Pytania pomocnicze - SPL.01

Rękawice chronią dłonie przed niską temperaturą, kontaktem z zimnymi powierzchniami oraz ryzykiem odmrożeń. Ułatwiają też bezpieczne przenoszenie opakowań.

Najważniejsze zagrożenia to wychłodzenie organizmu, odmrożenia, poślizgnięcia na mokrej lub oblodzonej posadzce oraz urazy przy przenoszeniu towarów.

Powinny izolować od zimna, chronić przed wilgocią i zapewniać pewny chwyt. Muszą być dobrane do temperatury oraz rodzaju wykonywanej pracy.

Ochraniacze słuchowe stosuje się wtedy, gdy pracownik jest narażony na nadmierny hałas, np. przy głośnych maszynach lub urządzeniach przeładunkowych.

Odzież robocza chroni głównie ubranie pracownika przed zabrudzeniem lub zniszczeniem. Środki ochrony indywidualnej chronią zdrowie i bezpieczeństwo pracownika przed konkretnym zagrożeniem.

Należy stosować odpowiednie rękawice i odzież ochronną, ograniczać czas przebywania w niskiej temperaturze oraz robić przerwy w cieplejszym pomieszczeniu.

Ponieważ zabezpieczają przedsiębiorstwo przed skutkami niepewności, np. opóźnioną dostawą lub nagłym wzrostem popytu. Pełnią funkcję ochronną.

Zapas obrotowy jest zużywany w normalnym cyklu sprzedaży lub produkcji. Zapas bezpieczeństwa jest rezerwą uruchamianą w sytuacjach zakłóceń.

Gdy popyt jest niestabilny, dostawy są nieregularne, czas dostawy jest długi albo poziom obsługi klienta musi być bardzo wysoki.

Zapas bezpieczeństwa zwiększa punkt ponownego zamówienia. Dzięki temu zamówienie jest składane wcześniej, zanim magazyn osiągnie poziom ryzyka braku towaru.

Najważniejsze zalety to mniejsze ryzyko braków magazynowych, ciągłość sprzedaży lub produkcji oraz wyższy poziom obsługi klienta.

Zbyt duży zapas zwiększa koszty magazynowania, zamraża kapitał i może prowadzić do przeterminowania lub utraty wartości towarów.

Zapas bezpieczeństwa chroni przed niepewnością i zakłóceniami. Zapas antycypacyjny tworzy się celowo z wyprzedzeniem, np. przed sezonowym wzrostem popytu.

Symbol płomienia informuje, że towar stwarza zagrożenie pożarowe. Może być łatwopalny, samozapalny lub wydzielać palne gazy.

Klasa 4 ADR obejmuje materiały łatwopalne inne niż typowe ciecze palne, m.in. materiały stałe zapalne, samozapalne oraz reagujące z wodą z wydzieleniem gazów palnych.

Materiał łatwopalny oznacza się symbolem płomienia. Substancja żrąca ma znak przedstawiający ciecz niszczącą rękę i metal.

Pozwala szybko rozpoznać zagrożenia związane z towarem i dobrać właściwe zasady składowania, przeładunku oraz postępowania w razie awarii.

Należy chronić go przed ogniem, iskrami, wysoką temperaturą i nieodpowiednimi substancjami. Wymagane jest przestrzeganie zasad ADR oraz instrukcji magazynowych.

Mogą to być m.in. znaki trucizny, substancji żrących, materiałów wybuchowych, utleniających, promieniotwórczych lub niebezpiecznych dla środowiska.

To koszty ponoszone dlatego, że przedsiębiorstwo przechowuje zapasy. Obejmują m.in. magazynowanie, ubezpieczenie, ochronę, amortyzację budynków i koszty kapitału zamrożonego w zapasach.

Ponieważ magazyn jest potrzebny do przechowywania zapasów. Czynsz za jego wynajem dotyczy utrzymania możliwości składowania, a nie samego składania zamówień.

Amortyzacja jest naliczana regularnie i zwykle nie zależy bezpośrednio od liczby przyjęć, wydań ani zamówień. Firma ponosi ją niezależnie od bieżącej wielkości obrotu magazynowego.

Koszty utrzymywania zapasów dotyczą przechowywania towarów w magazynie. Koszty uzupełniania zapasów dotyczą zamawiania, dostaw, przyjęć i obsługi zakupu nowych partii towaru.

Przykładami są czynsz za magazyn, amortyzacja budynku, stałe opłaty za ochronę, ogrzewanie podstawowe, podatki od nieruchomości oraz część kosztów administracji magazynu.

Mogą to być koszty zależne od wielkości zapasu, np. część kosztów energii, dodatkowa powierzchnia składowania, ubezpieczenie zależne od wartości towaru lub koszty strat i uszkodzeń.

Amortyzacja lub wynajem budynku magazynowego nie wynika z samego złożenia zamówienia ani dostawy. Są to koszty posiadania i utrzymywania przestrzeni magazynowej.

Wskaźnik dynamiki rozpoznaje się po porównaniu tej samej wielkości w dwóch różnych okresach, np. sprzedaży w 2009 i 2010 roku. Wynik pokazuje zmianę w czasie.

Należy podzielić wartość z okresu badanego przez wartość z okresu bazowego i pomnożyć przez 100%. Wynik podaje się zwykle w procentach.

Oznacza, że badana wartość stanowi 125% wartości z okresu bazowego. W praktyce jest to wzrost o 25%.

Wskaźnik dynamiki porównuje zmiany w czasie, np. sprzedaż rok do roku. Wskaźnik struktury pokazuje udział części w całości, np. udział kosztów transportu w kosztach ogółem.

Wskaźnik dynamiki pokazuje zmianę jednej wielkości w czasie. Wskaźnik natężenia porównuje dwie różne wielkości, np. liczbę zamówień przypadającą na jednego pracownika.

Od wskaźnika dynamiki należy odjąć 100%. Jeśli wskaźnik wynosi 125%, wzrost wynosi 25%.

Oznacza spadek wartości w porównaniu z okresem bazowym. Na przykład 90% oznacza spadek o 10%.

Analiza ABC dzieli zapasy według ich znaczenia, najczęściej według udziału w wartości obrotu. Pozwala skupić kontrolę na pozycjach najważniejszych finansowo.

Grupa A obejmuje zwykle około 80% wartości obrotu. Są to najważniejsze pozycje, mimo że liczbowo stanowią niewielką część asortymentu.

Grupa B stanowi zwykle około 15% wartości obrotu w obrocie całkowitym. Jest to grupa o średnim znaczeniu.

Grupa C stanowi zwykle około 5% wartości obrotu. Obejmuje wiele pozycji asortymentowych o małej wartości obrotu.

Grupa B to zapasy o średnim wpływie na wartość obrotu. Wymagają regularnej kontroli, ale nie tak intensywnej jak pozycje z grupy A.

Stosuje się ją do ustalenia priorytetów kontroli zapasów, planowania zakupów i organizacji składowania. Pomaga efektywniej zarządzać asortymentem.

Najczęściej przyjmuje się: grupa A około 80%, grupa B około 15%, grupa C około 5% wartości obrotu. W praktyce wartości te mogą się nieznacznie różnić.

Gestię transportową może mieć sprzedający albo kupujący. Zależy to od zapisów umowy oraz przyjętych warunków dostawy.

Ponieważ nie chodzi tylko o samo zorganizowanie przewozu, ale również o finansową odpowiedzialność za jego realizację. Dlatego poprawna definicja musi zawierać oba elementy.

Nie. Strona posiadająca gestię może sama przewieźć towar albo zlecić przewóz przewoźnikowi lub spedytorowi.

Gestia transportowa określa, która strona transakcji odpowiada za organizację i koszty transportu. Usługa spedycyjna polega na zawodowym organizowaniu przewozu na zlecenie klienta.

Wybiera sposób transportu, przewoźnika, ustala trasę i termin dostawy oraz ponosi koszty przewozu zgodnie z umową.

Najprościej: gestia transportowa to prawo i obowiązek zorganizowania transportu oraz zapłacenia za niego, zapisane w umowie kupna-sprzedaży.

Kwota netto to wartość bez podatku VAT. Kwota brutto to wartość końcowa do zapłaty, czyli netto powiększone o VAT.

Kwotę netto należy pomnożyć przez 1,23. Na przykład 15 000 zł netto × 1,23 = 18 450 zł brutto.

Kwotę brutto należy podzielić przez 1,23. Jest to odwrotność doliczania 23% podatku VAT do kwoty netto.

Ponieważ VAT 23% nalicza się od kwoty netto, a nie od brutto. Odjęcie 23% od brutto daje błędny wynik.

Kwotę netto należy pomnożyć przez stawkę VAT, np. 15 000 zł × 23% = 3 450 zł VAT.

Należy dodać do niej VAT albo pomnożyć ją przez 1,23. Jeśli wynik daje kwotę brutto z faktury, obliczenie jest poprawne.

Koszt całkowity oblicza się, mnożąc stawkę za 1 km przez długość trasy. Przykład: 2,44 zł/km × 150 km = 366 zł.

Cena brutto zawiera podatek VAT. Oznacza to, że klient płaci podaną kwotę i nie trzeba doliczać VAT osobno.

Cena netto nie zawiera podatku VAT, a cena brutto zawiera VAT. W obliczeniach trzeba uważać, która wartość została podana w treści zadania.

Ponieważ należy pomnożyć stawkę 2,44 zł/km przez długość trasy 150 km. Wynik działania to 366 zł.

Wynik powinien być wyrażony w jednostce pieniężnej, czyli w złotych. Kilometry skracają się w działaniu: zł/km × km = zł.

Najczęstsze błędy to pomylenie ceny netto z brutto, nieprawidłowe mnożenie, pominięcie jednostek lub doliczenie VAT mimo podanej ceny brutto.

Standardowe wymiary palety EUR to 1200 × 800 × 144 mm. Oznacza to długość 1200 mm, szerokość 800 mm i wysokość 144 mm.

Pozwala prawidłowo planować składowanie, kompletację, załadunek oraz wykorzystanie powierzchni magazynowej. Ułatwia też dobór regałów, wózków i środków transportu.

Paleta EUR ma znormalizowane wymiary 1200 × 800 × 144 mm i jest powszechnie stosowana w europejskim obrocie towarowym. Inne palety mogą mieć inne formaty, np. 1200 × 1000 mm.

Służy do formowania jednostek ładunkowych, które można łatwo przemieszczać, składować i transportować. Jest podstawą wielu operacji magazynowych.

W zapisie 1200 × 800 × 144 mm wysokość palety wynosi 144 mm. Pozostałe wartości określają długość i szerokość podstawy.

Najczęściej są to wózki paletowe, wózki widłowe oraz przenośniki i systemy transportu wewnętrznego przystosowane do jednostek paletowych.