Pytania pomocnicze - TWO.07

Zenit to punkt sfery niebieskiej znajdujący się dokładnie pionowo nad obserwatorem. Jest przeciwległy do nadiru.

Zenit leży nad głową obserwatora, a nadir dokładnie po przeciwnej stronie sfery niebieskiej, czyli pod obserwatorem.

Nie, nadir znajduje się poniżej horyzontu obserwatora. Jest punktem geometrycznym używanym do opisu sfery niebieskiej.

Wertykał to koło wielkie sfery niebieskiej przechodzące przez zenit i nadir. Służy do opisu kierunków względem obserwatora.

Deklinacja nie oznacza punktu, lecz współrzędną ciała niebieskiego mierzoną od równika niebieskiego. Punktem przeciwnym do zenitu jest nadir.

Rektascensja jest współrzędną astronomiczną określającą położenie ciała na sferze niebieskiej. Nadir jest konkretnym punktem przeciwnym do zenitu.

Front atmosferyczny to granica między dwiema masami powietrza o różnych właściwościach, głównie temperaturze i wilgotności. W jego strefie często występują chmury, opady i zmiany wiatru.

Front arktyczny rozdziela masy powietrza arktycznego od mas powietrza umiarkowanego, czyli polarnego.

Jego przejście może powodować nagłe pogorszenie pogody: spadek temperatury, silniejszy wiatr, opady i ograniczenie widzialności. Ma to bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo wachty.

Front arktyczny oddziela powietrze arktyczne od umiarkowanego. Front polarny oddziela powietrze umiarkowane od zwrotnikowego.

Możliwe są zmiany kierunku i siły wiatru, opady, rozwój zachmurzenia, spadek lub wzrost temperatury oraz pogorszenie widzialności.

Nazwa frontu odnosi się do chłodniejszej masy powietrza. Jeśli jedną z mas jest powietrze arktyczne, granicą jest front arktyczny.

Polega na naprzemiennym nadawaniu i odbiorze. W danej chwili tylko jedna stacja nadaje, a druga słucha.

W simpleksie transmisja odbywa się na zmianę, a w dupleksie możliwe jest jednoczesne nadawanie i odbiór w obu kierunkach.

Nie. Simpleks może wykorzystywać jedną lub dwie częstotliwości, ale transmisja nadal odbywa się tylko naprzemiennie.

PTT przełącza radiotelefon z odbioru na nadawanie. Po zwolnieniu przycisku urządzenie wraca do odbioru.

Jednoczesne nadawanie powoduje zakłócenia i może uniemożliwić zrozumienie komunikatu. Dlatego obowiązuje zasada mówienia na zmianę.

Słowami kluczowymi są: transmisja na zmianę, naprzemiennie, tylko jeden kierunek w danej chwili.

Służy do potwierdzania odbioru sygnałów flagowych. Jest znakiem proceduralnym używanym przez statek odbierający wiadomość.

Oznacza, że nadany sygnał został zauważony. Nie oznacza jeszcze, że został zrozumiany.

Oznacza, że odebrany sygnał został zrozumiany przez statek odbierający.

Zauważenie oznacza, że odbiorca dostrzegł sygnał i potwierdza jego odbiór wstępny. Zrozumienie oznacza, że treść sygnału została odczytana i poprawnie zinterpretowana.

Położenie flagi zmienia znaczenie sygnału. Flaga do połowy oznacza zauważenie, a podniesiona całkowicie oznacza zrozumienie.

Powinien podnieść flagę odpowiedzi całkowicie. W ten sposób informuje statek nadający, że sygnał został zrozumiany.

Flaga odpowiedzi służy do potwierdzania zauważenia lub zrozumienia sygnału. Sygnał wątpliwości informuje, że sygnał jest niezrozumiały lub budzi wątpliwości.

Służą do przekazywania cyfr i wartości liczbowych w sygnalizacji flagowej. Mogą uzupełniać sygnały literowe albo tworzyć samodzielne grupy liczbowe.

Znak dziesiętny między cyframi sygnalizuje się flagą cyfrową 4.

Flagi cyfrowe oznaczają cyfry od 0 do 9, natomiast flagi literowe odpowiadają literom alfabetu i mają własne znaczenia sygnałowe.

Może to być potrzebne przy podawaniu dokładnych danych, np. pozycji, głębokości, odległości, prędkości lub innych wartości liczbowych.

Ustalone znaczenie zapobiega pomyłkom przy odczytywaniu liczb. Dzięki temu odbiorca wie, w którym miejscu znajduje się przecinek lub kropka dziesiętna.