Pytania pomocnicze - INF.03

ALTER TABLE służy do zmiany struktury istniejącej tabeli, np. dodania kolumny, usunięcia kolumny albo zmiany typu danych kolumny.

CREATE TABLE tworzy nową tabelę, natomiast ALTER TABLE modyfikuje strukturę tabeli, która już istnieje w bazie danych.

DROP TABLE usuwa całą tabelę wraz z jej strukturą i danymi. ALTER TABLE nie usuwa tabeli, tylko zmienia jej budowę.

Nie. Do dodawania danych używa się polecenia INSERT INTO. ALTER TABLE dotyczy struktury tabeli, a nie jej zawartości.

ALTER TABLE należy do grupy DDL, czyli poleceń definiowania danych. DDL obejmuje m.in. CREATE, ALTER i DROP.

Można użyć polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD, np. ALTER TABLE uczniowie ADD email VARCHAR(100);

Funkcja `COUNT(*)` zwraca liczbę wierszy spełniających warunki zapytania. Jeśli nie ma klauzuli `WHERE`, liczy wszystkie rekordy z tabeli.

Klauzula `WHERE` ogranicza dane do rekordów spełniających podany warunek. W tym pytaniu wybiera tylko uczniów, których `srednia` wynosi 5.

Ponieważ użyto funkcji `COUNT()`, która liczy rekordy. Do obliczania średniej służy funkcja `AVG()`.

`COUNT(*)` liczy liczbę wierszy, natomiast `SUM()` oblicza sumę wartości z wybranej kolumny. W tym zapytaniu nie sumuje się ocen.

Zapytanie zwróci jedną wartość: `0`. Funkcja `COUNT(*)` zawsze zwraca liczbę pasujących rekordów.

Należy pominąć warunek `WHERE`: `SELECT count(*) FROM Uczniowie;`. Wtedy liczone są wszystkie rekordy tabeli.

Wynikiem jest jedna liczba w jednym wierszu, np. `12`. Oznacza ona liczbę rekordów spełniających warunek.

Nawiasy `()` oznaczają wywołanie funkcji lub metody. Bez nawiasów odwołujemy się tylko do samej wartości, np. do właściwości albo referencji do funkcji.

Właściwość przechowuje wartość, np. tekst lub liczbę. Metoda jest funkcją należącą do obiektu i może wykonywać instrukcje oraz zwracać wynik.

Do zmiennej `x` zostanie zapisany wynik zwrócony przez metodę `nazwa()` obiektu `przedmiot`. Jeśli metoda nic nie zwraca, wartością będzie `undefined`.

`przedmiot.nazwa` oznacza odczyt właściwości lub referencji do funkcji. `przedmiot.nazwa()` oznacza wywołanie tej funkcji jako metody.

Notacja kropkowa służy do odwoływania się do właściwości lub metod obiektu. Przykład: `obiekt.wlasciwosc` albo `obiekt.metoda()`.

Nie. Jeśli metoda nie zawiera instrukcji `return`, po jej wywołaniu wynikiem będzie `undefined`.

PNG zmniejsza rozmiar pliku bez usuwania informacji o obrazie. Dzięki temu po zapisaniu grafika nie traci jakości.

Tak. PNG obsługuje kanał alfa, który pozwala zapisywać pełną lub częściową przezroczystość pikseli.

Nie. PNG jest formatem rastrowym, czyli zapisuje obraz jako siatkę pikseli.

PNG stosuje kompresję bezstratną i dobrze nadaje się do ikon, logotypów oraz zrzutów ekranu. JPEG stosuje kompresję stratną i jest częściej używany do zdjęć.

Nie. Klasyczny PNG jest formatem statycznym. Animacje kojarzy się raczej z GIF lub rozszerzeniem APNG.

PNG warto stosować dla grafik wymagających ostrości, przezroczystości lub braku utraty jakości, np. ikon, logo i zrzutów ekranu.

Kanał alfa przechowuje informację o przezroczystości pikseli. Dzięki niemu element graficzny może mieć np. przezroczyste tło.

Właściwość float pozwala przesunąć element do lewej lub prawej strony, tak aby pozostała treść mogła go opływać. Typowym przykładem jest obrazek umieszczony obok akapitu tekstu.

Zapis float:left powoduje, że element zostaje przesunięty do lewej strony kontenera. Tekst lub inne elementy mogą układać się po jego prawej stronie.

style to atrybut HTML, a nie właściwość CSS o takim zastosowaniu. alt służy do tekstu alternatywnego obrazka, a align jest przestarzałym sposobem wyrównywania i nie jest poprawną właściwością CSS w tej postaci.

Element p jest domyślnie elementem blokowym, więc zajmuje całą dostępną szerokość. Element img jest elementem zastępowanym, który może być ustawiany obok tekstu, szczególnie przy użyciu float.

Do zatrzymania opływania używa się właściwości clear, np. clear:left, clear:right lub clear:both. Dzięki temu kolejny element zacznie się poniżej elementów pływających.

Nie. Float nadal pojawia się w egzaminach i starszym kodzie, ale do nowoczesnych układów strony częściej używa się Flexboxa lub CSS Grid.

Blok decyzyjny służy do sprawdzenia warunku i wyboru jednej z możliwych ścieżek działania, zwykle oznaczonych jako „tak/nie” lub „prawda/fałsz”.

Blok decyzyjny ma kształt rombu. W jego wnętrzu zapisuje się warunek, np. „czy x > 0?”.

Blokowi decyzyjnemu odpowiada najczęściej instrukcja warunkowa, np. `if`, `if else` albo `switch`.

Blok decyzyjny sprawdza warunek i rozgałęzia przebieg algorytmu. Blok operacyjny wykonuje konkretną czynność, np. obliczenie lub przypisanie wartości.

Ponieważ warunek może być spełniony albo niespełniony. Każdy wynik prowadzi do innego dalszego działania algorytmu.

Piksel to najmniejszy punkt obrazu rastrowego. Ma określony kolor i położenie w siatce obrazu.

Ponieważ obraz ma stałą liczbę pikseli. Przy powiększaniu piksele są rozciągane lub sztucznie interpolowane, co może powodować rozmycie albo pikselizację.

Grafika rastrowa składa się z pikseli, a grafika wektorowa z obiektów geometrycznych opisanych matematycznie. Wektor można skalować bez utraty jakości.

Typowe formaty rastrowe to JPG, PNG, GIF, BMP i TIFF. Są używane głównie do zdjęć, skanów i obrazów z dużą liczbą szczegółów.

Figury geometryczne w układzie współrzędnych są charakterystyczne dla grafiki wektorowej. Grafika rastrowa jest zbudowana z pikseli.

Najlepiej sprawdza się w fotografii, skanach, teksturach i obrazach o płynnych przejściach kolorów. Jest powszechnie używana w grafice internetowej.

Rozdzielczość określa liczbę pikseli w poziomie i pionie, np. 1920 × 1080 px. Im większa rozdzielczość, tym więcej szczegółów może zawierać obraz.

Konstruktor to specjalna metoda uruchamiana automatycznie podczas tworzenia obiektu. W PHP ma nazwę `__construct()`.

Metoda `__construct()` wykonuje się automatycznie po użyciu operatora `new`, czyli podczas tworzenia nowego obiektu klasy.

Najczęściej do inicjalizacji właściwości obiektu, przekazania danych startowych lub przygotowania obiektu do działania.

W PHP metody zaczynające się od dwóch podkreśleń są metodami magicznymi. Mają specjalne znaczenie i są wywoływane przez mechanizmy języka.

Nie. Poprawną nazwą konstruktora w PHP jest wyłącznie `__construct()`.

Tak. Konstruktor może mieć parametry, które przekazuje się podczas tworzenia obiektu, np. `new Klasa('wartość')`.

Pętla wykonuje się tak długo, jak długo wartość `n` jest mniejsza lub równa `100`. Oznacza to, że wartość `100` również zostanie wypisana.

Zmienna `n` rozpoczyna od wartości `a`, a po każdej iteracji jest zwiększana o `1`. Instrukcja `document.write(n)` wykonuje się dla każdej wartości spełniającej warunek `n <= 100`.

Funkcja zwróci aktualną wartość zmiennej `n` po zakończeniu pętli. Jeśli `a` jest liczbą całkowitą od `1` do `99`, będzie to `101`.

Nie. `document.write(n)` wypisuje wartość w dokumencie HTML, a `return n` zwraca wartość z funkcji do miejsca jej wywołania.

Ponieważ do pętli bez nawiasów klamrowych należy tylko pierwsza instrukcja po `for`, czyli `document.write(n);`. Instrukcja `return n;` znajduje się już poza pętlą.

Operator `n++` zwiększa wartość zmiennej `n` o `1` po każdej iteracji pętli. Dzięki temu pętla przechodzi do kolejnej liczby.

Zmienna `n` nie została zadeklarowana przez `let`, `const` ani `var`. W nowoczesnym JavaScript taki zapis jest błędną praktyką, a w trybie ścisłym może spowodować błąd.

Tablica służy do przechowywania wielu wartości w jednej zmiennej. Elementy tablicy są uporządkowane i dostępne przez indeksy, zaczynające się od 0.

Tak. W jednej tablicy mogą znajdować się np. liczby, napisy, wartości logiczne, obiekty, inne tablice, a nawet funkcje.

JavaScript nie ogranicza tablic tylko do liczb. Tablica może zawierać elementy dowolnego typu, np. teksty i wartości logiczne.

Do elementu odwołujemy się przez indeks w nawiasach kwadratowych, np. tablica[0]. Pierwszy element ma indeks 0.

Zwykła zmienna przechowuje jedną wartość, natomiast tablica może przechowywać wiele wartości. Dzięki temu ułatwia pracę z zestawami danych.

Tak, funkcja może być elementem tablicy, ponieważ w JavaScript funkcje są wartościami. Jednak w pytaniu egzaminacyjnym najlepsza odpowiedź to „wielu wartości różnego rodzaju”, bo opisuje ogólną cechę tablic.