Pytania pomocnicze - INF.03

FileZilla służy głównie do przesyłania plików między komputerem lokalnym a serwerem, np. w celu opublikowania strony internetowej na hostingu.

Publikacja strony polega na umieszczeniu jej plików, np. HTML, CSS, JavaScript i grafik, na serwerze WWW, aby były dostępne przez Internet.

Najczęściej potrzebne są: adres serwera FTP, nazwa użytkownika, hasło oraz numer portu, zwykle 21 dla FTP lub 22 dla SFTP.

FileZilla jest klientem FTP/SFTP do przesyłania plików. Walidację kodu HTML lub CSS wykonuje się za pomocą walidatorów, np. W3C Validator.

Nie. Do zarządzania bazami danych używa się narzędzi takich jak phpMyAdmin, Adminer, MySQL Workbench lub panel administracyjny hostingu.

FTP przesyła dane bez szyfrowania, natomiast SFTP działa przez SSH i zapewnia szyfrowane połączenie. W praktyce SFTP jest bezpieczniejszym wyborem.

MP3 stosuje kompresję stratną, czyli usuwa część danych dźwiękowych. WAV najczęściej przechowuje dźwięk nieskompresowany, dlatego zajmuje więcej miejsca.

Kompresja stratna zmniejsza rozmiar kosztem części informacji, np. MP3. Kompresja bezstratna pozwala odtworzyć oryginalne dane, np. FLAC.

Bitrate określa ilość danych dźwiękowych zapisywanych w jednostce czasu, zwykle w kb/s. Niższy bitrate daje mniejszy plik, ale może pogorszyć jakość.

Nie. PCM to sposób cyfrowej reprezentacji dźwięku przez próbki, zwykle bez kompresji.

CD-Audio wykorzystuje nieskompresowany zapis PCM. Zapewnia dobrą jakość, ale nie najmniejszy rozmiar pliku.

Liniowość oznacza, że filtr spełnia zasadę superpozycji: odpowiedź na sumę sygnałów jest sumą odpowiedzi na te sygnały osobno.

Polega na tym, że działanie układu na kilka sygnałów można rozpatrywać oddzielnie, a wyniki potem zsumować.

Skończona odpowiedź impulsowa opisuje czas trwania reakcji filtru na impuls, a nie bezpośrednio zasadę superpozycji.

Filtr przyczynowy to taki, którego wyjście zależy tylko od aktualnych i wcześniejszych wartości sygnału wejściowego, a nie od przyszłych.

Oznacza to, że przesunięcie sygnału wejściowego w czasie powoduje takie samo przesunięcie sygnału wyjściowego, bez zmiany kształtu odpowiedzi.

Najczęściej wskazówkami są pojęcia: liniowość, proporcjonalność, suma odpowiedzi oraz zasada superpozycji.

Nagłówek pętli `for` składa się z inicjalizacji, warunku oraz zmiany zmiennej sterującej. Przykład: `for ($i = 0; $i <= 10; $i += 2)`.

Operator `<=` oznacza „mniejsze lub równe”. Dlatego wartość `10` nadal spełnia warunek i blok pętli zostaje dla niej wykonany.

Zmienna `$i` przyjmie wartości: `0`, `2`, `4`, `6`, `8`, `10`. Po zwiększeniu do `12` warunek stanie się fałszywy.

`$i += 2` zwiększa wartość zmiennej o 2, natomiast `$i++` zwiększa ją o 1. Ma to bezpośredni wpływ na liczbę wykonań pętli.

Blok pętli nie wykona się, gdy warunek jest fałszywy już przy pierwszym sprawdzeniu. Na przykład `for ($i = 20; $i <= 10; $i++)` nie wykona się ani razu.

Wtedy pętla wykonałaby się dla wartości `0`, `2`, `4`, `6`, `8`, czyli 5 razy. Wartość `10` nie spełniałaby warunku `$i < 10`.

Znacznik `<img>` służy do wstawiania obrazów na stronę internetową. Jest elementem pustym, czyli nie ma osobnego znacznika zamykającego.

Atrybut `src` wskazuje źródło pliku graficznego, czyli ścieżkę lub adres URL obrazka. Bez niego przeglądarka nie wie, jaki obraz ma wyświetlić.

Atrybut `alt` zawiera tekst alternatywny wyświetlany, gdy obrazek się nie załaduje. Jest też ważny dla dostępności, ponieważ czytniki ekranu odczytują jego treść osobom niewidomym.

Powoduje ustawienie przylegającego tekstu mniej więcej na środku wysokości obrazka. Jest to starszy sposób wyrównania stosowany w HTML.

Ponieważ odpowiada za wygląd, a obecnie formatowanie strony powinno być realizowane przez CSS. Zamiast `align` lepiej używać np. `vertical-align: middle`.

Można nadać obrazkowi styl `vertical-align: middle`. Przykład: `<img src="obrazek.png" alt="obraz" style="vertical-align: middle;"> tekst`.

Właściwość `list-style-image` ustawia obrazek jako znacznik punktu listy. Dotyczy elementów list, np. `ul` i `li`.

Funkcja `url()` wskazuje ścieżkę do pliku używanego w stylu CSS. W tym przypadku przeglądarka ma użyć pliku `rys.gif` jako grafiki.

`list-style-image` ustawia grafikę jako znacznik punktu listy. `background-image` ustawia grafikę jako tło elementu.

Selektor `ul` odnosi się do listy nienumerowanej. Właściwość `list-style-image` zmienia wygląd markerów, czyli punktów tej listy.

Nie. Za ramki odpowiadają właściwości z grupy `border`, np. `border: 1px solid black`. `list-style-image` nie tworzy obramowania.

Przeglądarka nie wyświetli grafiki jako znacznika listy. Zwykle zostanie użyty domyślny marker listy, np. kropka.

Nie. Może być stosowana do elementów list, także przez selektor `li`. W praktyce często zapisuje się ją dla `ul`, aby objęła wszystkie elementy listy.

Pierwsza część ustawia wartość początkową, druga określa warunek dalszego wykonywania pętli, a trzecia zmienia licznik po każdej iteracji. W przykładzie są to kolejno: `$i = 5`, `$i > 1`, `$i -= 2`.

Zmienna `$i` przyjmuje wartości `5` oraz `3`. Następnie zostaje zmniejszona do `1`, ale warunek `1 > 1` jest fałszywy, więc ta wartość nie jest już wypisywana.

Zapis `$i -= 2` oznacza skróconą formę `$i = $i - 2`. Po każdej iteracji wartość zmiennej `$i` jest zmniejszana o 2.

Wyrażenie `$i % 2` zwraca resztę z dzielenia `$i` przez 2. Dla liczby parzystej wynik to `0`, a dla nieparzystej `1`.

Ponieważ w tej pętli `$i` ma tylko wartości nieparzyste: `5` i `3`. Dla obu tych wartości reszta z dzielenia przez 2 wynosi `1`.

Warunek jest sprawdzany przed każdą iteracją. Jeśli jest fałszywy, instrukcje w pętli nie zostaną wykonane dla danej wartości licznika.

Można zmienić krok pętli na `$i--` lub `$i -= 1` oraz ustawić odpowiedni warunek, np. `for ($i = 5; $i >= 3; $i--)`. Wtedy wyniki modulo to `1 0 1`.

`int` pochodzi od angielskiego słowa `integer`, czyli liczba całkowita. Oznacza typ danych przechowujący wartości bez części ułamkowej.

Tak. Typ `int` może przechowywać liczby ujemne, zero oraz liczby dodatnie, o ile mieszczą się w dopuszczalnym zakresie danego języka lub systemu.

`int` przechowuje liczby całkowite, np. `5` lub `-2`. `float` przechowuje liczby zmiennoprzecinkowe, czyli z częścią ułamkową, np. `3.14`.

Liczby naturalne są tylko częścią liczb całkowitych. Typ `int` może obejmować również liczby ujemne, dlatego poprawniejsza odpowiedź to liczby całkowite.

Nie. Zakres typu `int` zależy od języka programowania, bazy danych, platformy lub konfiguracji, np. od liczby bitów przeznaczonych na zapis wartości.

Typ `int` często służy do przechowywania identyfikatorów, liczników, wieku, liczby sztuk produktu, numerów stron lub innych wartości całkowitych.

Klasy używa się wtedy, gdy ten sam styl ma zostać przypisany do wielu wybranych elementów, ale nie do wszystkich elementów danego typu.

Selektor klasy zapisuje się z kropką przed nazwą, np. `.wyróżnienie { color: red; }`.

Klasa może być przypisana wielu elementom, natomiast identyfikator `id` powinien być unikalny i wskazywać jeden element na stronie.

Selektor `p` obejmuje wszystkie akapity w dokumencie lub w określonym zakresie, więc nie pozwala sam z siebie wskazać tylko wybranych akapitów.

Należy użyć atrybutu `class`, np. `<p class="do-prawej">Tekst</p>`.

Właściwość `text-align: right;` wyrównuje tekst wewnątrz elementu do prawej strony.

Pseudoklasa określa specjalny stan elementu, np. `:hover` dla elementu wskazanego kursorem. Nie służy do zwykłego grupowania wybranych elementów, jak klasa.

Rola grupuje określone uprawnienia i może być przypisana użytkownikowi. Dzięki temu nie trzeba nadawać każdemu użytkownikowi wielu pojedynczych uprawnień osobno.

DBManager obejmuje operacje związane z bazami danych serwera, np. tworzenie, modyfikowanie i usuwanie baz oraz operacje na ich obiektach.

Nadzór nad serwerem obejmuje szersze zadania administracyjne, np. monitorowanie, konfigurację lub zarządzanie procesami. DBManager dotyczy przede wszystkim baz danych.

Uprawnienia do baz danych pozwalają pracować na bazach, tabelach i danych. Uprawnienia do zarządzania użytkownikami pozwalają tworzyć konta, zmieniać hasła i nadawać prawa dostępu.

Do nadawania uprawnień służy polecenie `GRANT`, a do ich odbierania `REVOKE`. Są to polecenia z grupy DCL.

Ponieważ DBManager dotyczy baz danych, ale nie obejmuje automatycznie zarządzania użytkownikami. Tworzenie użytkowników i definiowanie haseł wymaga innych uprawnień.