Pytania pomocnicze - INF.02

Obliczenia stałoprzecinkowe dotyczą zwykle liczb całkowitych lub o ustalonej liczbie miejsc po przecinku. Obliczenia zmiennoprzecinkowe pozwalają zapisywać bardzo małe i bardzo duże liczby z częścią ułamkową.

FPU wykonuje operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych, np. działania na liczbach rzeczywistych z częścią ułamkową. Przyspiesza obliczenia matematyczne, naukowe, graficzne i multimedialne.

ALU wykonuje podstawowe operacje arytmetyczne i logiczne, najczęściej na liczbach całkowitych. FPU jest przeznaczona do obliczeń zmiennoprzecinkowych.

W starszych komputerach FPU mogła być osobnym koprocesorem matematycznym. W nowoczesnych procesorach jest zwykle zintegrowana z CPU.

Grafika 3D, fizyka ruchu i animacje wymagają wielu obliczeń na liczbach rzeczywistych. FPU przyspiesza takie operacje, poprawiając wydajność.

FPU oznacza Floating Point Unit, czyli jednostkę obliczeń zmiennoprzecinkowych.

Stara przeglądarka może nie mieć aktualnych filtrów antyphishingowych i poprawek bezpieczeństwa. Może też zawierać znane luki wykorzystywane przez atakujących.

Nie. HTTPS szyfruje połączenie, ale fałszywa strona również może używać certyfikatu HTTPS. Trzeba zawsze sprawdzać dokładny adres domeny.

Należy nie klikać podejrzanych linków, nie podawać haseł po wejściu z wiadomości e-mail lub SMS oraz wpisywać adresy ważnych usług ręcznie w przeglądarce.

Aktualizacje usuwają znane podatności w systemie, przeglądarce i programach pocztowych. Dzięki temu atakującemu trudniej wykorzystać stare błędy oprogramowania.

Klient poczty obsługuje wiadomości i załączniki, które mogą być użyte w ataku phishingowym. Aktualizacje poprawiają filtrowanie zagrożeń i eliminują podatności.

Często zawiera presję czasu, prośbę o dane logowania, podejrzany link, nietypowy adres nadawcy lub błędy językowe. Takiej wiadomości nie należy ufać bez weryfikacji.

Nie. Bankowość internetowa jest bezpieczna, jeśli korzysta się z oficjalnej strony lub aplikacji, sprawdza adres domeny i nie loguje się przez linki z podejrzanych wiadomości.

Jądro to centralna część systemu operacyjnego. Zarządza procesorem, pamięcią, procesami, urządzeniami i komunikacją między programami a sprzętem.

Linux realizuje większość podstawowych funkcji systemowych w przestrzeni jądra. Może też ładować moduły, ale nadal jest klasyfikowany jako jądro monolityczne.

W jądrze monolitycznym wiele usług działa bezpośrednio w jądrze. W mikrojądrze jądro jest małe, a wiele usług działa osobno w przestrzeni użytkownika.

QNX jest kojarzony z mikrojądrem. Dlatego nie jest poprawną odpowiedzią w pytaniu o jądro monolityczne.

Windows NT oraz macOS są zwykle opisywane jako systemy z jądrami hybrydowymi. Łączą cechy jąder monolitycznych i mikrojąder.

Główną zaletą jest wydajność, ponieważ wiele usług systemowych działa bezpośrednio w przestrzeni jądra. Ułatwia to szybki dostęp do zasobów sprzętowych.

Błąd w sterowniku lub module działającym w przestrzeni jądra może wpłynąć na stabilność całego systemu. Może to prowadzić np. do zawieszenia systemu.

Konto Gość to specjalne konto przeznaczone dla użytkowników tymczasowych. Ma zwykle ograniczone uprawnienia i w nowszych wersjach Windows bywa domyślnie wyłączone.

Tak. Użytkownik Gość może należeć do grup lokalnych, a w środowisku domenowym także do grup globalnych, jeśli zostanie do nich przypisany.

Grupa lokalna służy do nadawania uprawnień na konkretnym komputerze lub zasobie lokalnym. Grupa globalna występuje w domenie i służy do grupowania kont domenowych.

Grupa Goście jest domyślną grupą dla kont o ograniczonych uprawnieniach, ale nie oznacza to, że konto Gość nie może być członkiem innych grup. Członkostwo zależy od konfiguracji administratora.

Grupy upraszczają zarządzanie uprawnieniami. Zamiast nadawać prawa każdemu użytkownikowi osobno, administrator przypisuje użytkownika do grupy z odpowiednimi uprawnieniami.

Przydziały dyskowe pozwalają ograniczyć ilość miejsca na dysku używaną przez konkretnego użytkownika. Mechanizm działa na podstawie kont użytkowników i systemu plików, najczęściej NTFS.

Zwykle może to robić administrator lokalny komputera lub administrator domeny. Zwykły użytkownik nie ma takich uprawnień.

NTFS obsługuje funkcje typowe dla Windows, takie jak uprawnienia do plików i folderów ACL oraz kompresję danych na poziomie systemu plików. FAT i FAT32 nie oferują takich mechanizmów uprawnień.

NTFS obsługuje uprawnienia, kompresję, szyfrowanie EFS, dziennikowanie i większe pliki. FAT32 jest prostszy i bardziej kompatybilny, ale nie obsługuje uprawnień NTFS ani plików większych niż 4 GB.

Uprawnienia NTFS określają, kto może odczytywać, zapisywać, modyfikować lub usuwać pliki i foldery. Są podstawowym mechanizmem kontroli dostępu w systemie Windows.

Kompresja NTFS zmniejsza rozmiar plików lub folderów bez konieczności tworzenia osobnego archiwum. System Windows kompresuje i dekompresuje dane automatycznie podczas pracy z plikiem.

Nie. FAT32 nie obsługuje uprawnień plików i folderów znanych z NTFS, dlatego nie nadaje się do zaawansowanej kontroli dostępu w Windows.

Nie. EXT, np. ext2, ext3 lub ext4, jest rodziną systemów plików używaną głównie w systemach Linux. Windows standardowo nie wykorzystuje go jako podstawowego systemu plików.

Polecenie `userdel` służy do usuwania kont użytkowników z systemu Linux. Usuwa wpisy konta z plików konfiguracyjnych systemu.

Usuwanie kont użytkowników wymaga uprawnień administratora. `sudo` pozwala wykonać polecenie z takimi uprawnieniami.

Poprawna komenda to `sudo userdel student`, a w zapisie egzaminacyjnym często podaje się skróconą formę `userdel student`.

Opcja `-r` usuwa konto użytkownika razem z jego katalogiem domowym i powiązanymi plikami, np. pocztą lokalną.

Nie. `net user student /del` to składnia typowa dla systemu Windows, a w Ubuntu stosuje się polecenia linuksowe, np. `userdel`.

Można użyć np. `id student` albo sprawdzić wpis w pliku `/etc/passwd`. Jeśli użytkownik istnieje, system zwróci jego identyfikatory UID i GID.

ACPI oznacza Advanced Configuration and Power Interface. Po polsku jest to zaawansowany interfejs konfiguracji i zarządzania energią.

ACPI umożliwia systemowi operacyjnemu zarządzanie energią i konfiguracją sprzętu. Odpowiada m.in. za uśpienie, hibernację, wyłączanie oraz obsługę baterii.

POST to test podstawowych komponentów wykonywany po uruchomieniu komputera. ACPI jest standardem zarządzania konfiguracją i energią podczas pracy systemu.

BIOS/UEFI udostępnia systemowi operacyjnemu informacje i tablice ACPI opisujące sprzęt oraz możliwości zarządzania energią. System korzysta z tych danych do sterowania urządzeniami.

Przykładowe stany to S0, czyli normalna praca, S3, czyli uśpienie, S4, czyli hibernacja, oraz S5, czyli wyłączenie programowe.

W laptopach ACPI pomaga zarządzać baterią, oszczędzaniem energii, temperaturą i trybami uśpienia. Dzięki temu komputer może pracować dłużej na zasilaniu akumulatorowym.

To plik konfiguracyjny rozruchu używany m.in. w Windows XP. Zawiera wpisy wskazujące, jakie systemy operacyjne można uruchomić i z jakich partycji.

Stosuje się je, gdy wpisy w pliku boot.ini są błędne, uszkodzone lub nie wskazują poprawnej instalacji Windows. Polecenie wyszukuje instalacje systemu i pozwala odtworzyć wpisy rozruchowe.

`bootcfg /rebuild` naprawia konfigurację w pliku boot.ini. `fixmbr` naprawia główny rekord rozruchowy MBR na dysku.

`fixboot` zapisuje nowy sektor rozruchowy na partycji systemowej. Nie służy bezpośrednio do poprawiania wpisów w pliku boot.ini.

Konsola odzyskiwania umożliwia wykonywanie poleceń naprawczych, gdy system Windows nie uruchamia się poprawnie. Pozwala m.in. naprawiać rozruch, system plików i wybrane pliki systemowe.

`diskpart` służy do zarządzania partycjami dysku. Nie naprawia wpisów rozruchowych w pliku boot.ini.

W nowszych systemach Windows, od Windows Vista, konfiguracja rozruchu jest przechowywana w BCD. Do jej naprawy używa się m.in. polecenia `bootrec /rebuildbcd`.

DDR3 pracuje przy niższym napięciu zasilania, najczęściej 1,5 V zamiast około 1,8 V w DDR2. Niższe napięcie oznacza mniejszy pobór mocy i mniej wydzielanego ciepła.

SDR przesyła dane raz na cykl zegara, natomiast DDR przesyła dane dwa razy na cykl zegara. Dzięki temu DDR ma większą efektywną przepustowość.

Nie. Mają inne napięcia pracy, inne parametry elektryczne i inne położenie wycięcia w złączu, więc nie można ich zamieniać bez zgodnej płyty głównej.

DDR oznacza Double Data Rate, czyli podwójną szybkość przesyłania danych. Pamięć DDR wykonuje dwa transfery danych w jednym cyklu zegara.

DDR3L to niskonapięciowa odmiana DDR3, zwykle pracująca przy 1,35 V. Jest jeszcze bardziej energooszczędna niż standardowa DDR3.

Generację RAM można sprawdzić po oznaczeniu modułu, dokumentacji płyty głównej lub programem diagnostycznym. Fizycznie moduły różnych generacji mają inne położenie wycięcia.

Elektromagnesy poruszają igłami głowicy drukującej. Dzięki impulsom elektrycznym igły uderzają w taśmę barwiącą i tworzą punkty na papierze.

Może wystąpić brak części znaków, pionowe przerwy w wydruku, nierówne odbicia lub całkowity brak wydruku. Często problem dotyczy jednej lub kilku igieł.

Drukarka igłowa używa igieł poruszanych elektromagnesami i taśmy barwiącej. Drukarka atramentowa nanosi tusz przez dysze.

Dysza jest elementem drukarki atramentowej. Przez dysze wyrzucane są krople tuszu na papier.

Termorezystor występuje w drukarkach termicznych. Ogrzewa specjalny papier termiczny lub element przenoszący barwnik.

Elektroda ładująca jest związana z drukarką laserową. Bierze udział w nadawaniu ładunku bębnowi światłoczułemu.

Są odporne, tanie w eksploatacji i mogą drukować na papierze samokopiującym. Dlatego spotyka się je np. w magazynach, kasach i systemach fakturowania.