Pytania pomocnicze - INF.02

Zworka Clear CMOS kasuje ustawienia zapisane w pamięci CMOS. Po resecie płyta główna uruchamia się z wartościami domyślnymi zapisanymi przez producenta.

Reset CMOS wykonuje się m.in. po błędnej konfiguracji BIOS/UEFI, problemach po podkręcaniu, zapomnieniu hasła BIOS lub gdy komputer nie pozwala wejść do BIOS Setup.

Na płytach głównych spotyka się oznaczenia takie jak CLR_CMOS, CLRTC, JBAT1 lub CLEAR CMOS. Dokładna nazwa zależy od producenta płyty.

Nie. Aktualizacja BIOS-u służy do zmiany wersji oprogramowania układowego, a nie jest standardową metodą resetowania ustawień. W takiej sytuacji stosuje się Clear CMOS.

Nie. Bateria CMOS nie jest zwykle ładowana; w razie rozładowania wymienia się ją na nową. Samo przywrócenie ustawień wykonuje się zworką Clear CMOS lub wyjęciem baterii.

Po resecie warto wejść do BIOS/UEFI i sprawdzić datę, godzinę, tryb pracy dysków oraz kolejność bootowania. Ustawienia te mogły wrócić do wartości fabrycznych.

Touchpad wykrywa zmianę pojemności elektrycznej spowodowaną dotknięciem powierzchni palcem. Dzięki temu określa pozycję palca i przekazuje ją do systemu jako ruch kursora.

Mysz wymaga przesuwania całego urządzenia po podłożu, natomiast touchpad reaguje na ruch palca po nieruchomej powierzchni. Oba urządzenia służą do sterowania kursorem.

Touchpad wykrywa dotyk palca na płytce, a trackpoint to mały manipulator reagujący na nacisk, zwykle umieszczony między klawiszami klawiatury laptopa.

Typowe gesty to przewijanie dwoma palcami, kliknięcie, przeciąganie, powiększanie i pomniejszanie gestem szczypania oraz przełączanie okien lub pulpitów.

Ponieważ większość współczesnych touchpadów działa jako urządzenia pojemnościowe. Wykrywają one dotyk przez zmianę pola elektrycznego, a nie przez ruch mechaniczny.

Ponieważ komputer bez ochrony jest narażony na infekcję już podczas pierwszego połączenia z Internetem, pobierania sterowników lub instalowania aplikacji.

Program antywirusowy jest aplikacją działającą w środowisku systemu operacyjnego, więc najpierw musi istnieć zainstalowany system.

Pobrane programy mogą zawierać złośliwe oprogramowanie. Jeśli antywirus nie działa wcześniej, zagrożenie może zostać uruchomione bez kontroli.

Należy zaktualizować jego bazę wirusów oraz włączyć ochronę w czasie rzeczywistym, aby wykrywał najnowsze zagrożenia.

Nie. Oprócz antywirusa potrzebne są aktualizacje systemu, zapora sieciowa, ostrożność użytkownika i instalowanie programów tylko z zaufanych źródeł.

Może wykrywać między innymi wirusy, trojany, robaki, ransomware, spyware, adware i inne rodzaje malware.

Służy do druku wielkoformatowego, szczególnie materiałów reklamowych przeznaczonych do użytku zewnętrznego, np. banerów, szyldów i folii.

Ponieważ wykorzystuje on farby na bazie rozpuszczalników, które dobrze wiążą się z podłożem i są odporne na wilgoć oraz promieniowanie UV.

Ploter solwentowy drukuje obraz, natomiast ploter tnący wycina kształty z materiału, np. z folii samoprzylepnej.

Ploter pisakowy tworzy rysunki za pomocą pisaków, najczęściej liniowe. Ploter solwentowy wykonuje pełnokolorowy druk farbami solwentowymi.

Najczęściej drukuje się na folii, banerze, papierze wielkoformatowym, siatce mesh oraz innych materiałach przeznaczonych do reklamy zewnętrznej.

Kluczowe wskazówki to druk wielkoformatowy, odporność na warunki atmosferyczne i użycie farb na bazie rozpuszczalników.

Należy podzielić zapis binarny na grupy po 4 bity, licząc od prawej strony. Każdą grupę zamienia się na jedną cyfrę systemu szesnastkowego.

Ponieważ jedna cyfra szesnastkowa odpowiada dokładnie 4 bitom. Wynika to z zależności 16 = 2^4.

Grupujemy od prawej: 100 1100 1100. Po uzupełnieniu pierwszej grupy: 0100 1100 1100, czyli 4 C C, więc wynik to 4CC₁₆.

Do lewej strony liczby dopisuje się zera, aby utworzyć pełną grupę 4-bitową. Nie zmienia to wartości liczby.

Oznaczają wartości dziesiętne od 10 do 15: A=10, B=11, C=12, D=13, E=14, F=15.

Można zamienić wynik szesnastkowy z powrotem na binarny. Dla 4CC₁₆ otrzymujemy 0100 1100 1100₂, czyli po usunięciu zera z przodu 10011001100₂.

Uprawnienie `x` oznacza możliwość wykonania pliku lub wejścia do katalogu. W przypadku skryptu pozwala uruchomić go bezpośrednio jako program.

Używa się polecenia `chmod +x nazwa_pliku`, np. `chmod +x wykonaj.txt`. Polecenie to nie zmienia zawartości pliku, tylko jego uprawnienia.

Nie. Polecenia zapisane w skrypcie są wykonywane przez interpreter, np. powłokę `bash`, a nie przez kompilator.

Nie. W Linuxie ważniejsze są uprawnienia pliku i sposób jego uruchomienia. Plik może mieć nawet rozszerzenie `.txt`, jeśli ma prawo wykonywania i zawiera poprawne polecenia.

Najczęściej używa się zapisu `./nazwa_pliku`, np. `./wykonaj.txt`. Kropka oznacza bieżący katalog.

Shebang wskazuje systemowi, jakiego interpretera użyć do wykonania skryptu. Dzięki temu skrypt może być uruchamiany bez ręcznego podawania `bash nazwa_pliku`.

`./plik` wymaga zwykle prawa wykonywania `x`. Polecenie `bash plik` uruchamia plik przez interpreter i może działać nawet bez ustawionego prawa wykonywania.

`echo -n` wypisuje tekst bez dodawania znaku nowej linii na końcu. Dzięki temu następne polecenie `echo` może dopisać tekst w tej samej linii.

Oznacza, że system nie może zapisać, zmodyfikować ani usunąć danych na danym nośniku. Przyczyną może być blokada sprzętowa, ustawienia systemu plików albo uprawnienia.

Przełącznik na obudowie karty SD informuje czytnik, że karta ma być traktowana jako tylko do odczytu. Po ustawieniu blokady zapis danych jest zablokowany.

Należy wyjąć kartę z czytnika i przesunąć mechaniczny suwak blokady zapisu do pozycji odblokowanej. Następnie trzeba ponownie włożyć kartę do czytnika.

Zwykle nie. Brak miejsca powoduje komunikat o niewystarczającej ilości wolnego miejsca, a nie o konieczności usunięcia ochrony przed zapisem.

Blokada zapisu dotyczy całego nośnika i może być sprzętowa, np. przełącznik na karcie SD. Uprawnienia tylko do odczytu dotyczą zwykle konkretnych plików, folderów lub kont użytkowników.

Powodem może być ograniczenie systemu plików, np. FAT32 nie obsługuje pojedynczych plików większych niż 4 GB. Nie jest to jednak typowa przyczyna komunikatu o ochronie przed zapisem.

Polecenie `ps` wyświetla informacje o procesach działających w systemie. Pozwala sprawdzić m.in. identyfikator PID, nazwę procesu i czas użycia procesora.

Proces to uruchomiony program lub zadanie wykonywane przez system. Każdy proces ma własny identyfikator PID.

`ps` pokazuje listę procesów w danym momencie, natomiast `top` wyświetla procesy dynamicznie i odświeża informacje na bieżąco.

PID to unikalny identyfikator procesu. Jest potrzebny np. do zakończenia procesu poleceniem `kill`.

Można użyć polecenia `ps aux` albo `ps -ef`. Oba warianty pokazują więcej procesów niż samo `ps`.

Najczęściej używa się potoku z poleceniem `grep`, np. `ps aux | grep firefox`. Pozwala to odfiltrować procesy zawierające podany tekst.

Dysk SSD nie musi przesuwać głowicy ani czekać na obrót talerza. Dane są odczytywane i zapisywane elektronicznie w pamięci flash, co skraca czas dostępu.

HDD ma obracające się talerze magnetyczne i ruchome głowice. SSD składa się głównie z kości pamięci flash i kontrolera, bez mechanicznych elementów roboczych.

Nie. MTBF opisuje statystyczną niezawodność urządzenia, a nie jego wydajność ani prędkość zapisu.

Dyski SSD wykorzystują pamięć NAND flash, a nie PROM. PROM jest pamięcią przeznaczoną głównie do trwałego lub bardzo ograniczonego programowania.

Nie. Komórki pamięci flash mają ograniczoną liczbę cykli zapisu i kasowania, ale kontroler SSD rozkłada zużycie komórek, aby wydłużyć żywotność dysku.

Największa przewaga SSD widoczna jest przy szybkim dostępie do wielu małych plików i operacjach losowych. HDD jest ograniczany przez mechaniczne ustawianie głowicy i obrót talerzy.

Ponieważ antymalware służy do wykrywania, blokowania i usuwania różnych rodzajów szkodliwego oprogramowania, w tym trojanów, robaków i innych zagrożeń.

Antymalware chroni przed szeroką grupą zagrożeń. Antyspyware koncentruje się głównie na programach szpiegujących.

Antyspam służy do filtrowania niechcianych wiadomości e-mail. Nie jest podstawowym narzędziem do usuwania robaków, trojanów czy exploitów z systemu.

Adblock blokuje reklamy w przeglądarce, czasem również reklamy złośliwe. Nie jest jednak pełnym programem do wykrywania i usuwania malware.

Trojan to złośliwy program podszywający się pod legalne lub przydatne oprogramowanie. Po uruchomieniu może np. kraść dane, instalować inne malware albo umożliwiać zdalny dostęp.

Robak to złośliwe oprogramowanie, które potrafi samodzielnie rozprzestrzeniać się między komputerami, często wykorzystując sieć i luki w zabezpieczeniach.

Nie. Oprócz antymalware potrzebne są aktualizacje systemu i programów, zapora sieciowa, kopie zapasowe oraz ostrożność użytkownika.