Pytania pomocnicze - AUD.05

Ramka tekstowa ogranicza obszar, w którym układają się kolejne wiersze tekstu. Na ilustracji tekst wypełnia nieregularny kontur, co wskazuje na ramkę tekstową.

Ramka tekstowa zawiera tekst wewnątrz określonego obszaru. Tekst na ścieżce układa się wzdłuż linii lub krzywej, np. po okręgu albo fali.

Tekst ozdobny ma zwykle specjalne efekty wizualne, deformacje, cienie lub stylizację liter. Tutaj najważniejsze jest wypełnienie tekstem wyznaczonego kształtu, a nie ozdobny wygląd liter.

Maska tekstu wykorzystuje kształt liter do odsłaniania lub ukrywania obrazu, koloru albo tekstury. Nie jest to zwykły blok tekstu w ramce.

Nie. Ramka tekstowa może mieć różny kształt, także nieregularny, jeśli program graficzny lub DTP umożliwia wpisywanie tekstu do takiego obszaru.

Służą do kontrolowanego rozmieszczania tekstu w projekcie, np. w ulotkach, plakatach, katalogach, broszurach i publikacjach DTP.

Gąbka służy do miejscowego zwiększania lub zmniejszania nasycenia kolorów. Pozwala zmieniać intensywność barw tylko w wybranych fragmentach obrazu.

Gąbka działa lokalnie jak pędzel, bezpośrednio na malowanym fragmencie obrazu. Korekta Barwa/Nasycenie zwykle służy do szerszej regulacji kolorów, np. całej warstwy lub zaznaczenia.

Gąbka może pracować w trybie zwiększania nasycenia albo zmniejszania nasycenia. Pierwszy wzmacnia kolory, drugi je osłabia.

Różdżka służy do zaznaczania obszarów o podobnym kolorze. Sama nie modyfikuje nasycenia barw.

Kroplomierz pobiera próbkę koloru z obrazu. Nie służy do zmiany nasycenia ani retuszu kolorystycznego fragmentów zdjęcia.

Warto jej użyć, gdy trzeba delikatnie wzmocnić lub osłabić kolor tylko w określonym miejscu, np. na ubraniu, tle, roślinach albo skórze.

RGB jest modelem addytywnym, czyli barwy powstają przez dodawanie światła czerwonego, zielonego i niebieskiego. Im większe wartości składowych, tym jaśniejszy kolor.

Wartość 255 oznacza maksymalną intensywność danej składowej w typowym 8-bitowym zapisie. Pełna intensywność czerwonego, zielonego i niebieskiego światła daje biel.

RGB (0, 0, 0) oznacza brak światła we wszystkich trzech kanałach, czyli kolor czarny.

Trzy liczby określają intensywność kanałów: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Najczęściej każda składowa ma zakres od 0 do 255.

RGB jest modelem addytywnym używanym głównie na ekranach, gdzie kolory tworzy światło. CMYK jest modelem substraktywnym stosowanym w druku, gdzie kolory powstają przez nakładanie farb.

Model RGB składa się z trzech barw światła: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Od ich angielskich nazw pochodzi skrót RGB: Red, Green, Blue.

Zapis składa się z trzech par znaków: RR, GG i BB, czyli wartości składowych czerwonej, zielonej i niebieskiej. W #000000 wszystkie składowe mają wartość 00, więc kolor jest czarny.

W modelu RGB biały powstaje, gdy czerwony, zielony i niebieski mają maksymalną wartość. W zapisie szesnastkowym FF oznacza 255, czyli maksimum dla każdej składowej.

Oba zapisy oznaczają ten sam kolor: czarny. #000000 jest zapisem szesnastkowym, a rgb(0, 0, 0) zapisem dziesiętnym wartości RGB.

Kolor czarny w modelu RGB ma wartości R=0, G=0, B=0. Oznacza to brak emisji światła w każdej z trzech składowych.

Kolor biały w typowym 8-bitowym RGB ma wartości R=255, G=255, B=255. W zapisie szesnastkowym jest to #FFFFFF.

Ekrany emitują światło, dlatego kolor tworzy się przez mieszanie czerwonego, zielonego i niebieskiego światła. Jest to model addytywny, typowy dla monitorów, telefonów i projektorów.

Gradient to płynne przejście między co najmniej dwoma kolorami lub odcieniami. Może być używany jako wypełnienie tła, obiektu, tekstu lub kształtu.

Jednolite wypełnienie ma ten sam kolor na całej powierzchni. Gradient zmienia kolor lub jasność stopniowo, np. od jasnego do ciemnego.

Gradient tworzy płynne przejście tonalne, bez powtarzalnych elementów. Wzorek składa się z powtarzających się kształtów, tekstur lub motywów.

Najczęściej stosuje się gradient liniowy, radialny i kątowy. Gradient liniowy przebiega w jednym kierunku, radialny rozchodzi się od środka, a kątowy zmienia barwę wokół punktu.

Gradienty służą do budowania głębi, światłocienia, efektu przestrzenności lub dekoracyjnego tła. Często pojawiają się w ikonach, plakatach, interfejsach i ilustracjach.

W ilustracji B widoczne jest stopniowe przechodzenie od jasnych do ciemniejszych odcieni szarości. Nie ma tam powtarzalnego wzoru ani jednolitej plamy koloru.

RGB opisuje kolor za pomocą trzech składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej. RGBA dodaje czwartą składową A, czyli kanał przezroczystości.

Kanał alfa określa stopień przezroczystości pikseli. Nie wpływa bezpośrednio na barwę, lecz na widoczność danego fragmentu obrazu.

Nie. Litera A oznacza alpha, czyli przezroczystość, a nie jasność, nasycenie ani intensywność koloru.

Przezroczystość często występuje w plikach PNG, TIFF, PSD oraz w niektórych zastosowaniach SVG. Format JPEG nie obsługuje kanału alfa.

Wartość alfa równa 0 oznacza pełną przezroczystość. Piksel jest wtedy niewidoczny, choć nadal może mieć zapisane wartości RGB.

RGBA umożliwia tworzenie elementów z przezroczystością, np. ikon, cieni, nakładek, półprzezroczystych paneli i grafik bez tła.

Monitor emituje światło, dlatego kolory tworzy przez dodawanie świateł czerwonego, zielonego i niebieskiego. Jest to mieszanie addytywne.

RGB służy do obrazu wyświetlanego na ekranach i opiera się na świetle. CMYK służy głównie do druku i opiera się na farbach pochłaniających światło.

Podstawowe barwy światła to czerwony, zielony i niebieski. Ich angielskie nazwy tworzą skrót RGB: Red, Green, Blue.

Powstaje kolor biały. W modelu addytywnym dodawanie światła zwiększa jasność.

Czerń na ekranie oznacza, że piksel nie emituje światła lub emituje go bardzo mało. W modelu RGB czarny to brak składowych R, G i B.

Kolor żółty powstaje przez połączenie światła czerwonego i zielonego. Składowa niebieska jest wtedy wyłączona lub znacznie słabsza.

Pierwszy slajd wprowadza odbiorcę w temat prezentacji. Powinien jasno pokazywać, o czym będzie wystąpienie.

Tytuł lub główna myśl porządkuje przekaz i od razu wskazuje temat. Dzięki temu odbiorca wie, czego może się spodziewać.

Nie. Podsumowanie umieszcza się zwykle na końcu prezentacji, ponieważ odnosi się do informacji przedstawionych wcześniej.

Można dodać autora, datę, nazwę szkoły lub instytucji oraz prosty element graficzny. Nie powinny one jednak dominować nad tytułem.

Należy zastosować duży, wyraźny tytuł, odpowiedni kontrast i ograniczoną liczbę elementów. Slajd powinien być prosty i łatwy do odczytania.

Tytuł jasno określa temat prezentacji, a motto ma zwykle charakter promocyjny lub hasłowy. Motto może być dodatkiem, ale nie zastępuje jednoznacznego tytułu.

Kursywa oznacza pochyłą odmianę pisma, a wersaliki to zapis tekstu wielkimi literami. Przykład wersalików: TEKST.

Majuskuła to wielka litera alfabetu, np. A, B, C. Nie oznacza pochylenia tekstu.

Minuskuła to mała litera alfabetu, np. a, b, c. Jest przeciwieństwem majuskuły.

Kursywę stosuje się do subtelnego wyróżnienia tekstu, np. tytułów, cytatów, pojęć obcych lub ważnych fragmentów. Nie należy jej nadużywać, bo pogarsza czytelność.

Najczęściej jest oznaczana nazwą Italic albo ikoną pochylonej litery I. Skrótem klawiaturowym w wielu programach jest Ctrl+I.

Zaznaczenie ogranicza obszar edycji obrazu. Większość operacji, takich jak malowanie, wypełnianie, kopiowanie czy korekcja, działa tylko wewnątrz aktywnego zaznaczenia.

To animowana linia obramowania aktywnego zaznaczenia. Pokazuje, który fragment obrazu jest aktualnie wybrany do edycji.

Zaznaczenie określa obszar pracy, ale edycja wykonywana jest na aktualnie wybranej warstwie. Nie oznacza to automatycznej zmiany wszystkich warstw.

Można użyć polecenia Zaznacz > Odznacz lub skrótu Ctrl+D w Windows albo Cmd+D w macOS. Po odznaczeniu można edytować obraz bez ograniczenia do wcześniejszego obszaru.

Odwrócenie zaznaczenia powoduje, że wybrany zostaje obszar poza dotychczasowym zaznaczeniem. Używa się go np. do edycji tła zamiast obiektu.

Do zaznaczania służą m.in. Zaznaczenie prostokątne, Zaznaczenie eliptyczne, Lasso, Różdżka, Szybkie zaznaczanie oraz narzędzia oparte na zaznaczaniu obiektów.