Pytania pomocnicze - AUD.05

GIF89a obsługuje animację klatkową, czyli zapis wielu obrazów wyświetlanych kolejno. Jest dobry do prostych, krótkich animacji o ograniczonej liczbie kolorów.

SVG jest formatem wektorowym, który opisuje obiekty graficzne matematycznie. Można animować ich położenie, rozmiar, kolor, przezroczystość lub obrót.

JPG zapisuje pojedynczy obraz rastrowy i nie obsługuje animacji. Dodatkowo stosuje kompresję stratną, co może pogarszać jakość grafiki.

TIFF i BMP służą głównie do zapisu statycznych obrazów rastrowych. Pliki te mogą być duże i nie są standardowo używane do prostych animacji w prezentacjach.

GIF zapisuje animację jako kolejne klatki rastrowe. SVG może animować obiekty wektorowe, dzięki czemu grafika pozostaje ostra przy skalowaniu.

SVG warto wybrać przy prostych rysunkach, ikonach, schematach i animacjach wymagających skalowania bez utraty jakości. GIF sprawdzi się lepiej przy bardzo prostych animacjach klatkowych.

Stempel pozwala pobrać próbkę pikseli z jednego miejsca zdjęcia i nanieść ją w inne. Dzięki temu można przykryć niedoskonałości skóry podobną fakturą i kolorem.

Stempel służy do retuszu i kopiowania fragmentów obrazu. Lasso jest narzędziem zaznaczania, czyli tylko wyznacza obszar do dalszej edycji.

Różdżka zaznacza obszary o podobnym kolorze lub jasności. Nie jest typowym narzędziem do retuszu skóry.

Należy wskazać obszar źródłowy podobny kolorem, jasnością i fakturą do miejsca retuszowanego. W Photoshopie zwykle robi się to klawiszem Alt, a w GIMP-ie klawiszem Ctrl.

Zbyt mocny retusz usuwa naturalną fakturę skóry i daje sztuczny efekt. Najlepiej pracować małym, miękkim pędzlem i często kontrolować całość zdjęcia.

Nie są do tego przeznaczone. Nożyce pomagają zaznaczać obiekty po krawędziach, a nie kopiować teksturę skóry ani usuwać skazy.

Najbardziej typowym wyborem jest stempel klonujący lub narzędzie gojące, jeśli jest dostępne. W kontekście podanych odpowiedzi poprawny jest stempel.

Synteza addytywna polega na dodawaniu światła. Im więcej światła czerwonego, zielonego i niebieskiego zostanie połączone, tym jaśniejszy kolor powstaje.

Podstawowe barwy RGB to czerwony, zielony i niebieski. Z ich połączeń monitor tworzy pozostałe kolory.

Biały powstaje, gdy czerwony, zielony i niebieski świecą jednocześnie z maksymalną jasnością. Oko odbiera sumę tych świateł jako biel.

Czarny oznacza brak emisji światła. W zapisie RGB ma zwykle wartość 0, 0, 0.

RGB służy do obrazu emitowanego przez ekrany i działa addytywnie. CMYK stosuje się w druku i działa subtraktywnie, czyli przez pochłanianie światła przez farby.

Czerwony, niebieski i żółty kojarzą się z tradycyjnym mieszaniem farb, a nie z emisją światła na ekranie. Monitory pracują w modelu RGB: czerwony, zielony, niebieski.

Węzeł to punkt określający początek, koniec lub zmianę przebiegu ścieżki wektorowej. Między węzłami znajdują się segmenty: proste albo krzywe.

Punkty kontrolne sterują kierunkiem i stopniem wygięcia krzywej. Im dalej są odsunięte od węzła, tym silniej wpływają na kształt segmentu.

Gdy węzły i punkty kontrolne leżą na jednej prostej, segment nie jest wygięty. Wtedy otrzymuje się linię prostą.

Łuk ma wygięcie wynikające z położenia punktów kontrolnych poza linią łączącą węzły. Linia prosta nie ma krzywizny, ponieważ jej punkty są ułożone współliniowo.

Linia prosta składa się z jednego niezałamanego odcinka. Linia łamana składa się z kilku odcinków połączonych pod kątem.

Dłuższy uchwyt zwykle powoduje silniejsze i bardziej rozciągnięte wygięcie krzywej. Krótszy uchwyt daje mniejszy wpływ na przebieg segmentu.

Krzywe Béziera edytuje się m.in. w Adobe Illustrator, CorelDRAW, Inkscape i Adobe Photoshop przy pracy ze ścieżkami oraz kształtami wektorowymi.

Zwykły znak wodny jest widoczny na zdjęciu, np. jako napis lub logo. Digimarc jest ukrytym cyfrowym znacznikiem osadzonym w obrazie.

Widoczny znak wodny można często usunąć przez kadrowanie, retusz lub edycję grafiki. Nie daje takiej kontroli identyfikacyjnej jak ukryty znacznik cyfrowy.

Służy do identyfikacji właściciela lub źródła zdjęcia oraz do wykrywania nieautoryzowanego użycia obrazu w internecie.

Nie. Digimarc jest zabezpieczeniem technicznym i identyfikacyjnym, ale prawa autorskie nadal stanowią podstawę ochrony prawnej utworu.

Nie. Dane EXIF mogą zawierać informacje o autorze lub aparacie, ale łatwo je usunąć lub zmienić. Digimarc jest trudniejszy do wykrycia i usunięcia.

Chronią w ten sposób materiały przed kopiowaniem, nielegalną dystrybucją i sprzedażą bez zgody właściciela praw.

Oznacza zapis koloru z użyciem łącznie 48 bitów, najczęściej po 16 bitów na każdy kanał RGB: czerwony, zielony i niebieski. Pozwala to zarejestrować więcej odcieni niż standardowe 24 bity.

48-bitowy zapis pozwala uchwycić znacznie więcej przejść tonalnych i szczegółów w światłach oraz cieniach. Jest szczególnie przydatny przy późniejszej korekcji obrazu.

W obrazie 48-bitowym RGB na jeden kanał przypada 16 bitów. Trzy kanały po 16 bitów dają razem 48 bitów.

Głębia kolorów określa liczbę możliwych odcieni barw, a rozdzielczość skanowania określa liczbę punktów obrazu na cal, czyli szczegółowość geometryczną skanu.

Nie, w pytaniach egzaminacyjnych i typowej specyfikacji skanerów bardzo wysoka jakość obrazu kolorowego jest najczęściej kojarzona z głębią 48-bitową. 64 bity nie są standardową odpowiedzią dla skanowania RGB.

Warto to robić przy archiwizacji zdjęć, skanowaniu materiałów do druku lub wtedy, gdy obraz będzie intensywnie obrabiany. Większa głębia kolorów daje większy zapas informacji do korekcji.

Ponieważ każdy piksel przechowuje dwa razy więcej informacji o kolorze. Obraz 48-bitowy wymaga więcej pamięci niż obraz 24-bitowy o tej samej rozdzielczości.

Responsive Web Design polega na projektowaniu jednej strony internetowej tak, aby automatycznie dopasowywała się do różnych ekranów i urządzeń. Strona powinna być czytelna i funkcjonalna zarówno na komputerze, tablecie, jak i smartfonie.

Tabele służą głównie do prezentacji danych tabelarycznych, a nie do budowy elastycznego layoutu. Układy tabelaryczne są trudniejsze do dostosowania do małych ekranów i gorzej sprawdzają się w RWD.

CSS odpowiada za wygląd i układ strony, np. szerokości elementów, siatkę, odstępy i typografię. Dzięki CSS oraz media queries można zmieniać layout w zależności od szerokości ekranu.

Media queries to reguły CSS pozwalające stosować inne style dla różnych warunków, np. dla ekranów poniżej 768 px szerokości. Są podstawowym narzędziem w projektowaniu responsywnym.

Flash jest technologią przestarzałą i niewspieraną przez nowoczesne przeglądarki. Nie nadaje się do tworzenia dostępnych, bezpiecznych i responsywnych stron internetowych.

Nie. W RWD zwykle tworzy się jedną stronę, której układ dostosowuje się do urządzenia za pomocą HTML i CSS.

Należy sprawdzić czytelność tekstu, działanie menu, skalowanie obrazów, szerokość kolumn, odstępy oraz wygodę obsługi na ekranie dotykowym.

Ponieważ jest to uproszczona deklaracja stosowana w HTML5. XHTML 1.1 wymaga deklaracji DOCTYPE z odwołaniem do konkretnego DTD.

DTD, czyli Document Type Definition, określa dozwolone elementy, atrybuty i strukturę dokumentu. Walidator używa DTD do sprawdzenia poprawności kodu.

HTML5 ma prostszą i bardziej elastyczną składnię. XHTML 1.1 jest oparty na XML, więc wymaga ścisłej poprawności składniowej.

Nie. Są to elementy semantyczne HTML5, a ich brak nie oznacza błędu w XHTML 1.1.

Tak, element blockquote może być umieszczony wewnątrz td, jeśli struktura dokumentu jest poprawna. Dlatego nie jest to przyczyna niezgodności wskazanego kodu z XHTML 1.1.

Powinien zawierać deklarację DOCTYPE XHTML 1.1 z odwołaniem do DTD oraz znacznik html z przestrzenią nazw XHTML.

Nie zawsze. Znacznik meta jest często używany, np. do określenia kodowania znaków, ale w tym pytaniu kluczowy błąd dotyczy deklaracji DOCTYPE.

Atrybut `alt` zawiera tekst alternatywny opisujący obraz. Jest odczytywany przez czytniki ekranu i wyświetlany, gdy grafika nie może zostać załadowana.

WCAG wymaga, aby treści nietekstowe miały tekstowy odpowiednik. Dzięki `alt` osoby niewidome lub korzystające z technologii wspomagających mogą zrozumieć znaczenie grafiki.

Pusty `alt=""` stosuje się przy obrazach czysto dekoracyjnych, które nie przekazują istotnej informacji. Dzięki temu czytnik ekranu może je pominąć.

`alt` jest tekstem alternatywnym dla obrazu i ma znaczenie dla dostępności. `title` może wyświetlać dodatkową podpowiedź, ale nie zastępuje poprawnego opisu alternatywnego.

Opis powinien być krótki, konkretny i przekazywać sens grafiki w kontekście strony. Nie należy pisać ogólników typu „obrazek” ani powielać tekstu znajdującego się obok grafiki.

Tak, każdy znacznik `<img>` powinien mieć atrybut `alt`. Może on zawierać opis albo być pusty, jeśli obraz pełni wyłącznie funkcję dekoracyjną.

Spacja oznacza selektor potomka. Zapis `li span` wybiera elementy `span`, które znajdują się wewnątrz elementów `li`.

Nie. Obejmuje tylko zawartość elementów `span` znajdujących się wewnątrz `li`, a nie cały tekst elementu `li`.

`li span` wybiera tylko elementy `span` wewnątrz `li`. Zapis `li, span` wybiera wszystkie elementy `li` oraz wszystkie elementy `span` w dokumencie.

`li span` wybiera każdy `span` wewnątrz `li`, nawet głęboko zagnieżdżony. `li > span` wybiera tylko `span`, który jest bezpośrednim dzieckiem elementu `li`.

`span` jest elementem liniowym używanym do wyróżniania fragmentu tekstu lub grupowania treści bez nadawania jej specjalnego znaczenia semantycznego.

Ustawia rozmiar czcionki na 10 punktów typograficznych. Jednostka `pt` jest często kojarzona z drukiem, choć może być używana również w CSS.

Ustawia kolor tekstu na zielony. Właściwość `color` dotyczy koloru znaków, a nie tła elementu.