Pytania pomocnicze - INF.03

Operator `=>` przypisuje wartość do określonego klucza w tablicy. Przykład `'imie' => 'Anna'` oznacza, że pod kluczem `imie` znajduje się wartość `Anna`.

Każda para klucz-wartość jest jednym elementem tablicy. W kodzie są trzy pary: `imie`, `nazwisko` i `wiek`.

Nie. W PHP indeksami mogą być liczby całkowite albo napisy, czyli klucze tekstowe.

Tablica indeksowana używa indeksów liczbowych, np. `0`, `1`, `2`. Tablica asocjacyjna używa nazwanych kluczy, np. `'imie'`, `'nazwisko'`.

Należy podać nazwę klucza w nawiasach kwadratowych, np. `$dane['imie']`. Taki zapis zwróci wartość przypisaną do tego klucza.

Tak. `array()` to klasyczny zapis tablicy, a `[]` to krótsza składnia dostępna w nowszych wersjach PHP.

Plik .htaccess służy do lokalnej konfiguracji serwera Apache dla danego katalogu. Można w nim ustawiać m.in. przekierowania, reguły przepisywania adresów URL i ograniczenia dostępu.

Przekierowanie 301 oznacza trwałe przeniesienie zasobu pod nowy adres. Przekierowanie 302 jest tymczasowe i sugeruje, że stary adres może być jeszcze używany.

Przekierowanie 301 informuje wyszukiwarki, że strona została trwale przeniesiona. Dzięki temu nowy adres może przejąć pozycję i część wartości linków prowadzących do starego adresu.

Przykład to: `Redirect 301 /stara.html https://example.com/nowa.html`. Taka reguła przekierowuje wejście na stary adres do nowej lokalizacji.

Plik `conf.php` może być plikiem konfiguracyjnym aplikacji PHP, ale nie jest standardowym plikiem Apache do ustawiania przekierowań. W Apache typowym plikiem do tego celu jest `.htaccess`.

Przekierowanie 301 jest odpowiedzią serwera HTTP. Przeglądarka otrzymuje informację o nowym adresie i automatycznie wykonuje przejście.

Typowa kolejność to: adres serwera, login użytkownika, hasło użytkownika, nazwa bazy danych, czyli `mysqli_connect($host, $user, $password, $database)`.

Pierwszy argument to adres serwera MySQL, najczęściej `localhost`, gdy baza działa na tym samym serwerze co skrypt PHP.

`or die()` przerywa wykonywanie skryptu, jeśli połączenie się nie powiedzie, i wyświetla podany komunikat błędu.

Potrzebne są: adres serwera, nazwa użytkownika, hasło oraz nazwa bazy danych. Dane te muszą odpowiadać konfiguracji konta w MySQL.

Ponieważ w wywołaniu `mysqli_connect($a, $b, $c, $d)` zmienna `$a` odpowiada za adres serwera, `$b` za login, `$c` za hasło, a `$d` za nazwę bazy danych.

Login identyfikuje użytkownika, który łączy się z serwerem MySQL. Nazwa bazy danych wskazuje konkretną bazę, na której skrypt ma wykonywać operacje.

Najczęstsze przyczyny to błędny adres serwera, zły login lub hasło, brak uprawnień użytkownika albo nieistniejąca baza danych.

Duży plik wymaga pobrania większej ilości danych z serwera. Im więcej danych do pobrania, tym dłużej użytkownik czeka na pełne załadowanie strony.

Nie. Rozmiar pliku graficznego może wpływać na wydajność strony, ale nie powoduje błędów składniowych w kodzie HTML.

Można zmniejszyć rozdzielczość obrazu, obniżyć poziom jakości kompresji lub użyć narzędzi do optymalizacji grafiki internetowej.

JPEG dobrze sprawdza się przy zdjęciach i obrazach z dużą liczbą kolorów oraz płynnymi przejściami tonalnymi. Nie jest najlepszy do ikon, logotypów i grafik wymagających przezroczystości.

Rozdzielczość określa liczbę pikseli obrazu, np. 1920×1080. Rozmiar pliku określa, ile miejsca plik zajmuje na dysku, np. 300 KB lub 2 MB.

Zoptymalizowane obrazy przyspieszają ładowanie strony, zmniejszają transfer danych i poprawiają komfort użytkownika, szczególnie na urządzeniach mobilnych.

Postdekrementacja najpierw zwraca bieżącą wartość zmiennej, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. Dlatego przy `var b = a--;` zmienna `b` otrzyma 5, a `a` po tej instrukcji będzie równe 4.

`a--` zwraca starą wartość, a potem zmniejsza zmienną. `--a` najpierw zmniejsza zmienną, a potem zwraca już nową wartość.

To skrócony zapis mnożenia z przypisaniem. Instrukcja `a *= 3` oznacza to samo co `a = a * 3`.

Na początku `a` ma wartość 5. Po wykonaniu `b = a--` zmienna `a` zostaje zmniejszona do 4, a następnie instrukcja `a *= 3` daje wynik 12.

Ponieważ użyto postdekrementacji `a--`. Do `b` trafia najpierw aktualna wartość `a`, czyli 5, a dopiero później `a` zostaje zmniejszone do 4.

Przecinek jest tutaj zwykłym tekstem, który zostaje wstawiony między wartości zmiennych. Całe wyrażenie tworzy napis, np. `12,5`.

Nie. Obecność tekstu `","` powoduje konkatenację, czyli łączenie wartości w jeden napis.

Pętla `for` składa się z inicjalizacji, warunku i zmiany licznika. Kod w nawiasach klamrowych wykonuje się tak długo, jak warunek jest spełniony.

Ponieważ pętla obejmuje wartości `2, 4, 6, 8, 10, 12`. Operator `<=` oznacza „mniejsze lub równe”, więc liczba 12 również zostaje wypisana.

`i < 12` kończy pętlę przed wartością 12, a `i <= 12` pozwala wykonać pętlę także dla `i` równego 12. W tym zadaniu decyduje to o wypisaniu pięciu albo sześciu liczb.

Zapis `i += 2` oznacza zwiększenie wartości zmiennej `i` o 2. Jest równoważny zapisowi `i = i + 2`.

W odpowiedzi A warunek to `i < 12`, więc pętla kończy się przed wypisaniem liczby 12. Wynikiem jest tylko pięć liczb: 2, 4, 6, 8, 10.

Jeśli licznik jest zmieniany zarówno w nagłówku pętli, jak i wewnątrz bloku, łatwo błędnie przewidzieć kolejne wartości. Może to prowadzić do pominięcia liczb lub wykonania pętli inną liczbę razy niż zakładano.

Można użyć np. `console.log(i)` do wypisania w konsoli albo dodać tekst do elementu HTML przez DOM, np. `element.innerHTML += i`.

Favicon służy do wizualnego oznaczenia strony w przeglądarce, np. na karcie, w pasku adresu lub w zakładkach. Ułatwia szybkie rozpoznanie witryny.

Odwołanie do favicon umieszcza się najczęściej w sekcji `<head>` dokumentu HTML za pomocą znacznika `<link>`.

Do podłączenia favicon używa się znacznika `<link>`, np. `<link rel="icon" href="favicon.ico">`.

Najczęściej używa się formatów `.ico`, `.png` oraz czasem `.svg`. Klasycznym formatem favicon jest `.ico`.

Nie. Favicon to ikona strony internetowej widoczna w przeglądarce, a emoticon to znak lub symbol wyrażający emocje, np. uśmiech.

Właściwość `text-indent` ustawia wcięcie pierwszej linii tekstu w elemencie, np. w akapicie `<p>`.

Należy użyć reguły `p { text-indent: 30px; }`.

`text-indent` ustawia wcięcie pierwszej linii tekstu, natomiast `line-height` określa wysokość wiersza tekstu.

Nie. Do wcięcia pierwszej linii tekstu używa się właściwości `text-indent`, a nie `line-indent`.

Można używać typowych jednostek CSS, np. `px`, `em`, `rem` lub `%`.

Nie. Standardowo `text-indent` wpływa tylko na pierwszą linię tekstu w danym elemencie.

Kodowanie znaków określa, jak bajty zapisane w pliku mają być interpretowane jako litery i symbole. Dzięki temu przeglądarka może poprawnie wyświetlić tekst, np. polskie znaki.

ISO-8859-2 obsługuje polskie znaki diakrytyczne, takie jak ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż oraz ich wielkie odpowiedniki.

Tekst może wyświetlać się niepoprawnie, a polskie litery mogą zostać zastąpione dziwnymi znakami, potocznie nazywanymi „krzaczkami”.

Kodowanie deklaruje się zwykle w sekcji head dokumentu HTML za pomocą znacznika meta, np. <meta charset="UTF-8"> lub <meta charset="ISO-8859-2">.

ISO-8859-2 obsługuje głównie znaki języków Europy Środkowej, natomiast UTF-8 obsługuje znaki z bardzo wielu języków i jest obecnie najczęściej stosowanym kodowaniem w internecie.

To część strony, z którą użytkownik bezpośrednio wchodzi w kontakt. Obejmuje m.in. przyciski, menu, formularze, linki i komunikaty.

Ponieważ umożliwiają użytkownikowi wykonywanie działań i poruszanie się po stronie. Są widocznymi elementami obsługi aplikacji.

UI jest widoczny dla użytkownika i służy do obsługi strony. Zapytania do bazy danych działają po stronie technicznej i nie są bezpośrednim elementem interfejsu.

UI dotyczy elementów interfejsu, np. przycisków i menu. UX dotyczy ogólnego doświadczenia użytkownika, czyli tego, czy strona jest wygodna i intuicyjna.

Powinien być czytelny, spójny, intuicyjny i łatwy w obsłudze. Użytkownik powinien szybko rozumieć, co może zrobić na stronie.

Tak, ponieważ użytkownik wypełnia pola formularza i wysyła dane. Formularz jest jednym z typowych elementów UI.