Pytania pomocnicze - TWO.06

To dokument określający obowiązki załogi i organizację działań podczas alarmów, np. pożaru, ewakuacji lub opuszczenia statku.

Oznacza miejsce, w którym znajduje się rozkład alarmowy statku, czyli wykaz zadań i przydziałów alarmowych.

„Muster List” to dokument z obowiązkami alarmowymi, a „Muster Station” to miejsce zborne, w którym zbierają się ludzie podczas alarmu.

Powinny być tam m.in. sygnały alarmowe, zadania członków załogi, przydział do środków ratunkowych oraz miejsca zbiórki.

Ponieważ określa on jej zadania w sytuacji awaryjnej, np. zabezpieczenie siłowni, obsługę systemów awaryjnych lub udział w akcji pożarowej.

Nie. Wyjście ewakuacyjne ma osobne oznakowanie. „Muster List” wskazuje lokalizację dokumentu z rozkładem alarmowym.

Ponieważ pierwsze obroty wału bez filmu olejowego mogą spowodować tarcie suche lub graniczne. Grozi to uszkodzeniem panewek, łożysk i innych elementów współpracujących.

Dostarcza olej do układu smarowania przed rozruchem silnika. Jej zadaniem jest wytworzenie odpowiedniego ciśnienia oleju i zabezpieczenie elementów silnika przed zużyciem.

Przedmuchanie cylindrów wykonuje się dopiero po przygotowaniu silnika, w tym po zapewnieniu smarowania. Ma ono usunąć ewentualne ciecze lub gazy z cylindrów, ale nie zastępuje przesmarowania.

Otwarte kurki indykatorowe umożliwiają ujście powietrza, paliwa, wody lub oleju z cylindrów. Dzięki temu można wykryć obecność cieczy i uniknąć uszkodzenia silnika.

Obracarka służy tylko do powolnego obracania wału podczas kontroli lub przygotowania. Przed rozruchem musi być odłączona i zabezpieczona, aby nie doszło do uszkodzeń mechanicznych.

Należy sprawdzić przede wszystkim ciśnienie oleju smarowego oraz przepływ oleju w układzie. Brak ciśnienia oznacza, że silnika nie wolno uruchamiać.

Najpierw zapewnia się smarowanie, następnie wykonuje kontrolne obracanie i przedmuchanie cylindrów, a później zamyka kurki indykatorowe i przygotowuje układ do właściwego rozruchu.

Polega na pomiarze niewielkich odkształceń lub ugięć wału korbowego podczas jego obracania. Wyniki pozwalają ocenić ustawienie wału i stan łożysk głównych.

Czujnik zegarowy umożliwia pomiar bardzo małych przemieszczeń z dużą dokładnością. Suwmiarka, liniał czy płytka wzorcowa nie nadają się do tak precyzyjnej kontroli ugięcia wału.

Może świadczyć o niewspółosiowości wału, zużyciu lub uszkodzeniu łożysk głównych, odkształceniu fundamentu silnika albo nieprawidłowym ustawieniu silnika.

Pomiar wykonuje się podczas przeglądów okresowych, po remoncie silnika, po wymianie łożysk głównych oraz gdy występują objawy nieprawidłowej pracy układu korbowego.

Niewielkie odchyłki mogą wskazywać na poważne problemy mechaniczne. Dlatego potrzebny jest przyrząd o dużej czułości, taki jak czujnik zegarowy.

Suwmiarka służy głównie do pomiaru wymiarów liniowych, takich jak średnica, grubość czy głębokość. Nie pozwala wygodnie i dokładnie rejestrować minimalnych zmian położenia wału podczas obrotu.

Oznacza to, że paliwo nie jest rozpylane w postaci drobnej mgły, lecz wypływa kroplami lub strugą. Najczęściej świadczy to o zużyciu lub nieszczelności rozpylacza.

Sprężyna wpływa na ciśnienie otwarcia wtryskiwacza, ale nie naprawia zużytej iglicy ani gniazda. Jeśli elementy uszczelniające są zużyte, konieczna jest wymiana pary precyzyjnej.

Najczęściej jest to iglica rozpylacza oraz współpracujące z nią gniazdo w korpusie rozpylacza. Elementy te są wykonane z bardzo małymi tolerancjami i pracują jako komplet.

Może dojść do dymienia, nierównej pracy silnika, wzrostu zużycia paliwa i przegrzewania elementów komory spalania. Niespalone paliwo może też pogarszać jakość oleju smarowego.

Służy do sprawdzania ciśnienia otwarcia, szczelności oraz jakości rozpylania paliwa przez wtryskiwacz. Pozwala wykryć m.in. lanie paliwa, kapanie i nieprawidłowy kształt strugi.

Czyszczenie pomaga, gdy problem wynika z zanieczyszczeń lub przytkania kanałów. Nie pomoże, gdy przyczyną jest zużycie iglicy i gniazda rozpylacza.

Naprzemienne dokręcanie zapewnia równomierny nacisk na pakiet płyt. Zapobiega to ich wygięciu, uszkodzeniu uszczelek i powstaniu nieszczelności.

Może dojść do przekoszenia płyty dociskowej i odkształcenia pakietu płyt. W konsekwencji wymiennik może przeciekać lub zostać trwale uszkodzony.

Wstępne dokręcanie polega na lekkim i równomiernym dosunięciu elementów. Dokręcanie końcowe wykonuje się do wymaganego momentu lub wymiaru podanego w dokumentacji.

Wymiar ściśnięcia informuje, czy pakiet płyt został dociśnięty prawidłowo. Zbyt małe ściśnięcie powoduje nieszczelność, a zbyt duże może uszkodzić płyty i uszczelki.

Śruby ściskające dociskają ruchomą płytę ramy do pakietu płyt wymiennika. Utrzymują właściwe dociśnięcie uszczelek i szczelność kanałów przepływowych.

Należy korzystać z dokumentacji techniczno-ruchowej producenta. Zawiera ona kolejność dokręcania, wymagany wymiar pakietu oraz ewentualne wartości momentu dokręcania.

Ponieważ załadunek paliwa jest operacją bunkrowania, a takie operacje muszą być udokumentowane zgodnie z wymaganiami MARPOL.

Nie wpisuje się tam typowych parametrów pracy silnika, np. lepkości paliwa na wlocie, dobowego zużycia paliwa czy ilości oleju smarowego poddanego wirowaniu.

Obowiązek wynika z przepisów konwencji MARPOL, szczególnie z Załącznika I dotyczącego zapobiegania zanieczyszczeniu morza olejami.

Książka zapisów olejowych dokumentuje operacje istotne dla ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem olejami. Dziennik maszynowy zapisuje ogólną eksploatację siłowni, parametry pracy urządzeń i zdarzenia techniczne.

Zwykle podaje się datę, miejsce operacji, rodzaj paliwa, ilość załadowanego paliwa oraz zbiorniki, do których je przyjęto.

Dokument może być kontrolowany przez administrację państwa bandery, inspektorów Port State Control oraz inne uprawnione organy kontrolne.

Pompa próżniowa usuwa powietrze z komory i wytwarza podciśnienie. Dopiero wtedy woda morska może wrzeć w obniżonej temperaturze.

Wyparka odparowuje wodę morską przy obniżonym ciśnieniu, a następnie skrapla parę wodną. W ten sposób otrzymuje się wodę słodką.

Wakuometr wskazuje wartość podciśnienia w aparacie. Pozwala ocenić, czy warunki do wrzenia wody przy niskiej temperaturze są prawidłowe.

Wyparka może pracować niewydajnie lub nie rozpocząć prawidłowego odparowania. Może też dojść do niestabilnej pracy i pogorszenia jakości destylatu.

Solinomierz kontroluje zasolenie wytworzonej wody słodkiej. Przy zbyt dużym zasoleniu destylat nie powinien być kierowany do zbiornika wody słodkiej.

Często wykorzystuje się ciepłą wodę chłodzącą silnik główny lub inne źródło ciepła odpadowego. Pozwala to oszczędzać energię.

Typowe objawy to wzrost ciśnienia, spadek wydajności produkcji wody słodkiej i niestabilna temperatura wrzenia. Przyczyną może być nieszczelność lub niesprawna pompa próżniowa.

Maszyna sterowa służy do wychylania steru, a więc do zmiany lub utrzymywania kierunku ruchu statku. Przenosi sygnał z mostka na mechaniczny ruch trzonu sterowego.

Najczęściej widoczne są siłowniki hydrauliczne, rurociągi olejowe, pompy, zawory sterujące oraz mechanizm połączony z trzonem sterowym. W układach okrętowych stosuje się zwykle rozwiązania zdublowane dla bezpieczeństwa.

Awaria maszyny sterowej może spowodować utratę manewrowości statku. Dlatego układ sterowy ma rezerwowe zasilanie, alarmy oraz możliwość pracy w trybie awaryjnym.

Maszyna sterowa ma siłowniki hydrauliczne połączone z mechanizmem trzonu sterowego. Sprężarka dwustopniowa ma cylindry sprężające, chłodnice międzystopniowe i zwykle widoczny układ napędowy z wałem korbowym.

Filtr dwusekcyjny ma zwykle dwie komory filtracyjne z zaworami przełączającymi przepływ. Maszyna sterowa posiada duże siłowniki i element wykonawczy poruszający sterem.

Kontroluje się poziom i stan oleju hydraulicznego, szczelność przewodów, działanie pomp, zaworów, alarmów oraz poprawność wychylenia steru. Ważne są także próby pracy przed wyjściem statku w morze.

Najczęściej wymienia się uszczelnienia, łożyska, pierścienie uszczelniające, tuleje ochronne wału oraz uszkodzony lub zużyty wirnik.

Charakterystycznym elementem jest wirnik odśrodkowy z łopatkami. W zestawie często występują też wał, łożyska, uszczelnienie mechaniczne i uszczelki.

Wirnik przekazuje cieczy energię mechaniczną, zwiększając jej prędkość i ciśnienie. Jego zużycie bezpośrednio obniża wydajność pompy.

Typowe objawy to spadek wydajności, wzrost drgań, hałas łożysk, przecieki na uszczelnieniu oraz nadmierne nagrzewanie się pompy.

Pompa wirowa wykorzystuje obracający się wirnik, natomiast pompa tłokowa pracuje dzięki ruchowi posuwisto-zwrotnemu tłoka i zaworom ssawnym oraz tłocznym.

DTR podaje właściwe numery części, tolerancje montażowe, kolejność demontażu i montażu oraz wymagane momenty dokręcania.

Powietrze jest magazynowane w butlach rozruchowych. Sprężarka uruchamia się tylko wtedy, gdy ciśnienie w zbiornikach spadnie poniżej nastawionej wartości.

Presostat kontroluje ciśnienie i steruje automatycznym załączaniem lub wyłączaniem sprężarki. Dzięki temu utrzymywane jest wymagane ciśnienie w butlach.

Oznacza okresowe włączanie i wyłączanie sprężarki w zależności od zapotrzebowania na sprężone powietrze. Wydajność średnia zależy od czasu pracy urządzenia.

W typowej okrętowej sprężarce tłokowej powietrza rozruchowego nie reguluje się wydajności przez płynną zmianę prędkości obrotowej. Stosuje się automatyczne dobijanie zbiorników przez uruchamianie i zatrzymywanie sprężarki.

Wydajność chwilowa to ilość powietrza tłoczona podczas pracy sprężarki. Wydajność średnia uwzględnia także przerwy w pracy, dlatego może być regulowana przez cykle start-stop.

Najważniejsze są presostat, układ sterowania, silnik napędowy, zawory oraz butle powietrza rozruchowego. Presostat przekazuje sygnał do załączenia lub zatrzymania sprężarki.

Powietrze rozruchowe jest potrzebne do uruchamiania silników okrętowych. Zbyt niskie ciśnienie może uniemożliwić rozruch silnika głównego lub pomocniczego.