Pytania pomocnicze - INF.03

Modyfikator dostępu określa, skąd można korzystać z pola lub metody klasy. Przykładami są `public`, `private` i `protected`.

`private` ogranicza dostęp tylko do wnętrza tej samej klasy. `public` pozwala korzystać z pola lub metody z dowolnego miejsca programu.

Ponieważ ukrywa wewnętrzne dane i szczegóły działania klasy. Dostęp do nich odbywa się kontrolowanie, np. przez metody publiczne.

Nie. Metoda oznaczona jako `private` może być wywołana tylko przez kod znajdujący się wewnątrz tej samej klasy.

`private` działa tylko w klasie, w której element zadeklarowano. `protected` pozwala dodatkowo na dostęp w klasach dziedziczących.

`static` oznacza, że element należy do klasy, a nie do konkretnego obiektu. Nie określa samo w sobie, czy dostęp jest tylko wewnątrz klasy.

`const` oznacza stałą, czyli wartość, której nie można zmienić po zadeklarowaniu. Nie jest to modyfikator dostępu taki jak `private`.

Funkcja date() zwraca bieżącą datę i czas w formacie określonym przez podany ciąg znaków, np. date('Y-m-d').

Znak l oznacza pełną angielską nazwę dnia tygodnia, np. Monday, Tuesday.

Znak d zwraca dzień miesiąca z zerem wiodącym, np. 10, a S dodaje angielski przyrostek porządkowy, np. th. Razem dS może dać np. 10th.

Znak F zwraca pełną angielską nazwę miesiąca, np. July, December.

Y zwraca pełny, czterocyfrowy rok, np. 2017, natomiast y zwraca rok dwucyfrowy, np. 17.

Ponieważ l daje nazwę dnia tygodnia, dS dzień miesiąca z przyrostkiem, F pełną nazwę miesiąca, a Y czterocyfrowy rok. Przecinki i spacje są wypisywane dokładnie tak, jak zapisano je w formacie.

Polega na zabezpieczeniu całego pliku bazy hasłem. Bez jego podania użytkownik nie może otworzyć bazy danych.

To mechanizm przypisywania użytkownikom lub grupom różnych uprawnień do obiektów bazy danych, np. tabel, formularzy i kwerend.

Hasło chroni dostęp do całego pliku bazy danych. Zabezpieczenia na poziomie użytkownika pozwalają określić różne prawa dla różnych osób.

Autoryzacja SMS jest mechanizmem stosowanym raczej w aplikacjach internetowych lub systemach logowania. Nie jest standardową funkcją zabezpieczania pliku bazy Access.

Sesja dotyczy zwykle aplikacji WWW, np. przechowywania informacji o zalogowanym użytkowniku. Nie jest typowym mechanizmem zabezpieczania pliku bazy Microsoft Access.

Tak, szyfrowanie utrudnia odczyt danych osobom nieuprawnionym. W pytaniu egzaminacyjnym poprawna para metod to jednak hasło do otwarcia bazy oraz zabezpieczenia na poziomie użytkownika.

Funkcja str_replace() służy do zamiany wszystkich wystąpień wskazanego tekstu na inny tekst w podanym napisie.

Kolejność argumentów to: szukany tekst, tekst zastępujący, tekst źródłowy. Schemat: str_replace($search, $replace, $subject).

Funkcja zwróci napis "ala ma mysz", ponieważ słowo "kota" zostanie zastąpione słowem "mysz".

Nie. W PHP standardową funkcją do prostej zamiany fragmentów tekstu jest str_replace(), a nie replace().

Nie bezpośrednio. Funkcja zwraca nowy napis, dlatego wynik trzeba przypisać do zmiennej, jeśli ma zostać zachowany.

Tak. str_replace() rozróżnia wielkość liter, więc "Kot" i "kot" są traktowane jako różne napisy.

Warunek oznacza: `x` jest mniejsze od `-5` lub `x` jest większe od `2`. Wystarczy spełnienie jednej z tych części, ponieważ użyto operatora `||`.

Ponieważ druga część warunku, czyli `x > 2`, jest prawdziwa. Liczba `3` jest większa od `2`.

Ponieważ `2 > 2` jest fałszem. Operator `>` oznacza wartość ściśle większą, więc nie obejmuje liczby `2`.

`||` oznacza logiczne „lub” i wymaga, aby przynajmniej jeden warunek był prawdziwy. `&&` oznacza logiczne „i” i wymaga, aby wszystkie warunki były prawdziwe.

Warunek spełniają wszystkie liczby mniejsze od `-5` oraz wszystkie liczby większe od `2`. Nie spełniają go liczby od `-5` do `2` włącznie.

Instrukcja `x++` zwiększa wartość zmiennej `x` o `1`. W podanym kodzie zostanie wykonana tylko wtedy, gdy warunek w instrukcji `if` będzie prawdziwy.

Różdżka służy do zaznaczania obszarów obrazu na podstawie podobieństwa koloru. Po kliknięciu wybierane są piksele o takim samym lub zbliżonym kolorze.

Różdżka zaznacza obszar automatycznie według koloru. Lasso służy do ręcznego zaznaczania fragmentu obrazu przez przeciąganie kursorem.

Różdżka zaznacza fragment obrazu. Pipeta pobiera kolor z wybranego miejsca i ustawia go jako kolor aktywny.

Tolerancja określa, jak duże różnice kolorów zostaną uznane za podobne. Im większa tolerancja, tym większy i bardziej zróżnicowany kolorystycznie obszar może zostać zaznaczony.

Najlepiej działa na obrazach z wyraźnie oddzielonymi, jednolitymi kolorystycznie obszarami. Przykładem jest obiekt na prostym, jednobarwnym tle.

Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy ustawiona jest zbyt wysoka tolerancja albo kolory są do siebie bardzo podobne. Wtedy program traktuje wiele pikseli jako należące do tego samego obszaru.

Ponieważ każdy element może znajdować się na osobnej warstwie. Edytując jedną warstwę, nie zmienia się zawartości pozostałych.

Warstwa przechowuje niezależny element obrazu, a kanał przezroczystości określa, które piksele są widoczne lub półprzezroczyste. Kanał alfa nie służy do organizowania wielu elementów projektu.

Kolejność warstw decyduje o tym, które elementy są widoczne na wierzchu, a które znajdują się pod spodem. Warstwa wyżej zwykle zasłania warstwy niżej.

Można ją przesunąć, skalować, obrócić, ukryć, zmienić jej przezroczystość, dodać efekt lub usunąć bez wpływu na inne warstwy.

Histogram służy do analizy jasności lub kolorów obrazu. Nie pozwala na niezależne modyfikowanie nałożonych na siebie elementów.

To sposób pracy, w którym zmiany można odwrócić lub poprawić bez trwałego niszczenia oryginalnych elementów. Warstwy, maski i efekty warstwowe ułatwiają taką edycję.

Do ustawienia kroju czcionki używa się właściwości `font-family`, np. `font-family: Arial;`.

Rozmiar tekstu definiuje właściwość `font-size`, np. `font-size: 16pt;` albo `font-size: 16px;`.

Kursywę ustawia się za pomocą `font-style: italic;`. Właściwość `font-style` nie służy do podawania nazwy czcionki.

`font-style` przyjmuje wartości dotyczące stylu czcionki, np. `normal`, `italic`, `oblique`. Nazwę czcionki podaje się we właściwości `font-family`.

`pt` to punkt typograficzny, często kojarzony z drukiem, a `px` to piksel ekranowy. W pytaniu wymagane jest dokładnie `16pt`, więc odpowiedź z `16px` nie spełnia warunku.

Selektor `p` wskazuje wszystkie elementy `<p>` w dokumencie HTML, czyli akapity. Reguła `p { ... }` nadaje style wszystkim akapitom.

Raport służy do czytelnej prezentacji danych, najczęściej do wydruku, podsumowania lub eksportu. Nie jest przeznaczony głównie do wprowadzania danych.

Tabela przechowuje właściwe dane w postaci rekordów i pól. Raport może pobierać te rekordy i prezentować je w uporządkowanej formie.

Tak, raport może korzystać z zapytania wybierającego SELECT, które zwraca rekordy. Nie dotyczy to jednak zapytań akcji, takich jak INSERT INTO.

INSERT INTO służy do dodawania rekordów do tabeli. Nie służy do wyświetlania ani wybierania danych, dlatego nie jest typowym źródłem raportu.

Formularz służy głównie do wprowadzania, edycji i przeglądania pojedynczych danych. Raport służy przede wszystkim do prezentacji i drukowania zestawień.

Raport prezentuje dane, natomiast makropolecenie automatyzuje wykonanie czynności, np. otwarcie formularza lub uruchomienie zapytania.

Polecenie `GRANT` służy do nadawania użytkownikom lub rolom uprawnień do obiektów bazy danych, np. tabel. Pozwala kontrolować, kto może odczytywać, dodawać, zmieniać lub usuwać dane.

Uprawnienie `SELECT` umożliwia odczytywanie danych z tabeli lub widoku. Nie pozwala na modyfikację ani usuwanie danych.

`SELECT` służy do pobierania danych, natomiast `UPDATE` do zmieniania istniejących rekordów w tabeli. Są to różne typy operacji i mogą wymagać osobnych uprawnień.

Do usuwania rekordów z tabeli służy polecenie `DELETE`. Aby użytkownik mógł je wykonać, musi mieć odpowiednie uprawnienie `DELETE`.

Do zmieniania danych w istniejących rekordach służy polecenie `UPDATE`. Uprawnienie `SELECT` samo w sobie nie pozwala na takie działanie.

`GRANT` należy do grupy DCL, czyli Data Control Language. Są to polecenia związane z kontrolą dostępu i uprawnieniami.

Do cofania uprawnień służy polecenie `REVOKE`. Przykładowo `REVOKE SELECT ON tabela FROM użytkownik;` odbiera prawo odczytu danych z tabeli.