Pytania pomocnicze - TKO.06

Litera B oznacza dwie osie napędne w jednej grupie, najczęściej w jednym wózku. W układzie Bo' Bo' każdy z dwóch wózków ma właśnie dwie osie napędne.

Mała litera o oznacza indywidualny napęd osi. Każda oś napędna ma własny silnik trakcyjny.

Apostrof oznacza, że dana grupa osi znajduje się w wózku skrętnym. Osie nie są więc osadzone sztywno bezpośrednio w ramie pojazdu.

Pojazd ma łącznie cztery osie. Wszystkie są osiami napędnymi.

Ma dwa wózki. Każdy wózek zawiera dwie osie napędne.

Bo' Bo' oznacza dwa wózki po dwie osie napędne, czyli łącznie cztery osie. Co' Co' oznacza dwa wózki po trzy osie napędne, czyli łącznie sześć osi.

Nie. W układzie Bo' Bo' wszystkie cztery osie są napędne, więc nie ma osi tocznych.

W oznaczeniu SM31 litera S oznacza pojazd spalinowy. Dodatkowo lokomotywa nie ma pantografu, więc nie pobiera energii z sieci trakcyjnej.

Litera M oznacza lokomotywę manewrową. Taki pojazd jest przeznaczony głównie do przetaczania wagonów i pracy na stacjach lub bocznicach.

Lokomotywa spalinowa ma własny silnik spalinowy i zbiornik paliwa. Lokomotywa elektryczna pobiera energię z sieci trakcyjnej, zwykle przez pantograf.

SM31 jest pojedynczą lokomotywą przeznaczoną do ciągnięcia lub pchania wagonów. Spalinowy zespół trakcyjny składa się z członów pasażerskich z własnym napędem.

Lokomotywy SM31 stosuje się głównie do ciężkich prac manewrowych, obsługi bocznic i prowadzenia pociągów towarowych na krótszych odcinkach.

Lokomotywa spalinowa nie ma pantografów ani typowego osprzętu dachowego do poboru prądu. Często ma widoczne kratki wentylacyjne, chłodnice i masywną obudowę silnika.

Zwykle ma podesty robocze, barierki, wysięgniki lub żurawie oraz zabudowę techniczną. Nie posiada przedziału pasażerskiego ani zespołów roboczych typowych dla podbijarek.

UCS-40 służy głównie do prac rewizyjnych, naprawczych i utrzymaniowych przy sieci trakcyjnej. Umożliwia pracownikom dostęp do elementów znajdujących się nad torem.

Nie ma wyposażenia przeznaczonego do przewozu pasażerów, takiego jak przedziały, drzwi pasażerskie czy siedzenia. Jest pojazdem technicznym z urządzeniami roboczymi.

Pojazd pomiarowy jest wyposażony w aparaturę rejestrującą parametry toru, np. szerokość, przechyłkę i nierówności. UCS-40 ma wyposażenie do obsługi sieci trakcyjnej.

Podbijarka służy do zagęszczania podsypki pod podkładami i regulacji położenia toru. UCS-40 nie podbija toru, lecz umożliwia prace przy urządzeniach trakcyjnych.

Kontroluje się m.in. przewód jezdny, liny nośne, wieszaki, izolatory, wysięgniki i konstrukcje wsporcze. Sprawdza się ich stan techniczny oraz prawidłowe położenie.

Sieć trakcyjna jest urządzeniem wysokiego napięcia, dlatego kontakt z nią może być śmiertelnie niebezpieczny. Prace wymagają procedur, wyłączeń napięcia i odpowiedniego zabezpieczenia miejsca robót.

Litera C oznacza trzy osie napędne w jednej grupie, najczęściej w jednym wózku lokomotywy.

Mała litera o oznacza indywidualny napęd każdej osi, zwykle osobnym silnikiem trakcyjnym.

Apostrof informuje, że dana grupa osi znajduje się w wózku skrętnym względem pudła lokomotywy.

Lokomotywa Co'Co' ma łącznie sześć osi napędnych: po trzy osie w każdym z dwóch wózków.

Co'Co' ma dwa wózki po trzy osie napędne, czyli łącznie sześć osi. Bo'Bo' ma dwa wózki po dwie osie napędne, czyli łącznie cztery osie.

Sześć osi napędnych pozwala lepiej przenieść dużą siłę pociągową na szyny i zmniejsza nacisk przypadający na jedną oś.

Należy policzyć osie w wózkach: jeśli lokomotywa ma dwa wózki, a każdy z nich ma trzy osie napędne, układ odpowiada oznaczeniu Co'Co'.

Oznacza maksymalną dopuszczalną prędkość eksploatacyjną wagonu, czyli 160 km/h.

Skład pociągu musi być prowadzony z prędkością nie większą niż dopuszczalna dla najsłabszego pod tym względem wagonu.

Nie. Liczba 160 w takim oznaczeniu odnosi się do prędkości maksymalnej wagonu, a nie do liczby miejsc.

RIC informuje, że wagon spełnia wymagania umożliwiające jego używanie w międzynarodowym ruchu pasażerskim.

Mogą to być m.in. oznaczenia klasy wagonu, numer wagonu, masa, długość, rodzaj hamulca, typ ogrzewania oraz dopuszczenia eksploatacyjne.

Nie powinien być używany w takim pociągu z prędkością 200 km/h, ponieważ przekroczyłoby to jego dopuszczalną prędkość eksploatacyjną.

Po obecności oddzielnych wózków jezdnych, na których opiera się rama lub pudło wagonu. Zestawy kołowe są zgrupowane w wózkach, zwykle umieszczonych przy końcach wagonu.

Wózki ułatwiają przejazd przez łuki toru i poprawiają stabilność biegu. Pozwalają też lepiej rozłożyć nacisk pojazdu na szyny.

W podwoziu ostojnicowym zestawy kołowe są osadzone bezpośrednio w ostoi wagonu. W podwoziu wózkowym zestawy kołowe znajdują się w osobnych wózkach, które współpracują z ramą wagonu.

Typowy wózek obejmuje ramę wózka, zestawy kołowe, elementy zawieszenia, łożyskowanie oraz części układu hamulcowego. W zależności od konstrukcji może mieć także dodatkowe elementy prowadzenia i tłumienia drgań.

Wózek może ustawiać się względem toru korzystniej niż sztywno zamocowane osie. Zmniejsza to opory ruchu i zużycie obrzeży kół oraz szyn.

W wagonach osobowych, cysternach, wagonach platformach, wagonach specjalnych oraz wielu ciężkich wagonach towarowych. Jest typowe dla pojazdów dłuższych, cięższych lub przeznaczonych do większych prędkości.

Elektryczny silnik trakcyjny zamienia energię elektryczną na moment obrotowy. Moment ten jest następnie przekazywany przez układ napędowy na zestaw kołowy.

Przekładnia zmniejsza prędkość obrotową z silnika i zwiększa moment obrotowy na osi. Dzięki temu napęd jest dostosowany do ruchu pojazdu szynowego.

Przekładnia ma zamkniętą, masywną obudowę przy osi i łączy się z silnikiem trakcyjnym. Hamulec tarczowy ma widoczną tarczę hamulcową i zacisk hamulcowy.

Silnik pracuje z dużą prędkością obrotową, a oś zestawu kołowego wymaga niższej prędkości i większego momentu. Dlatego stosuje się przekładnię mechaniczną.

Najczęściej są zabudowane w wózku napędnym, blisko zestawu kołowego. Silnik jest połączony z przekładnią, a przekładnia z osią napędną.

Typowe objawy to nadmierny hałas, drgania, przegrzewanie się obudowy, wycieki oleju oraz pogorszenie przenoszenia napędu.

Służy do ograniczania bocznych drgań wózka względem pudła pojazdu. Poprawia stabilność jazdy, szczególnie przy większych prędkościach.

Wężykowanie to oscylacyjny, boczny ruch zestawów kołowych lub wózka podczas jazdy po torze. Nadmierne wężykowanie pogarsza spokojność biegu i może zwiększać zużycie kół oraz szyn.

Najczęściej ma kształt podłużnego amortyzatora zamocowanego przegubowo między ramą wózka a pudłem lub ostoją pojazdu. Zwykle jest ustawiony poziomo albo ukośnie.

Cylinder hamulcowy jest elementem układu hamulcowego i wytwarza siłę potrzebną do hamowania. Tłumik wężykowania należy do układu biegowego i tłumi ruchy boczne wózka.

Mogą wystąpić większe drgania boczne, niestabilna jazda, pogorszenie komfortu oraz szybsze zużycie obrzeży kół i szyn. Uszkodzenie może też wpływać na bezpieczeństwo przy większych prędkościach.

Sprawdza się szczelność, brak wycieków oleju, stan obudowy, mocowań i przegubów. Ważne jest również wykrycie luzów lub mechanicznych uszkodzeń elementu.

Najczęściej po dużym bloku cylindrów, kolektorach, turbosprężarce, filtrach oraz przewodach paliwowych, olejowych i chłodzących. Elementy te odróżniają go od maszyny elektrycznej lub przekładni.

Jest źródłem energii mechanicznej. W zależności od konstrukcji napędza prądnicę, przekładnię hydrauliczną albo przekładnię mechaniczną.

Silnik spalinowy spala paliwo i wytwarza moment obrotowy, natomiast silnik trakcyjny wykorzystuje energię elektryczną do napędu zestawów kołowych. Silniki trakcyjne są zwykle umieszczone przy wózkach lub osiach.

Silnik Diesla napędza prądnicę lub alternator, a wytworzona energia elektryczna zasila silniki trakcyjne. Koła są napędzane przez silniki elektryczne, a nie bezpośrednio przez silnik spalinowy.

Silniki wysokoprężne mają dużą sprawność, wysoki moment obrotowy i nadają się do długotrwałej pracy pod dużym obciążeniem. Są też bardziej ekonomiczne przy dużych mocach niż wiele silników benzynowych.

Istotne są układy: paliwowy, smarowania, chłodzenia, dolotowy, wydechowy i rozruchowy. Ich niesprawność może prowadzić do spadku mocy, przegrzania lub zatrzymania silnika.

To maszyna elektryczna napędzana przez silnik spalinowy. Zamienia energię mechaniczną na elektryczną potrzebną do zasilania silników trakcyjnych.

SHP, czyli Samoczynne Hamowanie Pociągu, kontroluje czujność maszynisty po minięciu określonych punktów torowych. Brak potwierdzenia czuwania może skutkować automatycznym hamowaniem.

Montuje się go pod pojazdem szynowym, nisko nad torem, w miejscu umożliwiającym współpracę z urządzeniami torowymi SHP.

Klocek hamulcowy jest elementem ciernym układu hamulcowego i pracuje przy kole lub tarczy. Elektromagnes SHP jest urządzeniem bezpieczeństwa i nie bierze bezpośrednio udziału w wytwarzaniu siły hamowania.

Maszynista powinien potwierdzić czuwanie odpowiednim przyciskiem. Jeśli tego nie zrobi w wymaganym czasie, system może wdrożyć hamowanie.

Charakterystyczne są: montaż pod pojazdem blisko szyny, masywna prostokątna obudowa oraz przewód elektryczny. Element nie styka się z kołem, więc nie jest częścią cierną hamulca.

Sprawdza się stan obudowy, mocowanie, przewody, połączenia elektryczne oraz prawidłowe położenie względem toru. Ważna jest też kontrola braku uszkodzeń mechanicznych.