Pytania pomocnicze - INF.08

ISDN oznacza Integrated Services Digital Network, czyli cyfrową sieć z integracją usług. Umożliwia przesyłanie głosu, danych i sygnalizacji w postaci cyfrowej.

Oznacza dwa kanały B po 64 kb/s przeznaczone do transmisji użytkowej oraz jeden kanał D 16 kb/s przeznaczony głównie do sygnalizacji.

Ponieważ można jednocześnie wykorzystać dwa kanały B. Każdy ma 64 kb/s, więc razem dają 128 kb/s.

Kanał D służy przede wszystkim do sygnalizacji, czyli zestawiania, utrzymywania i rozłączania połączeń. W BRI ma przepływność 16 kb/s.

Modem ISDN pracuje w sieci cyfrowej i może wykorzystywać dwa kanały B po 64 kb/s. Modem analogowy 56 kb/s przesyła dane przez analogową linię telefoniczną i ma niższą maksymalną przepływność.

Nie. W typowych pytaniach egzaminacyjnych 128 kb/s wynika z sumy dwóch kanałów B. Kanał D 16 kb/s jest przeznaczony głównie do sygnalizacji.

Klasyczny moduł SDRAM DIMM ma zwykle dwa wycięcia w złączu krawędziowym i 168 styków. Moduły DDR mają jedno wycięcie i inną liczbę styków.

DIMM określa format fizyczny modułu pamięci, a nie konkretny typ technologii RAM. Pytanie dotyczy rodzaju pamięci, dlatego poprawna odpowiedź to SDRAM.

SDRAM oznacza Synchronous Dynamic Random Access Memory. Jest to dynamiczna pamięć RAM synchronizowana zegarem magistrali.

Wycięcia zapobiegają włożeniu modułu do niezgodnego gniazda. Ułatwiają też rozpoznanie generacji i typu pamięci.

Starsza SDRAM przesyła dane raz na cykl zegara. DDR SDRAM przesyła dane dwa razy na cykl zegara, co zwiększa przepustowość.

RAM przechowuje dane tylko podczas zasilania komputera. Po wyłączeniu zasilania jej zawartość zostaje utracona.

Typowe oznaczenia to PC66, PC100 i PC133. Informują one o częstotliwości pracy modułu pamięci.

Modulacja to sposób nanoszenia informacji na sygnał nośny, np. przez zmianę amplitudy, częstotliwości lub fazy. Dzięki niej dane cyfrowe mogą być przesyłane przez medium analogowe.

Komputer przetwarza dane cyfrowe, a klasyczna linia telefoniczna przenosi sygnały analogowe. Modem zamienia więc dane cyfrowe na sygnał analogowy i odwrotnie.

QAM polega na jednoczesnej zmianie amplitudy i fazy sygnału nośnego. Pozwala to przesłać więcej bitów w jednym symbolu transmisyjnym.

W kontekście modemów analogowych QAM należy kojarzyć między innymi ze standardem V.34. To właśnie QAM jest poprawną odpowiedzią w pytaniu o modulację w V.34.

FSK przesyła informację przez zmianę częstotliwości sygnału. QAM wykorzystuje jednocześnie zmianę amplitudy i fazy, dlatego pozwala uzyskać większą efektywność transmisji.

PSK zmienia tylko fazę sygnału nośnego. QAM zmienia zarówno fazę, jak i amplitudę, co umożliwia przesyłanie większej liczby bitów na symbol.

PCM to kodowanie impulsowo-kodowe stosowane głównie w telefonii cyfrowej. Standard V.34 dotyczy modemów analogowych i wykorzystuje modulację QAM.

Ponieważ prędkość pobierania danych jest większa niż prędkość wysyłania. Taki model odpowiada typowemu korzystaniu z Internetu, gdzie użytkownik więcej pobiera niż wysyła.

Standard V.90 umożliwiał teoretyczne pobieranie danych z prędkością do 56 kbit/s. W praktyce prędkość była często niższa ze względu na jakość linii telefonicznej.

ISDN jest cyfrową usługą telekomunikacyjną, a V.90 działa na analogowej linii telefonicznej. ISDN BRI oferuje zwykle dwa kanały po 64 kbit/s.

HDSL jest technologią symetryczną, czyli oferuje podobną prędkość wysyłania i pobierania. ADSL jest asymetryczne i zapewnia większą prędkość pobierania niż wysyłania.

Najlepszy wybór to ADSL, ponieważ spośród V.90, ISDN, HDSL i ADSL zapewnia najwyższą typową prędkość pobierania danych.

Zależy głównie od długości i jakości linii miedzianej, zakłóceń, stanu instalacji oraz parametrów usługi u operatora.

Reflektometr światłowodowy służy do badania toru światłowodowego, m.in. pomiaru tłumienności, lokalizacji uszkodzeń, złączy, spawów i załamań kabla.

Tłumienność oznacza spadek mocy sygnału optycznego podczas propagacji w światłowodzie. Wyraża się ją najczęściej w decybelach, np. dB lub dB/km.

Zbyt duża tłumienność może powodować osłabienie sygnału i błędy transmisji. Pomiar pozwala ocenić, czy tor światłowodowy spełnia wymagania techniczne.

Reflektometr wysyła impuls świetlny do włókna i analizuje światło rozproszone oraz odbite od zdarzeń w torze. Na tej podstawie określa odległość do zdarzeń i straty sygnału.

Może wykryć spawy, złącza, pęknięcia, zagięcia, koniec włókna oraz miejsca o podwyższonej tłumienności lub odbiciu.

Miernik mocy optycznej mierzy poziom sygnału na końcu toru, zwykle z użyciem źródła światła. Reflektometr dodatkowo pokazuje przebieg toru i lokalizuje miejsca strat lub uszkodzeń.

Do interfejsu ISDN BRI można podłączyć maksymalnie 8 urządzeń abonenckich. Nie oznacza to jednak, że wszystkie mogą jednocześnie prowadzić rozmowę.

ISDN BRI ma dwa kanały B o przepływności 64 kb/s każdy oraz jeden kanał D o przepływności 16 kb/s. Często zapisuje się to jako 2B+D.

Liczba 8 dotyczy maksymalnej liczby urządzeń fizycznie podłączonych do magistrali. Jednoczesna transmisja użytkowa jest ograniczona liczbą kanałów B, czyli zwykle do dwóch połączeń.

Kanał D służy głównie do sygnalizacji, czyli zestawiania, nadzorowania i rozłączania połączeń. W BRI ma przepływność 16 kb/s.

ISDN BRI jest przeznaczony głównie dla abonentów indywidualnych i ma strukturę 2B+D. ISDN PRI stosuje się częściej w centralach i większych instalacjach, oferując znacznie więcej kanałów.

Punkt styku S/T to interfejs po stronie abonenta, do którego podłącza się urządzenia końcowe ISDN. Właśnie na tej magistrali może pracować maksymalnie 8 urządzeń.

To ilość danych, jaką kanał może przesłać w jednostce czasu. W transmisji cyfrowej podaje się ją zwykle w bitach na sekundę.

Transmisja w sieciach i telekomunikacji odbywa się na poziomie bitów. Dlatego parametry łączy, modemów i interfejsów sieciowych najczęściej wyraża się w b/s, kb/s, Mb/s lub Gb/s.

kb/s oznacza kilobity na sekundę, a kB/s kilobajty na sekundę. Jeden bajt ma 8 bitów, więc 1 kB/s odpowiada 8 kb/s.

Mała litera b oznacza bit. Przykład: Mb/s oznacza megabity na sekundę.

Wielka litera B oznacza bajt. Przykład: MB/s oznacza megabajty na sekundę.

kB/s oznacza kilobajty na sekundę i częściej opisuje praktyczną szybkość transferu plików. Przepustowość kanału cyfrowego standardowo określa się w bitach na sekundę, np. kb/s.

Należy podzielić wartość w kb/s przez 8. Na przykład 64 kb/s to 8 kB/s.

Należy pomnożyć liczbę stron dziennie przez liczbę dni roboczych w miesiącu i przez 12 miesięcy. W tym przypadku: 200 × 20 × 12 = 48 000 stron rocznie.

Koszt jednej strony oblicza się, dzieląc cenę materiału eksploatacyjnego przez jego wydajność. Przykład: toner za 500 zł na 10 000 stron daje koszt 0,05 zł za stronę.

Bęben jest elementem eksploatacyjnym drukarki laserowej i po określonej liczbie stron wymaga wymiany. Jego koszt należy doliczyć proporcjonalnie do liczby drukowanych stron.

Dla każdej drukarki należy policzyć koszt tuszu lub tonera na roczną liczbę stron, dodać koszt bębna, jeśli występuje, oraz ewentualnie cenę zakupu. Następnie wybiera się model z najniższą sumą kosztów.

Tanie drukarki często mają drogie tusze lub niską wydajność materiałów eksploatacyjnych. Przy dużej liczbie wydruków koszt tuszu może wielokrotnie przewyższyć cenę zakupu urządzenia.

Roczny koszt tonera to 48 000 × 0,05 zł = 2 400 zł. Koszt bębna to 48 000 × 0,01 zł = 480 zł, więc materiały eksploatacyjne kosztują łącznie 2 880 zł rocznie.

Laserowa B ma niski koszt tonera na stronę oraz bardzo wydajny bęben. Po uwzględnieniu rocznego obciążenia 48 000 stron daje najniższy całkowity koszt roczny spośród podanych modeli.

Należy pomnożyć pobór energii w kWh przez liczbę godzin pracy dziennie oraz liczbę dni w miesiącu. Wynik otrzymujemy w kWh.

Zużycie energii w kWh mnoży się przez cenę jednej kWh. Wynik to koszt pracy urządzenia.

Komputer zużywa 0,2 kWh × 10 godzin × 30 dni = 60 kWh. Koszt to 60 kWh × 0,17 zł = 10,20 zł.

Kilowatogodzina to ilość energii zużyta przez urządzenie o mocy 1 kW pracujące przez 1 godzinę.

Waty dzieli się przez 1000. Na przykład 200 W = 0,2 kW.

Moc określa, ile energii urządzenie pobiera w danej chwili, np. w kW. Energia to moc pomnożona przez czas pracy, wyrażana najczęściej w kWh.

Należy pomnożyć liczbę godzin przez 60. Dla połączenia 2-godzinnego: 2 × 60 = 120 minut.

W godzinach szczytu opłata wynosi 0,35 zł za każde 3 minuty. Dla 120 minut: 120 ÷ 3 = 40 jednostek taryfikacyjnych.

Liczbę jednostek mnoży się przez cenę jednej jednostki. W tym zadaniu: 40 × 0,35 zł = 14,00 zł.

Treść pytania mówi, że połączenie odbywa się w godzinach szczytu. Dlatego stosuje się cenę 0,35 zł za 3 minuty, a nie za 6 minut.

Poza godzinami szczytu 0,35 zł naliczane jest za 6 minut. Dla 120 minut: 120 ÷ 6 = 20 jednostek, więc 20 × 0,35 zł = 7,00 zł.

Warto sprawdzić, czy cena jest podana w groszach czy złotych. Poprawna odpowiedź 14,0 zł wskazuje, że w zadaniu należy traktować stawkę jako 0,35 zł, czyli 35 groszy.