Jeśli wynik jest większy od 1, popyt jest elastyczny.

Przy popycie elastycznym klienci mocno reagują na zmianę ceny. Przy popycie nieelastycznym zmiana ceny powoduje niewielką zmianę popytu.

Najczęściej są to towary, które mają wiele zamienników lub nie są niezbędne, np. dobra luksusowe, markowa odzież albo elektronika.

Nieelastyczny popyt mają często dobra podstawowe, trudne do zastąpienia, np. leki, pieczywo, paliwo lub energia.

Pozwala przewidzieć, czy zmiana ceny zwiększy czy zmniejszy przychody. Przy popycie elastycznym podwyżka ceny może mocno ograniczyć sprzedaż.

Ponieważ najważniejsze znaczenie mają w niej osoby wspólników, ich zaangażowanie w prowadzenie spraw spółki oraz osobista odpowiedzialność za zobowiązania.

Wierzyciel może żądać spłaty całego długu od jednego wspólnika, kilku wspólników albo od wszystkich wspólników łącznie.

Wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem, bez ustalonego z góry limitu kwotowego.

W spółce jawnej wspólnicy odpowiadają osobiście za zobowiązania spółki. W spółce z o.o. wspólnicy zasadniczo ryzykują tylko wniesionym wkładem.

W spółce jawnej wszyscy wspólnicy odpowiadają na podobnych zasadach. W spółce komandytowej występują komplementariusze odpowiadający bez ograniczeń oraz komandytariusze odpowiadający w ograniczonym zakresie.

Typowe wskazówki to: wszyscy wspólnicy prowadzą sprawy spółki oraz odpowiadają solidarnie, nieograniczenie i osobiście.

Oznacza, że sprzedawca potwierdził istnienie wady lub niezgodności towaru z umową. Klient ma wtedy prawo do realizacji odpowiedniego roszczenia.

Naprawa jest najmniej radykalnym sposobem usunięcia wady. Pozwala przywrócić sprawność towaru bez konieczności wydawania nowego egzemplarza.

Wymiana jest stosowana, gdy naprawa nie jest możliwa, nieskuteczna albo nie usuwa problemu w odpowiedni sposób.

Klient zatrzymuje wadliwy towar, ale sprzedawca zwraca mu część zapłaconej ceny. Obniżka powinna odpowiadać znaczeniu wady.

Odstąpienie od umowy oznacza zakończenie sprzedaży: klient oddaje towar, a sprzedawca zwraca pieniądze. Jest to najbardziej radykalne rozwiązanie.

Nie. Gwarancja wynika z dobrowolnego oświadczenia gwaranta, np. producenta, a reklamacja z tytułu niezgodności towaru z umową wynika z przepisów prawa i dotyczy odpowiedzialności sprzedawcy.

Amortyzacja pokazuje stopniowe zużywanie się środka trwałego. Jest kosztem księgowym, ale nie powoduje bieżącego wypływu pieniędzy.

Koszt obciąża wynik finansowy firmy, a wydatek oznacza wypływ pieniędzy. Te zdarzenia mogą wystąpić razem, ale nie muszą.

Tak. Wypłata wynagrodzenia powoduje wypływ środków pieniężnych z firmy, dlatego jest wydatkiem.

Najczęściej tak. Prowizja bankowa jest kosztem finansowym lub operacyjnym oraz powoduje pobranie pieniędzy z rachunku bankowego.

Nie. Samo uregulowanie zobowiązania jest wydatkiem, ale nie musi być kosztem. Kosztem może być np. wcześniej zakupiona usługa albo odsetki, a nie sama spłata długu.

Zwykle stopniowo, przez odpisy amortyzacyjne. Zakup środka trwałego jest wydatkiem, a kosztem staje się jego zużycie rozliczane w czasie.

Ponieważ jej wysokość zwykle nie zależy bezpośrednio od liczby sprzedanych towarów lub wykonanych usług. Firma nalicza ją regularnie, np. co miesiąc.

Ponieważ dotyczy lokowania środków pieniężnych w banku i uzyskiwania odsetek. Jest produktem finansowym, a nie towarem konsumpcyjnym ani usługą produkcyjną.

To rynek, na którym obraca się pieniędzmi, kapitałem i instrumentami finansowymi. Obejmuje m.in. lokaty, kredyty, akcje, obligacje i waluty.

Rynek finansowy dotyczy pieniędzy i produktów finansowych. Rynek pracy dotyczy zatrudnienia, pracowników, pracodawców i wynagrodzeń.

Na rynku finansowym występują m.in. kredyty, pożyczki, obligacje, akcje, waluty i jednostki funduszy inwestycyjnych.

Jest to depozyt bankowy założony na określony czas. Po jego zakończeniu klient otrzymuje wpłacony kapitał oraz naliczone odsetki.

Rynek dóbr konsumpcyjnych obejmuje rzeczy kupowane do bezpośredniego użycia, np. żywność lub odzież. Lokata jest usługą bankową związaną z pieniędzmi.

Czek jest pisemnym poleceniem wypłaty określonej kwoty pieniężnej przez bank. Wystawca czeku wskazuje, jaką sumę należy wypłacić uprawnionej osobie.

Najważniejsze są m.in. nazwa „czek”, polecenie zapłaty, oznaczenie banku, suma czekowa, data i miejsce wystawienia oraz podpis wystawcy. Brak istotnego elementu może spowodować nieważność dokumentu.

Podwójny zapis kwoty zmniejsza ryzyko pomyłki i ułatwia wykrycie niezgodności. W praktyce zapis słowny pomaga potwierdzić, jaka kwota miała zostać wypłacona.

Znak opłaty skarbowej nie określa kwoty, banku, wystawcy ani odbiorcy płatności. Nie jest więc podstawowym elementem potrzebnym do realizacji czeku.

Czek gotówkowy służy do wypłaty gotówki. Czek rozrachunkowy służy do rozliczenia bezgotówkowego, czyli przeniesienia środków między rachunkami.

Podpis potwierdza wolę wystawcy wydania bankowi polecenia zapłaty. Bez podpisu trudno uznać dokument za prawidłowo wystawiony czek.