Pytania pomocnicze - AUD.05

Są to programy bezpłatne i rozwijane jako oprogramowanie open source. Oznacza to, że ich kod źródłowy jest dostępny, a użytkownicy mogą z nich korzystać bez opłat licencyjnych.

Nie wszystkie wymienione programy służą do grafiki rastrowej. GIMP jest edytorem rastrowym, ale Audacity służy do dźwięku, Blender do grafiki 3D, a Inkscape i Skencil do grafiki wektorowej.

Tylko część wymienionych programów, np. Inkscape i Skencil, jest związana z grafiką wektorową. Audacity, Blender i GIMP mają inne główne zastosowania.

Audacity to darmowy edytor dźwięku open source. Umożliwia nagrywanie, cięcie, obróbkę i eksport plików audio.

Blender to darmowy program open source do grafiki 3D, modelowania, animacji, renderingu i efektów wizualnych. Nie jest typowym edytorem grafiki rastrowej ani wektorowej.

GIMP służy głównie do edycji grafiki rastrowej, np. zdjęć i bitmap. Inkscape służy do tworzenia grafiki wektorowej, np. ikon, logotypów i ilustracji skalowalnych.

Nie zawsze, ale bardzo często. Open source oznacza przede wszystkim dostępność kodu źródłowego i możliwość jego analizy lub modyfikacji zgodnie z licencją.

Stosowano ją, aby starsze przeglądarki poprawnie wyświetlały nowe elementy HTML5 jako elementy blokowe. Bez tego układ strony mógł być nieprawidłowy.

To znaczniki opisujące znaczenie części strony, np. `header` oznacza nagłówek, `nav` nawigację, `article` artykuł, a `footer` stopkę.

Element blokowy zaczyna się od nowej linii i zwykle zajmuje całą szerokość kontenera. Element liniowy zajmuje tylko tyle miejsca, ile wymaga jego treść.

Nie. Jest to reguła CSS stosowana głównie dla poprawnej prezentacji w starszych przeglądarkach.

Ponieważ `display: block` dla elementów HTML5 nie jest techniką responsywności. Nie dostosowuje układu do ekranu mobilnego, tylko wymusza blokowy sposób wyświetlania.

Najczęściej były to m.in. `header`, `nav`, `section`, `article`, `aside` i `footer`.

Zwykle nie, ponieważ poprawnie rozpoznają elementy semantyczne HTML5. Deklaracja bywa jednak nadal spotykana w resetach CSS lub starszych projektach.

Element <map> definiuje mapę obrazu, czyli zestaw klikalnych obszarów przypisanych do jednego obrazka. Wewnątrz niego umieszcza się elementy <area>.

Element <area> określa pojedynczy aktywny obszar na obrazie. Zawiera m.in. kształt, współrzędne, adres linku i opis alternatywny.

Należy użyć atrybutu shape="circle" oraz współrzędnych w formacie coords="x,y,r", gdzie x i y to środek koła, a r to promień.

Oznacza koło o środku w punkcie o współrzędnych 50,50 oraz promieniu 40 pikseli.

Atrybut alt opisuje cel aktywnego obszaru dla użytkowników korzystających z czytników ekranu lub gdy obraz nie jest dostępny. W HTML5 jest wymagany dla obszarów będących hiperłączami.

shape="circle" tworzy obszar kołowy opisany środkiem i promieniem. shape="rect" tworzy prostokąt opisany współrzędnymi dwóch przeciwległych narożników.

W znaczniku <img> należy użyć atrybutu usemap, np. usemap="#mapa", a element <map> powinien mieć odpowiadający mu atrybut name="mapa".

Służy do ustawienia obrazka jako znacznika wypunktowania listy. Najczęściej stosuje się ją dla list nienumerowanych `<ul>`.

`list-style-image` wskazuje obrazek używany jako punkt listy. `list-style-type` określa standardowy typ punktora, np. `disc`, `circle`, `square` lub sposób numerowania.

Oznacza elementy `<ul>`, które mają klasę `znaczek`. Styl zostanie zastosowany tylko do list nienumerowanych z tą klasą.

Ponieważ obrazek znajduje się w podkatalogu `GRAFIKI` względem pliku CSS. W adresach URL należy używać ukośnika `/`.

Tak, na wielu serwerach WWW ma znaczenie. `GRAFIKI` i `grafiki` mogą być traktowane jako dwa różne katalogi.

W adresach URL stosowanych w CSS używa się separatora `/`. Odwrotny ukośnik `\` jest typowy dla ścieżek systemu Windows, ale nie dla adresów URL.

Należy dodać atrybut klasy do elementu `<ul>`, np. `<ul class="znaczek">`. Wtedy reguła CSS `ul.znaczek` będzie mogła zostać zastosowana.

Znacznik `<video>` służy do osadzania filmu bezpośrednio na stronie internetowej. Pozwala odtwarzać wideo bez dodatkowych wtyczek.

Należy dodać do znacznika `<video>` atrybut `controls`. Dzięki temu pojawią się przyciski odtwarzania, pauzy, regulacji głośności i pasek postępu.

Oznacza, że przeglądarka może wcześniej załadować plik wideo lub jego znaczną część. Może to nastąpić nawet wtedy, gdy użytkownik nie uruchomi filmu.

`preload="auto"` pozwala przeglądarce wczytywać film z wyprzedzeniem. `preload="none"` informuje, że film nie powinien być ładowany przed rozpoczęciem odtwarzania.

W HTML5 do osadzania filmów przeznaczony jest element `<video>`. Znacznik `<object>` jest bardziej ogólny i nie zapewnia typowej obsługi odtwarzacza wideo HTML5.

Atrybut `src` wskazuje lokalizację pliku wideo, który ma zostać osadzony na stronie. W przykładzie jest to plik `film.ogg`.

Nie. `preload` dotyczy sposobu ładowania pliku, a kontrolki wyświetla dopiero atrybut `controls`.

Adobe Dreamweaver służy do projektowania, tworzenia i edycji stron WWW oraz aplikacji internetowych. Umożliwia pracę zarówno w widoku kodu, jak i w widoku projektu.

Arkusze kalkulacyjne tworzy się w programach takich jak Microsoft Excel, LibreOffice Calc lub Google Sheets. Dreamweaver jest narzędziem webowym, a nie biurowym.

Strona internetowa najczęściej prezentuje treści, natomiast aplikacja internetowa umożliwia użytkownikowi wykonywanie działań, np. logowanie, zakupy, rezerwacje lub edycję danych.

Najczęściej używa się HTML, CSS i JavaScript po stronie przeglądarki oraz technologii serwerowych i baz danych po stronie zaplecza.

Zrastrowane ilustracje tworzy się i edytuje w programach graficznych, np. Adobe Photoshop lub GIMP. Dreamweaver jest przeznaczony do projektowania i kodowania rozwiązań internetowych.

Do druków reklamowych częściej używa się Adobe InDesign, Adobe Illustrator lub Adobe Photoshop. Dreamweaver jest związany z publikacją w internecie, a nie z DTP.

Tabele tworzą sztywny układ, który trudno dopasować do małych ekranów. Nowoczesne strony powinny używać CSS do rozmieszczania elementów.

Flash wymagał dodatkowej wtyczki, nie jest wspierany przez nowoczesne przeglądarki i źle działał na wielu urządzeniach mobilnych. Zastępuje się go technologiami HTML5, CSS i JavaScript.

Nie. Mobilność strony zależy głównie od responsywnego układu, CSS, skalowania treści i multimediów, a nie tylko od wersji HTML.

Oznacza użycie rozwiązań obsługiwanych natywnie przez przeglądarkę, np. HTML5 video, SVG, CSS animations lub JavaScript, bez instalowania dodatkowych wtyczek.

Multimedia nie są pobierane od razu po wejściu na stronę, lecz dopiero wtedy, gdy użytkownik ich potrzebuje, np. kliknie przycisk odtwarzania.

Nie zawsze trzeba usuwać treści multimedialne. Lepszym rozwiązaniem jest zastąpienie ich nowoczesnymi formatami, które działają bez wtyczek.

CSS odpowiada za wygląd i układ strony. Dzięki media queries, elastycznym wymiarom i elementom blokowym można dopasować stronę do różnych ekranów.

Flash jest przestarzały, niewspierany i niedostępny na wielu urządzeniach. Taka strona byłaby niezgodna ze współczesnymi standardami WWW.

HTTP przesyła dane bez szyfrowania, więc mogą one zostać przechwycone i odczytane. W sklepie internetowym dotyczy to m.in. danych osobowych, loginów i informacji o płatnościach.

HTTP nie szyfruje transmisji, natomiast HTTPS wykorzystuje SSL/TLS do zabezpieczenia połączenia między przeglądarką a serwerem. HTTPS jest wymagany przy formularzach logowania, zamówieniach i płatnościach.

Certyfikat umożliwia zestawienie szyfrowanego połączenia i potwierdza, że użytkownik łączy się z określoną domeną. Dzięki temu przeglądarka może oznaczyć stronę jako bezpieczną.

Ponieważ SSL/TLS służy bezpośrednio do szyfrowania transmisji sieciowej w usługach WWW. Po jego zastosowaniu protokół HTTP działa jako HTTPS.

PGP jest używane głównie do szyfrowania wiadomości e-mail lub plików. Nie jest standardowym mechanizmem zabezpieczającym połączenie przeglądarki z serwerem WWW.

Nie. Wysłanie hasła e-mailem nie szyfruje połączenia HTTP i może być ryzykowne. Bezpieczeństwo transmisji zapewnia dopiero HTTPS wykorzystujący SSL/TLS.

Adres strony powinien zaczynać się od https://, a przeglądarka zwykle pokazuje ikonę kłódki. Oznacza to, że połączenie jest chronione mechanizmami SSL/TLS.

Sygnał analogowy jest ciągły i odwzorowuje zmiany fali dźwiękowej. Sygnał cyfrowy jest zapisany jako ciąg próbek liczbowych, czyli danych binarnych.

Magnetofon zapisuje i odtwarza dźwięk z taśmy magnetycznej, na której sygnał ma postać ciągłych zmian namagnesowania. Nie jest to zapis binarny.

Gramofon odczytuje drgania igły z rowka płyty winylowej. Kształt rowka odpowiada ciągłym zmianom fali dźwiękowej.

Nie. Płyta CD przechowuje dźwięk cyfrowo, mimo że po przetworzeniu przez układ audio może on zostać wyprowadzony jako sygnał analogowy.

Zwykle nie, ponieważ odtwarza dźwięk z plików cyfrowych. Analogowy sygnał pojawia się dopiero po konwersji przez kartę dźwiękową.

Służy do tego przetwornik analogowo-cyfrowy, czyli przetwornik A/D. Jest wykorzystywany np. podczas nagrywania dźwięku do komputera.

Należy szukać określeń takich jak MP3, CD, komputer, laptop, plik audio lub nośnik danych cyfrowych. Takie źródła nie są klasyfikowane jako analogowe.

Ponieważ skaner lub aparat rejestruje obraz jako siatkę punktów, czyli pikseli. Taki zapis jest charakterystyczny dla grafiki rastrowej.

Obraz rastrowy składa się z pikseli, a obraz wektorowy z obiektów opisanych matematycznie, np. linii i krzywych. Skanowanie fotografii daje raster, nie wektor.

Najczęściej są to formaty rastrowe, takie jak TIFF, JPEG, PNG lub BMP. Wybór formatu zależy od przeznaczenia pliku i wymaganej jakości.

Nie w standardowym procesie skanowania. Aby uzyskać grafikę wektorową, trzeba później wykonać wektoryzację, zwykle ręcznie lub za pomocą specjalnego programu.

Pozytyw to obraz fotograficzny, w którym jasne i ciemne partie oraz barwy są odwzorowane tak jak w rzeczywistości. Przykładem pozytywu jest odbitka fotograficzna lub slajd.

Im wyższa rozdzielczość, tym więcej szczegółów może zostać zapisanych w obrazie cyfrowym. Zbyt niska rozdzielczość powoduje utratę detali.