Pytania pomocnicze - INF.03

Polecenie GRANT służy do nadawania użytkownikom lub rolom uprawnień do obiektów bazy danych, np. tabel, widoków lub procedur.

ALL PRIVILEGES oznacza nadanie wszystkich dostępnych uprawnień dla wskazanego obiektu, np. SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE, zależnie od typu obiektu i systemu bazodanowego.

Polecenie oznacza nadanie użytkownikowi pracownik wszystkich uprawnień do obiektu klienci, najczęściej tabeli o tej nazwie.

GRANT nadaje uprawnienia, natomiast REVOKE je odbiera. Są to przeciwstawne polecenia związane z kontrolą dostępu w bazie danych.

Część ON wskazuje obiekt bazy danych, którego dotyczą nadawane uprawnienia, np. tabelę klienci.

Część TO wskazuje użytkownika lub rolę, której mają zostać nadane uprawnienia.

Służy do redukcji niepożądanych zakłóceń, takich jak szum mikrofonu, buczenie lub dźwięki tła. Poprawia czytelność i jakość nagrania.

Tani lub uszkodzony mikrofon może rejestrować zakłócenia elektryczne, szum własny urządzenia oraz dźwięki otoczenia. Efektem jest mniej czyste nagranie.

Usuwanie szumów redukuje zakłócenia w nagraniu, pozostawiając właściwy dźwięk, np. głos. Wyciszenie usuwa lub mocno ścisza cały wskazany fragment.

Echo jest efektem polegającym na powtórzeniu dźwięku po krótkim czasie. Nie służy do eliminowania zakłóceń ani poprawiania jakości nagrania z mikrofonu.

Obwiednia pozwala zmieniać głośność dźwięku w czasie, np. stopniowo ściszać lub pogłaśniać fragment. Nie jest narzędziem do usuwania szumów.

Przydaje się w podcastach, filmach instruktażowych, nagraniach lektorskich, kursach online i prezentacjach. Czysty dźwięk poprawia odbiór materiału przez użytkownika.

Oznacza, że `x` jest wskaźnikiem na wartość typu `double`. Zmienna `x` nie przechowuje liczby zmiennoprzecinkowej, lecz adres takiej liczby w pamięci.

`double x;` deklaruje zwykłą zmienną zmiennoprzecinkową. `double *x;` deklaruje wskaźnik, który może przechowywać adres zmiennej typu `double`.

Operator `&` zwraca adres zmiennej. Przykład: `x = &liczba;` przypisuje wskaźnikowi `x` adres zmiennej `liczba`.

W deklaracji `*` oznacza, że zmienna jest wskaźnikiem. Przy użyciu wskaźnika operator `*` pozwala odczytać lub zmienić wartość znajdującą się pod wskazywanym adresem.

Nie, taki zapis jest niepoprawny składniowo. Poprawna forma deklaracji wskaźnika to np. `double *x;` albo `double* x;`.

Najpierw deklaruje się zmienną, np. `double a = 2.5;`, a następnie wskaźnik: `double *p = &a;`. Wskaźnik `p` przechowuje wtedy adres zmiennej `a`.

Zapis #11FE07 dzieli się na trzy pary znaków: 11 dla czerwonego, FE dla zielonego i 07 dla niebieskiego.

W systemie szesnastkowym F oznacza 15, a E oznacza 14. Obliczenie to 15 × 16 + 14 = 254.

Każda składowa RGB ma zakres od 0 do 255. Oznacza to minimalną i maksymalną intensywność danego koloru: czerwonego, zielonego lub niebieskiego.

Nie. Funkcja rgb() używa wartości dziesiętnych, więc zamiast FE należy wpisać 254.

Wartość 11 w systemie szesnastkowym to 1 × 16 + 1, czyli 17 w systemie dziesiętnym.

Tak. Są to dwa różne sposoby zapisu tego samego koloru: pierwszy w systemie szesnastkowym, drugi w formacie RGB dziesiętnym.

Sesja służy do przechowywania danych użytkownika między kolejnymi żądaniami strony. Dzięki niej można np. zapamiętać, że użytkownik jest zalogowany.

Należy wywołać funkcję `session_start()`. Powinna ona znaleźć się przed wysłaniem jakiejkolwiek treści HTML do przeglądarki.

`$_SESSION` przechowuje dane aktualnej sesji użytkownika, a `$_POST` dane przesłane do skryptu formularzem metodą POST. `$_POST` dotyczy pojedynczego żądania, a sesja może trwać dłużej.

`$_COOKIE` zawiera dane zapisane w ciasteczkach po stronie przeglądarki, natomiast `$_SESSION` przechowuje dane sesji po stronie serwera. Cookie często przechowuje jedynie identyfikator sesji.

Nie. `$_SESSION` odnosi się tylko do aktualnej sesji danego użytkownika i zawiera zmienne zapisane w tej sesji.

Po uruchomieniu sesji można przypisać wartość do elementu tablicy, np. `$_SESSION['user_id'] = 15;`. Taka wartość będzie dostępna w kolejnych żądaniach tej samej sesji.

Pojedynczą zmienną można usunąć funkcją `unset($_SESSION['nazwa'])`. Całą sesję można zakończyć przy użyciu `session_destroy()`.

Ponieważ kopia powinna zawierać poprawne i spójne dane. Jeśli baza jest uszkodzona, backup może utrwalić błędy i być trudny do odtworzenia.

To stan, w którym dane są poprawne, spójne i zgodne z regułami bazy, np. relacjami, kluczami i ograniczeniami.

Do sprawdzenia tabeli można użyć polecenia `CHECK TABLE nazwa_tabeli;`.

Do naprawy tabeli można użyć `REPAIR TABLE nazwa_tabeli;`, choć jego skuteczność i dostępność zależą od silnika tabel.

Wydajność wpływa na szybkość działania bazy, ale nie gwarantuje poprawności danych. Przed backupem kluczowa jest spójność i brak uszkodzeń.

Nie jest to podstawowa czynność kontrolna przed backupem. Kodowanie jest ważne przy imporcie i eksporcie danych, ale w tym pytaniu kluczowa jest integralność bazy.

Często używa się narzędzia `mysqldump`, które zapisuje strukturę i dane bazy do pliku SQL.

Najbezpieczniej przyjąć, że mogą to być litery bez polskich znaków, cyfry, znak podkreślenia `_` i znak dolara `$`. Cyfra nie może być pierwszym znakiem nazwy.

Zaczyna się od litery i zawiera tylko litery oraz cyfrę na końcu. Nie ma spacji ani niedozwolonych znaków specjalnych.

Znak `#` nie może rozpoczynać standardowej nazwy zmiennej. W JavaScript ma inne zastosowania, np. przy prywatnych polach klas.

Zawiera znak `%`, który nie jest dozwolony w nazwie zmiennej. Dodatkowo na egzaminie zaleca się unikać polskich znaków w identyfikatorach.

Tak. Zmienne `imie`, `Imie` i `IMIE` są traktowane jako trzy różne identyfikatory.

Nie. Nie należy używać nazw takich jak `let`, `var`, `function`, `return` czy `class`, ponieważ są zarezerwowane przez język.

Oznacza wybór wszystkich elementów `i`, które znajdują się wewnątrz elementu `h1`. Nie dotyczy całego nagłówka `h1`.

`h1 i` wybiera elementy `i` będące potomkami `h1`. `h1, i` wybiera wszystkie elementy `h1` oraz wszystkie elementy `i` na stronie.

Nie. Zmieni kolor tylko tej części nagłówka `h1`, która jest umieszczona w znaczniku `i`.

Nie. Selektor potomka działa na elementy zagnieżdżone na dowolnym poziomie wewnątrz wskazanego elementu.

Do wyboru bezpośrednich dzieci używa się znaku `>`, np. `h1 > i`. Taki selektor działa tylko wtedy, gdy `i` jest bezpośrednio wewnątrz `h1`.

Spacja oznacza relację potomka. Przykładowo `h1 i` nie wybiera dwóch niezależnych elementów, ale element `i` znajdujący się wewnątrz `h1`.

Model CMYK tworzą: cyjan, magenta, żółty i czarny. Skrót pochodzi od angielskich nazw Cyan, Magenta, Yellow oraz Key/Black.

CMYK stosuje się głównie w druku, np. przy przygotowaniu ulotek, plakatów, wizytówek i materiałów reklamowych.

CMYK jest modelem używanym w druku, a RGB na ekranach. RGB składa się z czerwonego, zielonego i niebieskiego, natomiast CMYK z cyjanu, magenty, żółtego i czarnego.

Czarny dodano, ponieważ mieszanie cyjanu, magenty i żółtego nie daje idealnej czerni w druku. Użycie osobnego czarnego tuszu poprawia jakość i obniża koszty druku.

CMYK jest modelem subtraktywnym. Oznacza to, że kolory powstają przez pochłanianie części światła przez farby lub tusze.

Drukarnie pracują w modelu CMYK, więc projekt przygotowany w RGB może po konwersji zmienić kolory. Praca w CMYK pozwala lepiej przewidzieć efekt wydruku.

Sekcja <head> zawiera informacje o dokumencie, takie jak tytuł, kodowanie znaków, metadane oraz odwołania do arkuszy CSS. Zwykle nie zawiera treści widocznej bezpośrednio na stronie.

<head> przechowuje metadane i ustawienia strony, a <body> zawiera właściwą treść widoczną dla użytkownika, np. tekst, obrazy i sekcje.

Ponieważ <title> opisuje dokument, a nie tworzy treści strony. Jego zawartość jest używana m.in. jako tytuł karty przeglądarki.

Nie. Znacznik <img> służy do wstawiania obrazu widocznego na stronie, dlatego powinien znajdować się w sekcji <body>.

Znacznik <section> służy do wydzielania tematycznych części treści strony. Jest elementem struktury widocznej zawartości, więc umieszcza się go w <body>.

<title> określa tytuł dokumentu widoczny np. na karcie przeglądarki, a <h1> jest nagłówkiem widocznym w treści strony.