Pytania pomocnicze - AUD.05

Oznacza to, że font jest zainstalowany w systemie użytkownika albo został dołączony do strony i może zostać pobrany przez przeglądarkę.

Służy do tego właściwość `font-family`, np. `font-family: Arial, sans-serif;`. Można podać kilka fontów jako listę zastępczą.

Jeśli pierwszy font nie jest dostępny, przeglądarka próbuje użyć kolejnego z listy. Dzięki temu tekst nadal wygląda poprawnie i pozostaje czytelny.

Font lokalny musi być zainstalowany na komputerze użytkownika. Font osadzony na stronie jest pobierany przez przeglądarkę z serwera.

Reguła `@font-face` pozwala zdefiniować własny font i wskazać plik, z którego przeglądarka ma go pobrać.

Tekst zamieniony na krzywe staje się grafiką wektorową, a nie edytowalnym tekstem HTML. Przeglądarka standardowo renderuje tekst za pomocą dostępnych fontów.

Zrasteryzowany tekst jest obrazem z pikseli, a nie fontem używanym przez przeglądarkę do renderowania tekstu na stronie.

Służy do ustawiania stylu czcionki, najczęściej kursywy lub pochylenia tekstu. Typowa wartość dla kursywy to `italic`.

Za kursywę odpowiada wartość `italic`, np. `font-style: italic;`.

`font-style` określa styl pisma, np. kursywę. `font-size` określa rozmiar tekstu, np. `16px`.

`font-family` wybiera rodzinę kroju pisma, np. Arial lub Georgia. `font-style` określa, czy tekst jest normalny, kursywny lub pochylony.

`text-indent` ustawia wcięcie pierwszego wiersza tekstu, np. w akapicie. Nie służy do pochylania czcionki.

`italic` używa zaprojektowanej kursywy danego kroju pisma. `oblique` zwykle oznacza sztuczne pochylenie zwykłej odmiany fontu.

Znacznik `<img>` służy do umieszczania obrazów na stronie internetowej. Wskazuje plik graficzny za pomocą atrybutu `src`.

Najważniejsze są `src`, czyli ścieżka do obrazka, oraz `alt`, czyli tekst alternatywny. Często stosuje się też `width` i `height` do określenia rozmiaru.

Atrybut `alt` opisuje obraz, gdy nie może on zostać wyświetlony. Jest też ważny dla dostępności, ponieważ czytniki ekranu odczytują jego treść.

Nie. `<img>` jest elementem pustym, więc nie zapisuje się dla niego znacznika zamykającego `</img>`.

`<img>` wstawia obraz na stronę, natomiast `<map>` definiuje mapę odsyłaczy dla obrazu. Sam `<map>` nie dodaje grafiki.

Ścieżka w `src` wskazuje lokalizację pliku graficznego. Może być względna, np. `obrazy/logo.png`, albo bezwzględna, np. pełny adres URL.

URL oznacza Uniform Resource Locator, czyli ujednolicony lokalizator zasobów. Jest to adres wskazujący położenie zasobu w sieci.

URL może wskazywać stronę WWW, obraz, film, plik PDF, arkusz CSS, skrypt JavaScript, plik dźwiękowy lub usługę sieciową.

Najczęściej zawiera protokół, domenę lub host, ścieżkę do zasobu, opcjonalne parametry zapytania i fragment dokumentu.

Adres IP identyfikuje urządzenie lub serwer w sieci, a URL wskazuje konkretny zasób i sposób dostępu do niego. URL może zawierać nazwę domenową zamiast bezpośredniego adresu IP.

FTP to protokół przesyłania plików, a nie ogólny format adresowania zasobów. Może występować jako część URL, np. `ftp://...`, ale sam nie oznacza adresu zasobu.

Protokół określa sposób komunikacji z zasobem. Przykładami są `http`, `https` i `ftp`.

Hosting to usługa udostępnienia miejsca na serwerze, gdzie przechowywane są pliki strony WWW, bazy danych lub poczta. Dzięki temu strona może być dostępna w Internecie.

W hostingu klient korzysta z zasobów serwera dostawcy. W kolokacji klient ma własny serwer i umieszcza go w serwerowni dostawcy.

Pytanie mówi o wynajmie przestrzeni serwerowej do przechowywania danych, czyli o hostingu. Kolokacja dotyczy umieszczenia własnego fizycznego serwera w centrum danych.

Może opublikować portfolio, stronę internetową, galerię zdjęć, materiały wideo, pliki do pobrania albo projekt multimedialny dostępny online.

Domena to adres strony, np. nazwa.pl, a hosting to miejsce na serwerze, gdzie znajdują się pliki strony. Do działania witryny często potrzebne są oba elementy.

Najważniejsze są pojemność, transfer, szybkość działania, obsługa baz danych, dostępność poczty, bezpieczeństwo oraz kopie zapasowe.

Walidacja oznacza sprawdzanie poprawności, np. kodu HTML lub danych. Nie oznacza wynajmu miejsca na serwerze.

GIF jest formatem grafiki rastrowej, czyli obraz składa się z pikseli. Nie jest formatem grafiki wektorowej.

Grafika wektorowa opisuje obraz za pomocą figur, linii i krzywych matematycznych. GIF zapisuje obraz rastrowo, więc nie zachowuje cech grafiki wektorowej, takich jak bezstratne skalowanie.

GIF korzysta z koloru indeksowanego i standardowo obsługuje maksymalnie 256 kolorów w jednej palecie. Dlatego nie nadaje się najlepiej do zdjęć z płynnymi przejściami tonalnymi.

GIF jest często używany do prostych animacji, ikon, piktogramów i niewielkich grafik internetowych. Jego popularność wynika m.in. z obsługi animacji i szerokiej zgodności z przeglądarkami.

Animowany GIF zawiera kilka klatek obrazu odtwarzanych po kolei. Zwykły GIF zawiera tylko jedną statyczną grafikę.

Do grafiki wektorowej na stronach internetowych najczęściej wybiera się SVG. Pozwala on skalować grafikę bez utraty jakości.

Ponieważ plik RAW powstaje bezpośrednio w aparacie cyfrowym jako zapis danych z matrycy. Nie jest skanem ani kopią materiału analogowego.

Oryginał cyfrowy powstaje od razu jako plik. Kopia cyfrowa powstaje przez digitalizację materiału analogowego, np. skanowanie odbitki lub negatywu.

Negatyw filmowy jest materiałem analogowym zapisanym na błonie fotograficznej. Może zostać zeskanowany, ale sam w sobie nie jest plikiem cyfrowym.

Tak, po zeskanowaniu lub sfotografowaniu może powstać jej cyfrowa kopia. Nie będzie to jednak oryginał cyfrowy, tylko zdigitalizowana wersja odbitki.

RAW przechowuje surowe dane z matrycy aparatu i daje duże możliwości późniejszej obróbki. Jest często traktowany jako cyfrowy odpowiednik negatywu.

Nie. Przeźrocze to analogowy obraz na materiale światłoczułym, przeznaczony najczęściej do oglądania przez rzutnik lub pod światło.

Digitalizacja to przekształcenie materiału analogowego na postać cyfrową, np. przez skanowanie zdjęcia, negatywu lub przeźrocza.

Jednowarstwowa płyta Blu-ray ma pojemność 25 GB. Jest to poprawna wartość dla standardowego nośnika BD Single Layer.

Jednowarstwowy Blu-ray zapisuje dane na jednej warstwie i mieści 25 GB. Dwuwarstwowy Blu-ray ma dwie warstwy zapisu i mieści 50 GB.

Typowa płyta CD mieści 700 MB, jednowarstwowe DVD 4,7 GB, a jednowarstwowy Blu-ray 25 GB. Te wartości często pojawiają się w pytaniach egzaminacyjnych.

Blu-ray wykorzystuje niebiesko-fioletowy laser o krótszej długości fali niż DVD. Pozwala to gęściej zapisywać dane na powierzchni płyty.

Blu-ray stosuje się głównie do zapisu filmów w wysokiej rozdzielczości, dużych projektów multimedialnych, kopii zapasowych oraz materiałów wymagających dużej pojemności.

Domena publiczna oznacza, że utwór nie jest już chroniony autorskimi prawami majątkowymi albo autor zrzekł się tych praw w dopuszczalnym zakresie. Takie materiały można zwykle kopiować, modyfikować i wykorzystywać także komercyjnie.

BY oznacza obowiązek podania autora utworu. Użytkownik może korzystać z materiału, ale musi wskazać autorstwo i najlepiej podać źródło oraz rodzaj licencji.

Element NC oznacza zakaz wykorzystania komercyjnego. Prezentacja marketingowa przedsiębiorstwa ma charakter promocyjny lub biznesowy, więc użycie takiego pliku może naruszać licencję.

Nie. Darmowe pobranie nie oznacza automatycznie prawa do publikacji, modyfikacji ani użycia komercyjnego. Zawsze trzeba sprawdzić licencję lub regulamin repozytorium.

CC BY daje użytkownikowi określone uprawnienia, np. do kopiowania i komercyjnego użycia pod warunkiem podania autora. Copyright oznacza standardową ochronę praw autorskich i brak swobodnego prawa użycia bez zgody właściciela praw.

Należy podać autora, nazwę lub opis utworu, typ licencji oraz źródło. Przykład: Fotografia: Anna Nowak, CC BY 4.0, źródło: Wikimedia Commons.

Trzeba sprawdzić typ licencji, czy dopuszcza użytek komercyjny, czy pozwala na modyfikacje oraz jakie wymaga oznaczenia autora. Warto też upewnić się, że repozytorium jest wiarygodne.

Oznacza licencję, w której po uzyskaniu prawa do korzystania z utworu nie płaci się osobnej opłaty za każde użycie. Nie oznacza to jednak braku praw autorskich.

Nie. Zdjęcie może być płatne, ale po zakupie można je wykorzystywać wielokrotnie zgodnie z warunkami licencji.

Zazwyczaj tak, szczególnie jeśli licencja została zakupiona do materiałów reklamowych. Trzeba jednak sprawdzić szczegółowe ograniczenia danej licencji.

Zwykle nie. Jedną z cech tej licencji jest brak konieczności rozliczania każdego pojedynczego wykorzystania materiału.

Royalty Free nadal jest licencją, czyli korzystanie odbywa się na określonych warunkach. Domena publiczna oznacza, że utwór nie jest już chroniony autorskimi prawami majątkowymi albo został do niej przekazany.

Mogą dotyczyć np. zakazu odsprzedaży pliku, użycia zdjęcia w logo, druku w bardzo dużym nakładzie albo wykorzystania w kontrowersyjnym kontekście.