Pytania pomocnicze - INF.03

Służy do konwersji wartości, najczęściej tekstowej, na liczbę całkowitą. Zwraca wartość typu `number`.

Funkcja `parseInt()` zwraca wartość typu liczbowego, czyli `number`. W praktyce jest to liczba całkowita albo specjalna wartość `NaN`.

Dla poprawnej konwersji `typeof x` zwróci napis `"number"`. Także dla `NaN` operator `typeof` zwraca `"number"`.

Jeżeli wartość nie zaczyna się od liczby, funkcja zwróci `NaN`, czyli specjalną wartość oznaczającą niepoprawny wynik liczbowy.

`parseInt()` zwraca liczbę całkowitą i odrzuca część ułamkową. `parseFloat()` pozwala odczytać liczbę zmiennoprzecinkową.

Nie zawsze. Wartość pobrana z pola formularza przez właściwość `value` jest zwykle tekstem, dlatego często trzeba ją jawnie przekonwertować, np. przez `parseInt()`.

Nie w klasycznym typie `number`. JavaScript używa typu `number` zarówno dla liczb całkowitych, jak i zmiennoprzecinkowych.

CSS jest językiem stylów, czyli odpowiada za wygląd elementów strony: kolory, rozmiary, układ czy czcionki. Nie wykonuje logiki programu i nie obsługuje danych z formularzy.

JavaScript działa w przeglądarce i może odczytywać dane wpisane przez użytkownika, sprawdzać ich poprawność oraz reagować na zdarzenia, np. kliknięcie przycisku.

PHP działa po stronie serwera. Może odbierać dane przesłane metodą GET lub POST, walidować je, zapisywać w bazie danych albo generować odpowiedź HTML.

JavaScript najczęściej wykonuje się po stronie klienta, czyli w przeglądarce użytkownika. PHP wykonuje się po stronie serwera, zanim wynik zostanie wysłany do przeglądarki.

Nie. AJAX to technika asynchronicznej komunikacji strony z serwerem, zwykle realizowana za pomocą JavaScriptu.

AJAX może przesłać dane wpisane przez użytkownika do serwera bez przeładowania strony. Następnie serwer może je przetworzyć i odesłać odpowiedź.

Jeżeli technologia dotyczy stylowania, np. kolorów, marginesów, czcionek lub układu elementów, chodzi o CSS. CSS nie jest technologią do obsługi logiki aplikacji.

Pełna składnia to `REPAIR TABLE nazwa_tabeli;`. W odpowiedziach testowych często występuje skrócona nazwa polecenia: `REPAIR`.

Nie, standardowo używa się go do naprawy konkretnej tabeli, np. `REPAIR TABLE klienci;`. Pytania egzaminacyjne często upraszczają to jako naprawę bazy danych.

`CHECK TABLE` sprawdza stan tabeli i może wykryć jej uszkodzenie. Często wykonuje się je przed użyciem `REPAIR TABLE`.

`UPDATE` służy do modyfikowania danych w istniejących rekordach. Nie naprawia uszkodzonej tabeli ani bazy danych.

Najczęściej dla tabel MyISAM, a także niektórych innych silników, np. ARCHIVE lub CSV. Dla InnoDB zwykle stosuje się inne metody odzyskiwania.

Warto wykonać kopię zapasową, jeśli jest to możliwe. Naprawa uszkodzonych danych może być ryzykowna, dlatego backup chroni przed dalszą utratą informacji.

Hue oznacza barwę, czyli odcień koloru. Saturation określa nasycenie koloru, a brightness jego jasność.

RGB opisuje kolor jako mieszankę światła czerwonego, zielonego i niebieskiego. HSV opisuje kolor za pomocą odcienia, nasycenia i jasności, czyli dokładnie parametrów podanych w pytaniu.

Model HSV jest wygodny przy wyborze i modyfikacji kolorów, ponieważ pozwala osobno zmieniać odcień, nasycenie i jasność. Często występuje w selektorach kolorów w programach graficznych.

HSV opisuje kolor przez cechy postrzegane przez człowieka: odcień, nasycenie i jasność. CMYK jest modelem stosowanym głównie w druku i opiera się na barwach: cyjan, magenta, żółty i czarny.

Brightness określa, jak jasny lub ciemny jest kolor. Saturation określa, jak intensywny jest kolor, czyli czy jest żywy, czy zbliżony do szarości.

HSV nie jest typowym modelem addytywnym, lecz innym sposobem opisu kolorów opartym na RGB. RGB opisuje składniki światła, a HSV przedstawia je w bardziej intuicyjnej formie.

Format graficzny przechowuje obraz, np. PNG lub SVG. Format dźwiękowy przechowuje audio, np. AIFF, MP3 lub FLAC.

PNG obsługuje grafikę rastrową, kompresję bezstratną i przezroczystość. Dobrze sprawdza się przy ikonach, logo i zrzutach ekranu.

SVG jest formatem wektorowym i skaluje się bez utraty jakości. PNG jest formatem rastrowym, więc składa się z pikseli.

SWF był formatem używanym przez Adobe Flash do publikacji animacji i interaktywnych treści w internecie. Obecnie Flash jest technologią przestarzałą.

AIFF jest formatem audio, przeznaczonym do zapisu dźwięku. Nie służy do przechowywania obrazów ani animacji.

Najczęściej używa się formatów PNG, JPEG, GIF, SVG oraz WebP. Dobór formatu zależy od rodzaju grafiki i wymagań jakościowych.

Grafika wektorowa jest lepsza dla logo, ikon i prostych ilustracji, które muszą dobrze wyglądać w różnych rozmiarach. Nie traci jakości przy skalowaniu.

`SELECT` pozwala tylko odczytywać dane z tabeli. Nie umożliwia dodawania, usuwania ani zmiany struktury tabeli.

`SELECT` służy do odczytu danych, a `INSERT` pozwala dodawać nowe rekordy do tabeli. `INSERT` daje więc większe możliwości ingerencji w dane.

`DROP` pozwala usuwać obiekty bazy danych, np. całe tabele. Może spowodować utratę struktury i danych.

`ALTER` pozwala modyfikować strukturę tabeli, np. dodawać lub usuwać kolumny. Jest to uprawnienie silniejsze niż sam odczyt danych.

Modyfikacja danych dotyczy rekordów, np. dodawania lub zmiany wierszy. Modyfikacja struktury dotyczy budowy tabeli, np. kolumn, typów danych i ograniczeń.

Zawiera literówkę `DRANT` zamiast poprawnego polecenia `GRANT`. Dodatkowo `DROP` nie jest najniższym poziomem uprawnień.

Należy szukać polecenia, które pozwala wykonać najmniej operacji. Zwykle najbezpieczniejsze jest `SELECT`, ponieważ umożliwia tylko odczyt.

Znacznik <meta> służy do podawania metadanych strony, czyli informacji o dokumencie HTML. Umieszcza się go w sekcji <head>.

Znaczniki <meta> umieszcza się w sekcji <head>. Nie są one bezpośrednio widoczne w treści strony.

Kodowanie znaków można określić za pomocą zapisu <meta charset="UTF-8">. Najczęściej stosowanym kodowaniem jest UTF-8.

Autora strony podaje się przez atrybut name="author", np. <meta name="author" content="Jan Kowalski">.

Można użyć <meta http-equiv="refresh" content="30">, co odświeży stronę po 30 sekundach. Mechanizm ten bywa też używany do prostych przekierowań.

<meta> zawiera metadane strony, np. kodowanie lub autora. <!DOCTYPE html> określa typ dokumentu i znajduje się przed znacznikiem <html>.

Typ dokumentu musi być rozpoznany przez przeglądarkę przed analizą właściwego kodu HTML. Dlatego zapisuje się go jako osobną deklarację <!DOCTYPE html> na początku pliku.

Znacznik `<hr>` służy do wstawienia poziomej linii, która oddziela fragmenty treści. W HTML5 oznacza również przerwę tematyczną.

`<hr>` tworzy poziomy separator między częściami treści. `<br>` jedynie przenosi tekst do nowej linii.

Nie. `<hr>` jest elementem pustym, dlatego zapisuje się go bez znacznika zamykającego.

Wygląd `<hr>` zmienia się za pomocą CSS, np. przez ustawienie obramowania, koloru, marginesów i szerokości.

Warto go użyć, gdy trzeba oddzielić tematycznie różne części treści, np. sekcje artykułu, formularza lub opisu produktu.

Ponieważ standard HTML nie definiuje znaczników `<line>` ani `<hl>` jako elementów do tworzenia poziomej linii. Poprawnym znacznikiem jest `<hr>`.

Oznacza zaplanowanie rozmieszczenia elementów strony, takich jak nagłówek, menu, treść, panele boczne i stopka. Chodzi o to, gdzie dany element ma się znajdować.

Layout dotyczy rozmieszczenia elementów na stronie. Zawartość to konkretne teksty, obrazy, filmy lub inne materiały umieszczane w tych elementach.

Grafiki są zasobami strony, ale samo ich przygotowanie nie określa układu strony. Layout mówi, gdzie elementy mają być umieszczone.

CSS pozwala technicznie zrealizować układ strony, np. ustawić szerokości, marginesy, pozycje elementów, siatkę lub układ elastyczny.

Najczęściej planuje się nagłówek, menu nawigacyjne, sekcję treści głównej, panel boczny, stopkę, formularze i przyciski.

Nie. Definiowanie adresów URL dotyczy struktury nawigacyjnej i organizacji podstron, a nie rozmieszczenia elementów na ekranie.

Właściwość `text-align` służy do poziomego wyrównywania zawartości tekstowej elementu, np. do lewej, prawej, środka lub obustronnie.

Należy użyć zapisu `text-align: right;`, np. `<p style="text-align: right">tekst</p>`.

Najczęściej używane wartości to `left`, `right`, `center` oraz `justify`.

`text-align` wyrównuje tekst wewnątrz elementu, natomiast `position` określa sposób pozycjonowania całego elementu na stronie.

Nie. Właściwość `font` dotyczy wyglądu czcionki, np. jej rozmiaru, kroju lub stylu, a nie wyrównania tekstu.