Pytania pomocnicze - INF.02

EFS to mechanizm szyfrowania plików i folderów dostępny w wybranych edycjach Windows. Pozwala zabezpieczyć dane tak, aby mógł je odczytać tylko właściciel posiadający odpowiedni klucz.

Atrybut ukryty jedynie sprawia, że plik nie jest domyślnie widoczny w Eksploratorze Windows. Każdy użytkownik może włączyć pokazywanie plików ukrytych i uzyskać do nich dostęp, jeśli ma odpowiednie uprawnienia.

Konto użytkownika porządkuje dostęp do systemu i profilu, ale samo w sobie nie zawsze chroni dane przed administratorem lub dostępem z innego systemu. Szyfrowanie plików zabezpiecza zawartość danych kryptograficznie.

Konto administratora daje szerokie uprawnienia do systemu, ale nie zapewnia automatycznej poufności danych. Inny administrator może przejąć własność plików lub zmienić uprawnienia.

EFS działa na partycjach sformatowanych w systemie plików NTFS. Nie jest dostępny na FAT32, ponieważ ten system plików nie obsługuje zaawansowanych mechanizmów zabezpieczeń Windows.

Polecenie cipher.exe służy do zarządzania szyfrowaniem EFS z poziomu wiersza polecenia. Można nim między innymi szyfrować, odszyfrowywać pliki oraz sprawdzać ich stan.

Najczęściej z powodu zaschnięcia atramentu, długiej przerwy w drukowaniu lub używania niskiej jakości tuszu. Zaschnięty atrament blokuje mikroskopijne otwory dysz.

Na wydruku pojawiają się białe paski, brakujące kolory, nierównomierne linie albo bardzo blady tekst. Czasem drukarka drukuje pustą stronę mimo obecności tuszu.

Papier ścierny działa mechanicznie i może zarysować lub zniszczyć delikatną powierzchnię dysz. Taka naprawa może skończyć się trwałym uszkodzeniem kartridża lub głowicy.

Nie. Sprężone powietrze może uszkodzić delikatne elementy drukujące, rozchlapać atrament lub wtłoczyć zabrudzenia w głąb mechanizmu.

Najpierw należy uruchomić funkcję czyszczenia głowicy dostępną w sterowniku lub panelu drukarki. Dopiero gdy to nie pomaga, stosuje się preparat czyszczący.

Należy regularnie drukować, nawet niewielkie strony testowe, oraz nie odłączać drukarki w sposób uniemożliwiający jej prawidłowe parkowanie głowicy. Warto też stosować tusze dobrej jakości.

Intel Turbo Boost automatycznie zwiększa częstotliwość taktowania procesora, gdy komputer potrzebuje większej mocy obliczeniowej i pozwalają na to warunki termiczne oraz energetyczne.

Turbo Boost zwiększa taktowanie procesora. Hyper-Threading pozwala jednemu rdzeniowi obsługiwać dwa wątki logiczne.

Nie. Turbo Boost działa tylko wtedy, gdy procesor jest obciążony, a temperatura, pobór mocy i chłodzenie pozwalają na chwilowe podniesienie taktowania.

Nie. Turbo Boost to automatyczna, fabryczna funkcja procesora działająca w określonych limitach. Overclocking to ręczne podkręcanie parametrów sprzętu przez użytkownika.

Im niższa temperatura procesora, tym dłużej i stabilniej może on utrzymywać wyższe taktowanie. Przy zbyt wysokiej temperaturze taktowanie zostanie obniżone.

CrossFire to technologia łączenia kart graficznych AMD w celu zwiększenia wydajności grafiki, a nie technologia zwiększania częstotliwości procesora.

BitLocker to funkcja szyfrowania dysków w systemie Windows. Nie ma związku z taktowaniem ani wydajnością procesora.

U2 oznacza kod uzupełnień do dwóch, czyli sposób zapisu liczb całkowitych ze znakiem. Dzięki niemu liczby zaczynające się od bitu 1 mogą oznaczać wartości ujemne.

Należy sprawdzić najstarszy bit, czyli pierwszy bit z lewej. Jeśli wynosi 0, liczba jest nieujemna; jeśli wynosi 1, liczba jest ujemna.

Odwraca się wszystkie bity, dodaje 1, a następnie wynik zamienia na system dziesiętny i dopisuje znak minus. Dla 11110101 otrzymujemy 00001011, czyli 11, więc wynik to -11.

W zapisie bez znaku wszystkie bity mają dodatnie wagi, więc 11110101 to 245. W kodzie U2 najstarszy bit oznacza wagę ujemną, dlatego ta sama sekwencja bitów może oznaczać -11.

Najstarszy bit ma wagę -128, a kolejne mają wagi dodatnie: 64, 32, 16, 8, 4, 2, 1. Suma wag bitów ustawionych na 1 daje wartość liczby.

W 8-bitowym kodzie U2 można zapisać liczby od -128 do 127. Zakres jest niesymetryczny, ponieważ zero zajmuje jedną z wartości nieujemnych.

Najczęściej po gnieździe antenowym oraz oznaczeniach standardów telewizyjnych, takich jak PAL, SECAM lub NTSC. Takie elementy wskazują na tuner TV.

Tuner TV umożliwia odbiór, odtwarzanie i często nagrywanie sygnału telewizyjnego na komputerze.

Karta graficzna generuje obraz wysyłany do monitora, natomiast karta telewizyjna odbiera lub przechwytuje sygnał telewizyjny/wideo.

Są to standardy analogowego sygnału telewizyjnego. Ich obecność na karcie wskazuje, że urządzenie jest związane z odbiorem obrazu TV.

Bezprzewodowa karta sieciowa korzysta zwykle z Wi-Fi i nie używa interfejsu BNC. Widoczne oznaczenia PAL/SECAM/NTSC wskazują na kartę TV, a nie sieciową.

Tak, wiele tunerów TV umożliwia zapis odbieranego lub przechwytywanego obrazu w postaci pliku wideo na dysku.

Utrwalacz odpowiada za stopienie tonera i trwałe wprasowanie go w papier. Bez prawidłowego utrwalenia toner pozostaje luźny i może się rozmazywać.

Toner jest proszkiem, który musi zostać podgrzany, aby połączył się z papierem. Jeśli temperatura jest zbyt niska, toner nie topi się prawidłowo i można go zetrzeć z kartki.

Przy problemie z utrwalaczem toner zwykle ściera się palcem z powierzchni kartki. Zabrudzenie wnętrza częściej powoduje plamy, smugi lub przypadkowe ślady, ale toner może być nadal utrwalony.

Nie. Uszkodzone lub zabrudzone rolki częściej powodują problemy z pobieraniem papieru, krzywe prowadzenie kartki albo zacięcia, a nie brak utrwalenia tonera.

W procesie biorą udział m.in. bęben światłoczuły, laser, toner, układ przenoszenia obrazu na papier oraz utrwalacz. Utrwalacz odpowiada za końcowy etap, czyli trwałe związanie tonera z kartką.

Powinien sprawdzić stan zespołu utrwalania, temperaturę pracy, wałek grzewczy lub folię grzewczą oraz wałek dociskowy. W razie zużycia elementów konieczna może być wymiana utrwalacza.

Służy do zarządzania lokalnymi zasadami zabezpieczeń, np. zasadami haseł, audytem oraz prawami użytkowników.

W ścieżce: Zasady lokalne -> Przypisywanie praw użytkownika -> Zmienianie czasu systemowego.

`secpol.msc` służy do konfiguracji zasad zabezpieczeń, a `services.msc` do zarządzania usługami systemowymi Windows.

`eventvwr.msc` uruchamia Podgląd zdarzeń, czyli narzędzie do przeglądania dzienników systemowych, aplikacyjnych i zabezpieczeń.

`certmgr.msc` służy do zarządzania certyfikatami użytkownika w systemie Windows.

Zmiana czasu może wpływać na logi, certyfikaty, domenę, zadania harmonogramu i mechanizmy bezpieczeństwa, dlatego dostęp do tej operacji powinien być ograniczony.

Zwykle lepiej nadawać prawa grupie, ponieważ ułatwia to administrację i zachowanie porządku w uprawnieniach.

Należy podzielić zapis binarny na grupy po 3 bity od prawej strony, a następnie każdą grupę zamienić na jedną cyfrę ósemkową.

Ponieważ 2³ = 8, czyli każda grupa trzech bitów odpowiada jednej cyfrze systemu ósemkowego.

W systemie ósemkowym używa się cyfr od 0 do 7. Cyfry 8 i 9 są niedozwolone.

Grupa 110₂ ma wartość 6, ponieważ 1·4 + 1·2 + 0·1 = 6. Odpowiada więc cyfrze 6₈.

Należy dopisać zera z lewej strony, aby utworzyć pełną grupę trzech bitów. Nie zmienia to wartości liczby.

Dzielimy zapis na grupy: 100 110 011. Po zamianie grup otrzymujemy 4, 6 i 3, czyli 463₈.

Znak CE oznacza, że producent deklaruje zgodność wyrobu z wymaganiami prawnymi Unii Europejskiej. Dotyczy to m.in. bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska.

Nie. CE nie oznacza wysokiej jakości produktu, tylko zgodność z minimalnymi wymaganiami prawnymi UE dotyczącymi dopuszczenia do obrotu.

Za umieszczenie znaku CE odpowiada producent lub importer. To on deklaruje, że produkt spełnia wymagania odpowiednich przepisów UE.

Oznakowanie CE występuje m.in. na komputerach, monitorach, zasilaczach, drukarkach, routerach i innych urządzeniach elektrycznych oraz elektronicznych sprzedawanych w UE.

CE dotyczy zgodności z wymaganiami prawnymi UE i jest wymagane dla wielu produktów. TCO Certified to dobrowolny certyfikat związany m.in. z ergonomią, efektywnością energetyczną i wpływem sprzętu IT na środowisko.

Informuje, że urządzenie zostało dopuszczone do legalnej sprzedaży na rynku UE. Brak takiego oznaczenia może sugerować niespełnienie wymagań bezpieczeństwa lub problem z legalnym obrotem produktem.

CHKDSK sprawdza system plików i może naprawiać błędy logicznej struktury dysku. Używa się go m.in. po awariach systemu, zaniku zasilania lub problemach z dostępem do plików.

Uszkodzenie logiczne dotyczy struktury danych, np. systemu plików lub katalogów. Uszkodzenie fizyczne dotyczy samego nośnika, np. powierzchni talerza HDD, komórek pamięci SSD albo elektroniki.

Nie. CHKDSK może oznaczyć uszkodzone sektory jako nienadające się do użycia, ale nie naprawia fizycznych elementów dysku.

CHKDSK sprawdza i naprawia błędy systemu plików. Defragmentacja porządkuje fragmenty plików na dysku HDD, aby poprawić szybkość dostępu do danych.

Warto go uruchomić, gdy system zgłasza błędy dysku, pliki znikają, katalogi są uszkodzone, komputer został nagle wyłączony lub system ma problemy z uruchomieniem.

Polecenie sprawdza dysk C: i naprawia wykryte błędy logiczne systemu plików. Przełącznik `/f` oznacza fix, czyli naprawę.

Nie. Do zmiany systemu plików używa się innych narzędzi, np. formatowania lub konwersji, zależnie od sytuacji. CHKDSK służy do sprawdzania i naprawy istniejącego systemu plików.