Pytania pomocnicze - INF.02

Bęben światłoczuły tworzy elektrostatyczny obraz strony, do którego przyciągany jest toner. Następnie toner jest przenoszony na papier.

Drukarka laserowa wykorzystuje światło lasera lub diod LED do zmiany ładunku na powierzchni bębna. To umożliwia precyzyjne nanoszenie tonera.

Drukarka laserowa używa tonera i bębna światłoczułego, a atramentowa nanosi ciekły tusz przez dysze. Są to różne technologie druku.

Nie. Toner to proszek barwiący, a bęben światłoczuły to element, który przenosi obraz z tonerem na papier.

Typowe objawy to powtarzalne plamy, pionowe pasy, szare tło lub nierówny wydruk. Często problem powtarza się w stałych odstępach na kartce.

Drukarka igłowa uderza igłami w taśmę barwiącą, tworząc znaki na papierze. Nie wykorzystuje bębna światłoczułego ani tonera.

Aktualizacje usuwają błędy i luki bezpieczeństwa, które mogą zostać wykorzystane przez atakujących. Zwiększają też stabilność i zgodność systemu.

Luka bezpieczeństwa to słabość lub błąd w oprogramowaniu. Exploit to sposób, narzędzie lub kod wykorzystujący tę lukę w praktyce.

Pozwalają szybko instalować krytyczne poprawki bez oczekiwania na ręczną reakcję administratora. Zmniejsza to czas, w którym system jest podatny na atak.

Nie. Słabe hasło to błąd organizacyjny lub konfiguracyjny użytkownika, a luka systemowa wynika z błędu w oprogramowaniu.

Może umożliwić przejęcie kontroli nad komputerem, kradzież danych, instalację malware albo uzyskanie wyższych uprawnień.

Nie. Część aktualizacji dotyczy funkcji, sterowników lub stabilności, ale aktualizacje bezpieczeństwa są szczególnie istotne, bo usuwają podatności.

Wypukłość oznacza wzrost ciśnienia wewnątrz kondensatora, zwykle spowodowany starzeniem, przegrzaniem lub uszkodzeniem elektrolitu. Taki kondensator traci parametry i może powodować niestabilną pracę zasilacza.

Wygładzają i filtrują napięcie po prostowaniu oraz stabilizują zasilanie kolejnych układów. Ich uszkodzenie zwiększa tętnienia napięcia i może przeciążać elektronikę monitora.

Układ odchylania poziomego występuje w monitorach CRT, gdzie wiązka elektronów jest odchylana po ekranie. Monitor LCD działa inaczej i nie wykorzystuje takiego układu.

Inwerter zasila świetlówki CCFL używane do podświetlania matrycy. Przekształca napięcie z zasilacza na wysokie napięcie potrzebne do ich pracy.

Ekran może być czarny, obraz może być widoczny tylko pod mocnym światłem albo podświetlenie może gasnąć po kilku sekundach. Częste są też migotanie i nierówna jasność.

Uszkodzone kondensatory powodują niestabilne napięcie i tętnienia zasilania. Inwerter pracujący w takich warunkach może zostać przeciążony lub uszkodzony.

Należy odłączyć monitor od sieci i pamiętać, że kondensatory mogą przechowywać ładunek. Naprawa zasilacza wymaga ostrożności ze względu na ryzyko porażenia prądem.

OCR służy do rozpoznawania tekstu znajdującego się na obrazie, np. skanie dokumentu. Wynikiem jest tekst możliwy do edycji, kopiowania lub wyszukiwania.

OCR rozpoznaje znaki i zamienia obraz na tekst. DPI określa rozdzielczość obrazu lub druku, czyli liczbę punktów na cal.

OCR służy do rozpoznawania tekstu ze skanu. DTP oznacza komputerowe przygotowanie materiałów do publikacji, np. książek, ulotek lub gazet.

OCR rozpoznaje litery i cyfry z obrazu. OMR rozpoznaje zaznaczenia na formularzach, np. zakreślone odpowiedzi w arkuszu testowym.

Skuteczność OCR zależy od jakości skanu, ostrości obrazu, kontrastu, rodzaju czcionki, języka dokumentu oraz poprawnego ułożenia strony.

Skan jest obrazem, czyli zbiorem pikseli. Dopiero program OCR analizuje obraz i rozpoznaje w nim znaki tekstowe.

WPA zabezpiecza transmisję w sieci Wi-Fi przez szyfrowanie danych i kontrolę dostępu. Chroni sieć przed podsłuchem oraz nieautoryzowanym podłączeniem.

WPA jest starszym standardem, WPA2 wprowadził silniejsze zabezpieczenia oparte zwykle na AES/CCMP, a WPA3 jest nowszy i odporniejszy na niektóre ataki, np. słownikowe.

MAC to adres sprzętowy interfejsu sieciowego lub mechanizm warstwy dostępu do medium. Nie jest standardem szyfrowania transmisji Wi-Fi.

Nie. EAP to framework uwierzytelniania użytkowników, często używany w sieciach WPA/WPA2-Enterprise, ale nie jest samodzielnym standardem szyfrowania Wi-Fi.

Zalecane jest używanie WPA2 lub WPA3 z silnym hasłem. Starsze rozwiązania, takie jak WEP i pierwotny WPA, są uznawane za przestarzałe.

WPA-Personal to tryb zabezpieczeń Wi-Fi używający jednego wspólnego hasła do sieci. Jest typowy dla domów i małych biur.

WPA-Enterprise to tryb stosowany głównie w firmach, w którym użytkownicy są uwierzytelniani centralnie, np. przez serwer RADIUS. Pozwala lepiej zarządzać dostępem wielu użytkowników.

Utrwalanie polega na stopieniu tonera i wprasowaniu go w papier za pomocą wysokiej temperatury oraz docisku. Odpowiada za to zespół utrwalania, czyli fuser.

Rozgrzane wałki topią proszek tonera, a docisk powoduje jego trwałe związanie z papierem. Dzięki temu wydruk nie rozmazuje się po wyjściu z drukarki.

Laser naświetla bęben światłoczuły i tworzy na nim obraz elektrostatyczny. Nie służy bezpośrednio do utrwalania wydruku na papierze.

Bęben światłoczuły uczestniczy w tworzeniu i przenoszeniu obrazu z tonera. Zespół utrwalania działa później i odpowiada za trwałe przyklejenie tonera do papieru.

Typowe objawy to rozmazujący się toner, słabo utrwalony wydruk, zabrudzenia na kartce lub zacięcia papieru przy wyjściu z drukarki.

Głowice piezoelektryczne są stosowane w części drukarek atramentowych do wyrzucania kropli tuszu. Nie występują jako element utrwalający wydruk w drukarce laserowej.

SATA 3, nazywany też SATA III lub SATA 6 Gb/s, oferuje maksymalną przepustowość 6 Gb/s.

SATA 2 osiąga maksymalnie 3 Gb/s, natomiast SATA 3 osiąga maksymalnie 6 Gb/s. SATA 3 jest więc dwukrotnie szybszy teoretycznie.

USB 2.0 ma maksymalną przepustowość 480 Mb/s, czyli znacznie mniej niż SATA 3.

USB 3.0 oferuje maksymalnie 5 Gb/s. Jest szybkie, ale w tym pytaniu mniejszą wartość niż SATA 3, które ma 6 Gb/s.

SATA służy głównie do podłączania wewnętrznych dysków HDD, dysków SSD oraz napędów optycznych do płyty głównej komputera.

Gb/s oznacza gigabity na sekundę, a GB/s gigabajty na sekundę. 1 bajt to 8 bitów, więc 6 Gb/s to teoretycznie około 750 MB/s.

Dyski HDD mają ruchome elementy, takie jak talerze, głowice i silnik. Dyski SSD przechowują dane w pamięci półprzewodnikowej i nie mają części mechanicznych.

Najważniejsze elementy to talerze magnetyczne, głowice odczytu i zapisu, ramię głowic oraz silnik obracający talerze.

Najczęstsze przyczyny to upadek, uderzenie, silne wibracje, praca w nieodpowiednich warunkach oraz zużycie elementów mechanicznych.

Mogą wystąpić nietypowe dźwięki, klikanie, problemy z wykrywaniem dysku, zawieszanie systemu, błędy odczytu lub całkowity brak dostępu do danych.

Nie mają ruchomych części. Ich awarie częściej dotyczą elektroniki, kontrolera, zużycia komórek pamięci lub uszkodzenia złącza.

Tak. Dysk SSD może ulec awarii elektronicznej, zużyciu komórek pamięci NAND, uszkodzeniu kontrolera lub problemom z firmware.

Należy unikać wstrząsów podczas pracy dysku, prawidłowo montować nośnik, zapewnić chłodzenie i regularnie wykonywać kopie zapasowe danych.

Program to plik lub zestaw instrukcji zapisany na dysku. Proces to uruchomiony program, który ma przydzielone zasoby systemowe i może być wykonywany przez procesor.

Proces w stanie gotowym jest przygotowany do wykonania, ale czeka na przydzielenie czasu procesora przez system operacyjny.

Proces przechodzi do stanu oczekującego, gdy musi poczekać na zdarzenie, np. zakończenie odczytu z dysku, odpowiedź urządzenia lub dane z sieci.

Stan aktywny oznacza, że proces jest aktualnie wykonywany przez procesor. W danej chwili na jednym rdzeniu procesora może być wykonywany tylko jeden proces lub wątek.

Planista procesów decyduje, który proces ze stanu gotowego otrzyma czas procesora. Dzięki temu system może obsługiwać wiele procesów pozornie jednocześnie.

Proces może utracić procesor, gdy skończy się jego przydzielony kwant czasu albo gdy musi czekać na operację wejścia-wyjścia. Wtedy przechodzi do stanu gotowego lub oczekującego.

Cmdlet to specjalne polecenie PowerShell, zwykle zapisane w formacie Czasownik-Rzeczownik, np. Get-Process. Cmdlety służą do wykonywania konkretnych zadań administracyjnych.

PowerShell przekazuje między poleceniami obiekty, a nie tylko zwykły tekst. Dzięki temu można łatwo korzystać z właściwości danych, np. nazwy procesu, stanu usługi lub identyfikatora PID.

CMD działa głównie tekstowo i obsługuje tradycyjne polecenia systemowe. PowerShell jest nowocześniejszy, obiektowy i przeznaczony do automatyzacji administracji systemem.

Potok, oznaczany znakiem |, przekazuje wynik jednego polecenia do następnego. W PowerShell przekazywane są obiekty, co umożliwia dokładne filtrowanie i przetwarzanie danych.

Skrypty PowerShell to pliki z rozszerzeniem .ps1 zawierające zestaw poleceń do automatycznego wykonania. Używa się ich np. do konfiguracji systemu, zarządzania kontami lub usługami.

MMC to Microsoft Management Console, czyli graficzna konsola do uruchamiania przystawek administracyjnych. Nie jest narzędziem opartym na cmdletach i obiektowym wykonywaniu poleceń.