Pytania pomocnicze - INF.03

Pętla `for` wykonuje kod wielokrotnie, korzystając z trzech części: ustawienia wartości początkowej, warunku kontynuacji oraz zmiany licznika po każdym obiegu.

Zapis `$i += 3` oznacza zwiększenie wartości zmiennej `$i` o 3. Jest równoważny zapisowi `$i = $i + 3`.

Instrukcja `print($i)` wypisuje kolejne wartości zmiennej, ale ich nie dodaje. Ponieważ nie ma spacji ani znaków nowej linii, wartości `1`, `4` i `7` tworzą ciąg `147`.

Pętla wykona się trzy razy, dla wartości `$i`: 1, 4 oraz 7. Przy kolejnej wartości, czyli 10, warunek będzie fałszywy.

Warunek `$i < 7` oznacza, że pętla działa tylko dla wartości mniejszych niż 7. Warunek `$i <= 7` dopuszcza także wartość równą 7.

Nie. `print` wypisuje dokładnie przekazaną wartość, więc jeśli potrzebny jest odstęp lub przejście do nowej linii, trzeba dodać je samodzielnie, np. `print($i . " ")`.

Trzy kolumny po około 33% szerokości zajmują razem prawie całą szerokość kontenera. Dzięki temu mogą zmieścić się obok siebie w jednym wierszu.

`float: left` powoduje przesunięcie elementu do lewej strony i umożliwia ustawienie kolejnych elementów obok niego, jeśli jest na to miejsce.

Trzy kolumny po 40% miałyby razem 120% szerokości kontenera. Nie zmieszczą się więc w jednym rzędzie bez zawijania lub nachodzenia układu.

Nie. Wysokość określa rozmiar pionowy elementu, a układ kolumn obok siebie wymaga kontrolowania szerokości i sposobu pozycjonowania elementów.

`clear: both` wymusza ustawienie elementu poniżej wcześniejszych elementów pływających. Nie tworzy kolumn, tylko kończy ich opływanie.

Obecnie częściej stosuje się Flexbox lub CSS Grid. Są wygodniejsze i lepiej przystosowane do tworzenia responsywnych układów strony.

.NET Framework to platforma programistyczna firmy Microsoft służąca do tworzenia i uruchamiania aplikacji, głównie w językach takich jak C# czy VB.NET. Zawiera środowisko uruchomieniowe CLR oraz biblioteki klas.

Ponieważ .NET Framework jest platformą wspierającą tworzenie oprogramowania w technologii .NET. Pozostałe odpowiedzi oznaczają inne pojęcia, np. bazę danych, środowisko IDE lub warstwę pośrednią.

Biblioteka dostarcza gotowe funkcje, które programista wywołuje w kodzie. Framework narzuca szkielet i sposób budowy aplikacji, a programista uzupełnia jego elementy własnym kodem.

CLR, czyli Common Language Runtime, odpowiada za uruchamianie kodu .NET. Zarządza m.in. pamięcią, bezpieczeństwem i wykonywaniem programu.

BCL, czyli Base Class Library, to podstawowa biblioteka klas dostępna w .NET. Zawiera gotowe klasy do obsługi plików, tekstu, kolekcji, wyjątków, komunikacji sieciowej i wielu innych zadań.

DB2 to system zarządzania relacyjną bazą danych firmy IBM. Nie jest platformą do tworzenia aplikacji w technologii .NET.

Eclipse to zintegrowane środowisko programistyczne, najczęściej kojarzone z Javą. Nie jest nazwą platformy .NET Framework.

Middleware to oprogramowanie pośredniczące między różnymi aplikacjami, usługami lub systemami. Nie jest nazwą platformy .NET Framework.

To zapisany w bazie danych fragment kodu SQL, który można wywołać w zapytaniu. Funkcja przyjmuje argumenty i zwraca wynik.

Może zwracać pojedynczą wartość, np. liczbę lub tekst, albo zestaw rekordów traktowany podobnie jak tabela.

Ponieważ można ją wywołać jako część wyrażenia w zapytaniu, np. w liście kolumn lub w warunku WHERE.

Funkcja zwraca wartość lub tabelę i może być używana w zapytaniu. Procedura składowana jest zwykle uruchamiana osobnym poleceniem, np. EXEC lub CALL.

Funkcję wywołuje się jawnie w zapytaniu. Wyzwalacz uruchamia się automatycznie po zdarzeniu w bazie, np. po dodaniu lub zmianie rekordu.

Oznacza to, że wynik funkcji ma postać wierszy i kolumn, więc można wykonać na nim zapytanie podobnie jak na zwykłej tabeli.

Oznacza wybór elementów `<i>`, które są bezpośrednimi dziećmi elementu `<p>`. Styl nie dotyczy całego akapitu, tylko wskazanych elementów `<i>`.

`p i` wybiera wszystkie elementy `<i>` znajdujące się wewnątrz `<p>` na dowolnym poziomie zagnieżdżenia. `p > i` wybiera tylko elementy `<i>` bezpośrednio umieszczone w `<p>`.

Element `<i>` w HTML domyślnie wyświetla tekst kursywą, czyli jako pochylony. Reguła CSS zmienia kolor właśnie elementów `<i>` wewnątrz akapitu.

Nie. Zmieni kolor tylko tych fragmentów tekstu, które znajdują się w bezpośrednich elementach `<i>` wewnątrz `<p>`.

Właściwość `color` ustawia kolor tekstu elementu. W przykładzie `color: blue` oznacza ustawienie tekstu na kolor niebieski.

Nie. Element `<i>` oznacza tekst wyróżniony kursywą, czyli pochylony. Do pogrubienia używa się zwykle `<b>` lub semantycznie `<strong>`.

Kwerenda, czyli zapytanie, służy do pobierania, filtrowania, sortowania lub modyfikowania danych w bazie. W kontekście wyboru rekordów najczęściej odpowiada jej instrukcja SELECT.

Należy użyć zapytania SELECT z klauzulą WHERE. Klauzula WHERE określa kryterium, które muszą spełnić zwracane rekordy.

Formularz służy głównie do wygodnego wprowadzania lub przeglądania danych przez użytkownika. Kwerenda służy do wyszukiwania i przetwarzania danych według określonych warunków.

Raport służy do prezentowania danych w czytelnej formie, często przeznaczonej do wydruku lub podsumowania. Nie jest podstawowym narzędziem do wybierania rekordów według kryteriów.

Przykład: SELECT * FROM uczniowie WHERE klasa = '3A'; To zapytanie wybiera tylko tych uczniów, którzy należą do klasy 3A.

Makro automatyzuje wykonywanie określonych czynności, np. otwieranie formularza lub uruchamianie raportu. Nie służy bezpośrednio do wybierania rekordów według kryteriów.

RAW zapisuje surowe dane z matrycy i zwykle większą liczbę poziomów jasności. JPEG jest formatem przetworzonym i skompresowanym stratnie, więc część informacji zostaje utracona.

RAW jest materiałem źródłowym do obróbki, a JPEG gotowym obrazem po przetworzeniu i kompresji. RAW daje większe możliwości korekty ekspozycji, kolorów i balansu bieli.

To zakres szczegółów między najciemniejszymi i najjaśniejszymi partiami obrazu. Większa rozpiętość tonalna oznacza więcej widocznych przejść jasności.

Nie. PNG może być formatem bezstratnym, ale zwykle nie przechowuje surowych danych z matrycy aparatu. RAW zawiera więcej informacji przydatnych do profesjonalnej obróbki.

RAW przechowuje więcej danych obrazu i nie stosuje typowej stratnej kompresji jak JPEG. Większy rozmiar pliku jest ceną za większą jakość i elastyczność edycji.

Większa głębia kolorów oznacza więcej możliwych poziomów jasności i koloru. Ułatwia to zapis płynnych przejść tonalnych bez widocznych strat.

JavaScript jest językiem działającym po stronie klienta. Przeglądarka zawiera silnik JavaScript, który interpretuje i uruchamia kod zapisany w stronie.

Nie. Prosty plik HTML ze skryptem JavaScript można otworzyć bezpośrednio w przeglądarce, np. z dysku lokalnego.

Debugger służy do analizowania działania kodu, zatrzymywania programu w punktach przerwania i wyszukiwania błędów. Nie jest jednak wymagany do samego uruchomienia skryptu.

MySQL jest systemem zarządzania bazą danych. Odpowiada za przechowywanie i przetwarzanie danych, a nie za wykonywanie skryptów JavaScript w przeglądarce.

JavaScript po stronie klienta wykonuje się w przeglądarce użytkownika. Języki po stronie serwera, np. PHP, wykonują się na serwerze i generują odpowiedź wysyłaną do przeglądarki.

Silnik JavaScript to część przeglądarki odpowiedzialna za interpretowanie i wykonywanie kodu JS. Przykładem jest V8 w Google Chrome.

Klucz obcy to kolumna lub zestaw kolumn w jednej tabeli, które wskazują na klucz główny albo unikalny w innej tabeli. Służy do tworzenia relacji między tabelami.

W składni SQL klucz obcy definiuje się jako `FOREIGN KEY (kolumna)`. Nawiasy są wymagane, także wtedy, gdy klucz obcy składa się tylko z jednej kolumny.

Oznacza, że wartości w kolumnie klucza obcego muszą istnieć w kolumnie `lakierId` tabeli `lakier`. Dzięki temu `kolor` w tabeli `samochody` może przyjmować tylko wartości ze słownika lakierów.

Tabela `lakier` pełni rolę tabeli słownikowej, czyli przechowuje dozwolone wartości kolorów lub ich identyfikatory. Tabela `samochody` odwołuje się do niej przez klucz obcy.

Brakuje w niej nawiasów wokół kolumny `kolor` oraz wskazania konkretnej kolumny w tabeli `lakier`. Poprawna składnia wymaga postaci `FOREIGN KEY (kolumna) REFERENCES tabela(kolumna)`.

Używają kolumny `barwa`, której nie wskazano w treści zadania. Dodatkowo odwołują się do niewłaściwej tabeli lub mają błędną składnię relacji.

Po `REFERENCES` wskazuje się tabelę nadrzędną oraz kolumnę, do której odwołuje się klucz obcy. Najczęściej jest to klucz główny, np. `lakier(lakierId)`.

Baza danych odrzuci taką operację, jeśli działa ograniczenie klucza obcego. Chroni to dane przed niespójnymi wartościami.

Oznacza odwołanie do elementu tablicy `tab` znajdującego się pod indeksem `i`. Dla `i = 0` jest to pierwszy element tablicy.

Zmienna `wynik` przechowuje narastającą sumę elementów tablicy. Na początku ma wartość `0`, a potem dodawane są do niej kolejne elementy.

W JavaScript indeksowanie tablic zaczyna się od zera. Pierwszy element tablicy ma indeks `0`, drugi `1` itd.

Warunek sprawia, że pętla wykonuje się tak długo, jak długo `i` wskazuje poprawny indeks tablicy. `tab.length` oznacza liczbę elementów w tablicy.

Dodaje bieżący element tablicy do zmiennej `wynik`. Jest to skrót zapisu `wynik = wynik + tab[i]`.

Nie. W kodzie nie ma instrukcji wyświetlania, takiej jak `console.log()` lub `alert()`. Kod tylko oblicza sumę.

Wtedy do każdego elementu tablicy zostałaby wpisana bieżąca wartość indeksu `i`. Byłaby to modyfikacja tablicy, a nie sumowanie jej elementów.