Pytania pomocnicze - SPL.02

Oznacza „nie wiem”. Jest to podstawowy zwrot używany, gdy podróżny nie posiada informacji lub nie zna drogi.

Najczęściej tłumaczy się je jako „jak dostać się do” albo „jak dotrzeć do”. Wskazuje ono na sposób dojścia lub dojazdu do miejsca.

„Train station” oznacza stację kolejową lub dworzec kolejowy. Nie należy mylić tego wyrażenia z pociągiem, peronem ani stadionem.

Ponieważ zdanie angielskie nie mówi o wyborze pociągu. Dotyczy problemu z dotarciem do stacji kolejowej.

Można zapytać: „Where do you want to go?” albo bardziej uprzejmie „Where would you like to go?”.

Może powiedzieć np. „Go straight ahead and turn left” – „Proszę iść prosto i skręcić w lewo” albo „The train station is next to the bus terminal” – „Stacja kolejowa znajduje się obok terminala autobusowego”.

Pojedyncze opakowanie z płynem, żelem, kremem lub aerozolem nie może przekraczać 100 ml.

Liczy się pojemność opakowania podana na etykiecie. Opakowanie 150 ml nie jest dopuszczalne, nawet jeśli znajduje się w nim mniej niż 100 ml produktu.

Ponieważ jego opakowanie ma pojemność poniżej limitu 100 ml. Aerozole i dezodoranty są traktowane jak płyny.

Napój jest płynem, a jego opakowanie przekracza dopuszczalny limit 100 ml dla bagażu kabinowego.

Powinny być w opakowaniach do 100 ml i umieszczone w przezroczystej, zamykanej torebce, zwykle o pojemności do 1 litra.

Do płynów zalicza się m.in. kremy, żele, szampony, pasty, perfumy, balsamy oraz dezodoranty w aerozolu lub płynie.

Wyjątki dotyczą głównie leków, żywności dla niemowląt oraz produktów kupionych w strefie wolnocłowej, jeśli spełniają wymagania bezpieczeństwa.

Służy do prześwietlania bagażu i oceny jego zawartości bez konieczności otwierania każdej sztuki bagażu. Operator analizuje obraz na monitorze i szuka przedmiotów zabronionych lub niebezpiecznych.

Kontrola rentgenowska polega na analizie obrazu zawartości bagażu na ekranie skanera. Kontrola manualna oznacza fizyczne otwarcie bagażu i sprawdzenie jego zawartości przez pracownika ochrony.

To funkcja TIP, czyli wyświetlanie operatorowi symulowanych obrazów niebezpiecznych przedmiotów. Ma sprawdzać jego czujność i umiejętność wykrywania zagrożeń.

Charakterystyczne elementy to tunel lub otwór na bagaż, taśma transportowa, monitor z obrazem prześwietlenia oraz panel sterowania dla operatora.

Dokumenty podróżne sprawdza się przy użyciu czytników dokumentów, lamp UV, skanerów paszportowych lub systemów kontroli granicznej. Skaner rentgenowski jest przeznaczony do kontroli zawartości bagażu.

Gdy operator zauważy podejrzany przedmiot, nieczytelny obraz lub element wymagający potwierdzenia. Wtedy bagaż może zostać skierowany do dodatkowego sprawdzenia ręcznego.

Określa zasady ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji. Reguluje także działania służb i podmiotów lotniskowych w sytuacjach zagrożenia.

Ponieważ wskazuje, jak port lotniczy ma organizować ochronę, kontrolę bezpieczeństwa i reagowanie na zagrożenia. Jest podstawą procedur bezpieczeństwa na lotnisku.

Ochrona lotnictwa cywilnego dotyczy specyficznych zagrożeń w lotnictwie, np. sabotażu, terroryzmu czy nieuprawnionego dostępu. Zarządzanie kryzysowe jest szerszym systemem dotyczącym różnych zagrożeń w państwie.

Mogą to być m.in. zarządzający lotniskiem, służba ochrony lotniska, Straż Graniczna, Policja, Państwowa Straż Pożarna, służby medyczne oraz przewoźnicy lotniczy.

To działanie zagrażające bezpieczeństwu lotnictwa, np. porwanie statku powietrznego, wniesienie niebezpiecznego przedmiotu, sabotaż lub wtargnięcie do strefy zastrzeżonej.

W Polsce centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego jest Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Pasażer PRM to osoba o ograniczonej możliwości poruszania się, która może potrzebować pomocy podczas podróży, np. przy odprawie, przemieszczaniu się po terminalu lub wejściu na pokład.

Piktogramy szybko przekazują informacje niezależnie od języka pasażera. Ułatwiają orientację w przestrzeni terminala i wskazują usługi, kierunki oraz miejsca specjalnego przeznaczenia.

Mogą to być miejsca oczekiwania, punkty pomocy, stanowiska obsługi, toalety, windy, podjazdy lub trasy dostępne dla osób z ograniczoną mobilnością.

W piktogramach terminalowych uproszczona sylwetka osoby siedzącej wskazuje na udogodnienie dla osoby o ograniczonej mobilności, a nie na usługę gastronomiczną czy miejsce przy stoliku.

Powinien udzielić jasnej informacji, wskazać właściwe miejsce lub trasę oraz w razie potrzeby zapewnić lub wezwać odpowiednią pomoc.

Piktogram przekazuje znaczenie za pomocą symbolu graficznego, a napis wymaga znajomości języka. Dlatego piktogramy są szczególnie przydatne w międzynarodowych portach i terminalach.

Paszport tymczasowy jest wydawany w szczególnych lub pilnych sytuacjach i ma krótszą ważność. Paszport zwykły jest podstawowym dokumentem podróży wydawanym na dłuższy okres.

Paszport tymczasowy może być ważny maksymalnie 12 miesięcy od daty wydania. Dokument może jednak wskazywać krótszy termin ważności.

Nieważny dokument podróży może skutkować odmową odprawy, wejścia na pokład lub wjazdu do kraju docelowego. Przewoźnik i obsługa terminala muszą ograniczać takie ryzyko.

Nie. Niektóre państwa mogą nie uznawać paszportu tymczasowego albo wymagać dodatkowych dokumentów, np. wizy.

Oznacza, że konkretną datę ważności należy odczytać z paszportu. Nie można jednak przekroczyć ustawowego limitu 12 miesięcy dla paszportu tymczasowego.

Tak. Okres ważności może być krótszy i zależy od celu wydania dokumentu oraz decyzji organu wydającego.

Pole Seat No oznacza numer miejsca pasażera w samolocie. Przykładowo 14A oznacza rząd 14 i fotel A.

Seat No wskazuje miejsce pasażera na pokładzie. Carrier oznacza przewoźnika lotniczego obsługującego lot.

WT pochodzi od angielskiego weight i oznacza wagę, najczęściej wagę bagażu. Nie jest to numer miejsca.

PCS pochodzi od angielskiego pieces i oznacza liczbę sztuk bagażu. Na przykład 2 PCS oznacza dwie sztuki bagażu.

Pasażer otrzymuje kartę pokładową po odprawie check-in, która może odbyć się online, w kiosku samoobsługowym lub przy stanowisku odprawy.

Najważniejsze informacje to numer lotu, bramka, godzina boardingu, numer miejsca oraz dane pasażera. Znajdują się one na karcie pokładowej.

KURS-2008 służy do rezerwacji miejsc oraz sprzedaży biletów kolejowych. Wspiera obsługę pasażerów w kasach i punktach sprzedaży.

KURS-2008 należy kojarzyć z transportem kolejowym. System jest używany m.in. przez firmy związane z PKP i Przewozami Regionalnymi.

FIDS to system informacji o lotach, wykorzystywany głównie na lotniskach. Nie służy do sprzedaży biletów kolejowych ani rezerwacji miejsc w pociągach.

Wspiera wyszukiwanie połączeń, sprzedaż biletów, rezerwację miejsc oraz wystawianie dokumentów przewozowych. Ułatwia sprawną obsługę podróżnych.

Należy zwrócić uwagę na słowa: rezerwacja miejsc, sprzedaż biletów kolejowych, PKP i Przewozy Regionalne. Taki zestaw wskazuje na system KURS-2008.

Apron to płyta postojowa lotniska, czyli obszar przeznaczony do postoju samolotów oraz obsługi pasażerów, bagażu i statków powietrznych.

Na płycie postojowej odbywa się m.in. wsiadanie i wysiadanie pasażerów, załadunek bagażu, tankowanie, sprzątanie samolotu oraz przygotowanie go do kolejnego rejsu.

Apron służy do postoju i obsługi samolotów, natomiast taxiway to droga kołowania, po której samolot przemieszcza się między płytą postojową a drogą startową.

Apron to płyta postojowa, a runway to droga startowa przeznaczona do startów i lądowań samolotów.

W lotnictwie powszechnie stosuje się terminologię angielską. Pracownik portu lub terminala powinien rozumieć takie pojęcia, aby poprawnie komunikować się i interpretować procedury.

Nie. Speedway nie oznacza płyty postojowej lotniska; poprawnym terminem w tym kontekście jest apron.

Ponieważ pełni funkcję pomocniczą dla osoby z niepełnosprawnością. Jest elementem zapewnienia dostępności i bezpieczeństwa podróży pasażera PRM.

Nie. Pies przewodnik podróżujący z osobą z niepełnosprawnością w kabinie samolotu przewożony jest bez dodatkowych kosztów.

Nie. Przewóz psa przewodnika nie wymaga zgody innych pasażerów.

Powinien zgłosić potrzebę podróży z psem przewodnikiem oraz sprawdzić wymagania przewoźnika i kraju docelowego dotyczące dokumentów zwierzęcia.

Najczęściej przy nogach pasażera, tak aby nie blokował przejścia, wyjść awaryjnych ani dróg ewakuacyjnych.

Zwykle nie, ponieważ pies i pasażer nie mogą ograniczać dostępu do wyjścia ani utrudniać ewakuacji.